میگف آدما دلتنگ که میشن بهونه گیر میشن،مریض میشن،بداخلاق میشن
راست میگفت بنظرم...

-وای بر جانم ؛
اگر از چشم حیرانم روی…

هرقدر از تو بنویسم کم است؛
مگر تو چند خطی؟

چگونه می‌خواهید مساحت اندوه مرا حساب کنید؟
اندوهی که چون کودکی
هر روز
زیباتر و بزرگ‌تر،
زاده می‌شود.

تو را دوست دارم
و این دوست داشتن
حقیقتی است که مرا به زندگی
دلبسته می‌کند...

-این عصرهای پاییزی
عجیب بوی نفسهای تو را می دهد ،

گویی تو اتفاق می افتی و
من دچار می شوم .

تمام من دارد تو می شود ؛
باور می کنی ؟!…

چقد روزايي كه تو نيستي مزخرفه!

-آیدای عزیز من
هرچه بیشتر می‌بینمت
احتیاجم به دیدنت بیشتر میشود.
دیروز چند لحظه‌ی کوتاه بیشتر ندیدمت تمام شب تنها و بی‌هدف
در خیابانهای تاریک و خلوت این اطراف
راه رفتم وبه تو فکر کردم
#خداي_كوچك_من

‏کسی را تاب دیدار سر زلف پریشان نیست
چرا آشفته می‌خواهی خدایا خاطر ما را؟!

از پاییز همین یک صندلیِ دو نفره‌یِ چوبی ما را بس، که رها شویم از هر آنچه که نامش را دلتنگی نهادیم...

چرا شتر رنج همیشه اینجا خوابید
چرا شتر رنج همیشه اینجا خوابید
چرا شتر رنج همیشه اینجا خوابید

تو این هوای سرد
چایی
اون
من
عشق و
یه دنیا حرف
دیگه چی میخوام از این دنیا؟!

صبح است و ‌..
غزل می چکد از لحنِ نگاهت..

به کجای جهان پناه ببرم
که نبودنت مهم نباشد..؟!

من به نومیدی خود معتادم

برسان باده که غم روی نمود ای ساقی
این شبیخون بلا باز چه بود ای ساقی!

خنده می بینی ولی
از گریه ی دل غافلی !

خانه ی ما
اندرون ابر است و بیرون آفتاب..

گر من به غمِ عشقِ تو
نسپارم دل
دل را چه کنم؟
بهرِ چه می دارم دل.....!!

دلم گرفته و روی شانه‌های خودم گریه می‌کنم.

ای کاش
کسی می‌آمد و غم‌ها را
از قلب اهالیِ زمین برمی‌داشت...!

-مستم کُن آنچنان که ندانم زِ بیخودی
در عرصه‌ی خیال، که آمد، کدام رفت!