http://www.tisri.org/Upload/Modules/Contents/asset0/Sliders/Top-fa/image2771.jpg
✍🏻 نگاهی به دلایل و پیامدهای حمله موشکی آمریکا، انگلیس و فرانسه به سوریه
محمدحسین دهقانیان
در بامداد 14 آوریل 2018، آمریکا و همپیمانانش در اقدامی نظامی با هدف ادعایی مجازات دولت سوریه بهدلیل استفاده از سلاح شیمیایی در شهر دوما در منطقه غوطه شرقی، بیش از صد موشک کروز به اهدافی در دمشق و حمص شلیک کردند و سپس ادعا کردند که با این حملات توانستهاند زیرساختهای تولید و انباشت سلاحهای شیمیایی سوریه را نابود کنند. در طی یک هفته قبل از این حملات، جنگ لفظی و رسانهای غرب و روسیه شدت گرفته بود و روسیه تهدید کرده بود که این حملات را دفع خواهد کرد. بااینحال، تنها سامانه موشکی دولت سوریه برضد این حملات فعال شد و آنگونه که روسها بیان کردهاند 71 مورد از 103 موشک شلیکشده آمریکا و همپیمانانش توسط این سامانه بازمانده از دوران شوروی، رهگیری و نابود شدند. این امر درحالی است که آمریکا و فرانسه ادعا میکنند هیچ مورد رهگیری رخ نداد. اکنون این پرسش مطرح میشود که آمریکا صرفنظر از اهداف اعلامی، بهدنبال چه مقاصدی در سوریه است و چه پیامدهایی را میتوان برای آن درنظر داشت.
اخیراً هنری کیسینجر با حضور در کنگره آمریکا به تهدیدهای پیشِ روی آمریکا اشاره کرد و آنها را بهلحاظ فوریت در سه رده قرار داد. فوریترین تهدید پیشِ روی آمریکا بحران هستهای و موشکی کره شمالی است. بنابراین برای آمریکا ضروری است که به فوریت به این تهدید رسیدگی کند. با تحولاتی که اخیراً دراینزمینه رخ داد و رهبر کره شمالی باب مذاکره و گفتگو با آمریکا را گشوده است، بهنظر میرسد در رسیدگی به این چالش پیشرفت چشمگیری بهدست آمده است. تهدید بعدی بهلحاظ فوریت از نگاه کیسینجر ایران و نقش منطقهای ایران در آسیای غربی است. سرانجام تهدید بلندمدت برای آمریکا رقابت با چین و روسیه در نظام بینالملل است. با پیشرفتی که در مسئله کره شمالی بهدست آمده است، اکنون میتوان ایران را در کانون سیاستورزی خصمانه آمریکا تلقی کرد. دولت ترامپ درحال خروج از دوره آغازین حکومت و سردرگمی راهبردی است و هرچه بیشتر بهسوی انسجام در سیاستها و راهبردها در حرکت است. این مسئله میتواند برای سیاستهای منطقهای جمهوری اسلامی ایران پیامدهای گستردهای دربر داشته باشد.
🔹 ادامه #تحلیل را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2771.aspx
✍🏻 نگاهی به دلایل و پیامدهای حمله موشکی آمریکا، انگلیس و فرانسه به سوریه
محمدحسین دهقانیان
در بامداد 14 آوریل 2018، آمریکا و همپیمانانش در اقدامی نظامی با هدف ادعایی مجازات دولت سوریه بهدلیل استفاده از سلاح شیمیایی در شهر دوما در منطقه غوطه شرقی، بیش از صد موشک کروز به اهدافی در دمشق و حمص شلیک کردند و سپس ادعا کردند که با این حملات توانستهاند زیرساختهای تولید و انباشت سلاحهای شیمیایی سوریه را نابود کنند. در طی یک هفته قبل از این حملات، جنگ لفظی و رسانهای غرب و روسیه شدت گرفته بود و روسیه تهدید کرده بود که این حملات را دفع خواهد کرد. بااینحال، تنها سامانه موشکی دولت سوریه برضد این حملات فعال شد و آنگونه که روسها بیان کردهاند 71 مورد از 103 موشک شلیکشده آمریکا و همپیمانانش توسط این سامانه بازمانده از دوران شوروی، رهگیری و نابود شدند. این امر درحالی است که آمریکا و فرانسه ادعا میکنند هیچ مورد رهگیری رخ نداد. اکنون این پرسش مطرح میشود که آمریکا صرفنظر از اهداف اعلامی، بهدنبال چه مقاصدی در سوریه است و چه پیامدهایی را میتوان برای آن درنظر داشت.
اخیراً هنری کیسینجر با حضور در کنگره آمریکا به تهدیدهای پیشِ روی آمریکا اشاره کرد و آنها را بهلحاظ فوریت در سه رده قرار داد. فوریترین تهدید پیشِ روی آمریکا بحران هستهای و موشکی کره شمالی است. بنابراین برای آمریکا ضروری است که به فوریت به این تهدید رسیدگی کند. با تحولاتی که اخیراً دراینزمینه رخ داد و رهبر کره شمالی باب مذاکره و گفتگو با آمریکا را گشوده است، بهنظر میرسد در رسیدگی به این چالش پیشرفت چشمگیری بهدست آمده است. تهدید بعدی بهلحاظ فوریت از نگاه کیسینجر ایران و نقش منطقهای ایران در آسیای غربی است. سرانجام تهدید بلندمدت برای آمریکا رقابت با چین و روسیه در نظام بینالملل است. با پیشرفتی که در مسئله کره شمالی بهدست آمده است، اکنون میتوان ایران را در کانون سیاستورزی خصمانه آمریکا تلقی کرد. دولت ترامپ درحال خروج از دوره آغازین حکومت و سردرگمی راهبردی است و هرچه بیشتر بهسوی انسجام در سیاستها و راهبردها در حرکت است. این مسئله میتواند برای سیاستهای منطقهای جمهوری اسلامی ایران پیامدهای گستردهای دربر داشته باشد.
🔹 ادامه #تحلیل را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2771.aspx
📚 فهرست محصولات موسسه ابرار معاصر تهران در سی و یکمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران
✅ شبستان، راهرو 26، غرفه 31
@abrarmoaserTehran
✅ شبستان، راهرو 26، غرفه 31
@abrarmoaserTehran
📚 #فهرست_محصولات موسسه ابرار معاصر تهران در سی و یکمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران
✅ شبستان، راهرو 26، غرفه 31
@abrarmoaserTehran
✅ شبستان، راهرو 26، غرفه 31
@abrarmoaserTehran
📚 #فهرست_محصولات موسسه ابرار معاصر تهران در سی و یکمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران
✅ شبستان، راهرو 26، غرفه 31
@abrarmoaserTehran
✅ شبستان، راهرو 26، غرفه 31
@abrarmoaserTehran
📖 #جدید
#خاورمیانه پس از قیامهای عربی
لوئیس فاوست
برگردان: ناصر پورابراهیم
قیمت: 47000 تومان
@abrarmoaserTehran
#خاورمیانه پس از قیامهای عربی
لوئیس فاوست
برگردان: ناصر پورابراهیم
قیمت: 47000 تومان
@abrarmoaserTehran
📖 #جدید
#گولن و گولنیسم؛ جریانی نواندیش یا مولود اندیشکدههای امنیتی غرب؟
نویسنده: دکتر مهدی عسگری
قیمت: 18500 تومان
@abrarmoaserTehran
#گولن و گولنیسم؛ جریانی نواندیش یا مولود اندیشکدههای امنیتی غرب؟
نویسنده: دکتر مهدی عسگری
قیمت: 18500 تومان
@abrarmoaserTehran
📖 #جدید
سیاست خارجی قدرتهای بزرگ در قرن 21
نویسنده: دکتر بهاره سازمند
قیمت: 36000 تومان
@abrarmoaserTehran
سیاست خارجی قدرتهای بزرگ در قرن 21
نویسنده: دکتر بهاره سازمند
قیمت: 36000 تومان
@abrarmoaserTehran
📖 #جدید
#ایران در آیینه سیاست خارجی #چین
نویسنده: محمد حسین دهقانیان
قیمت: 18000 تومان
@abrarmoaserTehran
#ایران در آیینه سیاست خارجی #چین
نویسنده: محمد حسین دهقانیان
قیمت: 18000 تومان
@abrarmoaserTehran
📖 #جدید
چشمانداز #عربستان سعودی؛ فراز یا فرود؟
نویسنده: دکتر حسین آجورلو
قیمت: 28000 تومان
@abrarmoaserTehran
چشمانداز #عربستان سعودی؛ فراز یا فرود؟
نویسنده: دکتر حسین آجورلو
قیمت: 28000 تومان
@abrarmoaserTehran
📖 #جدید
معمای #ایران در سیاست خارجی #آمریکا؛ راهبردهای #ترامپ
نویسنده: علی اسمعیلی اردکانی
@abrarmoaserTehran
معمای #ایران در سیاست خارجی #آمریکا؛ راهبردهای #ترامپ
نویسنده: علی اسمعیلی اردکانی
@abrarmoaserTehran
📖 #جدید
چکیده مقالات دومین #کنفرانس_امنیتی_تهران
به اهتمام دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی و بهزاد احمدی
قیمت: 30000 تومان
@abrarmoaserTehran
چکیده مقالات دومین #کنفرانس_امنیتی_تهران
به اهتمام دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی و بهزاد احمدی
قیمت: 30000 تومان
@abrarmoaserTehran
📖 #جدید
مجموعه مقالات دومین #کنفرانس_امنیتی_تهران ؛ مخاطرات زیست محیطی
به اهتمام دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی، دکتر الهه کولایی، بهزاد احمدی و دکتر جعفر حقپناه
قیمت:40000تومان
@abrarmoaserTehran
مجموعه مقالات دومین #کنفرانس_امنیتی_تهران ؛ مخاطرات زیست محیطی
به اهتمام دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی، دکتر الهه کولایی، بهزاد احمدی و دکتر جعفر حقپناه
قیمت:40000تومان
@abrarmoaserTehran
Forwarded from کتابخانه دیجیتالی دید
کاربران محترم کتابخانه دیجیتالی دید
به اطلاع میرساند کتابخانۀ دیجیتالی دید در حال انتشار متن کامل تعدادی از کتابهای موسسۀ ابرار معاصر تهران است. 📕📒📔📓📗برای دریافت متن کامل این کتابها، با داشتن "اشتراک اختصاصی" می توانید از متن کامل آنها استفاده کنید.
به اطلاع میرساند کتابخانۀ دیجیتالی دید در حال انتشار متن کامل تعدادی از کتابهای موسسۀ ابرار معاصر تهران است. 📕📒📔📓📗برای دریافت متن کامل این کتابها، با داشتن "اشتراک اختصاصی" می توانید از متن کامل آنها استفاده کنید.
https://goo.gl/Q75TQS
✍🏻 روابط اقتصادی #ایران و #گرجستان (پیشینه، ویژگیها، موانع، و راهکارها)
دکتر محمدجواد رنجکش
#قفقاز نقطه اتصال آسیا و اروپا، و منطقهای سوقالجیشی بهحساب میآید. ایران و گرجستان به دلایل بسیار شبیهبههم هستند. ایران همسایه آبی روسیه از سمت جنوب دریای خزر است، اما گرجستان با روسیه مرز خاکی مشترک دارد و این همسایگی با روسیه باعث تغییراتی در سیاست خارجی هر دو کشور شده است. گرجستان بهعلت فشارهای روسیه که این کشور را حیاطخلوت سیاست خارجی خود میداند بیشتر به طرف غرب متمایل شده که این امر در سیاست خارجی ایران نیز اثر گذاشته است.
اخیراً ایران بهسبب همسویی با سیاست روسیه و یا در بیشتر مواقع، بهعلت فشارهای روسیه و نیز حضور ناتو، آمریکا و بهخصوص رژیم صهیونیستی در این کشور، از سیاست نزدیکی با گرجستان دور شده است. گرچه هر دو کشور در بیشتر مواقع گامهایی برای نزدیکی بههم برداشتهاند، به دلایلی این اقدامات کافی بهنظر نمیرسد و همتی بیش از این میطلبد.
گرجستان تا سال 1813، در حاکمیت ایران بود؛ اما طی قرارداد گلستان از ایران جدا شد و تحت حاکمیت روسها قرار گرفت و در سال 1991 به استقلال کامل دست یافت. ایران جزو اولین کشورهایی بود که استقلال گرجستان را بهرسمیت شناخت و در سال 1993 با برقراری روابط دیپلماتیک و اعزام سفیر، سطح روابط ارتقا پیدا کرد. با افتتاح سفارت گرجستان در ایران در سال 1994، این روابط بیشتر شد؛ اما طی سالهای 1991 تا 2017 با افتوخیزهایی همراه بود.
در زمان ریاستجمهوری آیتالله هاشمی رفسنجانی در ایران و ادوارد شواردنادزه در گرجستان، روابط نسبتاً خوبی بین دو کشور برقرار بود. در دولت اصلاحات، با پیگیری سیاست گفتگوی تمدنها از طرف ایران در مقابل همسایگان، رابطه خوبی بین طرفین برقرار بود. در دوره آقای احمدینژاد که با حمله روسیه به گرجستان همزمان شد، این کشور به سمت ایران تمایل یافت و در سال 2010، رویه لغو روادید بین دو کشور برقرار گردید که این باعث افزایش سفر ایرانیان به گرجستان شد.
اما در سال 2013، تفلیس بهسبب همسویی با غرب در تحریمهای ایران، رویه لغو روادید را بهطور یکجانبه لغو کرد. در دوره آقای روحانی، با امضای برجام با غرب و آمریکا، رویه لغو روادید از سال 2016 دوباره برقرار، و این باعث گسترش سفر ایرانیان به گرجستان شد. با توجه به اینکه روابط سیاسی و اقتصادی در ارتباط تنگاتنگ باهم قرار دارد، ایران و گرجستان بهدلیل نبودِ مشکل سیاسی خاصی، رابطه اقتصادی مستحکم و وابستهبههم را تجربه نکردند.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2927.aspx
✍🏻 روابط اقتصادی #ایران و #گرجستان (پیشینه، ویژگیها، موانع، و راهکارها)
دکتر محمدجواد رنجکش
#قفقاز نقطه اتصال آسیا و اروپا، و منطقهای سوقالجیشی بهحساب میآید. ایران و گرجستان به دلایل بسیار شبیهبههم هستند. ایران همسایه آبی روسیه از سمت جنوب دریای خزر است، اما گرجستان با روسیه مرز خاکی مشترک دارد و این همسایگی با روسیه باعث تغییراتی در سیاست خارجی هر دو کشور شده است. گرجستان بهعلت فشارهای روسیه که این کشور را حیاطخلوت سیاست خارجی خود میداند بیشتر به طرف غرب متمایل شده که این امر در سیاست خارجی ایران نیز اثر گذاشته است.
اخیراً ایران بهسبب همسویی با سیاست روسیه و یا در بیشتر مواقع، بهعلت فشارهای روسیه و نیز حضور ناتو، آمریکا و بهخصوص رژیم صهیونیستی در این کشور، از سیاست نزدیکی با گرجستان دور شده است. گرچه هر دو کشور در بیشتر مواقع گامهایی برای نزدیکی بههم برداشتهاند، به دلایلی این اقدامات کافی بهنظر نمیرسد و همتی بیش از این میطلبد.
گرجستان تا سال 1813، در حاکمیت ایران بود؛ اما طی قرارداد گلستان از ایران جدا شد و تحت حاکمیت روسها قرار گرفت و در سال 1991 به استقلال کامل دست یافت. ایران جزو اولین کشورهایی بود که استقلال گرجستان را بهرسمیت شناخت و در سال 1993 با برقراری روابط دیپلماتیک و اعزام سفیر، سطح روابط ارتقا پیدا کرد. با افتتاح سفارت گرجستان در ایران در سال 1994، این روابط بیشتر شد؛ اما طی سالهای 1991 تا 2017 با افتوخیزهایی همراه بود.
در زمان ریاستجمهوری آیتالله هاشمی رفسنجانی در ایران و ادوارد شواردنادزه در گرجستان، روابط نسبتاً خوبی بین دو کشور برقرار بود. در دولت اصلاحات، با پیگیری سیاست گفتگوی تمدنها از طرف ایران در مقابل همسایگان، رابطه خوبی بین طرفین برقرار بود. در دوره آقای احمدینژاد که با حمله روسیه به گرجستان همزمان شد، این کشور به سمت ایران تمایل یافت و در سال 2010، رویه لغو روادید بین دو کشور برقرار گردید که این باعث افزایش سفر ایرانیان به گرجستان شد.
اما در سال 2013، تفلیس بهسبب همسویی با غرب در تحریمهای ایران، رویه لغو روادید را بهطور یکجانبه لغو کرد. در دوره آقای روحانی، با امضای برجام با غرب و آمریکا، رویه لغو روادید از سال 2016 دوباره برقرار، و این باعث گسترش سفر ایرانیان به گرجستان شد. با توجه به اینکه روابط سیاسی و اقتصادی در ارتباط تنگاتنگ باهم قرار دارد، ایران و گرجستان بهدلیل نبودِ مشکل سیاسی خاصی، رابطه اقتصادی مستحکم و وابستهبههم را تجربه نکردند.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2927.aspx
https://goo.gl/YFKB9o
✍🏻 خروج #قطر از #اوپک: علل و پیامدها
حسین عسگریان
سعد شریده الکعبی، وزیر انرژی قطر، در روز 3 دسامبر (12 آذر 1397) در جریان نشست مطبوعاتی در دوحه از تصمیم دوحه برای خروج از اوپک خبر داد. این مقام قطری بدون هیچ اشارهای به پسزمینه سیاسی این تصمیم اضافه کرد که تصمیم دوحه برای خروج از اوپک، هیچ ربطی به تحریمهای اعمالشده ازسوی عربستان سعودی و متحدانش از زمان قطع روابط قطر با این کشورها در سال ۲۰۱۷ ندارد و صرفاً تصمیم «استراتژیک و فنی» بوده و این کشور قصد دارد در حوزه گاز تمرکز کند. در متن حاضر، علل و آثار خروج قطر از اوپک بررسی شده است.
علل خروج قطر از اوپک
قطر در سال ۲۰۱۷ با تولید روزی ششصد هزار بشکه نفت خام، 85/1 درصد سهم اوپک، جزو کوچکترین تولیدکنندههای اوپک بوده است. براساس این شاخص، قطر در جایگاه 11 در اوپک و 25 در جهان قرار دارد.
اما همانطور که مقامات این کشور میگویند، نقطه قوت قطر در ذخایر عظیم گاز طبیعی و صادرات آن است. این کشور با ذخایر ۲۴ هزار میلیارد مترمکعب گاز، دوازده درصد کل ذخایر جهانی را تأمین میکند و بعد از روسیه با 25 درصد و ایران با هفده درصد، بزرگترین ذخایر گاز طبیعی جهان را در اختیار دارد. هفتاد درصد درآمد دولت قطر، شصت درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) و همچنین 85 درصد درآمدهای صادراتی آن از گاز است. پس اظهارات مقامات قطری مبنیبر تمرکز بر بخش گاز دور از حقیقت نیست؛ اما جدا از این امر به دلایل زیر میتوان خروج قطر از اوپک را مورد توجه قرار داد:
تنش با عربستان و امارات: خواست قطر برای استقلال در خلیج فارس برای فهم خروج آنها از اوپک حیاتی است. دوحه ظاهراً اوپک را بهسبب خصومت جاری طولانی با کشورهای همسایه یعنی امارات و عربستان بهعنوان اعضای اصلی اوپک ترک کرده است. برایناساس، میتوان این تصمیم قطر را در سایه تنش گسترده در روابطش با عربستان و امارات و جنگ رسانههای فزاینده میان این دو درنظر گرفت؛ آنهم در شرایطی که بهدلیل بحران بهوجودآمده پس از قتل جمال خاشقجی، روزنامهنگار منتقد سعودی، فشار بینالمللی بر عربستان افزایش یافته و موقعیت حکومت این کشور متزلزل شده است.
بهعبارتی، پس از بالا گرفتن اختلافات میان عربستان و متحدانش با قطر که در سال 2017 منجربه وضع تحریمهایی علیه دوحه شد، طبیعی است که حالا قطر بخواهد از سازمانی که عربستان اثرگذاری بالایی در آن دارد خارج شود؛ ضمن اینکه دولت ترامپ بعد از اینکه با محاصره قطر همراهی کرد، حالا خواستار این است که ریاض و ابوظبی عقبنشینی کنند. ظاهراً آخرین حرکت قطر در راستای ترغیب آمریکا به فشار بیشتر به این دو کشور نیز قابل توجه است.
رهایی از سیاستهای نفتی عربستان: از زمان بروز بحران دیپلماتیک میان امارات، بحرین، عربستان و مصر با قطر، این کشور بهطور فزاینده در بوروکراسی اوپک بهحاشیه رفته است. از حدود یک سال قبل، قطر را به جلسات هماهنگی میان کشورهای حوزه خلیج فارس که قبل از هر جلسه اوپک برگزار میشود راه ندادهاند. اگرچه قطر فقط ششصد هزار بشکه نفت در روز تولید میکند و اوپک توان جبران این میزان تولید را دارد، خروج قطر این پیام را به این چهار کشور میرساند که قطر نهتنها سیاست خارجی مستقلتر، بلکه سیاست انرژی مستقلتری را نیز میخواهد.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2934.aspx
✍🏻 خروج #قطر از #اوپک: علل و پیامدها
حسین عسگریان
سعد شریده الکعبی، وزیر انرژی قطر، در روز 3 دسامبر (12 آذر 1397) در جریان نشست مطبوعاتی در دوحه از تصمیم دوحه برای خروج از اوپک خبر داد. این مقام قطری بدون هیچ اشارهای به پسزمینه سیاسی این تصمیم اضافه کرد که تصمیم دوحه برای خروج از اوپک، هیچ ربطی به تحریمهای اعمالشده ازسوی عربستان سعودی و متحدانش از زمان قطع روابط قطر با این کشورها در سال ۲۰۱۷ ندارد و صرفاً تصمیم «استراتژیک و فنی» بوده و این کشور قصد دارد در حوزه گاز تمرکز کند. در متن حاضر، علل و آثار خروج قطر از اوپک بررسی شده است.
علل خروج قطر از اوپک
قطر در سال ۲۰۱۷ با تولید روزی ششصد هزار بشکه نفت خام، 85/1 درصد سهم اوپک، جزو کوچکترین تولیدکنندههای اوپک بوده است. براساس این شاخص، قطر در جایگاه 11 در اوپک و 25 در جهان قرار دارد.
اما همانطور که مقامات این کشور میگویند، نقطه قوت قطر در ذخایر عظیم گاز طبیعی و صادرات آن است. این کشور با ذخایر ۲۴ هزار میلیارد مترمکعب گاز، دوازده درصد کل ذخایر جهانی را تأمین میکند و بعد از روسیه با 25 درصد و ایران با هفده درصد، بزرگترین ذخایر گاز طبیعی جهان را در اختیار دارد. هفتاد درصد درآمد دولت قطر، شصت درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) و همچنین 85 درصد درآمدهای صادراتی آن از گاز است. پس اظهارات مقامات قطری مبنیبر تمرکز بر بخش گاز دور از حقیقت نیست؛ اما جدا از این امر به دلایل زیر میتوان خروج قطر از اوپک را مورد توجه قرار داد:
تنش با عربستان و امارات: خواست قطر برای استقلال در خلیج فارس برای فهم خروج آنها از اوپک حیاتی است. دوحه ظاهراً اوپک را بهسبب خصومت جاری طولانی با کشورهای همسایه یعنی امارات و عربستان بهعنوان اعضای اصلی اوپک ترک کرده است. برایناساس، میتوان این تصمیم قطر را در سایه تنش گسترده در روابطش با عربستان و امارات و جنگ رسانههای فزاینده میان این دو درنظر گرفت؛ آنهم در شرایطی که بهدلیل بحران بهوجودآمده پس از قتل جمال خاشقجی، روزنامهنگار منتقد سعودی، فشار بینالمللی بر عربستان افزایش یافته و موقعیت حکومت این کشور متزلزل شده است.
بهعبارتی، پس از بالا گرفتن اختلافات میان عربستان و متحدانش با قطر که در سال 2017 منجربه وضع تحریمهایی علیه دوحه شد، طبیعی است که حالا قطر بخواهد از سازمانی که عربستان اثرگذاری بالایی در آن دارد خارج شود؛ ضمن اینکه دولت ترامپ بعد از اینکه با محاصره قطر همراهی کرد، حالا خواستار این است که ریاض و ابوظبی عقبنشینی کنند. ظاهراً آخرین حرکت قطر در راستای ترغیب آمریکا به فشار بیشتر به این دو کشور نیز قابل توجه است.
رهایی از سیاستهای نفتی عربستان: از زمان بروز بحران دیپلماتیک میان امارات، بحرین، عربستان و مصر با قطر، این کشور بهطور فزاینده در بوروکراسی اوپک بهحاشیه رفته است. از حدود یک سال قبل، قطر را به جلسات هماهنگی میان کشورهای حوزه خلیج فارس که قبل از هر جلسه اوپک برگزار میشود راه ندادهاند. اگرچه قطر فقط ششصد هزار بشکه نفت در روز تولید میکند و اوپک توان جبران این میزان تولید را دارد، خروج قطر این پیام را به این چهار کشور میرساند که قطر نهتنها سیاست خارجی مستقلتر، بلکه سیاست انرژی مستقلتری را نیز میخواهد.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2934.aspx
http://www.tisri.org/Upload/Sliders/9709/b_007.jpg
✍🏻 تریدنت جانکچر، آزمونی درمورد قابلیت ناتو
رامین ندیمی
روسیه و پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) هرکدام در حدود دو ماه گذشته رزمایشهای بزرگی را برگزار کردند. روسیه در سپتامبر گذشته، به همراهی واحدهایی نظامی از چین و مغولستان به اجرای تمرینات نظامی موسوم به وستوک (شرق) در خاور دور این کشور دست زد. ناتو نیز یک ماه بعد (اکتبر) بزرگترین مانور خود در بیست سال گذشته را در نروژ برپا کرد. در نوشتار حاضر تلاش میشود که ضمن بررسی اجمالی ویژگیهای این دو رزمایش، اهداف برگزارکنندگان تمرینات مذکور نیز برای خوانندگان روشنتر شود.
🔹 وستوک ـ 2018
وستوک ـ 2018 که از 11 تا 15 سپتامبر در «ناحیههای نظامی شرقی و مرکزی روسیه» در ناحیه ساگول در منطقه «ماورای بایکال» واقع در شرق سیبری اجرا شد، بزرگترین رزمایشی بوده که از سال 1981 و دوران اتحاد جماهیر شوروی تاکنون برگزار شده است. بنا به اعلام وزارت دفاع فدراسیون روسیه در این تمرینات درحدود سیصد هزار نظامی روس به همراه 36 هزار دستگاه تانک و خودرو و نفربر رزمی، هزار فروند هواپیما و هلیکوپتر و هشتاد فروند ناو جنگی شرکت داشتند.
براساس اطلاعات اندیشکده بریتانیایی «مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک» (IISS)، این تعداد از نیروها دربرگیرنده یک سوم از کل افراد فعال نیروی زمینی و 72 درصد هواپیماهای نظامی کارآمد ارتش فدراسیون روسیه است. علاوهبراین، ارتش آزادیبخش خلق چین با 3200 نظامی و سی فروند هواپیمای جنگی و مغولستان با گروه اندکی از نظامیان خود در این تمرینات شرکت داشتند. شمار نظامیان روس حاضر در این مانور نزدیک به دو برابر تعداد نیروهای نظامی بریتانیا و نیز دو برابر نیروهای بهکارگرفتهشده در نوبت قبلی تمرینات وستوک در سال 2014 بود. وستوک ـ 2018، بهطور کلی دربرگیرنده تمرین جنگ در زمین، هوا و آب، در خاور دور روسیه، شامل پیاده کردن نیروهای چترباز، اجرای عملیات ضدتروریستی، و تمرین سرنگون کردن موشکهای کروز میشد. به باور تحلیلگران، این تمرینات از دیدگاه روسها همچنین فرصتی برای بهکارگیری واحدهای نظامی تازهتأسیس، تانکها و زرهپوشهای جدید و دیگر سختافزارهای گوناگون بود.
ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، در گشایش این رزمایش سالیانه حضور داشت که این نشاندهنده اهمیت این تمرینات بود. وی درست پس از شرکت در نشست اقتصادی شرق آسیا در بندر «ولادی وستوک» با حضور شی جی پینگ، همتای چینیاش، عازم منطقه رزمایش شد. روسها پیش از این نیز تمرینات نظامی بحثبرانگیزی را با نامهای «کاوکاز» (قفقاز) در سال 2012 در نزدیکی سواحل دریای سیاه و «زاپاد» (غرب) در منطقه کالینینگراد میان دو کشور لهستان و لیتوانی برگزار کرده بودند. رزمایشهای مفصل سالیانه زمینی، دریایی، هوایی و حتی نیروی هستهای استراتژیک روسیه فراتر از اندازههای هر تمرین نظامی برگزارشده ازسوی آمریکا یا متحدانش است. علاوهبراین، در این تمرینات، هزاران غیرنظامی بهعنوان نیروهای پشتیبانی در بخشهای حملونقل، صدها تن تجهیزات، مهمات و سوخت را ازطریق خطوط راهآهن یا خط لوله انتقال میدهند، و صدها نفر نیرو شامل واحدهای هوابرد را بهوسیله هواپیمای نظامی و غیرنظامی جابهجا میکنند.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2926.aspx
✍🏻 تریدنت جانکچر، آزمونی درمورد قابلیت ناتو
رامین ندیمی
روسیه و پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) هرکدام در حدود دو ماه گذشته رزمایشهای بزرگی را برگزار کردند. روسیه در سپتامبر گذشته، به همراهی واحدهایی نظامی از چین و مغولستان به اجرای تمرینات نظامی موسوم به وستوک (شرق) در خاور دور این کشور دست زد. ناتو نیز یک ماه بعد (اکتبر) بزرگترین مانور خود در بیست سال گذشته را در نروژ برپا کرد. در نوشتار حاضر تلاش میشود که ضمن بررسی اجمالی ویژگیهای این دو رزمایش، اهداف برگزارکنندگان تمرینات مذکور نیز برای خوانندگان روشنتر شود.
🔹 وستوک ـ 2018
وستوک ـ 2018 که از 11 تا 15 سپتامبر در «ناحیههای نظامی شرقی و مرکزی روسیه» در ناحیه ساگول در منطقه «ماورای بایکال» واقع در شرق سیبری اجرا شد، بزرگترین رزمایشی بوده که از سال 1981 و دوران اتحاد جماهیر شوروی تاکنون برگزار شده است. بنا به اعلام وزارت دفاع فدراسیون روسیه در این تمرینات درحدود سیصد هزار نظامی روس به همراه 36 هزار دستگاه تانک و خودرو و نفربر رزمی، هزار فروند هواپیما و هلیکوپتر و هشتاد فروند ناو جنگی شرکت داشتند.
براساس اطلاعات اندیشکده بریتانیایی «مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک» (IISS)، این تعداد از نیروها دربرگیرنده یک سوم از کل افراد فعال نیروی زمینی و 72 درصد هواپیماهای نظامی کارآمد ارتش فدراسیون روسیه است. علاوهبراین، ارتش آزادیبخش خلق چین با 3200 نظامی و سی فروند هواپیمای جنگی و مغولستان با گروه اندکی از نظامیان خود در این تمرینات شرکت داشتند. شمار نظامیان روس حاضر در این مانور نزدیک به دو برابر تعداد نیروهای نظامی بریتانیا و نیز دو برابر نیروهای بهکارگرفتهشده در نوبت قبلی تمرینات وستوک در سال 2014 بود. وستوک ـ 2018، بهطور کلی دربرگیرنده تمرین جنگ در زمین، هوا و آب، در خاور دور روسیه، شامل پیاده کردن نیروهای چترباز، اجرای عملیات ضدتروریستی، و تمرین سرنگون کردن موشکهای کروز میشد. به باور تحلیلگران، این تمرینات از دیدگاه روسها همچنین فرصتی برای بهکارگیری واحدهای نظامی تازهتأسیس، تانکها و زرهپوشهای جدید و دیگر سختافزارهای گوناگون بود.
ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، در گشایش این رزمایش سالیانه حضور داشت که این نشاندهنده اهمیت این تمرینات بود. وی درست پس از شرکت در نشست اقتصادی شرق آسیا در بندر «ولادی وستوک» با حضور شی جی پینگ، همتای چینیاش، عازم منطقه رزمایش شد. روسها پیش از این نیز تمرینات نظامی بحثبرانگیزی را با نامهای «کاوکاز» (قفقاز) در سال 2012 در نزدیکی سواحل دریای سیاه و «زاپاد» (غرب) در منطقه کالینینگراد میان دو کشور لهستان و لیتوانی برگزار کرده بودند. رزمایشهای مفصل سالیانه زمینی، دریایی، هوایی و حتی نیروی هستهای استراتژیک روسیه فراتر از اندازههای هر تمرین نظامی برگزارشده ازسوی آمریکا یا متحدانش است. علاوهبراین، در این تمرینات، هزاران غیرنظامی بهعنوان نیروهای پشتیبانی در بخشهای حملونقل، صدها تن تجهیزات، مهمات و سوخت را ازطریق خطوط راهآهن یا خط لوله انتقال میدهند، و صدها نفر نیرو شامل واحدهای هوابرد را بهوسیله هواپیمای نظامی و غیرنظامی جابهجا میکنند.
🔹 ادامه #مقاله را در پیوند زیر بخوانید:
🔗 http://www.tisri.org/default-2926.aspx
