خنده می بینی ولی
از گریه ی دل غافلی !

خانه ی ما
اندرون ابر است و بیرون آفتاب..

گر من به غمِ عشقِ تو
نسپارم دل
دل را چه کنم؟
بهرِ چه می دارم دل.....!!

دلم گرفته و روی شانه‌های خودم گریه می‌کنم.

ای کاش
کسی می‌آمد و غم‌ها را
از قلب اهالیِ زمین برمی‌داشت...!

-مستم کُن آنچنان که ندانم زِ بیخودی
در عرصه‌ی خیال، که آمد، کدام رفت!

-هاتفی از گوشه‌ی می‌خانه
دوش گفت:

«ببخشند گنه؛ می بنوش!»

-از میان تمام چیزهایی که دیده‌ام
تنها تویی که می‌خواهم به دیدن‌اش ادامه دهم
از میان تمام چیزهایی که لمس کرده‌ام
تنها تویی که می‌خواهم به لمس کردنش ادامه دهم.

خنده‌ی نارنج طعمت را دوست دارم.

چه باید کنم ای عشق؟
هیچ خبرم نیست که رسمِ عاشقی چگونه بوده است
هیچ نمی‌دانم که عشق‌های دیگر چه سان‌اند؟
من با نگاه کردن به تو
با عشق ورزیدن به تو زنده‌ام.

عاشق بودن، ذاتِ من است…

بین ما من دیوارم
خرابم کن ...

بی تو
من در بیهودگی‌ام ..

من کار خوب و درست خودمو انجام میدم
شما رو خوشحال کرد، بسیار خوشحال میشم
شما رو ناراحت کرد، بسیار ، بسیار، بسیار متاسفم
اما کماکان کار خوب و درست خودمو انجام میدم
من نیامدم به این دنیا تا دیگران رو راضی و خوشحال نگه دارم.

تنهایت می گذارد، تو می مانی و یک ردپا
گرمای دست هایت می رود، سردت می شود، یخ میزنی و پس از مدتی به تنهایی عادت می کنی...
تا اینکه لعنتی ای با آتشی در دست هایش می آید، گرمت می کند و باعث می شود تنهایی را فراموش کنی، ولی او هم نمی ماند.
و دوباره باز همه چیز تکرار میشود
گرمای دست هایت می رود، سردت می شود، یخ میزنی...
اما این بار لبخندی گوشه لبانت می شکند، دیگر منتظر هیچ لعنتی ای نیستی، به دنبال آتش نمی گردی، با یخ زدن کنار آمده ای،
و تنهایی را هم دوست داری!

مفلسانیم و هوای می و مطرب داریم..

من‌ خیانت دیدم
خنجر از دوست خوردم
بغض کردم
زجه زدم
عصبی شدم سیگار کون به کون کشیدم
دیوونه شدم رگ زدم
خون دیدم
جیغ زدم
ولی هیچ کدومش اندازه نبودت درد نداشت...!

ای نَسیم سحر آرامگه یار کجاست...

پاییز
مانند الکل میماند
خوب باشی خوب تر می شوی
بد باشی نابود می شوی.

‏او
به آزار دل ما
هر چه خواهد آن کند
ما
به فرمان دل او
هر چه گوید آن کنیم...

گفتم "خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست"
روز و شب هست
هوا هست، نفس هست
زندگی در گذر از رنگ و صدا هست
ولی من
منِ خالی، من بی تو
"طاقت بار فراق این همه ایامم نیست"
گفت و صدا خاطره بود.

-من در چشمان تو
خورشید را در آبها
میدیدم
و فرار آهوان را
از خروش رعد

من در چشم تو چیزهایی
میدیدم
که تو هرگز آنها را
ندیده‌ای…

از کاسه ی شکسته نخیزد
صدا درست

احوال ما مپرس
که ما دلشکسته ایم..

‏ساده بودیم و سخت بر ما رفت
‏خوب بودیم وزندگی بد شد
‏آنکه باید به دادمان برسد
‏آمدو از کنارمان رد شد
‏هیچ کس واقعاً نمیداند
‏آخر داستان چه خواهد شد...

يادم باشد:
حرفی‌ نزنم، كه به كسی‌ بَر بخورد!
نگاهی‌ نكنم كه دل كسی‌ بلرزد!...
راهی‌ نروم، كه بیراه باشد!...
خطی‌ ننويسم، كه آزار دهد كسی‌ را!
يادم باشد:
كه روزگار خوش است،
همه‌چيز رو به راه و بر وفق مراد است
و خوب...
تنها دل ما، دل نيست!...