در رويايم عشق را ديدم
دنبال انسان می‌گشت
بيدار شدم
انسان را ديدم
دنبال عشق می‌گشت
تمام دنيا را خواستم بغل كنم
دستهايم به هم نرسيد...

-خوش است خلوت ، اگر یار ، یارِ من باشد...

جان در تنِ من چه کار دارد بی‌ تو ؟

نا خواسته ضدِ قانونیم ...!

گفتمش زیبای من ما را کمی آشفته کن
بی مروت بند گیسوی کمندش باز کرد...

‏ما فراموش نکردیم ما از نهایت درد به بی حسی رسیدیم...

تو واقعی بودی
نه مثل دستگیره
نه مثل در
تو واقعی بودی
مثل اندوه در مزرعه گندم...

به خدایی پناه میبرم که، اصلا انگار نه انگار ...

#موسيقي_بشنويم
محسن چاوشي - جمعه

شهرزاد قصه ها بگو برميگردم..
پريشونم.. پريشونم.. پريشون..
پشيمونم.. پشيمونم.. پشيمون..

@Text_Fall

جمعه دلبر میخواد.....
دو فنجان چای می‌خواد.....
كمي مکث و بعد دوستت دارم های فراوان،

نداریم ..
نیست ...
که دلگیریم ...

اون چشمه‌ی خوب دنیای من بود....

یه روز صبم به جا این که از تخت بیام پایین
از تخت فاصله میگیرم میرم بالا....
#به_همين_صبح_قسم

من یک مرده متحرک بودم
که نه رابطه با دنیای زنده ها داشتم
و نه از فراموشی و آسایش مرگ استفاده میکردم..

هر شب در خواب راه میروم
تا به آغوش تو برسم ...
میبینی !
من مسیر دوست داشتنت را
حتی با چشم های بسته هم
ازبرم ... !

ای پرنده مهربان
خیلی دیر آمدی!
این تک درخت خشک
دیگرحضور تورا نمی‌فهمد
پرواز کن برو!

بيا اى ماه نيمه
بيا اى گل سرخ باغ من
ماندنت مهم نيست
بيا و رها كن خاطراتت را
رها كن شانه زدن مو هاى ديگرى را
رها كن بوسه بر لبان ديگرى را
رها كن غم و اندوهت را
بيا و خالى كن دل سنگينى هايت را بر روى شانه من
بيا و بسوزان ياد و خاطرش را
خوشا به حالت اى ماه من
انتظار بيهوده آمدن كسى را نمى كشى
خوشا به حالت ماه من
خوشا به حالت فقط در كوچه و خيابان و كافه و سينما با معشوقت خاطره دارى
من با تو اى ماه در تك تك لحظه هايم خاطره دارم
بيا اى نيمه ى ماه من تو بيا.....

ما می‌خواستیم
آسمان را از ابر تُهی کنیم
که باران ببارد
ما که به حقانیتِ گل سرخ
در سرما گواهی داده بودیم
ما که رویاهای جوانی‌مان را
ارزان فروخته بودیم..

شبیه مجرمی شده ام
که تحت تعقیب افکار توست!
هیچ کجای این دنیا
در امان نیستم....

صداى خنده هاى تو
افتادن تكه هاى يخ است در ليوان بهارنارنج
بخند مى خواهم گلويى تازه كنم...
#محسن_حسینخانی

ترک آرزو کردم رنج هستی آسان شد...

بیگانه وار از سرِ ما،
سایه وا گرفت
ما را ز آشناییِ او
این گمان نبود...