📖 #جدید
چشمانداز #عربستان سعودی؛ فراز یا فرود؟
نویسنده: دکتر حسین آجورلو
قیمت: 28000 تومان
@abrarmoaserTehran
چشمانداز #عربستان سعودی؛ فراز یا فرود؟
نویسنده: دکتر حسین آجورلو
قیمت: 28000 تومان
@abrarmoaserTehran
📖 #جدید
معمای #ایران در سیاست خارجی #آمریکا؛ راهبردهای #ترامپ
نویسنده: علی اسمعیلی اردکانی
@abrarmoaserTehran
معمای #ایران در سیاست خارجی #آمریکا؛ راهبردهای #ترامپ
نویسنده: علی اسمعیلی اردکانی
@abrarmoaserTehran
📖 #جدید
چکیده مقالات دومین #کنفرانس_امنیتی_تهران
به اهتمام دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی و بهزاد احمدی
قیمت: 30000 تومان
@abrarmoaserTehran
چکیده مقالات دومین #کنفرانس_امنیتی_تهران
به اهتمام دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی و بهزاد احمدی
قیمت: 30000 تومان
@abrarmoaserTehran
📖 #جدید
مجموعه مقالات دومین #کنفرانس_امنیتی_تهران ؛ مخاطرات زیست محیطی
به اهتمام دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی، دکتر الهه کولایی، بهزاد احمدی و دکتر جعفر حقپناه
قیمت:40000تومان
@abrarmoaserTehran
مجموعه مقالات دومین #کنفرانس_امنیتی_تهران ؛ مخاطرات زیست محیطی
به اهتمام دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی، دکتر الهه کولایی، بهزاد احمدی و دکتر جعفر حقپناه
قیمت:40000تومان
@abrarmoaserTehran
Forwarded from کتابخانه دیجیتالی دید
کاربران محترم کتابخانه دیجیتالی دید
به اطلاع میرساند کتابخانۀ دیجیتالی دید در حال انتشار متن کامل تعدادی از کتابهای موسسۀ ابرار معاصر تهران است. 📕📒📔📓📗برای دریافت متن کامل این کتابها، با داشتن "اشتراک اختصاصی" می توانید از متن کامل آنها استفاده کنید.
به اطلاع میرساند کتابخانۀ دیجیتالی دید در حال انتشار متن کامل تعدادی از کتابهای موسسۀ ابرار معاصر تهران است. 📕📒📔📓📗برای دریافت متن کامل این کتابها، با داشتن "اشتراک اختصاصی" می توانید از متن کامل آنها استفاده کنید.
https://goo.gl/Q75TQS
✍🏻 روابط اقتصادی #ایران و #گرجستان (پیشینه، ویژگیها، موانع، و راهکارها)
دکتر محمدجواد رنجکش
#قفقاز نقطه اتصال آسیا و اروپا، و منطقهای سوقالجیشی بهحساب میآید. ایران و گرجستان به دلایل بسیار شبیهبههم هستند. ایران همسایه آبی روسیه از سمت جنوب دریای خزر است، اما گرجستان با روسیه مرز خاکی مشترک دارد و این همسایگی با روسیه باعث تغییراتی در سیاست خارجی هر دو کشور شده است. گرجستان بهعلت فشارهای روسیه که این کشور را حیاطخلوت سیاست خارجی خود میداند بیشتر به طرف غرب متمایل شده که این امر در سیاست خارجی ایران نیز اثر گذاشته است.
اخیراً ایران بهسبب همسویی با سیاست روسیه و یا در بیشتر مواقع، بهعلت فشارهای روسیه و نیز حضور ناتو، آمریکا و بهخصوص رژیم صهیونیستی در این کشور، از سیاست نزدیکی با گرجستان دور شده است. گرچه هر دو کشور در بیشتر مواقع گامهایی برای نزدیکی بههم برداشتهاند، به دلایلی این اقدامات کافی بهنظر نمیرسد و همتی بیش از این میطلبد.
گرجستان تا سال 1813، در حاکمیت ایران بود؛ اما طی قرارداد گلستان از ایران جدا شد و تحت حاکمیت روسها قرار گرفت و در سال 1991 به استقلال کامل دست یافت. ایران جزو اولین کشورهایی بود که استقلال گرجستان را بهرسمیت شناخت و در سال 1993 با برقراری روابط دیپلماتیک و اعزام سفیر، سطح روابط ارتقا پیدا کرد. با افتتاح سفارت گرجستان در ایران در سال 1994، این روابط بیشتر شد؛ اما طی سالهای 1991 تا 2017 با افتوخیزهایی همراه بود.
در زمان ریاستجمهوری آیتالله هاشمی رفسنجانی در ایران و ادوارد شواردنادزه در گرجستان، روابط نسبتاً خوبی بین دو کشور برقرار بود. در دولت اصلاحات، با پیگیری سیاست گفتگوی تمدنها از طرف ایران در مقابل همسایگان، رابطه خوبی بین طرفین برقرار بود. در دوره آقای احمدینژاد که با حمله روسیه به گرجستان همزمان شد، این کشور به سمت ایران تمایل یافت و در سال 2010، رویه لغو روادید بین دو کشور برقرار گردید که این باعث افزایش سفر ایرانیان به گرجستان شد.
اما در سال 2013، تفلیس بهسبب همسویی با غرب در تحریمهای ایران، رویه لغو روادید را بهطور یکجانبه لغو کرد. در دوره آقای روحانی، با امضای برجام با غرب و آمریکا، رویه لغو روادید از سال 2016 دوباره برقرار، و این باعث گسترش سفر ایرانیان به گرجستان شد. با توجه به اینکه روابط سیاسی و اقتصادی در ارتباط تنگاتنگ باهم قرار دارد، ایران و گرجستان بهدلیل نبودِ مشکل سیاسی خاصی، رابطه اقتصادی مستحکم و وابستهبههم را تجربه نکردند.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2927.aspx
✍🏻 روابط اقتصادی #ایران و #گرجستان (پیشینه، ویژگیها، موانع، و راهکارها)
دکتر محمدجواد رنجکش
#قفقاز نقطه اتصال آسیا و اروپا، و منطقهای سوقالجیشی بهحساب میآید. ایران و گرجستان به دلایل بسیار شبیهبههم هستند. ایران همسایه آبی روسیه از سمت جنوب دریای خزر است، اما گرجستان با روسیه مرز خاکی مشترک دارد و این همسایگی با روسیه باعث تغییراتی در سیاست خارجی هر دو کشور شده است. گرجستان بهعلت فشارهای روسیه که این کشور را حیاطخلوت سیاست خارجی خود میداند بیشتر به طرف غرب متمایل شده که این امر در سیاست خارجی ایران نیز اثر گذاشته است.
اخیراً ایران بهسبب همسویی با سیاست روسیه و یا در بیشتر مواقع، بهعلت فشارهای روسیه و نیز حضور ناتو، آمریکا و بهخصوص رژیم صهیونیستی در این کشور، از سیاست نزدیکی با گرجستان دور شده است. گرچه هر دو کشور در بیشتر مواقع گامهایی برای نزدیکی بههم برداشتهاند، به دلایلی این اقدامات کافی بهنظر نمیرسد و همتی بیش از این میطلبد.
گرجستان تا سال 1813، در حاکمیت ایران بود؛ اما طی قرارداد گلستان از ایران جدا شد و تحت حاکمیت روسها قرار گرفت و در سال 1991 به استقلال کامل دست یافت. ایران جزو اولین کشورهایی بود که استقلال گرجستان را بهرسمیت شناخت و در سال 1993 با برقراری روابط دیپلماتیک و اعزام سفیر، سطح روابط ارتقا پیدا کرد. با افتتاح سفارت گرجستان در ایران در سال 1994، این روابط بیشتر شد؛ اما طی سالهای 1991 تا 2017 با افتوخیزهایی همراه بود.
در زمان ریاستجمهوری آیتالله هاشمی رفسنجانی در ایران و ادوارد شواردنادزه در گرجستان، روابط نسبتاً خوبی بین دو کشور برقرار بود. در دولت اصلاحات، با پیگیری سیاست گفتگوی تمدنها از طرف ایران در مقابل همسایگان، رابطه خوبی بین طرفین برقرار بود. در دوره آقای احمدینژاد که با حمله روسیه به گرجستان همزمان شد، این کشور به سمت ایران تمایل یافت و در سال 2010، رویه لغو روادید بین دو کشور برقرار گردید که این باعث افزایش سفر ایرانیان به گرجستان شد.
اما در سال 2013، تفلیس بهسبب همسویی با غرب در تحریمهای ایران، رویه لغو روادید را بهطور یکجانبه لغو کرد. در دوره آقای روحانی، با امضای برجام با غرب و آمریکا، رویه لغو روادید از سال 2016 دوباره برقرار، و این باعث گسترش سفر ایرانیان به گرجستان شد. با توجه به اینکه روابط سیاسی و اقتصادی در ارتباط تنگاتنگ باهم قرار دارد، ایران و گرجستان بهدلیل نبودِ مشکل سیاسی خاصی، رابطه اقتصادی مستحکم و وابستهبههم را تجربه نکردند.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2927.aspx
https://goo.gl/YFKB9o
✍🏻 خروج #قطر از #اوپک: علل و پیامدها
حسین عسگریان
سعد شریده الکعبی، وزیر انرژی قطر، در روز 3 دسامبر (12 آذر 1397) در جریان نشست مطبوعاتی در دوحه از تصمیم دوحه برای خروج از اوپک خبر داد. این مقام قطری بدون هیچ اشارهای به پسزمینه سیاسی این تصمیم اضافه کرد که تصمیم دوحه برای خروج از اوپک، هیچ ربطی به تحریمهای اعمالشده ازسوی عربستان سعودی و متحدانش از زمان قطع روابط قطر با این کشورها در سال ۲۰۱۷ ندارد و صرفاً تصمیم «استراتژیک و فنی» بوده و این کشور قصد دارد در حوزه گاز تمرکز کند. در متن حاضر، علل و آثار خروج قطر از اوپک بررسی شده است.
علل خروج قطر از اوپک
قطر در سال ۲۰۱۷ با تولید روزی ششصد هزار بشکه نفت خام، 85/1 درصد سهم اوپک، جزو کوچکترین تولیدکنندههای اوپک بوده است. براساس این شاخص، قطر در جایگاه 11 در اوپک و 25 در جهان قرار دارد.
اما همانطور که مقامات این کشور میگویند، نقطه قوت قطر در ذخایر عظیم گاز طبیعی و صادرات آن است. این کشور با ذخایر ۲۴ هزار میلیارد مترمکعب گاز، دوازده درصد کل ذخایر جهانی را تأمین میکند و بعد از روسیه با 25 درصد و ایران با هفده درصد، بزرگترین ذخایر گاز طبیعی جهان را در اختیار دارد. هفتاد درصد درآمد دولت قطر، شصت درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) و همچنین 85 درصد درآمدهای صادراتی آن از گاز است. پس اظهارات مقامات قطری مبنیبر تمرکز بر بخش گاز دور از حقیقت نیست؛ اما جدا از این امر به دلایل زیر میتوان خروج قطر از اوپک را مورد توجه قرار داد:
تنش با عربستان و امارات: خواست قطر برای استقلال در خلیج فارس برای فهم خروج آنها از اوپک حیاتی است. دوحه ظاهراً اوپک را بهسبب خصومت جاری طولانی با کشورهای همسایه یعنی امارات و عربستان بهعنوان اعضای اصلی اوپک ترک کرده است. برایناساس، میتوان این تصمیم قطر را در سایه تنش گسترده در روابطش با عربستان و امارات و جنگ رسانههای فزاینده میان این دو درنظر گرفت؛ آنهم در شرایطی که بهدلیل بحران بهوجودآمده پس از قتل جمال خاشقجی، روزنامهنگار منتقد سعودی، فشار بینالمللی بر عربستان افزایش یافته و موقعیت حکومت این کشور متزلزل شده است.
بهعبارتی، پس از بالا گرفتن اختلافات میان عربستان و متحدانش با قطر که در سال 2017 منجربه وضع تحریمهایی علیه دوحه شد، طبیعی است که حالا قطر بخواهد از سازمانی که عربستان اثرگذاری بالایی در آن دارد خارج شود؛ ضمن اینکه دولت ترامپ بعد از اینکه با محاصره قطر همراهی کرد، حالا خواستار این است که ریاض و ابوظبی عقبنشینی کنند. ظاهراً آخرین حرکت قطر در راستای ترغیب آمریکا به فشار بیشتر به این دو کشور نیز قابل توجه است.
رهایی از سیاستهای نفتی عربستان: از زمان بروز بحران دیپلماتیک میان امارات، بحرین، عربستان و مصر با قطر، این کشور بهطور فزاینده در بوروکراسی اوپک بهحاشیه رفته است. از حدود یک سال قبل، قطر را به جلسات هماهنگی میان کشورهای حوزه خلیج فارس که قبل از هر جلسه اوپک برگزار میشود راه ندادهاند. اگرچه قطر فقط ششصد هزار بشکه نفت در روز تولید میکند و اوپک توان جبران این میزان تولید را دارد، خروج قطر این پیام را به این چهار کشور میرساند که قطر نهتنها سیاست خارجی مستقلتر، بلکه سیاست انرژی مستقلتری را نیز میخواهد.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2934.aspx
✍🏻 خروج #قطر از #اوپک: علل و پیامدها
حسین عسگریان
سعد شریده الکعبی، وزیر انرژی قطر، در روز 3 دسامبر (12 آذر 1397) در جریان نشست مطبوعاتی در دوحه از تصمیم دوحه برای خروج از اوپک خبر داد. این مقام قطری بدون هیچ اشارهای به پسزمینه سیاسی این تصمیم اضافه کرد که تصمیم دوحه برای خروج از اوپک، هیچ ربطی به تحریمهای اعمالشده ازسوی عربستان سعودی و متحدانش از زمان قطع روابط قطر با این کشورها در سال ۲۰۱۷ ندارد و صرفاً تصمیم «استراتژیک و فنی» بوده و این کشور قصد دارد در حوزه گاز تمرکز کند. در متن حاضر، علل و آثار خروج قطر از اوپک بررسی شده است.
علل خروج قطر از اوپک
قطر در سال ۲۰۱۷ با تولید روزی ششصد هزار بشکه نفت خام، 85/1 درصد سهم اوپک، جزو کوچکترین تولیدکنندههای اوپک بوده است. براساس این شاخص، قطر در جایگاه 11 در اوپک و 25 در جهان قرار دارد.
اما همانطور که مقامات این کشور میگویند، نقطه قوت قطر در ذخایر عظیم گاز طبیعی و صادرات آن است. این کشور با ذخایر ۲۴ هزار میلیارد مترمکعب گاز، دوازده درصد کل ذخایر جهانی را تأمین میکند و بعد از روسیه با 25 درصد و ایران با هفده درصد، بزرگترین ذخایر گاز طبیعی جهان را در اختیار دارد. هفتاد درصد درآمد دولت قطر، شصت درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) و همچنین 85 درصد درآمدهای صادراتی آن از گاز است. پس اظهارات مقامات قطری مبنیبر تمرکز بر بخش گاز دور از حقیقت نیست؛ اما جدا از این امر به دلایل زیر میتوان خروج قطر از اوپک را مورد توجه قرار داد:
تنش با عربستان و امارات: خواست قطر برای استقلال در خلیج فارس برای فهم خروج آنها از اوپک حیاتی است. دوحه ظاهراً اوپک را بهسبب خصومت جاری طولانی با کشورهای همسایه یعنی امارات و عربستان بهعنوان اعضای اصلی اوپک ترک کرده است. برایناساس، میتوان این تصمیم قطر را در سایه تنش گسترده در روابطش با عربستان و امارات و جنگ رسانههای فزاینده میان این دو درنظر گرفت؛ آنهم در شرایطی که بهدلیل بحران بهوجودآمده پس از قتل جمال خاشقجی، روزنامهنگار منتقد سعودی، فشار بینالمللی بر عربستان افزایش یافته و موقعیت حکومت این کشور متزلزل شده است.
بهعبارتی، پس از بالا گرفتن اختلافات میان عربستان و متحدانش با قطر که در سال 2017 منجربه وضع تحریمهایی علیه دوحه شد، طبیعی است که حالا قطر بخواهد از سازمانی که عربستان اثرگذاری بالایی در آن دارد خارج شود؛ ضمن اینکه دولت ترامپ بعد از اینکه با محاصره قطر همراهی کرد، حالا خواستار این است که ریاض و ابوظبی عقبنشینی کنند. ظاهراً آخرین حرکت قطر در راستای ترغیب آمریکا به فشار بیشتر به این دو کشور نیز قابل توجه است.
رهایی از سیاستهای نفتی عربستان: از زمان بروز بحران دیپلماتیک میان امارات، بحرین، عربستان و مصر با قطر، این کشور بهطور فزاینده در بوروکراسی اوپک بهحاشیه رفته است. از حدود یک سال قبل، قطر را به جلسات هماهنگی میان کشورهای حوزه خلیج فارس که قبل از هر جلسه اوپک برگزار میشود راه ندادهاند. اگرچه قطر فقط ششصد هزار بشکه نفت در روز تولید میکند و اوپک توان جبران این میزان تولید را دارد، خروج قطر این پیام را به این چهار کشور میرساند که قطر نهتنها سیاست خارجی مستقلتر، بلکه سیاست انرژی مستقلتری را نیز میخواهد.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2934.aspx
http://www.tisri.org/Upload/Sliders/9709/b_007.jpg
✍🏻 تریدنت جانکچر، آزمونی درمورد قابلیت ناتو
رامین ندیمی
روسیه و پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) هرکدام در حدود دو ماه گذشته رزمایشهای بزرگی را برگزار کردند. روسیه در سپتامبر گذشته، به همراهی واحدهایی نظامی از چین و مغولستان به اجرای تمرینات نظامی موسوم به وستوک (شرق) در خاور دور این کشور دست زد. ناتو نیز یک ماه بعد (اکتبر) بزرگترین مانور خود در بیست سال گذشته را در نروژ برپا کرد. در نوشتار حاضر تلاش میشود که ضمن بررسی اجمالی ویژگیهای این دو رزمایش، اهداف برگزارکنندگان تمرینات مذکور نیز برای خوانندگان روشنتر شود.
🔹 وستوک ـ 2018
وستوک ـ 2018 که از 11 تا 15 سپتامبر در «ناحیههای نظامی شرقی و مرکزی روسیه» در ناحیه ساگول در منطقه «ماورای بایکال» واقع در شرق سیبری اجرا شد، بزرگترین رزمایشی بوده که از سال 1981 و دوران اتحاد جماهیر شوروی تاکنون برگزار شده است. بنا به اعلام وزارت دفاع فدراسیون روسیه در این تمرینات درحدود سیصد هزار نظامی روس به همراه 36 هزار دستگاه تانک و خودرو و نفربر رزمی، هزار فروند هواپیما و هلیکوپتر و هشتاد فروند ناو جنگی شرکت داشتند.
براساس اطلاعات اندیشکده بریتانیایی «مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک» (IISS)، این تعداد از نیروها دربرگیرنده یک سوم از کل افراد فعال نیروی زمینی و 72 درصد هواپیماهای نظامی کارآمد ارتش فدراسیون روسیه است. علاوهبراین، ارتش آزادیبخش خلق چین با 3200 نظامی و سی فروند هواپیمای جنگی و مغولستان با گروه اندکی از نظامیان خود در این تمرینات شرکت داشتند. شمار نظامیان روس حاضر در این مانور نزدیک به دو برابر تعداد نیروهای نظامی بریتانیا و نیز دو برابر نیروهای بهکارگرفتهشده در نوبت قبلی تمرینات وستوک در سال 2014 بود. وستوک ـ 2018، بهطور کلی دربرگیرنده تمرین جنگ در زمین، هوا و آب، در خاور دور روسیه، شامل پیاده کردن نیروهای چترباز، اجرای عملیات ضدتروریستی، و تمرین سرنگون کردن موشکهای کروز میشد. به باور تحلیلگران، این تمرینات از دیدگاه روسها همچنین فرصتی برای بهکارگیری واحدهای نظامی تازهتأسیس، تانکها و زرهپوشهای جدید و دیگر سختافزارهای گوناگون بود.
ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، در گشایش این رزمایش سالیانه حضور داشت که این نشاندهنده اهمیت این تمرینات بود. وی درست پس از شرکت در نشست اقتصادی شرق آسیا در بندر «ولادی وستوک» با حضور شی جی پینگ، همتای چینیاش، عازم منطقه رزمایش شد. روسها پیش از این نیز تمرینات نظامی بحثبرانگیزی را با نامهای «کاوکاز» (قفقاز) در سال 2012 در نزدیکی سواحل دریای سیاه و «زاپاد» (غرب) در منطقه کالینینگراد میان دو کشور لهستان و لیتوانی برگزار کرده بودند. رزمایشهای مفصل سالیانه زمینی، دریایی، هوایی و حتی نیروی هستهای استراتژیک روسیه فراتر از اندازههای هر تمرین نظامی برگزارشده ازسوی آمریکا یا متحدانش است. علاوهبراین، در این تمرینات، هزاران غیرنظامی بهعنوان نیروهای پشتیبانی در بخشهای حملونقل، صدها تن تجهیزات، مهمات و سوخت را ازطریق خطوط راهآهن یا خط لوله انتقال میدهند، و صدها نفر نیرو شامل واحدهای هوابرد را بهوسیله هواپیمای نظامی و غیرنظامی جابهجا میکنند.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2926.aspx
✍🏻 تریدنت جانکچر، آزمونی درمورد قابلیت ناتو
رامین ندیمی
روسیه و پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) هرکدام در حدود دو ماه گذشته رزمایشهای بزرگی را برگزار کردند. روسیه در سپتامبر گذشته، به همراهی واحدهایی نظامی از چین و مغولستان به اجرای تمرینات نظامی موسوم به وستوک (شرق) در خاور دور این کشور دست زد. ناتو نیز یک ماه بعد (اکتبر) بزرگترین مانور خود در بیست سال گذشته را در نروژ برپا کرد. در نوشتار حاضر تلاش میشود که ضمن بررسی اجمالی ویژگیهای این دو رزمایش، اهداف برگزارکنندگان تمرینات مذکور نیز برای خوانندگان روشنتر شود.
🔹 وستوک ـ 2018
وستوک ـ 2018 که از 11 تا 15 سپتامبر در «ناحیههای نظامی شرقی و مرکزی روسیه» در ناحیه ساگول در منطقه «ماورای بایکال» واقع در شرق سیبری اجرا شد، بزرگترین رزمایشی بوده که از سال 1981 و دوران اتحاد جماهیر شوروی تاکنون برگزار شده است. بنا به اعلام وزارت دفاع فدراسیون روسیه در این تمرینات درحدود سیصد هزار نظامی روس به همراه 36 هزار دستگاه تانک و خودرو و نفربر رزمی، هزار فروند هواپیما و هلیکوپتر و هشتاد فروند ناو جنگی شرکت داشتند.
براساس اطلاعات اندیشکده بریتانیایی «مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک» (IISS)، این تعداد از نیروها دربرگیرنده یک سوم از کل افراد فعال نیروی زمینی و 72 درصد هواپیماهای نظامی کارآمد ارتش فدراسیون روسیه است. علاوهبراین، ارتش آزادیبخش خلق چین با 3200 نظامی و سی فروند هواپیمای جنگی و مغولستان با گروه اندکی از نظامیان خود در این تمرینات شرکت داشتند. شمار نظامیان روس حاضر در این مانور نزدیک به دو برابر تعداد نیروهای نظامی بریتانیا و نیز دو برابر نیروهای بهکارگرفتهشده در نوبت قبلی تمرینات وستوک در سال 2014 بود. وستوک ـ 2018، بهطور کلی دربرگیرنده تمرین جنگ در زمین، هوا و آب، در خاور دور روسیه، شامل پیاده کردن نیروهای چترباز، اجرای عملیات ضدتروریستی، و تمرین سرنگون کردن موشکهای کروز میشد. به باور تحلیلگران، این تمرینات از دیدگاه روسها همچنین فرصتی برای بهکارگیری واحدهای نظامی تازهتأسیس، تانکها و زرهپوشهای جدید و دیگر سختافزارهای گوناگون بود.
ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، در گشایش این رزمایش سالیانه حضور داشت که این نشاندهنده اهمیت این تمرینات بود. وی درست پس از شرکت در نشست اقتصادی شرق آسیا در بندر «ولادی وستوک» با حضور شی جی پینگ، همتای چینیاش، عازم منطقه رزمایش شد. روسها پیش از این نیز تمرینات نظامی بحثبرانگیزی را با نامهای «کاوکاز» (قفقاز) در سال 2012 در نزدیکی سواحل دریای سیاه و «زاپاد» (غرب) در منطقه کالینینگراد میان دو کشور لهستان و لیتوانی برگزار کرده بودند. رزمایشهای مفصل سالیانه زمینی، دریایی، هوایی و حتی نیروی هستهای استراتژیک روسیه فراتر از اندازههای هر تمرین نظامی برگزارشده ازسوی آمریکا یا متحدانش است. علاوهبراین، در این تمرینات، هزاران غیرنظامی بهعنوان نیروهای پشتیبانی در بخشهای حملونقل، صدها تن تجهیزات، مهمات و سوخت را ازطریق خطوط راهآهن یا خط لوله انتقال میدهند، و صدها نفر نیرو شامل واحدهای هوابرد را بهوسیله هواپیمای نظامی و غیرنظامی جابهجا میکنند.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2926.aspx
http://www.tisri.org/Upload/Sliders/9710/b_002.jpg
✍🏻 تیغ دولبه بندر چابهار؛ آیا چابهار رقابت میان هند و چین را تشدید خواهد کرد؟
دلیله رحیمی آشتیانی
بندر #چابهار و #گوادر شاید برای همه ایرانیان و تمام مردم #پاکستان نامآشنا نباشند. چابهار شاید تصویری از یک بندر کوچکِ تنها را در شرقیترین گوشه جنوبی ایران در ذهنها متبادر سازد. تصور مردم پاکستان از گوادر نیز شاید چیزی بیش از یک بندر کوچک ماهیگیری نباشد. اما این تصورات تا زمانی صحت داشت که این دو بندر نظر قدرتهای بزرگ و البته رقبای منطقهای یعنی چین و هند را به خود جلب نکرده بودند. حالا این دو بندر میخواهند نقطه اتصال دو قدرت بزرگ به اهداف طرحهای توسعهایشان شوند. گوادر و چابهار دو بندر کوچک ماهیگیریِ سالهای گذشته با فاصله 104 کیلومتر ازهم، این روزها با حضور ابرقدرتهای اقتصادی به دو رقیب مهم اقتصادی تبدیل میشوند. دراینمیان، مهمترین دغدغه برای ایران این است که با وجود شرایط موجود چگونه باید سیاستهای خود را درپیش بگیرد تا منافع خود را از این بندر راهبردی تأمین کند.
رقابت استراتژیک عمدتاً اقتصادی و نظامی #هند و #چین در سالهای گذشته، روزبهروز درحال گسترش است. در این صحنه، دورنمای راهبردی چین بهمثابه قدرت نوظهور که در گذشته زمینمحور بود تغییر کرد و اکنون پکن درصدد توسعه مسیرهای آبی است و توجه بیشتری به حوزه دریا دارد. یکی از تلاشهای چین برای توسعه نفوذ خود در آبها این است که دسترسی دریایی را در اقیانوس هند و جنوب آسیا افزایش دهد؛ بهاینمنظور، چین راهبرد «رشته مروارید» را تعریف کرده است. درواقع، رشته مروارید زنجیرهای از تأسیسات تجاری و پایگاههای نظامی چین در امتداد خطوط مواصلات دریایی این کشور است که از هنگکنگ شروع میشود و تا بندر سودان در دریای سرخ ادامه مییابد.
چین با شراکت پاکستان در بندر گوادر عزم آن دارد که هند را دور بزند؛ ازسویدیگر، هند نیز با همکاری ایران و افغانستان در بندر چابهار با چین مقابله میکند و مسیر جدیدی را برای دسترسی به آسیای میانه و قفقاز درنظر میگیرد. هند نگران از قدرتیابی و نفوذ چین، ضمن فاصله گرفتن از سیاست سنتی خود تلاش دارد با اتخاذ سیاست خارجی جامع و چندجانبه، جای پای خود را در دریاها محکم کند. در سطحی گستردهتر، هند درمقابل راهبرد رشته مروارید چین در اقیانوس هند، رشته ویژه خود را تدارک دیده است که بندر چابهار، بندر دُقُم (عمان)، جزیره اَسامپشن (کشورجزیرهای سیشل)، جزیره آگالِگا ( کشور جزیرهای موریس)، و جزایر اندامان و نیکوبار (بخشی از هند در خلیج بنگال، غرب سواحل میانمار) را شامل میشود
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2933.aspx
✍🏻 تیغ دولبه بندر چابهار؛ آیا چابهار رقابت میان هند و چین را تشدید خواهد کرد؟
دلیله رحیمی آشتیانی
بندر #چابهار و #گوادر شاید برای همه ایرانیان و تمام مردم #پاکستان نامآشنا نباشند. چابهار شاید تصویری از یک بندر کوچکِ تنها را در شرقیترین گوشه جنوبی ایران در ذهنها متبادر سازد. تصور مردم پاکستان از گوادر نیز شاید چیزی بیش از یک بندر کوچک ماهیگیری نباشد. اما این تصورات تا زمانی صحت داشت که این دو بندر نظر قدرتهای بزرگ و البته رقبای منطقهای یعنی چین و هند را به خود جلب نکرده بودند. حالا این دو بندر میخواهند نقطه اتصال دو قدرت بزرگ به اهداف طرحهای توسعهایشان شوند. گوادر و چابهار دو بندر کوچک ماهیگیریِ سالهای گذشته با فاصله 104 کیلومتر ازهم، این روزها با حضور ابرقدرتهای اقتصادی به دو رقیب مهم اقتصادی تبدیل میشوند. دراینمیان، مهمترین دغدغه برای ایران این است که با وجود شرایط موجود چگونه باید سیاستهای خود را درپیش بگیرد تا منافع خود را از این بندر راهبردی تأمین کند.
رقابت استراتژیک عمدتاً اقتصادی و نظامی #هند و #چین در سالهای گذشته، روزبهروز درحال گسترش است. در این صحنه، دورنمای راهبردی چین بهمثابه قدرت نوظهور که در گذشته زمینمحور بود تغییر کرد و اکنون پکن درصدد توسعه مسیرهای آبی است و توجه بیشتری به حوزه دریا دارد. یکی از تلاشهای چین برای توسعه نفوذ خود در آبها این است که دسترسی دریایی را در اقیانوس هند و جنوب آسیا افزایش دهد؛ بهاینمنظور، چین راهبرد «رشته مروارید» را تعریف کرده است. درواقع، رشته مروارید زنجیرهای از تأسیسات تجاری و پایگاههای نظامی چین در امتداد خطوط مواصلات دریایی این کشور است که از هنگکنگ شروع میشود و تا بندر سودان در دریای سرخ ادامه مییابد.
چین با شراکت پاکستان در بندر گوادر عزم آن دارد که هند را دور بزند؛ ازسویدیگر، هند نیز با همکاری ایران و افغانستان در بندر چابهار با چین مقابله میکند و مسیر جدیدی را برای دسترسی به آسیای میانه و قفقاز درنظر میگیرد. هند نگران از قدرتیابی و نفوذ چین، ضمن فاصله گرفتن از سیاست سنتی خود تلاش دارد با اتخاذ سیاست خارجی جامع و چندجانبه، جای پای خود را در دریاها محکم کند. در سطحی گستردهتر، هند درمقابل راهبرد رشته مروارید چین در اقیانوس هند، رشته ویژه خود را تدارک دیده است که بندر چابهار، بندر دُقُم (عمان)، جزیره اَسامپشن (کشورجزیرهای سیشل)، جزیره آگالِگا ( کشور جزیرهای موریس)، و جزایر اندامان و نیکوبار (بخشی از هند در خلیج بنگال، غرب سواحل میانمار) را شامل میشود
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2933.aspx
(https://attach.fahares.com/o0fmiDujb/SLL55OKdRzew==)
📚 #گزیده_پژوهشهای_جهان (1)
مجموعه حاضر را كه ثمره تلاش كارشناسان حوزه هاي گوناگون علوم سياسي با رويكردي ميان رشتهاي است، براي اعتلاي دانش ملي در اختيار فرهيختگان گرامي قرار دهد.
كاوش ژرف انديشكده هاي بين المللي با تمركز بر حوزه هاي جغرافيايي « گزيده پژوهش هاي جهان » مجموعة غرب آسيا، آسياي جنوب شرق، اقيانوسيه، اروپا، و آمريكا و حوزه هاي موضوعي زير است : آب، محيط زيست، و انرژي هاي پاك؛ دولت هاي ناكام (چالش ضعف نهاد دولت)؛ تروريسم، افراط گرايي و خشونت؛ جرائم سازمان يافته با تأكيد بر قاچاق مواد مخدر؛ ژئواكونومي؛ امنيت و دفاع، ناتو و ساير ائتلاف هاي نظامي؛ انرژي (نفت و گاز)؛ پناهجويي، مهاجرت، و آوارگي؛ حل منازعه با تأكيد بر مسائل قومي و مذهبي، صلح سازي و مديريت بحران؛ روندهاي سايبري و اطلاعاتي؛ قدرت هاي نوظهور آسيايي با تأكيد بر چين و هند (همكاري و رقاب تهاي ژئوپليتيكي و ژئواكونوميكي)؛ و ائتلاف هايي در سطح جهاني با تأكيد بر جنوب آسيا. پژوهش هاي معرفي شده به زبان هاي انگليسي، فرانسوي ، آلماني ، تركي، عربي، و روسي هستند كه طبق طبقه بندي فعلي، شامل موارد زيرند:
1️⃣ مقالات تحليلي و توصيه اي: اين بخش به معرفي مقالاتي اختصاص دارد كه متخصصان سطح بالا و نزديك به حلقه هاي تصميم گذاري و سياست ورزي آنها را تهيه كرده و اغلب در انديشكده هاي نزديك به دولت ها انتشار داده اند. هدف نويسنده از ارائة اين يادداشت ها معمولاً اثرگذاري بر تصميم گيري درخصوص تحولات روز است و پيامد كوتاه مدت و بلند مدتي را در سياست ورزي خواهد داشت. مطالعة اين آثار كمك شايان توجهي به شناخت نحوة واكنش متخصصان و احتمالاً كشورهاي متبوع آنها به تحولات روز خواهد كرد. ازحيث روندشناسي، اين آثار مي توانند با ايجاد حساسيت درخصوص موضوعاتي كه مطرح مي كنند، انتخاب ها و گزينه هاي آتي سياست خارجي و داخلي كشورها را نشان دهند.
2️⃣ مقالات پژوهشي: اين بخش از آثار، مقالاتي را ارائه كرده است كه يا بنيان هايي دانشگاهي دارند و بر مطالعات پايدار و كتابخانه اي محققان استوارند، يا هدف از نگارش آنها تثبيت مواضع دولت ها و نمايش برداشت نگارندگان از رويدادها، روند ها و موقعيت هاي ساري و جاري است. بيشترِ آثار اين طبقه را پژوهشگران مستقل در مجله هاي معتبر بين المللي منتشر كرده اند؛ بااين حال، حساسيت متخصصان مؤسسه ابرار معاصر تهران متوجه گردآوري آن دسته از مقالاتي است كه با منابع علمي كمتر، اما در قالب مقالاتي پژوهشي ازسوي انديشكده ها منتشر شدهاند.
3️⃣ گزارش تحليلي و توصيه اي: مجموعه گزارش هاي اين بخش، شامل مفاهيمي است كه به دولت ها كمك مي كنند درك عميق تري از تحولات داشته باشند و درعين حال، با توجه به اينكه زمان نگارش آنها براي پژوهشگران متخصصان انديشكده، و تجربيات و ديدگاه هاي « بارش فكري » بسيار محدود بوده است، بسيار به فنوني مانند شخص متخصص تكيه دارند. اين گزارش ها نشان مي دهند كه حلقه هاي فكري تلاش دارند چه اثري بر روندهاي تصميم گيري بگذارند يا چه برداشت پايداري از موضوعات روز دارند.
4️⃣ گزارش پژوهشي: در اين بخش، براي گردآوري مطالبي تلاش مي شود كه در آنها پژوهشگران با شناخت روندهاي سياستي و تصميم گيري در كشور متبوع خود و با بررسي تحولات يا سياست ديگر كشورها، آيندة روندها را ارزيابي كرده اند. اين آثار به نوعي شكل گسترش يافته گزارش هاي تحليلي و توصيه اي نيز محسوب مي شوند و ازاين حيث، به نوعي ضمانت كاربست آنها در سياست هاي دولتي وجود دارد. به طور معمول، اين پژوهش ها حاصل كارهاي گروهي و احتمالاً به سفارش نهادهاي مختلف هستند كه انديشكده ها آنها را در پرونده هايي كه پيش از اين در دستورِ كار خود براي موضوعات و روندهاي مختلف داشته اند منتشر مي كنند.
5️⃣ كتاب و سند: اين بخش به معرفي تازه ترين كتاب ها و اسنادي اختصاص يافته است كه در راستاي تعريف راهبرد و سياست خارجي و امنيتي دولت ها معرفي شده اند. معمولاً مؤسسه ابرار اصل اين آثارِ آشكار را در اختيار دارد؛ بااين حال، تلاش شده است در بخش كتاب ها، مجموعة پژوهش ها از معرفي آن دسته از كتاب هايي كه رايگان نيستند، اما ازحيث اهميت بايد براي آنها ارزشي دوچندان قائل شد محروم نماند.
6️⃣ گزارش نشست و سخنراني: اين بخش ، گزارش نشست ها و سخنراني هايي را معرفي مي كند كه انديشكده ها برگزار مي كنند. درحال حاضر، در جهان پيوسته درحال تحول كنوني، يكي از روش هاي سريع و مطمئن اطلاع رساني و كمك به حلقه هاي تصميم گيري، گردهمايي هاي كارشناساني از رشته ها و تخصص هاي مختلف براي فراهم آوردن مجموعه اي از آراء گوناگون است كه هريك از زاوية مخصوص خود به موضوع نگاه كردهاند.
اميد است مجموعة حاضر با بازخورد خوب فرهيختگان گرامي روبه رو شود.
📚 #گزیده_پژوهشهای_جهان (1)
مجموعه حاضر را كه ثمره تلاش كارشناسان حوزه هاي گوناگون علوم سياسي با رويكردي ميان رشتهاي است، براي اعتلاي دانش ملي در اختيار فرهيختگان گرامي قرار دهد.
كاوش ژرف انديشكده هاي بين المللي با تمركز بر حوزه هاي جغرافيايي « گزيده پژوهش هاي جهان » مجموعة غرب آسيا، آسياي جنوب شرق، اقيانوسيه، اروپا، و آمريكا و حوزه هاي موضوعي زير است : آب، محيط زيست، و انرژي هاي پاك؛ دولت هاي ناكام (چالش ضعف نهاد دولت)؛ تروريسم، افراط گرايي و خشونت؛ جرائم سازمان يافته با تأكيد بر قاچاق مواد مخدر؛ ژئواكونومي؛ امنيت و دفاع، ناتو و ساير ائتلاف هاي نظامي؛ انرژي (نفت و گاز)؛ پناهجويي، مهاجرت، و آوارگي؛ حل منازعه با تأكيد بر مسائل قومي و مذهبي، صلح سازي و مديريت بحران؛ روندهاي سايبري و اطلاعاتي؛ قدرت هاي نوظهور آسيايي با تأكيد بر چين و هند (همكاري و رقاب تهاي ژئوپليتيكي و ژئواكونوميكي)؛ و ائتلاف هايي در سطح جهاني با تأكيد بر جنوب آسيا. پژوهش هاي معرفي شده به زبان هاي انگليسي، فرانسوي ، آلماني ، تركي، عربي، و روسي هستند كه طبق طبقه بندي فعلي، شامل موارد زيرند:
1️⃣ مقالات تحليلي و توصيه اي: اين بخش به معرفي مقالاتي اختصاص دارد كه متخصصان سطح بالا و نزديك به حلقه هاي تصميم گذاري و سياست ورزي آنها را تهيه كرده و اغلب در انديشكده هاي نزديك به دولت ها انتشار داده اند. هدف نويسنده از ارائة اين يادداشت ها معمولاً اثرگذاري بر تصميم گيري درخصوص تحولات روز است و پيامد كوتاه مدت و بلند مدتي را در سياست ورزي خواهد داشت. مطالعة اين آثار كمك شايان توجهي به شناخت نحوة واكنش متخصصان و احتمالاً كشورهاي متبوع آنها به تحولات روز خواهد كرد. ازحيث روندشناسي، اين آثار مي توانند با ايجاد حساسيت درخصوص موضوعاتي كه مطرح مي كنند، انتخاب ها و گزينه هاي آتي سياست خارجي و داخلي كشورها را نشان دهند.
2️⃣ مقالات پژوهشي: اين بخش از آثار، مقالاتي را ارائه كرده است كه يا بنيان هايي دانشگاهي دارند و بر مطالعات پايدار و كتابخانه اي محققان استوارند، يا هدف از نگارش آنها تثبيت مواضع دولت ها و نمايش برداشت نگارندگان از رويدادها، روند ها و موقعيت هاي ساري و جاري است. بيشترِ آثار اين طبقه را پژوهشگران مستقل در مجله هاي معتبر بين المللي منتشر كرده اند؛ بااين حال، حساسيت متخصصان مؤسسه ابرار معاصر تهران متوجه گردآوري آن دسته از مقالاتي است كه با منابع علمي كمتر، اما در قالب مقالاتي پژوهشي ازسوي انديشكده ها منتشر شدهاند.
3️⃣ گزارش تحليلي و توصيه اي: مجموعه گزارش هاي اين بخش، شامل مفاهيمي است كه به دولت ها كمك مي كنند درك عميق تري از تحولات داشته باشند و درعين حال، با توجه به اينكه زمان نگارش آنها براي پژوهشگران متخصصان انديشكده، و تجربيات و ديدگاه هاي « بارش فكري » بسيار محدود بوده است، بسيار به فنوني مانند شخص متخصص تكيه دارند. اين گزارش ها نشان مي دهند كه حلقه هاي فكري تلاش دارند چه اثري بر روندهاي تصميم گيري بگذارند يا چه برداشت پايداري از موضوعات روز دارند.
4️⃣ گزارش پژوهشي: در اين بخش، براي گردآوري مطالبي تلاش مي شود كه در آنها پژوهشگران با شناخت روندهاي سياستي و تصميم گيري در كشور متبوع خود و با بررسي تحولات يا سياست ديگر كشورها، آيندة روندها را ارزيابي كرده اند. اين آثار به نوعي شكل گسترش يافته گزارش هاي تحليلي و توصيه اي نيز محسوب مي شوند و ازاين حيث، به نوعي ضمانت كاربست آنها در سياست هاي دولتي وجود دارد. به طور معمول، اين پژوهش ها حاصل كارهاي گروهي و احتمالاً به سفارش نهادهاي مختلف هستند كه انديشكده ها آنها را در پرونده هايي كه پيش از اين در دستورِ كار خود براي موضوعات و روندهاي مختلف داشته اند منتشر مي كنند.
5️⃣ كتاب و سند: اين بخش به معرفي تازه ترين كتاب ها و اسنادي اختصاص يافته است كه در راستاي تعريف راهبرد و سياست خارجي و امنيتي دولت ها معرفي شده اند. معمولاً مؤسسه ابرار اصل اين آثارِ آشكار را در اختيار دارد؛ بااين حال، تلاش شده است در بخش كتاب ها، مجموعة پژوهش ها از معرفي آن دسته از كتاب هايي كه رايگان نيستند، اما ازحيث اهميت بايد براي آنها ارزشي دوچندان قائل شد محروم نماند.
6️⃣ گزارش نشست و سخنراني: اين بخش ، گزارش نشست ها و سخنراني هايي را معرفي مي كند كه انديشكده ها برگزار مي كنند. درحال حاضر، در جهان پيوسته درحال تحول كنوني، يكي از روش هاي سريع و مطمئن اطلاع رساني و كمك به حلقه هاي تصميم گيري، گردهمايي هاي كارشناساني از رشته ها و تخصص هاي مختلف براي فراهم آوردن مجموعه اي از آراء گوناگون است كه هريك از زاوية مخصوص خود به موضوع نگاه كردهاند.
اميد است مجموعة حاضر با بازخورد خوب فرهيختگان گرامي روبه رو شود.
Telegram
attach 📎
gozideh pazhouhesh-01.pdf
1.9 MB
📚 #گزیده_پژوهشهای_جهان (1)
مجموعه حاضر را كه ثمره تلاش كارشناسان حوزه هاي گوناگون علوم سياسي با رويكردي ميان رشتهاي است، براي اعتلاي دانش ملي در اختيار فرهيختگان گرامي قرار دهد.
@abrarmoaserTehran
مجموعه حاضر را كه ثمره تلاش كارشناسان حوزه هاي گوناگون علوم سياسي با رويكردي ميان رشتهاي است، براي اعتلاي دانش ملي در اختيار فرهيختگان گرامي قرار دهد.
@abrarmoaserTehran
✅ 📗 ✅ نخستین شماره «ماهنامه امنیت بینالملل» موسسه ابرار معاصر تهران منتشر شد
🔹 خروج آمريكا از آي ان اف و پيامدهاي آن بر امنيت بينالمللي
حسين عسگريان
🔹 نشست ورشو و تاثير آن بر روابط ايران و اروپا
ياسر نورعلي وند
🔹 جليقه زردهاي فرانسه و پيامدهاي آن بر سياست بينالمللي
و خاورميانه اي اين كشور
طاهره مقري مؤذن
🔹 چشم انداز جنگ تجاري ميان آمريكا و چين
احسان صادقي
🔹 رژيم صهيونيستي و امكان سنجي جنگ جديد عليه محور مقاومت
حسين آجورلو
🔹 تحركات اخير در روند صلح افغانستان و پيامدهاي آن براي ايران
حسام الدين حجت زاده
🔹 امكان سنجي بهره برداري ايران از كريدورهاي اقتصادي با تمركز بر سفر اخير آقاي ظريف به هند
سميه مروتي
🔹 سياست تركيه در قبال بحران سوريه پس از خروج آمريكا
الياس واحدي
🔹 گزارش نشست ماه: بررسي تحولات اخير در
كابينه عربستان سعودي
قیمت: 20000 تومان
شما میتوانید برای تهیه این نسخه از ماهنامه از طریق آیدی @abrarmoaser با ما در ارتباط باشید. در صورت خرید ماهنامه از راه کانال، مشمول 50 درصد تخفیف (10000 تومان) خواهید شد.
@TehranInstitute
🔹 خروج آمريكا از آي ان اف و پيامدهاي آن بر امنيت بينالمللي
حسين عسگريان
🔹 نشست ورشو و تاثير آن بر روابط ايران و اروپا
ياسر نورعلي وند
🔹 جليقه زردهاي فرانسه و پيامدهاي آن بر سياست بينالمللي
و خاورميانه اي اين كشور
طاهره مقري مؤذن
🔹 چشم انداز جنگ تجاري ميان آمريكا و چين
احسان صادقي
🔹 رژيم صهيونيستي و امكان سنجي جنگ جديد عليه محور مقاومت
حسين آجورلو
🔹 تحركات اخير در روند صلح افغانستان و پيامدهاي آن براي ايران
حسام الدين حجت زاده
🔹 امكان سنجي بهره برداري ايران از كريدورهاي اقتصادي با تمركز بر سفر اخير آقاي ظريف به هند
سميه مروتي
🔹 سياست تركيه در قبال بحران سوريه پس از خروج آمريكا
الياس واحدي
🔹 گزارش نشست ماه: بررسي تحولات اخير در
كابينه عربستان سعودي
قیمت: 20000 تومان
شما میتوانید برای تهیه این نسخه از ماهنامه از طریق آیدی @abrarmoaser با ما در ارتباط باشید. در صورت خرید ماهنامه از راه کانال، مشمول 50 درصد تخفیف (10000 تومان) خواهید شد.
@TehranInstitute
✅ همراهان گرامی از این پس در #توییتر هم میتوانید ابرار معاصر تهران را دنبال کنید:
🔗 https://twitter.com/TehranInstitute
@TehranInstitute
🔗 https://twitter.com/TehranInstitute
@TehranInstitute
🔷 #گزارش_نشست
موسسه ابرار معاصر تهران روز سه شنبه ۱۶ بهمن ۹۷، نشستی را باعنوان "چشم انداز تحولات افغانستان؛ امنیت منطقه ای" در سالن اجتماعات مرکز مطالعات خاورمیانه برگزار کرد.
این نشست باحضور دکتر مجتبی نوروزی، دکتر طیبه واعظی، آقای محسن روحی صفت، دکتر امان الله شفایی و دکتر جعفر حق پناه و با مدیریت دکتر کیهان برزگر برگزار شد.
بررسی تحولات آتی افغانستان در سایه مذاکرات آمریکا و طالبان، انتخابات ریاست جمهوری این کشور در سال آینده و نگاه بازیگران داخلی و خارجی صحنه افغانستان از مهمترین محورهای این نشست بود.
مرکز مطالعات خاورمیانه، انجمن علوم سیاسی ایران و انجمن مطالعات منطقه ای در برگزاری این نشست با موسسه ابرار معاصر همکاری داشتند.
@TehranInstitute
موسسه ابرار معاصر تهران روز سه شنبه ۱۶ بهمن ۹۷، نشستی را باعنوان "چشم انداز تحولات افغانستان؛ امنیت منطقه ای" در سالن اجتماعات مرکز مطالعات خاورمیانه برگزار کرد.
این نشست باحضور دکتر مجتبی نوروزی، دکتر طیبه واعظی، آقای محسن روحی صفت، دکتر امان الله شفایی و دکتر جعفر حق پناه و با مدیریت دکتر کیهان برزگر برگزار شد.
بررسی تحولات آتی افغانستان در سایه مذاکرات آمریکا و طالبان، انتخابات ریاست جمهوری این کشور در سال آینده و نگاه بازیگران داخلی و خارجی صحنه افغانستان از مهمترین محورهای این نشست بود.
مرکز مطالعات خاورمیانه، انجمن علوم سیاسی ایران و انجمن مطالعات منطقه ای در برگزاری این نشست با موسسه ابرار معاصر همکاری داشتند.
@TehranInstitute