«بولتن خبری»
▪️اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران در رسانهها
🔺شنبه یازدهم مردادماه ۹۹
http://www.newswire.ir/bulletin/ab9578d00c
▪️اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران در رسانهها
🔺شنبه یازدهم مردادماه ۹۹
http://www.newswire.ir/bulletin/ab9578d00c
▪️کیفیت هوای تهران در وضعیت «قابل قبول»
🔺کیفیت امروز هوای تهران با شاخص ۸۵ در وضعیت قابل قبول قرار گرفت.
🔺تهران از ابتدای سال جاری تاکنون ۱۵ روز هوای پاک داشته و مدت زمان زیادی است که این رقم ثابت مانده است، همچنین ۸۹ روز از سال جاری هوای تهران در وضعیت قابل قبول، ۲۹ روز در وضعیت ناسالم برای گروههای حساس و ۲ روز در هوای ناسالم برای همه گروهها قرار داشته است.
@tehranchamber
🔺کیفیت امروز هوای تهران با شاخص ۸۵ در وضعیت قابل قبول قرار گرفت.
🔺تهران از ابتدای سال جاری تاکنون ۱۵ روز هوای پاک داشته و مدت زمان زیادی است که این رقم ثابت مانده است، همچنین ۸۹ روز از سال جاری هوای تهران در وضعیت قابل قبول، ۲۹ روز در وضعیت ناسالم برای گروههای حساس و ۲ روز در هوای ناسالم برای همه گروهها قرار داشته است.
@tehranchamber
Forwarded from مرکز داوری اتاق بازرگانی تهران
وفق قواعد مراکز داوری اتاق های بازرگانی کدام دعاوی با توافق طرفین رسیدگی به صورت اختصاری انجام می شود؟
Anonymous Quiz
37%
الف. کلیه دعاوی
27%
ب. دعاوی که خواسته آن کمتر از پنجاه میلیون تومان باشد.
11%
ج. دعاوی که خواسته آن کمتر از یکصد میلیون تومان باشد.
25%
د. در هیچ یک از انواع دعاوی
«بولتن خبری»
▪️اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران در رسانهها
🔺یکشنبه دوازدهم مردادماه ۹۹
http://www.newswire.ir/bulletin/016d0f7858
▪️اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران در رسانهها
🔺یکشنبه دوازدهم مردادماه ۹۹
http://www.newswire.ir/bulletin/016d0f7858
▪️بخش خصوصی نامحرم است؟
✍️ فریال مستوفی، رئیس کمیسیون بازار پول و سرمایه اتاق بازرگانی تهران
🔺انعقاد قراردادهای همکاری با سایر کشورها، امری مرسوم است و این نوع قراردادهای بینالمللی برای ایران، کشوری که دستکم در یک دهه گذشته، گرفتار شدیدترین تحریمها بوده میتواند راهی به سوی رشد و توسعه اقتصادی بگشاید.
🔺عقد تفاهمنامه یا امضای قرارداد با کشورهای مختلف از نگاه بخش خصوصی نیز پسندیده بوده و انتظار این است که مراودات ایران به نحوی که طرفین بتوانند بر اساس مزیتهای متقابل با یکدیگر همکاری کنند، بیش از پیش گسترش یابد و البته این مناسبات بر پایه اصل برد- برد شکل بگیرد.
🔺آنچه به عنوان «برنامه همکاریهای جامع ایران و چین» مطرح شده، حساسیتهای بسیاری را نزد ناظران و البته فعالان اقتصادی برانگیخته است و شاید یکی از دلایل شکلگیری این واکنشها آن است که نسخههای غیررسمی از این برنامه منتشر شده و به سوءظنها دامن زده است. اما رونمایی رسمی از این نقشه راه میتوانست بخشی از دغدغهها و نگرانیها را کم کند.
🔺دولت نهایی نشدن برنامه همکاری دو کشور را دلیل عدم انتشار رسمی آن عنوان میکند، اما این دلیل نمیتواند از انتظار افکار عمومی برای اطلاعرسانی شایسته در مورد این برنامه بکاهد. دولت دستکم میتواند اعلام کند که چه مواردی را در این سند خواهد گنجاند؛ در این صورت، صاحبنظران نیز این موارد را به نقد و بررسی خواهند گذاشت و توصیههایی برای تقویت پیشنهادهای ایران به طرف مقابل ارائه خواهند کرد.
🔺نکته قابل تامل آن است، که اگر بخش عمده اجرای برنامه جامع بر عهده بخش خصوصی است، دولت تا چه حد بخش خصوصی را در تدوین آن به مشارکت دعوت کرده است؟ این در حالی است، که فعالان اقتصادی به ویژه آنان که همکاری نزدیکی با فعالان اقتصادی چینی دارند، میتوانند صاحبنظر باشند؛ به نحوی که هم توصیههای لازم را ارائه کنند و در عین حال، بخشی از این همکاری باشند.اما بهرغم تاکیداتی که مقام معظم رهبری، طی این سالها در مورد مشورتخواهی از بخش خصوصی داشتهاند، دولت حتی یک نقشه همکاری را با کنشگران اقتصادی در میان نگذاشته است.
🔺با توجه به اعمال تحریمها از سوی آمریکا، آیا چین در صورت امضای تفاهمنامه با ایران فراتر از مرزهای تحریمها گام برخواهد داشت یا خیر؟ به بیان دیگر، با وجود تحریمهای بانکی و قرار گرفتن ایران در لیست سیاه FATF آیا چین حاضر به همکاری با ایران خواهد بود؟ یا این کشور در انتظار تعدیل تحریمها خواهد بود، سپس همکاری خود را با ایران آغاز خواهد کرد؟ چنانچه چین در انتظار تعدیل تحریمها بنشیند، بنابراین ضرورتی به مونوپول کردن روابط با چین یا هر کشور دیگری وجود نخواهد داشت؛ در شرایط عادی رقابت مهم خواهد بود نه انحصار.
🔺نگرانی دیگری که مطرح است، مساله ناکام ماندن اسناد همکاری با چین برای برخی کشورهاست. بسیاری از کشورها به موجب آنچه در اسناد همکاریشان با چین مندرج شده متضرر شدهاند. چه تضمینی وجود دارد که ایران نیز به سرنوشت این کشورها دچار نشود؟ پیشرفت چشمگیر چین ظرف چند دهه اخیر قابل تحسین است، اما ضعفی که در شناخت فرهنگ این کشور وجود دارد، میتواند مانع بهرهگیری ما از توانمندیها و ظرفیتهای چین باشد.
🔺اگر دولت در تدوین برنامه جامع همکاری ایران و چین مصمم است، ضرورت دارد نسبت به نظرخواهی و جلب مشارکت بخشخصوصی در تدوین این برنامه اقدام کند. همچنین لازم است، دولت ایران، برنامهها و اسناد مشابه چین با سایر کشورها را بررسی کند و نقاط ضعف و دلایل عدم توفیق این اسناد را در مذاکرات خود مورد توجه قرار دهد. تطبیق برنامه همکاری با اسناد بالادستی و تنظیم سازوکار مشارکت بخش خصوصی در تدوین اسناد پاییندستی برنامه از دیگر خواستههای بخش خصوصی است. / دنیای اقتصاد
👈 متن کامل این یادداشت را در سایت اتاق بازرگانی تهران بخوانید:
http://www.tccim.ir/story/?nid=64431
✍️ فریال مستوفی، رئیس کمیسیون بازار پول و سرمایه اتاق بازرگانی تهران
🔺انعقاد قراردادهای همکاری با سایر کشورها، امری مرسوم است و این نوع قراردادهای بینالمللی برای ایران، کشوری که دستکم در یک دهه گذشته، گرفتار شدیدترین تحریمها بوده میتواند راهی به سوی رشد و توسعه اقتصادی بگشاید.
🔺عقد تفاهمنامه یا امضای قرارداد با کشورهای مختلف از نگاه بخش خصوصی نیز پسندیده بوده و انتظار این است که مراودات ایران به نحوی که طرفین بتوانند بر اساس مزیتهای متقابل با یکدیگر همکاری کنند، بیش از پیش گسترش یابد و البته این مناسبات بر پایه اصل برد- برد شکل بگیرد.
🔺آنچه به عنوان «برنامه همکاریهای جامع ایران و چین» مطرح شده، حساسیتهای بسیاری را نزد ناظران و البته فعالان اقتصادی برانگیخته است و شاید یکی از دلایل شکلگیری این واکنشها آن است که نسخههای غیررسمی از این برنامه منتشر شده و به سوءظنها دامن زده است. اما رونمایی رسمی از این نقشه راه میتوانست بخشی از دغدغهها و نگرانیها را کم کند.
🔺دولت نهایی نشدن برنامه همکاری دو کشور را دلیل عدم انتشار رسمی آن عنوان میکند، اما این دلیل نمیتواند از انتظار افکار عمومی برای اطلاعرسانی شایسته در مورد این برنامه بکاهد. دولت دستکم میتواند اعلام کند که چه مواردی را در این سند خواهد گنجاند؛ در این صورت، صاحبنظران نیز این موارد را به نقد و بررسی خواهند گذاشت و توصیههایی برای تقویت پیشنهادهای ایران به طرف مقابل ارائه خواهند کرد.
🔺نکته قابل تامل آن است، که اگر بخش عمده اجرای برنامه جامع بر عهده بخش خصوصی است، دولت تا چه حد بخش خصوصی را در تدوین آن به مشارکت دعوت کرده است؟ این در حالی است، که فعالان اقتصادی به ویژه آنان که همکاری نزدیکی با فعالان اقتصادی چینی دارند، میتوانند صاحبنظر باشند؛ به نحوی که هم توصیههای لازم را ارائه کنند و در عین حال، بخشی از این همکاری باشند.اما بهرغم تاکیداتی که مقام معظم رهبری، طی این سالها در مورد مشورتخواهی از بخش خصوصی داشتهاند، دولت حتی یک نقشه همکاری را با کنشگران اقتصادی در میان نگذاشته است.
🔺با توجه به اعمال تحریمها از سوی آمریکا، آیا چین در صورت امضای تفاهمنامه با ایران فراتر از مرزهای تحریمها گام برخواهد داشت یا خیر؟ به بیان دیگر، با وجود تحریمهای بانکی و قرار گرفتن ایران در لیست سیاه FATF آیا چین حاضر به همکاری با ایران خواهد بود؟ یا این کشور در انتظار تعدیل تحریمها خواهد بود، سپس همکاری خود را با ایران آغاز خواهد کرد؟ چنانچه چین در انتظار تعدیل تحریمها بنشیند، بنابراین ضرورتی به مونوپول کردن روابط با چین یا هر کشور دیگری وجود نخواهد داشت؛ در شرایط عادی رقابت مهم خواهد بود نه انحصار.
🔺نگرانی دیگری که مطرح است، مساله ناکام ماندن اسناد همکاری با چین برای برخی کشورهاست. بسیاری از کشورها به موجب آنچه در اسناد همکاریشان با چین مندرج شده متضرر شدهاند. چه تضمینی وجود دارد که ایران نیز به سرنوشت این کشورها دچار نشود؟ پیشرفت چشمگیر چین ظرف چند دهه اخیر قابل تحسین است، اما ضعفی که در شناخت فرهنگ این کشور وجود دارد، میتواند مانع بهرهگیری ما از توانمندیها و ظرفیتهای چین باشد.
🔺اگر دولت در تدوین برنامه جامع همکاری ایران و چین مصمم است، ضرورت دارد نسبت به نظرخواهی و جلب مشارکت بخشخصوصی در تدوین این برنامه اقدام کند. همچنین لازم است، دولت ایران، برنامهها و اسناد مشابه چین با سایر کشورها را بررسی کند و نقاط ضعف و دلایل عدم توفیق این اسناد را در مذاکرات خود مورد توجه قرار دهد. تطبیق برنامه همکاری با اسناد بالادستی و تنظیم سازوکار مشارکت بخش خصوصی در تدوین اسناد پاییندستی برنامه از دیگر خواستههای بخش خصوصی است. / دنیای اقتصاد
👈 متن کامل این یادداشت را در سایت اتاق بازرگانی تهران بخوانید:
http://www.tccim.ir/story/?nid=64431