#اینستکس به مثابه تلاشی هویتساز برای #اروپا
دکتر علی اسمعیلی اردکانی
پژوهشگر ارشد مسائل اروپا و فراآتلانتیک
اگر تمام اهداف آمریکا و متحدین منطقهایاش مانند عربستان و اسرائیل را ذیل مفهوم امنیتی کردن یا امنیتی نمایی کردن ایران و هدف آن را صورتبندی تمام فعالیتهای منطقهای ایران به عنوان یک اقدام بیثباتساز در نظر بگیریم، برجام تلاش برای غیرامنیتی کردن ایران در جامعه بینالمللی بود. ایران به خوبی میدانست که زمان مورد نیاز برای بازگشت به وضعیت قبل از تحریمهایی که از اواسط دهه هشتاد شمسی آغاز شده بود، بیش از ده سال است، با این حال اهمیت غیر امنیتی کردن ایران به عنوان آغاز یک فرایند همسو و ضروری با اصل تعامل سازنده با جهان باعث شد تا برجام به نتیجه برسد.
فرایند فوق تا زمان خروج آمریکا از برجام خوب پیش رفت تا جایی که در اسناد بالادستی امنیتی 2017اروپا از ایران به عنوان ستون ثبات بخش منطقه خاورمیانه یاد شد. بعد از این اروپاییها دستور کارهای امنیتی خود در خاورمیانه را با در نظر گرفتن همراهی ایران تنظیم کردند. روی کار آمدن ترامپ به عنوان یک شخصیت مدیریتی متفاوت در کنار همراه شدن یک تیم ضد ایرانی و همکار با دستگاههای اطلاعاتی– امنیتی اسرائیل مانند جان بولتون و مایک پمپئو باعث شد تا آمریکا از برجام خارج و این فرایند مختل شود.
اروپاییها نیز که از ابتدای بحث خروج توسط امریکا موضعی سخت در قبال این کشور در پیش گرفته بودند، در ادامه چند تلاش و برنامه را برای جلوگیری از یکه تازی آمریکا جهت از بین بردن بزرگترین دستاورد سیاسی اروپا در پیش گرفتند. اروپاییها در ابتدا عنوان کردند از سیاست آمریکا در قبال ایران بعد از برجام تبعیت نمیکنند و اروپا کار خود را به عنوان یک طرف برجام در رابطه با ایران ادامه خواهد داد. در ادامه آنها به دنبال گرفتن معافیت برای کشورهای اروپایی بودند. وقتی مورد فوق به انجام نرسید بحث معافیت شرکتهای بزرگ اروپا با استثنائات آمریکا مطرح شد. در ادامه هنگامی که آمریکا با این استثنائات موافقت نکرد، بحث قوانین مسدود کننده مطرح شد. بعد از اینکه این قوانین هم موثر نیفتاد، اروپاییها بحث اعطای وام کلان به ایران را مطرح کردند. وقتی طرح وام ها به نتیجه نرسید موضوع ثبت اس پی وی (spv) مطرح شد. اما همین سازوکار وقتی به مرحله ثبت و اعلام رسید، ماهیتی بشردوستانه پیدا کرد. به شکلی که در بیانه سه کشور اروپایی آمده است «این تجارت در ابتدا بر بخشهای بسیار ضروری برای مردم ایران مثل دارو، دستگاههای پزشکی و کالاهای کشاورزی- غذایی تمرکز میکند».
نتیجهگیری فرایند طی شده فوق را میتوان به عنوان ضعف اروپاییها ترجمه کرد. ضعفی که بر اساس آن اروپا اراده انجام کار و حفظ مناسبات مرتبط با برجام را دارد، اما توانایی آن را ندارد.
دلایل اروپا برای ثبت سازوکار اینستکس
به نظر نگارنده اروپا برای ثبت و نهایی کردن اینستکس دلایلی دارد که از ابتدا و بعد از امضای برجام همواره در ذهن رهبران و نخبگان اروپایی مطرح بود، اما به مرور و پس از کارشنکی آمریکا و فشار اسرائیلیها روز به روز این دلایل تحت تاثیر قرار گرفت.
- امنیتی: از جمله دلایل امنیتی اروپا به عنوان یک اولویت ضروری این بود که: ۱. طبق ادعای اروپاییها ایران به فضای ابهام هسته ای برنگردد و غنیسازی را شروع نکند. ۲. میزانی از ارتباط دیپلماتیک و تجاری با ایران حفظ شود تا شاید فعالیتهای منطقهای و توسعه برنامه موشکی ایران تحت کنترل قرار بگیرد. ۳. پیوست شفافسازی مالی در اینستکس میتواند طبق ادعاهای آمریکایی، برای رصد فعالیتهای منطقهای ایران مفید و سازنده باشد.
- سیاسی: پیامهای سیاسی زیادی میتوان برای تلاش اروپاییها در ثبت اینستکس مطرح کرد، اما به طور خلاصه سه مورد روشن در این ارتباط وجود دارد: 1. ثبت و راه اندازی اینستکس پیامی روشن و سیاسی به آمریکا بود که اروپا تا حدی از استقلال امنیتی، راهبردی و اقتصادی برخوردار است. ۲. پیام روشن به ایران در این باره که اروپا توانایی حفظ برجام را دارد. ۳. پیامی بینالمللی به سایر کشورها بود که اروپا به عنوان یک بازیگر مستقل جهانی توانایی حفاظت از تعهدات بینالمللیاش را داراست.
- اقتصادی: این وجه از سایر مؤلفهها به نظر کمرنگتر میآید: 1. ایجاد فضای مناسبی برای شرکتهای کوچک و متوسط اروپایی که بتوانند فارغ از فشارهای آمریکایی به تجارت با ایران بپردازند. 2. در صورت تغییر شرایط سیاسی بینالمللی درباره ایران، اروپا فضای بازگشت به بازار هشتاد میلیونی ایران را داشته باشد.
دکتر علی اسمعیلی اردکانی
پژوهشگر ارشد مسائل اروپا و فراآتلانتیک
اگر تمام اهداف آمریکا و متحدین منطقهایاش مانند عربستان و اسرائیل را ذیل مفهوم امنیتی کردن یا امنیتی نمایی کردن ایران و هدف آن را صورتبندی تمام فعالیتهای منطقهای ایران به عنوان یک اقدام بیثباتساز در نظر بگیریم، برجام تلاش برای غیرامنیتی کردن ایران در جامعه بینالمللی بود. ایران به خوبی میدانست که زمان مورد نیاز برای بازگشت به وضعیت قبل از تحریمهایی که از اواسط دهه هشتاد شمسی آغاز شده بود، بیش از ده سال است، با این حال اهمیت غیر امنیتی کردن ایران به عنوان آغاز یک فرایند همسو و ضروری با اصل تعامل سازنده با جهان باعث شد تا برجام به نتیجه برسد.
فرایند فوق تا زمان خروج آمریکا از برجام خوب پیش رفت تا جایی که در اسناد بالادستی امنیتی 2017اروپا از ایران به عنوان ستون ثبات بخش منطقه خاورمیانه یاد شد. بعد از این اروپاییها دستور کارهای امنیتی خود در خاورمیانه را با در نظر گرفتن همراهی ایران تنظیم کردند. روی کار آمدن ترامپ به عنوان یک شخصیت مدیریتی متفاوت در کنار همراه شدن یک تیم ضد ایرانی و همکار با دستگاههای اطلاعاتی– امنیتی اسرائیل مانند جان بولتون و مایک پمپئو باعث شد تا آمریکا از برجام خارج و این فرایند مختل شود.
اروپاییها نیز که از ابتدای بحث خروج توسط امریکا موضعی سخت در قبال این کشور در پیش گرفته بودند، در ادامه چند تلاش و برنامه را برای جلوگیری از یکه تازی آمریکا جهت از بین بردن بزرگترین دستاورد سیاسی اروپا در پیش گرفتند. اروپاییها در ابتدا عنوان کردند از سیاست آمریکا در قبال ایران بعد از برجام تبعیت نمیکنند و اروپا کار خود را به عنوان یک طرف برجام در رابطه با ایران ادامه خواهد داد. در ادامه آنها به دنبال گرفتن معافیت برای کشورهای اروپایی بودند. وقتی مورد فوق به انجام نرسید بحث معافیت شرکتهای بزرگ اروپا با استثنائات آمریکا مطرح شد. در ادامه هنگامی که آمریکا با این استثنائات موافقت نکرد، بحث قوانین مسدود کننده مطرح شد. بعد از اینکه این قوانین هم موثر نیفتاد، اروپاییها بحث اعطای وام کلان به ایران را مطرح کردند. وقتی طرح وام ها به نتیجه نرسید موضوع ثبت اس پی وی (spv) مطرح شد. اما همین سازوکار وقتی به مرحله ثبت و اعلام رسید، ماهیتی بشردوستانه پیدا کرد. به شکلی که در بیانه سه کشور اروپایی آمده است «این تجارت در ابتدا بر بخشهای بسیار ضروری برای مردم ایران مثل دارو، دستگاههای پزشکی و کالاهای کشاورزی- غذایی تمرکز میکند».
نتیجهگیری فرایند طی شده فوق را میتوان به عنوان ضعف اروپاییها ترجمه کرد. ضعفی که بر اساس آن اروپا اراده انجام کار و حفظ مناسبات مرتبط با برجام را دارد، اما توانایی آن را ندارد.
دلایل اروپا برای ثبت سازوکار اینستکس
به نظر نگارنده اروپا برای ثبت و نهایی کردن اینستکس دلایلی دارد که از ابتدا و بعد از امضای برجام همواره در ذهن رهبران و نخبگان اروپایی مطرح بود، اما به مرور و پس از کارشنکی آمریکا و فشار اسرائیلیها روز به روز این دلایل تحت تاثیر قرار گرفت.
- امنیتی: از جمله دلایل امنیتی اروپا به عنوان یک اولویت ضروری این بود که: ۱. طبق ادعای اروپاییها ایران به فضای ابهام هسته ای برنگردد و غنیسازی را شروع نکند. ۲. میزانی از ارتباط دیپلماتیک و تجاری با ایران حفظ شود تا شاید فعالیتهای منطقهای و توسعه برنامه موشکی ایران تحت کنترل قرار بگیرد. ۳. پیوست شفافسازی مالی در اینستکس میتواند طبق ادعاهای آمریکایی، برای رصد فعالیتهای منطقهای ایران مفید و سازنده باشد.
- سیاسی: پیامهای سیاسی زیادی میتوان برای تلاش اروپاییها در ثبت اینستکس مطرح کرد، اما به طور خلاصه سه مورد روشن در این ارتباط وجود دارد: 1. ثبت و راه اندازی اینستکس پیامی روشن و سیاسی به آمریکا بود که اروپا تا حدی از استقلال امنیتی، راهبردی و اقتصادی برخوردار است. ۲. پیام روشن به ایران در این باره که اروپا توانایی حفظ برجام را دارد. ۳. پیامی بینالمللی به سایر کشورها بود که اروپا به عنوان یک بازیگر مستقل جهانی توانایی حفاظت از تعهدات بینالمللیاش را داراست.
- اقتصادی: این وجه از سایر مؤلفهها به نظر کمرنگتر میآید: 1. ایجاد فضای مناسبی برای شرکتهای کوچک و متوسط اروپایی که بتوانند فارغ از فشارهای آمریکایی به تجارت با ایران بپردازند. 2. در صورت تغییر شرایط سیاسی بینالمللی درباره ایران، اروپا فضای بازگشت به بازار هشتاد میلیونی ایران را داشته باشد.
ادامه مقاله صفحه دوم
محدودیتهای اینستکس:
محدودیتهای فنی، سیاسی، اقتصادی، زیرساختی و .. زیادی میتوان برای اینستکس در نظر گرفت. اما به طور خلاصه میتوان از سه دسته محدودیت نام برد:1. محدودیتهای بینالمللی، 2. محدودیتهای اروپایی و 3. محدودیتهای دوجانبه در روابط ایران و اروپا
در ادامه به طور خلاصه به این موارد اشاره خواهد شد:
1. محدودیتهای بینالمللی
الف) چهار قانون وجود دارد که از طریق آن آمریکا میتواند در صورت اراده، فشارهای لازم و مدنظرش را بر سازوکار اینستکس وارد کند:
1. قانون کاهش تهدیدات سال 2012: طبق این قانون درآمدهای نفتی ایرانی نمیتواند در موسسات اقتصادی بینالمللی هزینه و یا حتی به ایران بازگردانده شود.
2. قانون اختیارات اقتصادی در شرایط اضطراری بینالمللی سال 1977: تمام دارایی ایران حتی بانک مرکزی میتواند مسدود شود.
3. لایحه جامع تحریمها: طبق این قانون راههای محدودیتهای سرمایه گذاری در ایران تشریح شدهاست.
4. قانون کمیسیون بورس اوراق بهادار آمریکا: طبق این قانون تمام شرکتهای اروپایی فعال در آمریکا موظف به ارائه گزارش سالانه درباره نحوه ارتباطشان با کشورهایی مثل ایران هستند.
ب) انفعال چین و روسیه در مقابل یکجانبهگرایی آمریکا.
2. محدودیتهای اروپایی
الف) بی میلی شرکتهای اروپایی به تجارت با ایران حتی قبل از اینستکس و بعد از امضای برجام
ب) خوب نبودن حال اروپای منسجم و یکپارچه.
ج) کارکشتگی و سرعت بالای آمریکاییها در اقدامهای تحریمی علیه ایران در مقابل کندی اقدامات اروپاییان برای ثبت و نهایی کردن یک سازوکار ویژه مالی
3. محدودیتهای دوجانبه ایران و اروپا
از منظر ایران میتوان به موارد فوق محدودیتهایی مانند درخواست رعایت حد اعلای استانداردهای مبارزه با پولشویی، رعایت حد اعلای استانداردهای مبارزه با تامین مالی تروریسم، رعایت نظام تحریمی اروپا (هستهای و غیرهستهای) به عنوان پیش نیازهای کاربا اینستکس را نیز اضافه کرد.
نتیجه؛ چه باید کرد؟
نتیجه آنکه اروپای بیمار کنونی با همه مسائل و مشکلات خود، هر چند با اولویتی امنیتی پیگیر حفظ حداقلهایی از انتظارات ایران از برجام است. این تلاش های علیرغم بحران های اروپای در مساله برگزیت، در مساله بحران های مالی منطقه یورو، بحرانهای سیاسی با روسیه، بحران سرریز مسائل دولت های فرومانده مانند به این قاره و نهایتا فشارهای اقتصادی امریکا ادامه داشته است.
در این شرایط ایران باید با نگاهی عملگرایانه و در عین حال هوشیارانه نسبت به تفکیک میان موضوعات برجامی از موضوعات غیربرجامی، از روزنههای موجود اقتصادی و دیپلماتیک در رابطه با این موجودیت بهرهبرداری کند. به عبارتی دیگر سازوکار اینستکس با وجود همه ضعفها و معایب خود باید به عنوان روزنهای در نظر گرفته شود که توسط بخشهای تخصصی دولت مانند بانک مرکزی، وزارت خارجه و کارگروههای تخصصی وزارت صنعت، معدن و تجارت و همچنین ایدههای بخش خصوصی به عنوان یک پنجره ارتباطی ارتقا یابد تا بتوان بر اساس آن روزنه تجارت بینالمللی هر چند با محوریت شرکتهای کوچک و بزرگ ایران و اروپا ادامه پیدا کند. از سویی دیگر تثبیت و گسترش این سازوکار با اضافه شدن سایر کشورهای جهان به آن میتواند به عنوان یک سنت بینالمللی در نظر گرفته شود که مهمترین کارویژه آن نوعی مبارزه با یکجانبهگرایی آمریکا خواهد بود.
#اینستکس
#کانال_ویژه_مالی
#یکجانبه_گرایی
#بخوانیم
محدودیتهای اینستکس:
محدودیتهای فنی، سیاسی، اقتصادی، زیرساختی و .. زیادی میتوان برای اینستکس در نظر گرفت. اما به طور خلاصه میتوان از سه دسته محدودیت نام برد:1. محدودیتهای بینالمللی، 2. محدودیتهای اروپایی و 3. محدودیتهای دوجانبه در روابط ایران و اروپا
در ادامه به طور خلاصه به این موارد اشاره خواهد شد:
1. محدودیتهای بینالمللی
الف) چهار قانون وجود دارد که از طریق آن آمریکا میتواند در صورت اراده، فشارهای لازم و مدنظرش را بر سازوکار اینستکس وارد کند:
1. قانون کاهش تهدیدات سال 2012: طبق این قانون درآمدهای نفتی ایرانی نمیتواند در موسسات اقتصادی بینالمللی هزینه و یا حتی به ایران بازگردانده شود.
2. قانون اختیارات اقتصادی در شرایط اضطراری بینالمللی سال 1977: تمام دارایی ایران حتی بانک مرکزی میتواند مسدود شود.
3. لایحه جامع تحریمها: طبق این قانون راههای محدودیتهای سرمایه گذاری در ایران تشریح شدهاست.
4. قانون کمیسیون بورس اوراق بهادار آمریکا: طبق این قانون تمام شرکتهای اروپایی فعال در آمریکا موظف به ارائه گزارش سالانه درباره نحوه ارتباطشان با کشورهایی مثل ایران هستند.
ب) انفعال چین و روسیه در مقابل یکجانبهگرایی آمریکا.
2. محدودیتهای اروپایی
الف) بی میلی شرکتهای اروپایی به تجارت با ایران حتی قبل از اینستکس و بعد از امضای برجام
ب) خوب نبودن حال اروپای منسجم و یکپارچه.
ج) کارکشتگی و سرعت بالای آمریکاییها در اقدامهای تحریمی علیه ایران در مقابل کندی اقدامات اروپاییان برای ثبت و نهایی کردن یک سازوکار ویژه مالی
3. محدودیتهای دوجانبه ایران و اروپا
از منظر ایران میتوان به موارد فوق محدودیتهایی مانند درخواست رعایت حد اعلای استانداردهای مبارزه با پولشویی، رعایت حد اعلای استانداردهای مبارزه با تامین مالی تروریسم، رعایت نظام تحریمی اروپا (هستهای و غیرهستهای) به عنوان پیش نیازهای کاربا اینستکس را نیز اضافه کرد.
نتیجه؛ چه باید کرد؟
نتیجه آنکه اروپای بیمار کنونی با همه مسائل و مشکلات خود، هر چند با اولویتی امنیتی پیگیر حفظ حداقلهایی از انتظارات ایران از برجام است. این تلاش های علیرغم بحران های اروپای در مساله برگزیت، در مساله بحران های مالی منطقه یورو، بحرانهای سیاسی با روسیه، بحران سرریز مسائل دولت های فرومانده مانند به این قاره و نهایتا فشارهای اقتصادی امریکا ادامه داشته است.
در این شرایط ایران باید با نگاهی عملگرایانه و در عین حال هوشیارانه نسبت به تفکیک میان موضوعات برجامی از موضوعات غیربرجامی، از روزنههای موجود اقتصادی و دیپلماتیک در رابطه با این موجودیت بهرهبرداری کند. به عبارتی دیگر سازوکار اینستکس با وجود همه ضعفها و معایب خود باید به عنوان روزنهای در نظر گرفته شود که توسط بخشهای تخصصی دولت مانند بانک مرکزی، وزارت خارجه و کارگروههای تخصصی وزارت صنعت، معدن و تجارت و همچنین ایدههای بخش خصوصی به عنوان یک پنجره ارتباطی ارتقا یابد تا بتوان بر اساس آن روزنه تجارت بینالمللی هر چند با محوریت شرکتهای کوچک و بزرگ ایران و اروپا ادامه پیدا کند. از سویی دیگر تثبیت و گسترش این سازوکار با اضافه شدن سایر کشورهای جهان به آن میتواند به عنوان یک سنت بینالمللی در نظر گرفته شود که مهمترین کارویژه آن نوعی مبارزه با یکجانبهگرایی آمریکا خواهد بود.
#اینستکس
#کانال_ویژه_مالی
#یکجانبه_گرایی
#بخوانیم
موسسه مطالعاتی ابرار معاصر تهران "روز قانون اساسی پاکستان" را به مردم و دولت این کشور تبریک می گوید و ضمن آرزوی توفیق برای دولت پاکستان امیدوار است همکاری های میان تهران و اسلام آباد در آینده گسترش و توسعه یابد.
قانون اساسی "جمهوری اسلامی پاکستان" در ۱۰ آوریل ۱۹۷۳ برابر با ۲۱ فروردین ۱۳۵۲ به تصویب رسید.
#رویداد
@TehranInstitute
قانون اساسی "جمهوری اسلامی پاکستان" در ۱۰ آوریل ۱۹۷۳ برابر با ۲۱ فروردین ۱۳۵۲ به تصویب رسید.
#رویداد
@TehranInstitute
http://www.tisri.org/Upload/Modules/Contents/asset0/581100.jpg
✅ کدام کشور میتواند همکار اصلی ایران در توسعه بندر چابهار باشد؟
🖋 مجید رئوفی
با وجود پهلو گرفتن اولین کشتی هندی از کاندلای هند در چابهار، هندیها سرعت لازم برای توسعه این بندر اقیانوسی ایران را نشان ندادهاند. چین هم که تمرکزش بر توسعه گوادر پاکستان است، نیمنگاهی به چابهار و حضور ایران در ابتکار یک کمربند ـ یک جاده دارد. ژاپن بازیگر جدیدی است که تمایلش برای مشارکت در توسعه چابهار را علنی کرده است. دراینمیان، اولویت ایران برای همکاری در توسعه چابهار و مسیرهای حملونقلی شرق ایران با کدامیک از این سه کشور خواهد بود؟
یک سال پس از سفر نارندرا مودی به ایران و عقد قرارداد توسعه چابهار که با صفت تاریخساز همراه شد، نخستوزیر هند در بازدیدی از ایالت گاجرات، نوید پیوستن هند و ایران از کاندلا تا چابهار را اعلام کرد. چند روز پس از آن، اولین کشتی کانتینری از بندر کاندلا هندوستان در بندر شهید کلانتری چابهار پهلو گرفت؛ اما چشماندازی که طی سالهای گذشته برای توسعه چابهار و کریدور حملونقلی که از چابهار به افغانستان و همچنین آسیای مرکزی، قفقاز، روسیه و اروپا در قالب کریدور شمال ـ جنوب ترسیم شده، فراتر از این اتفاق تاریخی و نمادین است.
درواقع توسعه بنادر چابهار و خطوط حملونقلی شرق ایران از چابهار تا مشهد را باید بهصورت یک پکیج دید که احداثشان باید به شکل موازی پیش برود تا ایران بتواند از این موقعیت ویژه خود بهرهمند شود؛ اما در هر دو مورد، تکلیف سرمایهگذاران خارجی مشخص نشده است. ازسویی هند سالهاست که اعلام کرده در این مسیر با ایران مشارکت میکند و ازسوی چین هم صحبتهایی درباره حضور در چابهار مطرح شده است.
🔹 ادامه این #مقاله را در تارنمای ما بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2456.aspx
#بخوانیم
✅ کدام کشور میتواند همکار اصلی ایران در توسعه بندر چابهار باشد؟
رقابت هند، چین و ژاپن برای سرمایهگذاری در چابهار🖋 مجید رئوفی
با وجود پهلو گرفتن اولین کشتی هندی از کاندلای هند در چابهار، هندیها سرعت لازم برای توسعه این بندر اقیانوسی ایران را نشان ندادهاند. چین هم که تمرکزش بر توسعه گوادر پاکستان است، نیمنگاهی به چابهار و حضور ایران در ابتکار یک کمربند ـ یک جاده دارد. ژاپن بازیگر جدیدی است که تمایلش برای مشارکت در توسعه چابهار را علنی کرده است. دراینمیان، اولویت ایران برای همکاری در توسعه چابهار و مسیرهای حملونقلی شرق ایران با کدامیک از این سه کشور خواهد بود؟
یک سال پس از سفر نارندرا مودی به ایران و عقد قرارداد توسعه چابهار که با صفت تاریخساز همراه شد، نخستوزیر هند در بازدیدی از ایالت گاجرات، نوید پیوستن هند و ایران از کاندلا تا چابهار را اعلام کرد. چند روز پس از آن، اولین کشتی کانتینری از بندر کاندلا هندوستان در بندر شهید کلانتری چابهار پهلو گرفت؛ اما چشماندازی که طی سالهای گذشته برای توسعه چابهار و کریدور حملونقلی که از چابهار به افغانستان و همچنین آسیای مرکزی، قفقاز، روسیه و اروپا در قالب کریدور شمال ـ جنوب ترسیم شده، فراتر از این اتفاق تاریخی و نمادین است.
درواقع توسعه بنادر چابهار و خطوط حملونقلی شرق ایران از چابهار تا مشهد را باید بهصورت یک پکیج دید که احداثشان باید به شکل موازی پیش برود تا ایران بتواند از این موقعیت ویژه خود بهرهمند شود؛ اما در هر دو مورد، تکلیف سرمایهگذاران خارجی مشخص نشده است. ازسویی هند سالهاست که اعلام کرده در این مسیر با ایران مشارکت میکند و ازسوی چین هم صحبتهایی درباره حضور در چابهار مطرح شده است.
🔹 ادامه این #مقاله را در تارنمای ما بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2456.aspx
#بخوانیم
http://www.tisri.org/Upload/Modules/Contents/asset0/Sliders/Middle/Syria%20Crisis.jpg
📚بحران سوریه و بازیگران منطقهای
🖋 سیدعلی نجات
📇 مؤسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بینالمللی ابرار معاصر تهران
✅ هدف از نگارش این کتاب، بررسی نقش بازیگران منطقهای در بحران سوریه است؛ ازهمینرو، در کتاب حاضر به نقش پنج بازیگر منطقهای تأثیرگذار در بحران سوریه، یعنی ترکیه، عربستان سعودی، قطر، رژیم صهیونیستی، و جمهوری اسلامی ایران بهصورت مقایسهای و هرکدام در فصلی جداگانه پرداخته میشود. پرسش اصلی کتاب این است که نقش بازیگران منطقهای در بحران سوریه چیست. فرضیة پژوهش این است که رقابت، تضاد منافع، و دیدگاههای متعارض بازیگران منطقهای موجب پیچیدگی، تشدید تحولات و تداوم بحران در سوریه شده است.
پرسشهای دیگر پژوهش نیز عبارتاند از: طیفبندی معارضان و حامیان داخلی نظام سوریه به چه شکل است؟ رویکرد سیاست خارجی بازیگران منطقهای درقبال بحران سوریه چه بوده است؟ بازیگران منطقهای برای پیشبرد اهداف خود در بحران سوریه چه سازکارهایی را اتخاذ کردهاند؟ دلایل اتخاذ رویکردهای مختلف بازیگران منطقهای در بحران سوریه چیست؟ بحران سوریه چه چالشها و فرصتهایی را برای بازیگران منطقهای دربرداشته است؟ و درنهایت، سناریوهای پیشِ روی بحران سوریه کداماند؟
بهمنظور پاسخ به پرسشهای بالا، مطالب کتاب در هشت فصل تنظیم شده است: فصل اول «چهارچوب نظری» را نشان میدهد که در آن، پس از بررسی مفاهیم، اصول و مفروضات نظریة موازنة قدرت به موازنة قدرت منطقهای و ماهیت ائتلافها و محورهای منطقة غرب آسیا پرداخته میشود. در فصل دوم با عنوان «تحولات سوریه» موضوعاتی چون: تحولات تاریخی ـ سیاسی سوریه، موقعیت ژئوپلیتیک سوریه در منطقة غرب آسیا، نحوة شکلگیری بحران سوریه، اصلاحات سیاسی صورتگرفته در سوریه، سطوح تحلیل بحران، و تقسیمبندی معارضان و حامیان نظام سوریه بررسی میشوند.
در فصل سوم با عنوان «ترکیه و بحران سوریه»، پس از بررسی روابط ترکیه و سوریه به رویکرد سیاست خارجی ترکیه درقبال بحران سوریه از 2011 تا 2016، سازکارهای ترکیه در بحران سوریه، دلایل اتخاذ رویکرد تهاجمی ترکیه در بحران سوریه، و درنهایت، چالشها و فرصتهای بحران سوریه برای ترکیه پرداخته میشود. در فصل چهارم با عنوان «عربستان سعودی و بحران سوریه»، روابط عربستان سعودی و سوریه، رویکرد سیاست خارجی عربستان سعودی درقبال بحران سوریه از 2011 تا 2016، سازکارهای عربستان سعودی در بحران سوریه، دلایل اتخاذ رویکرد تهاجمی عربستان سعودی در بحران سوریه، و چالشها و فرصتهای بحران سوریه برای عربستان سعودی بررسی میشود. در فصل پنجم با عنوان «قطر و بحران سوریه»، پس از بررسی روابط دو طرف، رویکرد سیاست خارجی قطر درقبال بحران سوریه از 2011 تا 2016، سازکارهای قطر در بحران سوریه، دلایل اتخاذ رویکرد تهاجمی قطر در بحران سوریه، و درنهایت، چالشها و فرصتهای بحران سوریه برای قطر شرح داده میشود. فصل ششم با عنوان «رژیم صهیونیستی و بحران سوریه»، پس از بررسی روابط رژیم صهیونیستی و سوریه، به رویکرد سیاست خارجی رژیم صهیونیستی درقبال بحران سوریه از 2011 تا 2016، سازکارهای رژیم صهیونیستی در بحران سوریه، دلایل اتخاذ رویکرد تهاجمی رژیم صهیونیستی در بحران سوریه، و چالشها و فرصتهای بحران سوریه برای رژیم صهیونیستی پرداخته است.
در فصل هفتم با عنوان «جمهوری اسلامی ایران و بحران سوریه»، پس از بررسی روابط ایران و سوریه، مقولاتی چون: رویکرد سیاست خارجی ایران درقبال بحران سوریه از 2011 تا 2016، سازکارهای ایران در بحران سوریه، دلایل حمایت ایران از نظام سوریه، و چالشها و فرصتهای بحران سوریه برای ایران بررسی میشوند. در فصل هشتم نیز به سناریوهای پیشِ روی بحران سوریه پرداخته میشود. بخش پایانی کتاب نیز به یافتهها و نتیجهگیری اختصاص دارد.
امید میرود که این کتاب مورد توجه کارشناسان و علاقمندان به موضوع بحران سوریه قرار گیرد.
برای سفارش این کتاب به نشانه زیر پیام دهید:
🔗 @abrarmoaser
#معرفی_کتاب
#کتاب_بخوانیم
📚بحران سوریه و بازیگران منطقهای
🖋 سیدعلی نجات
📇 مؤسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بینالمللی ابرار معاصر تهران
✅ هدف از نگارش این کتاب، بررسی نقش بازیگران منطقهای در بحران سوریه است؛ ازهمینرو، در کتاب حاضر به نقش پنج بازیگر منطقهای تأثیرگذار در بحران سوریه، یعنی ترکیه، عربستان سعودی، قطر، رژیم صهیونیستی، و جمهوری اسلامی ایران بهصورت مقایسهای و هرکدام در فصلی جداگانه پرداخته میشود. پرسش اصلی کتاب این است که نقش بازیگران منطقهای در بحران سوریه چیست. فرضیة پژوهش این است که رقابت، تضاد منافع، و دیدگاههای متعارض بازیگران منطقهای موجب پیچیدگی، تشدید تحولات و تداوم بحران در سوریه شده است.
پرسشهای دیگر پژوهش نیز عبارتاند از: طیفبندی معارضان و حامیان داخلی نظام سوریه به چه شکل است؟ رویکرد سیاست خارجی بازیگران منطقهای درقبال بحران سوریه چه بوده است؟ بازیگران منطقهای برای پیشبرد اهداف خود در بحران سوریه چه سازکارهایی را اتخاذ کردهاند؟ دلایل اتخاذ رویکردهای مختلف بازیگران منطقهای در بحران سوریه چیست؟ بحران سوریه چه چالشها و فرصتهایی را برای بازیگران منطقهای دربرداشته است؟ و درنهایت، سناریوهای پیشِ روی بحران سوریه کداماند؟
بهمنظور پاسخ به پرسشهای بالا، مطالب کتاب در هشت فصل تنظیم شده است: فصل اول «چهارچوب نظری» را نشان میدهد که در آن، پس از بررسی مفاهیم، اصول و مفروضات نظریة موازنة قدرت به موازنة قدرت منطقهای و ماهیت ائتلافها و محورهای منطقة غرب آسیا پرداخته میشود. در فصل دوم با عنوان «تحولات سوریه» موضوعاتی چون: تحولات تاریخی ـ سیاسی سوریه، موقعیت ژئوپلیتیک سوریه در منطقة غرب آسیا، نحوة شکلگیری بحران سوریه، اصلاحات سیاسی صورتگرفته در سوریه، سطوح تحلیل بحران، و تقسیمبندی معارضان و حامیان نظام سوریه بررسی میشوند.
در فصل سوم با عنوان «ترکیه و بحران سوریه»، پس از بررسی روابط ترکیه و سوریه به رویکرد سیاست خارجی ترکیه درقبال بحران سوریه از 2011 تا 2016، سازکارهای ترکیه در بحران سوریه، دلایل اتخاذ رویکرد تهاجمی ترکیه در بحران سوریه، و درنهایت، چالشها و فرصتهای بحران سوریه برای ترکیه پرداخته میشود. در فصل چهارم با عنوان «عربستان سعودی و بحران سوریه»، روابط عربستان سعودی و سوریه، رویکرد سیاست خارجی عربستان سعودی درقبال بحران سوریه از 2011 تا 2016، سازکارهای عربستان سعودی در بحران سوریه، دلایل اتخاذ رویکرد تهاجمی عربستان سعودی در بحران سوریه، و چالشها و فرصتهای بحران سوریه برای عربستان سعودی بررسی میشود. در فصل پنجم با عنوان «قطر و بحران سوریه»، پس از بررسی روابط دو طرف، رویکرد سیاست خارجی قطر درقبال بحران سوریه از 2011 تا 2016، سازکارهای قطر در بحران سوریه، دلایل اتخاذ رویکرد تهاجمی قطر در بحران سوریه، و درنهایت، چالشها و فرصتهای بحران سوریه برای قطر شرح داده میشود. فصل ششم با عنوان «رژیم صهیونیستی و بحران سوریه»، پس از بررسی روابط رژیم صهیونیستی و سوریه، به رویکرد سیاست خارجی رژیم صهیونیستی درقبال بحران سوریه از 2011 تا 2016، سازکارهای رژیم صهیونیستی در بحران سوریه، دلایل اتخاذ رویکرد تهاجمی رژیم صهیونیستی در بحران سوریه، و چالشها و فرصتهای بحران سوریه برای رژیم صهیونیستی پرداخته است.
در فصل هفتم با عنوان «جمهوری اسلامی ایران و بحران سوریه»، پس از بررسی روابط ایران و سوریه، مقولاتی چون: رویکرد سیاست خارجی ایران درقبال بحران سوریه از 2011 تا 2016، سازکارهای ایران در بحران سوریه، دلایل حمایت ایران از نظام سوریه، و چالشها و فرصتهای بحران سوریه برای ایران بررسی میشوند. در فصل هشتم نیز به سناریوهای پیشِ روی بحران سوریه پرداخته میشود. بخش پایانی کتاب نیز به یافتهها و نتیجهگیری اختصاص دارد.
امید میرود که این کتاب مورد توجه کارشناسان و علاقمندان به موضوع بحران سوریه قرار گیرد.
برای سفارش این کتاب به نشانه زیر پیام دهید:
🔗 @abrarmoaser
#معرفی_کتاب
#کتاب_بخوانیم
📚 محور چین ـ پاکستان؛ ژئوپلیتیک نوین آسیا
🖋 اندرو اسمال
✒️ محمدحسین دهقانیان
📇 مؤسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بینالمللی ابرار معاصر تهران
✅ چین و پاکستان همیشه متحدان نزدیک بودهاند و این راوبط سنتی در پی همکاریهای سیاسی، اقتصادی، نظامی و متغیرهای مختلف ابعاد تازه و گستردهای پیدا کرده است.با نگاهی به شعارهایی از قبیل «روابط دو کشور بلندتر از کوه، عمیق تر از دریا و شیرین تر از عسل» تمایل دو کشور به تعمیق روابط را میتوان احساس نمود.محور چین و پاکستان همچنین یک نقش مرکزی در ژئوپلیتیک آسیا، از خیزش هند تا چشماندازهای افغانستان پس از آمریکا،و از تهدید تروریسم هستهای تا نقشه جدید معادن، بندرها و خطوط لوله، ایفاء مینمایند. چین بزرگترین امید اقتصادی پاکستان و قابل اطمینانترین شریک نظامی این کشور محسوب میگردد. پاکستان نیز در قلب بلندپروازیهای ژئواستراتژیک چین، از برخاستن به عنوان یک قدرت دریایی جهانی تا برنامه های کلان برای مسیر جاده ابریشم جدید که حوزه های انرژی خاورمیانه و بازارهای اروپا را به کلانشهرهای آسیای شرقی پیوند میدهد، قرار دارد. پاکستان همچنین میدان نبردی برای مقابله چین با ستیزهجویان اسلامگرا قلمداد میگردد. برای دههها است که دو کشور دیگری را دوستی برای تمام فصول خوانده است اما درباره فهم روابط دو کشور قدمهای کوچکی برداشته شده است. در واقع رمز و رازها و ادعاهای مخدوش درباره مناسبات چین و پاکستان گاهی مواقع موجب شده است که ناظران خارجی به سختی بتوانند ارزیابی درستی از ابعاد مختلف روابط دو کشور ارائه دهند. کتاب حاضر با نگاهی عمیق به بررسی پیامدهای روابط چین با پاکستان بر غرب، هند، افغانستان و بر آسیا به عنوان یک کل پرداخته است. بر این اساس نویسنده درصدد برآمده است تا برخی از روایات پشت صحنه حساسترین جنبههای روابط دو کشور از جمله حمایت پکن از برنامه هستهای پاکستان، چگونگی پرداختن چین به طالبان، برنامهریزی نظامی چین برای بحران در پاکستان و ... را مورد بررسی قرار دهد. از دخالت چین در جنگهای جنوب آسیا تا تلاشهای دولت اوباما برای حفظ همکاری چین در ایجاد ثبات در منطقه، از معضلات فزاینده چین در مواجهه میان پیگیری رقابت استراتژیکاش با هند و ایالات متحده آمریکا تا نگاه چین به تهدیدات تروریستی که در حال تبدیل به جدیترین معضل امنیتی برای ثابت داخلی این کشور میگردد، همگی از جمله موضوعاتی است که در این کتاب مورد برسی قرار گرفته است. نویسنده در این کتاب مخاطب را با انبوهی از دادهها که نتیجه سفر به کشورهای چین، پاکستان، هند، افغانستان، ایالات متحده آمریکا و مصاحبه با مقامات رسمی و غیررسمی این کشورها میباشد مواجه نموده است. در مجموع کتاب حاضر مجموعهای بسیار ارشمند در مطالعه روابط میان چین و پاکستان و تأثیر این روابط بر پویاییهای منطقهای و جهانی میباشد.
مؤسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بینالمللی ابرار معاصر تهران امیدوار است انتشار کتاب حاضر شناخت بهتری را از پویاییهای سیاست خارجی دو کشور چین و پاکستان و تعاملات میان این دو کشور در اختیار مخاطبان قرار دهد.
برای سفارش این کتاب به نشانه زیر پیام دهید:
🔗 @abrarmoaser
#معرفی_کتاب
#کتاب_بخوانیم
🖋 اندرو اسمال
✒️ محمدحسین دهقانیان
📇 مؤسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بینالمللی ابرار معاصر تهران
✅ چین و پاکستان همیشه متحدان نزدیک بودهاند و این راوبط سنتی در پی همکاریهای سیاسی، اقتصادی، نظامی و متغیرهای مختلف ابعاد تازه و گستردهای پیدا کرده است.با نگاهی به شعارهایی از قبیل «روابط دو کشور بلندتر از کوه، عمیق تر از دریا و شیرین تر از عسل» تمایل دو کشور به تعمیق روابط را میتوان احساس نمود.محور چین و پاکستان همچنین یک نقش مرکزی در ژئوپلیتیک آسیا، از خیزش هند تا چشماندازهای افغانستان پس از آمریکا،و از تهدید تروریسم هستهای تا نقشه جدید معادن، بندرها و خطوط لوله، ایفاء مینمایند. چین بزرگترین امید اقتصادی پاکستان و قابل اطمینانترین شریک نظامی این کشور محسوب میگردد. پاکستان نیز در قلب بلندپروازیهای ژئواستراتژیک چین، از برخاستن به عنوان یک قدرت دریایی جهانی تا برنامه های کلان برای مسیر جاده ابریشم جدید که حوزه های انرژی خاورمیانه و بازارهای اروپا را به کلانشهرهای آسیای شرقی پیوند میدهد، قرار دارد. پاکستان همچنین میدان نبردی برای مقابله چین با ستیزهجویان اسلامگرا قلمداد میگردد. برای دههها است که دو کشور دیگری را دوستی برای تمام فصول خوانده است اما درباره فهم روابط دو کشور قدمهای کوچکی برداشته شده است. در واقع رمز و رازها و ادعاهای مخدوش درباره مناسبات چین و پاکستان گاهی مواقع موجب شده است که ناظران خارجی به سختی بتوانند ارزیابی درستی از ابعاد مختلف روابط دو کشور ارائه دهند. کتاب حاضر با نگاهی عمیق به بررسی پیامدهای روابط چین با پاکستان بر غرب، هند، افغانستان و بر آسیا به عنوان یک کل پرداخته است. بر این اساس نویسنده درصدد برآمده است تا برخی از روایات پشت صحنه حساسترین جنبههای روابط دو کشور از جمله حمایت پکن از برنامه هستهای پاکستان، چگونگی پرداختن چین به طالبان، برنامهریزی نظامی چین برای بحران در پاکستان و ... را مورد بررسی قرار دهد. از دخالت چین در جنگهای جنوب آسیا تا تلاشهای دولت اوباما برای حفظ همکاری چین در ایجاد ثبات در منطقه، از معضلات فزاینده چین در مواجهه میان پیگیری رقابت استراتژیکاش با هند و ایالات متحده آمریکا تا نگاه چین به تهدیدات تروریستی که در حال تبدیل به جدیترین معضل امنیتی برای ثابت داخلی این کشور میگردد، همگی از جمله موضوعاتی است که در این کتاب مورد برسی قرار گرفته است. نویسنده در این کتاب مخاطب را با انبوهی از دادهها که نتیجه سفر به کشورهای چین، پاکستان، هند، افغانستان، ایالات متحده آمریکا و مصاحبه با مقامات رسمی و غیررسمی این کشورها میباشد مواجه نموده است. در مجموع کتاب حاضر مجموعهای بسیار ارشمند در مطالعه روابط میان چین و پاکستان و تأثیر این روابط بر پویاییهای منطقهای و جهانی میباشد.
مؤسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بینالمللی ابرار معاصر تهران امیدوار است انتشار کتاب حاضر شناخت بهتری را از پویاییهای سیاست خارجی دو کشور چین و پاکستان و تعاملات میان این دو کشور در اختیار مخاطبان قرار دهد.
برای سفارش این کتاب به نشانه زیر پیام دهید:
🔗 @abrarmoaser
#معرفی_کتاب
#کتاب_بخوانیم
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
✅ موسسه ابرار معاصر تهران برگزار می کند:
🖌 اولین دوره جشنواره سراسری "انتخاب تحلیلگر برتر در حوزه سیاست خارجی"
📢 مهلت ارسال مقالات تا ۲۰ اردیبهشت ماه تمدید شد.
زمان برگزاری جشنواره: ۳۰ اردیبهشت ماه
@TehranInstitute
🖌 اولین دوره جشنواره سراسری "انتخاب تحلیلگر برتر در حوزه سیاست خارجی"
📢 مهلت ارسال مقالات تا ۲۰ اردیبهشت ماه تمدید شد.
زمان برگزاری جشنواره: ۳۰ اردیبهشت ماه
@TehranInstitute
✅ موسسه مطالعاتی ابرار معاصر تهران برگزار می کند:
🖋 کارگاه آموزشی ابزارهای تحلیل در سیاست خارجی
زمان: سه شنبه ۲۷ فروردین ۹۸
مکان: تهران خیابان فاطمی، بعد از چهارراه سیندخت، روبروی سازمان شیلات، پلاک ۳۰۹
🔗 جهت ثبت نام با شماره ۸۸۵۲۷۴۶۹ تماس حاصل فرمایید.
@TehranInstitute
🖋 کارگاه آموزشی ابزارهای تحلیل در سیاست خارجی
زمان: سه شنبه ۲۷ فروردین ۹۸
مکان: تهران خیابان فاطمی، بعد از چهارراه سیندخت، روبروی سازمان شیلات، پلاک ۳۰۹
🔗 جهت ثبت نام با شماره ۸۸۵۲۷۴۶۹ تماس حاصل فرمایید.
@TehranInstitute
✅ موسسه مطالعاتی ابرار معاصر تهران برگزار می کند:
سومین پیش نشست کنفرانس بین المللی یکجانبه گرایی و حقوق بین الملل؛ مدیریت تکانه های ناشی از تحریم و رفتار دول مختلف بر حوزه انرژی ایران
زمان: ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۸
ساعت: ۹ تا ۱۳
مکان: سالن همایش دانشکده نفت
#رویداد
@TehranInstitute
سومین پیش نشست کنفرانس بین المللی یکجانبه گرایی و حقوق بین الملل؛ مدیریت تکانه های ناشی از تحریم و رفتار دول مختلف بر حوزه انرژی ایران
زمان: ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۸
ساعت: ۹ تا ۱۳
مکان: سالن همایش دانشکده نفت
#رویداد
@TehranInstitute
✅ موسسه مطالعاتی ابرار معاصر تهران با تاکید بر بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی برگزار می کند:
اولین دوره جشنواره سراسری
تحلیل گر برتر در حوزه سیاست خارجی
📚محورهای جشنواره:
۱. نظمها و نظامات سیاسی ـ امنیتی منطقهای و بینالمللی
۲. نظمها و نظامات دفاعی ـ نظامی منطقهای و بینالمللی
۳. نظمها و نظامات اقتصاد سیاسی منطقهای و بینالمللی
۴. نظمها و نظامات حقوقی منطقهای و بینالمللی
۵. مقاومت منطقهای و بینالمللی
۶. انسجام اسلامی و منطقهای
۷. جرائم سازمانیافته منطقهای و بینالمللی
🖊 حجم مقالات: ۳۵۰۰ تا ۴۵۰۰ کلمه
چکیده: ۲۵۰ تا ۳۰۰ کلمه
🖊 آخرین مهلت ارسال مقالات:
۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
🖊 اعلام نتایج و برگزاری جشنواره:
۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
🖊 دبیرخانه جشنواره:
تهران، خیابان مطهری، خیابان شهید سرافراز، کوچه یکم، پلاک ۲۱
☎️ شماره تماس: ۸۸۷۵۶۲۰۴
📧 ایمیل دبیرخانه:
tahlilgarbartar@tisri.org
#فراخوان
@TehranInstitute
اولین دوره جشنواره سراسری
تحلیل گر برتر در حوزه سیاست خارجی
📚محورهای جشنواره:
۱. نظمها و نظامات سیاسی ـ امنیتی منطقهای و بینالمللی
۲. نظمها و نظامات دفاعی ـ نظامی منطقهای و بینالمللی
۳. نظمها و نظامات اقتصاد سیاسی منطقهای و بینالمللی
۴. نظمها و نظامات حقوقی منطقهای و بینالمللی
۵. مقاومت منطقهای و بینالمللی
۶. انسجام اسلامی و منطقهای
۷. جرائم سازمانیافته منطقهای و بینالمللی
🖊 حجم مقالات: ۳۵۰۰ تا ۴۵۰۰ کلمه
چکیده: ۲۵۰ تا ۳۰۰ کلمه
🖊 آخرین مهلت ارسال مقالات:
۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
🖊 اعلام نتایج و برگزاری جشنواره:
۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
🖊 دبیرخانه جشنواره:
تهران، خیابان مطهری، خیابان شهید سرافراز، کوچه یکم، پلاک ۲۱
☎️ شماره تماس: ۸۸۷۵۶۲۰۴
📧 ایمیل دبیرخانه:
tahlilgarbartar@tisri.org
#فراخوان
@TehranInstitute
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❇️ سناتور جمهوریخواه راند پاول که عضو کمیته روابط خارجی سنا از ایالت کنتاکی است در جلسهای با مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا به تندی از خارج شدن آمریکا از توافق اتمی انتقاد کرده و بی توجهی ایالات متحده به جاه طلبی هسته ای عربستان سعودی و رژیم صهیونیستی و توجه به توان هسته ای ایران را دلیل اصلی عدم اعتماد ایران معرفی میکند.
#دیدگاه
@TehranInstitute
#دیدگاه
@TehranInstitute
✅ موسسه مطالعاتی ابرار معاصر تهران با هدف پرورش و توانمندسازی دانشجویان و پژوهشگران درصدد برگزاری سلسله کارگاه هایی در سطوح مختلف می باشد. آموختن ابزارها و تکنیک های تحلیل، اصول نگارش متن های تخصصی، فهم کاربردی نظریه های روابط بین الملل، کاربردی کردن این رشته مطالعاتی و در نهایت مهارت آموزی و توانمندسازی پژوهشگران و دانشجویان جوان از زمره اهداف اصلی برگزاری این کارگاه ها است.
بر این اساس، اولین دوره از این کارگاه ها در قالب دوره مقدماتی «کارگاه آموزشی ابزارهای تحلیل در سیاست خارجی» در تاریخ سه شنبه ۲۷ فروردین ماه ۱۳۹۸ برگزار شد. طی این دوره نیم روزه، «اصول و تکنیک های تحلیل سیاست خارجی» و «بررسی کارگاهی تحلیل های برتر» مورد توجه قرار گرفت.
با توجه به استقبال بالای صورت گرفته، موسسه ابرار معاصر تهران بنا دارد تا کارگاهی دیگر با همین عنوان (طی روزهای برپایی نمایشگاه کتاب، در سرای اهل قلم نمایشگاه)برگزار نماید. اطلاعات بیشتر درباره زمان دقیق این کارگاه، متعاقبا اعلام خواهد گردید.
#گزارش_تصویری
@TehranInstitute
بر این اساس، اولین دوره از این کارگاه ها در قالب دوره مقدماتی «کارگاه آموزشی ابزارهای تحلیل در سیاست خارجی» در تاریخ سه شنبه ۲۷ فروردین ماه ۱۳۹۸ برگزار شد. طی این دوره نیم روزه، «اصول و تکنیک های تحلیل سیاست خارجی» و «بررسی کارگاهی تحلیل های برتر» مورد توجه قرار گرفت.
با توجه به استقبال بالای صورت گرفته، موسسه ابرار معاصر تهران بنا دارد تا کارگاهی دیگر با همین عنوان (طی روزهای برپایی نمایشگاه کتاب، در سرای اهل قلم نمایشگاه)برگزار نماید. اطلاعات بیشتر درباره زمان دقیق این کارگاه، متعاقبا اعلام خواهد گردید.
#گزارش_تصویری
@TehranInstitute
✅ کرسی خلیج فارس و شمال آفریقای موسسه مطالعاتی ابرار معاصر تهران در تاریخ ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ نشستی با عنوان «تحولات سودان و امنیت منطقهای: تأثیرات سقوط عمرالبشیر بر معادلات سیاسی و امنیتی غرب آسیا و شمال آفریقا» برگزار کرد.
محورهای مورد بررسی در این نشست:
۱. چرایی سقوط عمرالبشیر و ارزیابی تحولات کنونی در این کشور ۲. جایگاه و وزن سودان در معادلات منطقه (اتحادیه عرب، اتحادیه افریقا و ...) ۳. رویکرد بازیگران اثرگذار و اثرپذیر در سودان ۴. پیامدهای احتمالی تحولات سودان بر منافع جمهوری اسلامی ایران و مرزبندیهای قدرت در منطقه؛
گفتنی است، این نشست با حضور جمعی از پژوهشگران مؤسسه ابرارمعاصر و کارشناسان ارشد حوزه مطالعاتی آفریقای عربی برگزار شد.
#رویداد
@TehranInstitute
Forwarded from پژوهشکده ابرار معاصر تهران
✅ موسسه مطالعاتی ابرار معاصر تهران با تاکید بر بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی برگزار می کند:
اولین دوره جشنواره سراسری
تحلیل گر برتر در حوزه سیاست خارجی
📚محورهای جشنواره:
۱. نظمها و نظامات سیاسی ـ امنیتی منطقهای و بینالمللی
۲. نظمها و نظامات دفاعی ـ نظامی منطقهای و بینالمللی
۳. نظمها و نظامات اقتصاد سیاسی منطقهای و بینالمللی
۴. نظمها و نظامات حقوقی منطقهای و بینالمللی
۵. مقاومت منطقهای و بینالمللی
۶. انسجام اسلامی و منطقهای
۷. جرائم سازمانیافته منطقهای و بینالمللی
🖊 حجم مقالات: ۳۵۰۰ تا ۴۵۰۰ کلمه
چکیده: ۲۵۰ تا ۳۰۰ کلمه
🖊 آخرین مهلت ارسال مقالات:
۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
🖊 اعلام نتایج و برگزاری جشنواره:
۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
🖊 دبیرخانه جشنواره:
تهران، خیابان مطهری، خیابان شهید سرافراز، کوچه یکم، پلاک ۲۱
☎️ شماره تماس: ۸۸۷۵۶۲۰۴
📧 ایمیل دبیرخانه:
tahlilgarbartar@tisri.org
#فراخوان
@TehranInstitute
اولین دوره جشنواره سراسری
تحلیل گر برتر در حوزه سیاست خارجی
📚محورهای جشنواره:
۱. نظمها و نظامات سیاسی ـ امنیتی منطقهای و بینالمللی
۲. نظمها و نظامات دفاعی ـ نظامی منطقهای و بینالمللی
۳. نظمها و نظامات اقتصاد سیاسی منطقهای و بینالمللی
۴. نظمها و نظامات حقوقی منطقهای و بینالمللی
۵. مقاومت منطقهای و بینالمللی
۶. انسجام اسلامی و منطقهای
۷. جرائم سازمانیافته منطقهای و بینالمللی
🖊 حجم مقالات: ۳۵۰۰ تا ۴۵۰۰ کلمه
چکیده: ۲۵۰ تا ۳۰۰ کلمه
🖊 آخرین مهلت ارسال مقالات:
۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
🖊 اعلام نتایج و برگزاری جشنواره:
۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
🖊 دبیرخانه جشنواره:
تهران، خیابان مطهری، خیابان شهید سرافراز، کوچه یکم، پلاک ۲۱
☎️ شماره تماس: ۸۸۷۵۶۲۰۴
📧 ایمیل دبیرخانه:
tahlilgarbartar@tisri.org
#فراخوان
@TehranInstitute