در نگر آخر که ز سوز دلم
چون دل آتش خفقان می کند

در اندرون من خسته دل
ندانم کیست؟
که من خموشم و او در فغان
و در غوغاست...

نیازمندیم به خبرهایی خوب
به مرهم
به دلهایی بدون داغ
نیازمندیم به اشک های از سر شوق
به دلهره های اتفاقات خوب
به مهربانی بیشتر
نیازمندیم به اخباری با دو خط لبخند...

‌‏گرچه مستوجب صد گونه جفايى بازآ!...

توی قاب خیس این پنجره‌ها
عکسی از جمعه‌ی غمگین می‌بینم ...

دل اگر دیوانه شد دارالشّفای صبر هست
می‌کنم یک‌هفته‌اش زنجیر، عاقل می‌شود...

عزیزِ جمعه‌های عشق و آزادی
کلاغ پر بازی با تو عالمی داره ...

دلخوشی ها را
هراس رفتنت
دلشوره کرد.

‏نامعلوم‌ترینیم، یه چیزی میخوایم که نمیدونیم چیه، یه کسی رو میخوایم که نمیدونیم کیه، دلتنگ اونی هستیم که وجود نداره، حالمونم که نامعلومه، این وسط فقط تباهمیون معلومه و بس

مقصر تويى كه در ديزى رو باز گذاشتى،
وگرنه گربه كه بى‌حياست!!

جمعه مرا در هم میکوبد و لاشه یِ تنهایی ام را به سویِ شنبه پرت میکند...

با لشکرت چه حاجَت
رفتن به جنگ دشمن؟
تو خود به چشم و ابرو
برهَم زنی سپاهی...

-همه می دانند که زندگی؛
ارزش زیستن ندارد…

میگف آدما دلتنگ که میشن بهونه گیر میشن،مریض میشن،بداخلاق میشن
راست میگفت بنظرم...

-وای بر جانم ؛
اگر از چشم حیرانم روی…

هرقدر از تو بنویسم کم است؛
مگر تو چند خطی؟

چگونه می‌خواهید مساحت اندوه مرا حساب کنید؟
اندوهی که چون کودکی
هر روز
زیباتر و بزرگ‌تر،
زاده می‌شود.

تو را دوست دارم
و این دوست داشتن
حقیقتی است که مرا به زندگی
دلبسته می‌کند...

-این عصرهای پاییزی
عجیب بوی نفسهای تو را می دهد ،

گویی تو اتفاق می افتی و
من دچار می شوم .

تمام من دارد تو می شود ؛
باور می کنی ؟!…

چقد روزايي كه تو نيستي مزخرفه!

-آیدای عزیز من
هرچه بیشتر می‌بینمت
احتیاجم به دیدنت بیشتر میشود.
دیروز چند لحظه‌ی کوتاه بیشتر ندیدمت تمام شب تنها و بی‌هدف
در خیابانهای تاریک و خلوت این اطراف
راه رفتم وبه تو فکر کردم
#خداي_كوچك_من