‏جز معدود موجوداتی هستیم که بيشعورى از افتخاراتمونه

تو در خواب خوش و من بی تو هر شب

شمارم تا سحر سیارگان را

‏لابه‌لاى لاشى بازياتون
یه نگاه به اون آدمى كه از همه‌چيزش زده
و پاى شما وايستاده بكنيد،
شايد يكم خجالت كشيديد:|

‏شما رفیق نیستین که بابا خطاي دیدین..

دل و جان بُردی، اما نشدی یارَم..

من از یک گربه ای خوشم اومد، گفتم چقدر جیگره...الان سه روزه رفته و برنگشته، دیگه آدمیزادش که جای خود داره..
#بقرعان:(

چرا ما با تو ای معشوقِ طناز، به صُلحیم و
تو با ما در نبردی؟...

بي پروا جلو آمد
بي ملاحظه لبخند زد
ناشيانه عاشق شدم
ظالمانه رفت..

چه کند با غم تو این دل آشفته ی من!؟
#تُ

از تنگ دلی جانا جای نفسم نیست...

تكـ درختم سوخت...
جنگل را ب كيرم

و در شلوغ ترین نقطه ی جهان
نیز،
همچنان جایِ تو خالیست..

بیقرارم من قرارم را کجا پیدا کنم
شب نصیبم روزگارم را کجا پیدا کنم ؟!

من که در این شهر حتی خود را گم کرده ام
شمع بَزم شام تارم را کجا پیدا کنم ؟!

زیر سقف آسمانی خالی از خورشیدو ماه
مانده ام لیل و نهارم را کجا پیدا کنم ؟!

فصل یخبندان ندارد قصد کوچ از خاطرم
مُنجمد گشتم بهارم را کجا پیدا کنم ؟؟

کاروان درد نقد هستیم با خویش بُرد
رفته بر بادم غبارم را کجا پیدا کنم ؟!

بی پناهی پای در بند حصار حسرتم
دوستان راه فرارم را کجا پیدا کنم ؟!

آنکه با بشکستن جام دلم جاری نمود
گریه ی بی اختیارم را کجـا پیدا کنــم ؟!

حتي اگه كله جهانم بت بگن مستر لب، بازم ي ايراني پيدا ميشه ك بت بگه اشتباه ميزني :|||

امشب بیا
فانوس این
ویرانه ی تاریک من
باش ...