Tehran Active Mobility Lab | آزمایشگاه مطالعات حمل‌ونقل فعال دانشگاه تهران
723 subscribers
93 photos
20 videos
1 file
77 links
TAM Lab, based at the University of Tehran, is an academic community of experts and researchers committed to organizing programs, workshops, and events that promote active mobility.

www.linkedin.com/company/tehran-active-mobility

ارتباط: @Activemobility
Download Telegram
🔴 🚘چهار شیوه‌ای که «خودرو‌محوری» زندگی ما را شکل می‌دهد!

✅ «خودرو‌محوری» فقط وجود تعداد زیاد ماشین در شهر نیست؛ سیستمی است که نظم جامعه، تصور ما از آزادی، خیابان، امنیت و حتی «زندگی خوب» را  به‌نفع خودش شکل داده است. تا وقتی فقط با پیامدهای عینی خودرو مثل مرگ‌ومیر جاده‌ای یا آلودگی برخورد کنیم و خودِ نظام خودرو‌محور را به پرسش نکشیم، این نظام راه‌های تازه‌ای برای ادامه سلطه‌اش پیدا می‌کند؛ از خودروهای برقی و خودروهای خودران گرفته تا رؤیای جابه‌جایی هوایی.

۱. خودرو‌محوری معنای خیابان را عوض کرده و تعیین می‌کند کدام مرگ‌ها «قابل قبول» شمرده شوند.
تکان‌دهنده‌تر از تعداد انسان‌هایی که هر سال در نظام حمل‌ونقل خودرو‌محور کشته می‌شوند، این باشد که بسیاری از ما این مرگ‌ها را بهایی طبیعی برای سرعت، راحتی، کارایی و آزادی حرکت می‌دانیم؛ نوعی معادله ذهنی که در آن منافع ظاهری ماشین (سرعت، هیجان، راحتی و ...) سنگین‌تر از خشونتی شمرده می‌شود که در سوی دیگر معادله قرار دارد. مرگ در خیابان هم کم‌کم «تصادف» نام گرفت! نه نتیجه طبیعی و ساختاری طراحی خطرناک، سرعت بالا و بیرون‌راندن زندگی انسانی از فضای عمومی. فرهنگ خودرو به مردم وعده داد که ماشین آزادی می‌آورد: آزادی رفتن به هرجا، حق سرعت، و دسترسی به «زندگی خوب». همین پیام‌ها، در طول زمان، مردم را وادار کرد خشونت جاده‌ای را امری عادی و اجتناب‌ناپذیر بپذیرند؛ گویی خیابان جایی است که می‌شود در آن کشته شد، بی‌آنکه قتلی رخ داده باشد.

۲. خودرو‌محوری میراث خشونت خود و زندگی قربانیانش را پاک می‌کند.
جوامع برای قربانیان جنگ، ترور و شکل‌های دیگر خشونت بنای یادبود می‌سازند، مراسم برگزار می‌کنند و نام‌ها را ثبت می‌کنند. اما کسانی که در تصادف‌های رانندگی کشته می‌شوند، به‌ندرت چنین جایگاهی در حافظه عمومی دارند. مرگ آن‌ها اغلب در چند خط خبر پلیسی خلاصه می‌شود؛ خبری کوتاه، خشک و معمولاً بر پایه گزارش‌هایی که خودشان هم مسئله‌دارند. خشونتی که نه فقط بدن‌ها، بلکه دانستن و به‌یادآوردن را هدف می‌گیرد. صحنه تصادف سریع پاک می‌شود؛ نشانه‌های مرگ از خیابان جمع می‌شود و رسانه‌ها به‌جای پرسیدن از علت‌های ساختاری، مرگ را به یک واقعه گذرا و بی‌ریشه تبدیل می‌کنند.

۳. خودرو‌محوری ما را قانع می‌کند که مشکل ناشی از ماشین با ماشین‌های بیشتر حل می‌شود.
هیچ کشوری فقط با ایمن‌تر کردن خودروها نتوانسته به مرگ‌ومیر جاده‌ای پایان دهد. با این حال، صنعت خودرو و دولت‌هایی که از آن حمایت می‌کنند، بارها وعده داده‌اند که فناوری بعدی مشکل را حل خواهد کرد: امروز خودرو برقی، خودرو خودران یا هوش مصنوعی به‌عنوان نسخه نجات‌بخش عرضه می‌شود. در این روایت، تعریف محدود «زندگی خوب» تغییر نمی‌کند. فقط می‌گویند می‌توانیم جزئیات را اصلاح کنیم: سوخت فسیلی را عوض کنیم، راننده را با هوش مصنوعی جایگزین کنیم، یا خودرو را کمی ایمن‌تر بسازیم. مسئله این است که تمرکز بیش از حد بر «راه‌حل فناورانه» می‌تواند توجه را از راه‌حل‌های ساده‌تر و اثبات‌شده‌تر منحرف کند: کاهش سرعت، طراحی خیابان برای انسان، حمل‌ونقل عمومی، پیاده‌روی، دوچرخه، و بازپس‌گیری فضای شهری از خودرو.

۴. خودرو‌محوری ما را قانع می‌کند که اصلاً وجود ندارد و فقط افراد مقصرند.
شاید پنهان‌ترین بخش خودرو‌محوری این باشد که بسیاری اصلاً آن را به‌عنوان یک نظام نمی‌بینند؛ حتی کسانی که با مرگ‌ومیر جاده‌ای، آلودگی یا بی‌عدالتی حمل‌ونقل مخالف‌اند. فرهنگ خودرو آن‌قدر در زندگی روزمره جا افتاده که به چیزی شبیه «ابرابژه» تبدیل شده است: نیرویی عظیم، همه‌جا حاضر و چنان گسترده که فهم کامل آن دشوار است، با اینکه تقریباً بر همه چیز اثر می‌گذارد؛ بر اینکه چگونه حرکت می‌کنیم، کجا زندگی می‌کنیم، چه چیزی را آزادی می‌نامیم و چه کسی را در خیابان «مزاحم» می‌دانیم. نظامی که فضا را اشغال می‌کند، سلسله‌مراتبی میان «انسان خودرودار» و «انسان بی‌خودرو» می‌سازد، و بعد خشونت حاصل از آن را به رفتار چند فرد با برچسب «خطای انسانی» تقلیل می‌دهد.

✅مواجهه جدی با این سلطه خودرویی، یعنی بازتصور کل نظام جابه‌جایی؛ یعنی قرار دادن ایمنی، آسایش و کرامت آسیب‌پذیرترین کاربران در بالای سلسله‌مراتب و بازگرداندن فضایی که خودرو از شهر و زندگی انسانی گرفته است.

🌐این متن خلاصه‌ای فشرده‌ از یادداشت Kea Wilson از مقاله‌ای به این آدرس است:
https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/17450101.2021.

کانال تلگرام و اینستاگرام:
@TehranActiveMobility
Tehran Active Mobility Lab | آزمایشگاه مطالعات حمل‌ونقل فعال دانشگاه تهران pinned «🔴 🚘چهار شیوه‌ای که «خودرو‌محوری» زندگی ما را شکل می‌دهد! ✅ «خودرو‌محوری» فقط وجود تعداد زیاد ماشین در شهر نیست؛ سیستمی است که نظم جامعه، تصور ما از آزادی، خیابان، امنیت و حتی «زندگی خوب» را  به‌نفع خودش شکل داده است. تا وقتی فقط با پیامدهای عینی خودرو مثل…»
🔴 اولویت‌دهی به خودروی شخصی و تضعیف ساختاری شیوه‌های دیگر به‌واسطه‌ توزیع ناعادلانه‌ فضا و منابع، تخصیص سیاسی کمیاب‌ترین و ارزشمندترین دارایی مشترک شهر، یعنی خیابان‌ها، به کم‌بازده‌ترین، پرهزینه‌ترین و ناعادلانه‌ترین شیوه‌ جابه‌جایی است که نتیجه‌ای جز تداوم چرخه‌ تولید بحران‌های مختلف شهری برای ما ندارد.

چرخه‌ تولید بحران‌هایی که در آن عامل بحران‌ساز، یعنی تخصیص فضا و منابع بیشتر به خودروها، به‌عنوان راه‌حل بحران‌ها دوباره به ما فروخته می‌شود! ما شهروندان نیز در چنبره‌ وابستگی به این سیستم ناعادلانه و بحران‌ساز گرفتار شده‌ایم.

کانال تلگرام و اینستاگرام:
@TehranActiveMobility
📣 دوره «بازاندیشی در جابه‌جایی شهری: بینش‌هایی از علوم انسانی و اجتماعی»

| ۸ جلسه مجازی + کارگاه حضوری دو روزه |

این دوره با هدف گسترش نگاه میان‌رشته‌ای و گشودن امکان‌های علوم انسانی و اجتماعی در مطالعات جابه‌جایی شهری طراحی شده و می‌کوشد زمینه‌ای برای بازاندیشی انتقادی در مفروضات، روایت‌ها و سیاست‌های مسلط و صورت‌بندی روایت‌های بدیل برای تحول در نظام جابه‌جایی شهری در ایران فراهم کند.

-----------------------------
این دوره شامل دو بخش است:

1️⃣ ۸ جلسه مجازی دوساعته  | دوشنبه‌ها ساعت ۱۹
(برخی جلسات به‌دلیل اختلاف زمانی زیاد با مهمان جلسه، در ساعت دیگری برگزار خواهد شد)

2️⃣ کارگاه حضوری دو روزه در انتهای دوره | ۲۸ و ۲۹ مهرماه
-----------------------------

📅آخرین مهلت ثبت‌نام: ۲۲ مردادماه
   اعلام آخرین فرد پذیرفته‌شده: ۲۳ مردادماه

🔸شروع دوره: دوشنبه ۲۶ مردادماه

🟡دوره برای پذیرفته‌شدگان، رایگان است.

-----------------------------
فرم ثبت‌نام:

https://forms.gle/1nhjRaKZnvLvdbbVA
-----------------------------
پشتیبانی: @Activemobility



کانال تلگرام و اینستاگرام:
@TehranActiveMobility
🔴چرا دوچرخه‌های اشتراکی در تهران به مقصد نمی‌رسند؟
|چالش‌های توسعه دوچرخه اشتراکی در تهران و ضرورت اصلاح شیوه‌های فعلی مدیریت شهری|
 
در حالی که توسعه تکنولوژی به معرفی نسل‌های مختلف دوچرخه اشتراکی کمک کرده و استفاده از آن را تسهیل و کارایی آن را افزایش داده، اما چگونگی و میزان پیشرفت فرایند توسعه این سامانه‌ها در زمینه‌های شهری مختلف به عواملی فراتر از حوزه تکنولوژی نیز وابسته است؛ عواملی که ریشه در ساختارها و ویژگی‌های زمینه‌مندی دارند که بدون فهم آنها و تبیین رویکردهای مناسب در مواجهه با آنها، به چالش‌ها و موانعی برای موفقیت این سامانه‌ها تبدیل خواهند شد.

🚲در پژوهشی که به‌تازگی با هدف تبیین چالش‌های توسعه سامانه‌های دوچرخه اشتراکی در تهران انجام شده، با تعدادی از مدیران، متولیان، سرمایه‌گذاران شرکتی و کنشگرانی که به‌طور مستقیم درگیر در این پروژه‌ها بودند، مصاحبه کرده‌ و پاسخ‌ها را‌ تحلیل کرده‌ایم.

📰در گزارش روزنامه شرق، خلاصه‌ای از نتایج این تحقیق ارائه شده است.
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1119333


کانال تلگرام و اینستاگرام:
@TehranActiveMobility
Tehran Active Mobility Lab | آزمایشگاه مطالعات حمل‌ونقل فعال دانشگاه تهران
📣 دوره «بازاندیشی در جابه‌جایی شهری: بینش‌هایی از علوم انسانی و اجتماعی» | ۸ جلسه مجازی + کارگاه حضوری دو روزه | این دوره با هدف گسترش نگاه میان‌رشته‌ای و گشودن امکان‌های علوم انسانی و اجتماعی در مطالعات جابه‌جایی شهری طراحی شده و می‌کوشد زمینه‌ای برای بازاندیشی…
با سلام و احترام

ضمن تشکر از همه عزیزانی که برای شرکت در دوره، فرم ثبت‌نام را تکمیل کردند، به اطلاع می‌رساند نتیجه بررسی درخواست‌ها از طریق ایمیل به پذیرفته‌شدگان اعلام شده است. لطفاً ایمیل خود، به‌ویژه پوشه Spam یاJunk، را بررسی کنید و در صورتی که ایمیل پذیرش را دریافت کرده‌اید، مطابق دستورالعمل اعلام‌شده اقدام فرمایید.

در فرآیند بررسی، در مجموع ۱۰۷ فرم ثبت‌نام دریافت شد و با توجه به محدودیت ظرفیت و با هدف حفظ حداکثر کیفیت دوره، متأسفانه امکان پذیرش همه عزیزان فراهم نبود. با این حال، برای آنکه محتوای این دوره در دسترس طیف گسترده‌تری از علاقه‌مندان قرار گیرد، تصمیم گرفته‌ایم محتوای جلسات بخش مجازی را پس از پایان دوره، به‌صورت عمومی در کانال یوتیوب آزمایشگاه حمل‌ونقل فعال منتشر کنیم.

از همراهی شما سپاسگزاریم و امیدواریم در فرصت‌های بعدی امکان همراهی و همکاری با عزیزان بیشتری فراهم شود.

با سپاس🌱
🔴 دوچرخه اشتراکی؛ سیاست اجتماعی در تردد شهری

وقتی از دوچرخه اشتراکی صحبت می‌کنیم، معمولاً بحث به فناوری، مدل‌های بهره‌برداری، زیرساخت و کارایی سامانه‌های حمل‌ونقل محدود می‌شود. اما دوچرخه اشتراکی می‌تواند چیزی فراتر از یک شیوه جابه‌جایی باشد؛ ابزاری برای بازتعریف دسترسی به شهر و توزیع عادلانه‌تر فرصت‌های جابه‌جایی.

🚲 در گزارش تازه منتشرشده روزنامه شرق، محمدکریم آسایش، دوچرخه اشتراکی را در پیوند با سه بُعد اجتماعی، محیط‌زیستی و زیست شهری بررسی می‌کند؛ از امکان دسترسی گروه‌های کم‌برخوردار به وسیله جابه‌جایی گرفته تا نقش آن در کاهش وابستگی به وسایل نقلیه موتوری و فراهم‌کردن امکان تجربه متفاوتی از شهر.

📰 گزارش کامل روزنامه شرق را اینجا بخوانید:
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1121716
🔴سرعت انتقال آدم‌ها مهم است یا سرعت انتقال ماشین‌ها؟

🎙گزیده‌هایی از مصاحبه پیروز حناچی، شهردار سابق تهران، پیرامون مسئله جابه‌جایی در تهران و اهمیت توسعه زیرساخت‌های دوچرخه و پیاده

درباره توسعه مسیرهای پیاده و دوچرخه هم همین‌طور بود. اوایل باید به کمیسیون عمران شورا می‌قبولاندیم که این کار خوب و مفید است در حالی که موضوعی بدیهی بود. امروز شهرهای دنیا با هم رقابت می‌کنند که مسیرهای طولانی‌تری برای پیاده‌ها و دوچرخه‌ها فراهم کنند. هر دوچرخه‌سواری که به شهر اضافه شود یعنی کسی که صبح از خانه بیرون می‌آید، به‌جای اینکه خودرویش را بیرون بیاورد، با دوچرخه تا ایستگاه حمل‌ونقل عمومی یا اگر فاصله کوتاه باشد تا محل کارش می‌رود. یعنی می‌توانید یک خودرو از سطح شهر کم کنید. ما راهی جز این نداریم.


باید به یک پرسش پاسخ بدهیم؛ اگر سرعت انتقال در شهر مهم است سرعت انتقال آدم‌ها مهم است یا سرعت انتقال ماشین‌ها؟ اگر مبانی نظری نداشته باشید مسیر را اشتباه می‌روید. متخصصان می‌گویند سرعت انتقال آدم‌ها مهم است. برای افزایش سرعت انتقال آدم‌ها توسعه حمل‌ونقل عمومی، مترو، مسیرهای دوچرخه، حتی مسیرهای پیاده و اسکوترهای برقی می‌تواند کمک کند. اما اگر سرعت انتقال ماشین‌ها را هدف قرار دهید نتیجه‌اش مسیر سواره بیشتر، تردد بیشتر، خودروی بیشتر، آلودگی بیشتر و ترافیک بیشتر است.


الان هم دوستان به صرافت افتاده‌اند و متوجه شده‌اند کار اشتباهی کرده‌اند، چون دوباره دارند مسیرهای دوچرخه را توسعه می‌دهند. ممکن است آماری بدهند که مثلا در پارک پردیسان مسیر دوچرخه ایجاد شده و آمار خوبی هم باشد اما بحث ما ادامه همان طرح‌هایی بود که برای مسیرهای پیاده و دوچرخه پیش‌بینی شده بود. اصلا ایستادن مقابل این موضوع عاقلانه نیست. این کم‌هزینه‌ترین کاری بود که می‌توانستیم برای شهر انجام دهیم تا از افزایش تعداد خودروهای شخصی بکاهیم.


ممکن است در بعضی نقاط اولویت اول ایجاد مسیر دوچرخه نبوده باشد یا از نگاه شما به عنوان منتقد این‌طور به نظر برسد که فقط می‌خواستند طول مسیر را افزایش دهند. این نقد می‌تواند وارد باشد اما در بسیاری از نقاط بسیار مؤثر بود. یادم هست به‌کرات وقتی در محور بلوار با دوچرخه تردد می‌کردم، شهروندان می‌آمدند تشکر می‌کردند و می‌گفتند دیگر تاکسی سوار نمی‌شویم و با دوچرخه رفت‌وآمد می‌کنیم. البته دوچرخه‌ها راحت نبودند و این را قبول دارم. نسخه‌های بعدی برنامه شامل دوچرخه‌های برقی، اسکوتر برقی و حتی خودروهای برقی بدون راننده بود که بتوانند وارد محدوده طرح ترافیک شوند اما به تحریم‌های سال ۹۷ خوردیم و پروژه‌ها متوقف شد. راهی جز این وجود ندارد. این تجربه‌ای نیست که فقط ما اختراع کرده باشیم. اکثر شهرهای دنیا با هدف کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی، کنترل آلایندگی، کنترل ترافیک و کاهش حجم خودروهای شخصی از این روش استفاده می‌کنند و راه بسیار ارزانی هم هست.


🌐متن کامل مصاحبه:
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1122153

کانال تلگرام و اینستاگرام:
@TehranActiveMobility
۳۰ مرداد: زادروز سید محسن حبیبی ( ۱۳۲۶ – درگذشته ۶ مهر ۱۳۹۹) ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️
🔴 الزامات فرهنگی، اجرایی و مدیریتی در توسعه دوچرخه اشتراکی

🟡چرا دوچرخه‌های اشتراکی در برخی شهرها نتوانسته‌اند به یک شیوه جابه‌جایی پایدار و فراگیر تبدیل شوند؟ چه عواملی فراتر از فناوری و زیرساخت، بر استفاده از این سامانه‌ها اثر می‌گذارند؟ و چه تغییراتی در سیاست‌گذاری و مدیریت شهری برای موفقیت این سامانه‌ها ضروری است؟


🎙نگین بنی‌شاه‌آبادی، عضو آزمایشگاه حمل‌ونقل فعال دانشگاه تهران، در مصاحبه با دکتر نیما داداش‌زاده، دانشیار حمل‌ونقل شهری دانشگاه هادرزفیلد انگلستان، چنین پرسش‌هایی را طرح کرده است.

📰 این گفت‌وگو با عنوان «شهر علیه دوچرخه» در روزنامه شرق منتشر شده است:

کانال تلگرام و اینستاگرام:
@TehranActiveMobility
🔴 جای دوچرخه در شهرهای ما خالی نیست

جای دوچرخه در شهر ما خالی نیست؛ ما انباری از دوچرخه‌های متروک داریم که سال‌ها زیر آفتاب و باران‌اند. جای دوچرخه در شهرهای ما خالی نیست؛ ما کیلومترها مسیر دوچرخه در شهر داریم که در تصرف خودروها و موتورسیکلت‌هاست. آنچه غایب است، نگرشی صحیح، منسجم و هم‌پیوند نسبت به «نقش دوچرخه در شبکه حمل‌ونقل شهری» است.


مرضیه باریکانی-مدیرعامل انجمن حمل‌ونقل پاک و پایدار موفقیت سامانه‌های دوچرخه اشتراکی را بیش از هر چیز به ایجاد محیطی امن و قابل اعتماد و سهولت بهره‌برداری برای تمامی شهروندان، به‌ویژه بانوان، وابسته می‌داند.

📰 این یادداشت با عنوان «جای دوچرخه در شهرهای ما خالی نیست» در روزنامه شرق منتشر شده است:

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1122765

کانال تلگرام و اینستاگرام:
@TehranActiveMobility
Tehran Active Mobility Lab | آزمایشگاه مطالعات حمل‌ونقل فعال دانشگاه تهران pinned «🔴 جای دوچرخه در شهرهای ما خالی نیست جای دوچرخه در شهر ما خالی نیست؛ ما انباری از دوچرخه‌های متروک داریم که سال‌ها زیر آفتاب و باران‌اند. جای دوچرخه در شهرهای ما خالی نیست؛ ما کیلومترها مسیر دوچرخه در شهر داریم که در تصرف خودروها و موتورسیکلت‌هاست. آنچه غایب…»
Forwarded from کندو
پرسشی درباره چالش‌های پیاده‌روی در شهر

سلام به همه دوستداران پیاده‌روی و هوای پاک☺️
پرسشنامه‌ای که در زیر ملاحظه می‌شود، با هدف آشنایی بیشتر با تجربیات و دیدگاه‌های شما نسبت به پیاده‌روی طراحی گردیده است. این پرسشنامه مشتمل بر ۱۱ سوال بوده و فقط حدود ۲ دقیقه از وقت شما را به خود اختصاص می‌دهد.

هدف از این پرسشنامه، دستیابی به درکی دقیق‌تر از دغدغه‌های شماست تا بتوانیم بر اساس آن، تولید محتوای مؤثرتر و پیگیریِ منسجم‌تری برای پیاده‌روی و دستیابی به شهر‌های پیاده‌محور در تعامل با نهادهای مسئول داشته باشیم.

نتیجه‌ی این پرسشنامه در قالب یک گزارش عمومی با شما به اشتراک گذاشته خواهد شد تا از تأثیر دیدگاه‌های خود در مسیر فعالیت‌های کندو آگاه شوید.

به امید آسمان آبی
انجمن هوای پاک کندو☘

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSc3Liw9PtR2KvLkqzt2sMRs_ZcUJE8lfBYbbLinzAxb10T1ew/viewform?usp=publish-editor

--------------------------------------------------------------
با کندو همراه باشید :

تلگرام:
https://t.me/kandoongogroup
اینستاگرام:
https://B2n.ir/instakandoo
وبسایت:
https://kandoongo.ir
Forwarded from شرق
🔺حق زندگی آرام در شهر/ ما شهر را بیدار می‌کنیم یا شهر‌ ما را؟
‌
🔹هر صبح، پیش از آنکه بسیاری از ما چشم بگشاییم، شهر بیدار شده و به صحنه رقابتی نانوشته برای زودتر رسیدن تبدیل شده‌ است. گویی ما هر روز چند قدم از شهر عقب می‌مانیم و از همان لحظه بیدارشدن، تلاش می‌کنیم این فاصله را با عجله جبران کنیم. شاید به همین دلیل است که شتاب، از نخستین ساعات صبح تا پایان روز، لحظه‌ای ما را رها نمی‌کند.

🔹در شهرهای امروز، آرام راه‌رفتن، با تأمل سخن‌گفتن یا حتی چند دقیقه درنگ‌کردن، رفتاری غیرعادی به نظر می‌رسد. شتاب‌ دیگر یک انتخاب نیست؛ به سبک غالب زندگی شهری تبدیل شده است. شتاب زندگی شهری یکی از مهم‌ترین چالش‌های شهرهای معاصر است؛ پدیده‌ای که بسیاری هنوز آن را نشانه پیشرفت، کارآمدی و توسعه می‌دانند. اما آیا هرچه شهر سریع‌تر باشد، کیفیت زندگی نیز بالاتر خواهد بود؟ تجربه بسیاری از شهرهای جهان نشان می‌دهد پاسخ این پرسش الزاما مثبت نیست. ریشه‌های این شتاب را می‌توان در مدرنیته و صنعتی‌شدن جست‌وجو کرد؛ دورانی که افزایش بهره‌وری، سرعت تولید و کاهش زمان به ارزش‌های مسلط جوامع تبدیل شده‌اند. این الگوی جدید، همراه با دستاوردهای فراوان خود، «شتاب» را نیز به شهرهای جهان هدیه کرد؛ سوغاتی که اگرچه موتور رشد اقتصادی بود، در بسیاری از موارد، آرامش، تعاملات انسانی و کیفیت زندگی شهری را نیز تحت تأثیر قرار داد.

🔹شتاب‌ فقط سبک زندگی شهروندان را دگرگون نکرده است؛ خودِ شهرها نیز به موجوداتی شتاب‌زده تبدیل شده‌اند. اگر دیروز شهر با آهنگ زندگی انسان رشد می‌کرد، امروز گویی انسان ناگزیر است خود را با ضرباهنگ شهر هماهنگ کند.

💢یادداشت ‌یعقوب آزاده‌دل را اینجا بخوانید👇

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1125689


@sharghdaily
sharghdaily.com
🔷پرونده‌ای درباره دوچرخه‌اشتراکی، حمل‌ونقل فعال و شهری که هنوز برای حرکت بدون خودرو آماده نیست
🔶تهــــــران، شهر بدون رکاب

🔷پژوهشگر شهرسازی و مدرس دانشگاه: دوچرخه‌اشتراکی زمانی می‌تواند بخشی از نظام حمل‌ونقل و ابزاری برای تحقق حق به شهر باشد که دسترسی به آن برای همه شهروندان در محله‌های مختلف و با توان اقتصادی متفاوت امکان‌پذیر باشد

✍️مهدی گوهری

🔷تهران شهری است که بخش بزرگی از وقت و انرژی شهروندانش در ترافیک و جابه‌جایی‌های روزانه هدر می‌رود؛ شهری که آلودگی هوا، خودرومحوری و دشواری دسترسی به حمل‌ونقل عمومی، انتخاب‌های شهروندان برای حرکت در آن را محدود کرده است.

ادامه پرونده 👇
https://payamema.ir/payam/164497

@payamema
🔶دوچرخه‌اشتراکی؛ حق دسترسی عادلانه به فرصت‌های شهری

✍️پویا امین‌لاری

🔷امروزه بخش قابل‌توجهی از سفرهای روزانه در فاصله‌هایی انجام می‌شود که نه آن‌قدر طولانی‌اند که استفاده از خودرو به‌صرفه باشد و نه آن‌قدر کوتاه که بتوان آن‌ها را به‌راحتی پیاده پیمود.
🔷 از سوی دیگر، فاصله برخی مبدأها و مقصدها از ایستگاه‌های حمل‌ونقل عمومی نیز گاهی استفاده از این شبکه را دشوار یا توجیه‌ناپذیر می‌کند.
🔷 یکی از راهکارهای قابل‌توجه و مؤثر برای پرکردن این خلأ در محیط‌های شهری، دوچرخه‌اشتراکی است؛ شبکه‌ای از دوچرخه‌ها که شهروندان می‌توانند بدون مالکیت شخصی، برای سفرهای کوتاه شهری و معمولاً از طریق ایستگاه یا اپلیکیشن در اختیار بگیرند و پس از پایان سفر تحویل دهند.
🔷 به‌این‌ترتیب، دوچرخه‌اشتراکی نه‌صرفاً شیوه‌ای برای جابه‌جایی، بلکه بخشی از نظام حمل‌ونقل شهری و حلقه‌ای میان مبدأ، مقصد و شبکه حمل‌ونقل عمومی است.

ادامه مطلب 👇
https://payamema.ir/payam/164495

@payamema
🔶سلامت جسم و پایداری اقتصادی با ایفای کامل نقش مدیریت شهری

دل آرا صادقی

🔷براساس گزارش‌ها، بیماری‌های تنفسی و قلبی‌وعروقی در ایران به دلایل مختلفی از جمله آلودگی هوا، تغییرات سبک زندگی و افزایش عوامل خطرزا مانند مصرف دخانیات و تغذیه ناسالم رو به افزایش است.
🔷طبق آمار اعلام‌شده، سهم بیماری‌های قلبی‌وعروقی از کل علل مرگ در ایران به بیش از ۴۴ درصد رسیده است.
🔷 این شرایط در کلان‌شهرهایی چون تهران به‌مراتب وخیم‌تر است. در تهران، شرایط ناسالم هوای شهر، به‌ویژه در فصول سرد سال، منجر به افزایش بیماری‌های تنفسی و تشدید علائم در بیماران قلبی و ریوی شده است.

ادامه یادداشت 👇
https://payamema.ir/payam/164496

@payamema
🔶دانشگاه‌ها و توسعه دوچرخه‌های اشتراکی

✍️محمد همتی

🔷در سال‌های اخیر، شهرهای بزرگ با چالش‌های پیچیده‌ای مانند آلودگی هوا، ترافیک، کاهش تحرک روزانه و وابستگی فزاینده به خودروهای شخصی مواجه بوده‌اند.
🔷در چنین شرایطی، توسعه شیوه‌های حمل‌ونقل پایدار به یکی از مهم‌ترین محورهای سیاست‌گذاری شهری تبدیل شده است. در میان راهکارهای موجود، دوچرخه اشتراکی به‌عنوان یکی از ابزارهای مؤثر برای گسترش حمل‌ونقل فعال، می‌تواند نقش مهمی در تغییر الگوی جابه‌جایی شهروندان ایفا کند.
🔷 بااین‌حال، تجربه شهرهای مختلف نشان داده است که موفقیت این سیستم صرفاً با تأمین تعدادی دوچرخه و ایجاد چند ایستگاه محقق نمی‌شود، بلکه نیازمند شناخت دقیق شرایط اجتماعی، کالبدی و رفتاری کاربران است.

ادامه یادداشت 👇
https://payamema.ir/payam/164513

@payamema