برای فوتوبوک Me, Myself, and Jimin: ID:Chaos، جیمین توی بخش طراحی و ایده‌پردازی پروژه مشارکت داشت. طبق چیهایی که من توی مجله‌ی ویورس خوندم، توضیح داده شده که این پروژه درباره‌ی «ناخودآگاه، آشفتگی و میل به آزادی» ساخته شده و چهار فضای بصری مختلف، از جمله black، light و darkness، white رو به تصویر می‌کشن. اما قسمت جالب‌تر، توضیح خود جیمین در این‌باره‌ هست. توی پشت‌صحنه‌ی پروژه، وقتی درباره‌ی لباس‌های کانسپت صحبت می‌کنه، پیشنهاد میده برای این بخش لباس سفید انتخاب بشه؛ یعنی اینجا سفید صرفاً برای قشنگ‌تر شدن عکس انتخاب نشده بود. قرار بود چیزی از «جیمینِ بدون لایه‌ها» رو نشون بده.

در آلبوم FACE هم یک تضاد بصری مشخص وجود داره. توی تصاویر کانسپت، یک طرف جیمین رو با فضای تیره‌تر، لباس مشکی و ظاهری خشن‌تر می‌بینیم؛ و در طرف دیگه، جیمین با لباس سفید، در فضایی روشن و مینیمال قرار گرفته. حتی توضیحات مربوطه به نسخه‌ی Software این تضاد رو پر رنگ‌تر می‌کنن و استایل سفید جیمین رو دارای حال‌وهوایی طبیعی‌تر و خالص‌تر توصیف می‌کنن و این خیلی با مطالبي که جیمین درباره‌ی FACE گفته هم‌جهته. جيمين آلبوم رو اتوبیوگرافیک توصیف کرد "يعني مجموعه‌ای که تجربه‌های خودش رو بیان می‌کنه". پس وقتی یک طرف «FACE» با تاریکی بیشتری نمایش داده می‌شه و طرف دیگه با سفیدی و سادگی، میشه این تضاد رو بخشی از روایت تصویری آلبوم دونست.