بعضی آدمها فقط می آیند که حسرت بسازند...
با تمام توانِشان زیباترین رویاها را برایمان به واقعیت تبدیل میکنند..
و وقتی خیالشان از حماقتِمان در عشق راحت میشود، در اوج قله خوشبختی دستمان را وِل میکنند...
و من نمیدانم چرا حتی وقتی با مغز به زمین میخوریم،باز هم هوای عاشقی از سرمان نمی پرد...
چرا درس عبرت نمیگیریم...

نكند ما اشتباه كرده باشيم
نكند از اول هم رسيدن با سواره بودن فرق داشته است
نكند كه چنين باشد...

#DC | @Text_Fall

‏ما اونجایی ریدیم که فکر کردیم تو رفیقی

رهاننده‌ی برتری در کار نیست،
نه آسمان، نه قیصر، نه خطیب.
خود به رهایی خویش برخیزیم...
پیله ات را بگشا...

چشم هایش شروع واقعه بود...

#Darkhasti | @Text_Fall

-ما از تبارِ بغضیم؛ آسودگی روا نیست...

در گیسوی سیاه تو دلها چو شبروان
گم کرده‌اند در شب تاریک، راه را..

-از هم
به هم گريخته‌ايم؛

از خاک
به زير خاک؛

و انگار تمام جاده‌ها را
با پرگار کشيده است!
و انگار مرگ نقطه‌ای است
که به پايان تمام جمله‌ها می‌آيد...

وقتی می رسم به تو
می خواهم اندوهم را پنهان کنم
اما مگر می توانم ؟
نه، هرگز نمی توانم
مثل مردی که اشک دارد اما
آستین ندارد..

#DC | @Text_Fall

جان ب لب رسيد و جز تو مرا دادرسي نيست..
#ناشناس
#رعايت_شعونات_اسلامي :|

https://telegram.me/harfbemanbot?start=MjE0ODM3MTE3

اما حالا،من روی این نیم‌تخت دراز کشیده‌ام،از دنیا رانده،حسرتِ خوابی را می‌کشم که سراغم نمی‌آید و فقط موقعی سراغم می‌آید که مفصل‌هایم از خستگی درد می‌کند..‌

-از نظر گشته نهان،
ای همه را جان و جهان
بار دگر رقص‌کنان بی دل و دستار بیا..

بی تو به سر می نشود با دگری می‌نشود
هر چه کنم عشق بیان بی‌جگری می‌نشود
اشک دوان هر سحری از دلم آرد خبری
هیچ کسی را ز دلم خود خبری می‌نشود

من از غبار سفرهای دور می‌آیم
از امتدادِ شبِ بوف کور می‌آیم
منم که برزخِ نفرین و آفرین بودم
شهابِ گمشده‌ای بر کف زمین بودم

دلمان را
به هر چیزی که خوش می کنیم
امکان از دست دادنش
چندین برابر میشود‌‌...

برای دیدن آن خوب،آن خجستهٔ مطلوب
چقدر باید از این روزهای بد، بشمارم ؟

مگر می شود چشمهایت را ندیده گرفت
چشمهایی که
در آفتاب مرداد
می درخشند
و در هوای سبز اردیبهشت
شکوه سبزه زارها را تداعی می کنند
و من که در مسیر یک اردیبهشت تا مرداد
به اندازه ی چند سال پیر می شوم..