📌 آموزش clone گرفتن از ماشین مجازی در vCenter
🌐 https://techtik.com/2022/07/16/clone-virtual-machine/
🆔@TechTik
🌐 https://techtik.com/2022/07/16/clone-virtual-machine/
🆔@TechTik
👍7
📣📣اختلال در اینترنت کشور📣📣
برای چندمین بار در ماههای اخیر اینترنت اکثر سرویس دهنده ها قطع یا با اختلال شدید همراه شده است.
مسئول این اختلال ها و ضرر و زیان وارد شده به افراد، شرکتها و سازمانها کیست؟؟؟!!
متأسفانه هر روز شاهد افت کیفیت اینترنت در کشور هستیم و فعالان حوزه ICT به شدت نسبت به این ضعف معترض هستند.
برای چندمین بار در ماههای اخیر اینترنت اکثر سرویس دهنده ها قطع یا با اختلال شدید همراه شده است.
مسئول این اختلال ها و ضرر و زیان وارد شده به افراد، شرکتها و سازمانها کیست؟؟؟!!
متأسفانه هر روز شاهد افت کیفیت اینترنت در کشور هستیم و فعالان حوزه ICT به شدت نسبت به این ضعف معترض هستند.
🔥5👎3👍1
📌 آموزش آپدیت ESXI توسط vCenter با Lifecycle Manager
🌐 https://techtik.com/2022/08/09/lifecycle-manager/
🆔@TechTik
🌐 https://techtik.com/2022/08/09/lifecycle-manager/
🆔@TechTik
👍2
🔷 اگر حوصله کار کردن ندارید کافیه وارد وب سایت زیر شوید یک صفحه فیک آپدیت ویندوز نمایش میده فقط صفحه رو کامل بزرگ کنید.
بهترین بهونه برای کار نکردن😉
🌐 https://fakeupdate.net/
#معرفی_سایت
بهترین بهونه برای کار نکردن😉
🌐 https://fakeupdate.net/
#معرفی_سایت
❤7👍3
پروتکل ICMP چیست؟
پروتکل ICMP (internet control message protocol) برای تشخیص و اطلاعرسانی خطاها در شبکه استفاده میشود. تقریبن تمام دستگاههایی که در شبکه وجود دارند، میتوانند انواعی از پیامهای ICMP را ارسال و دریافت کنند و از پیامهای دریافت شده، اطلاعات لازم را به دست بیاورند.
ساختار IP به گونهای است که خود، رسیدن پیام را تضمین نمیکند. بنابراین، وجود پروتکل ICMP کمک میکند تا دربارهی خطاهای ارسال و دریافت بستههای IP اطلاعرسانی بهتری انجام شود. با این حال، حتا با وجود این پروتکل، هنوز هم تضمینی برای رسیدن بسته به مقصد یا رسیدن خود پیامهای خطا وجود ندارد.
تعدادی از برنامهها مانند traceroute و ping که از ابزارهای خطایابی در شبکه هستند، از این پروتکل استفاده میکنند. برای جلوگیری از به وجود آمدن چرخههای بینهایت در ارسال پیامهای ICMP، پیامهای خطایی که دربارهی خود پیامهای ICMP باشند، ارسال نمیشود.
هر بستهای (packet) که در شبکه ارسال میشود، ممکن است از مسیرهای مختلفی به سمت مقصد برود. گاهی ممکن است مقصد پیام در دسترس نباشد و پیام به مقصد نرسد. همچنین اگر در شبکه ترافیک زیادی در جریان باشد، این احتمال وجود دارد که یک دستگاه در شبکه، برای نمونه یک روتر، قادر به پاسخگویی به حجم زیاد بستههایی که به سمت آن ارسال شدهاند نباشد و بسته را دور بیاندازد. پروتکل ICMP برای هر یک از این شرایط از کدهای مختلفی استفاده میکند که هر کدام از آنها، تا حدودی دلیل اتفاقی که برای بسته افتاده است را توضیح میدهند.
انواع کدهای ICMP
تعدادی از مهمترین پیامهای ICMP عبارتند از:
۱- پیام Echo Request: دستور ping از این نوع پیام برای در دسترس بودن یک دستگاه در ساختار شبکه استفاده میکند.
۲-پیام Echo Reply: این پیام در پاسخ به پیام Echo Request و از سمت دستگاه مورد پرسش در این پیام ارسال میشود. این پیام بیانگر آن است که دستگاه مورد پرسش در Echo Request، در دسترس است.
۳-پیام Destination unreachable: این پیام به این معنی است که دسترسی به مقصد به دلایل مختلفی امکانپذیر نیست. این دلایل میتواند وجود نداشتن دستگاه مورد پرسش در پیام Echo Request در ساختار شبکه، از دسترس خارج شدن دستگاه به دلایل مختلف در زمان انجام پرسش، فعال نبودن port مورد نظر در دستگاه مقصد و ... باشد.
۴- پیام Time Exceeded: این پیام به این معنی است که مدت زمان اعتبار بسته (TTL) در حالی به پایان رسیده که بسته هنوز به مقصد نرسیده است. دستگاهی در فاصلهی میان مبدا و مقصد که بسته را به دلیل به پایان رسیدن TTL آن دور انداخته است، برای اطلاع مبدا از دور انداخته شدن بسته و نرسیدن آن به مقصد، این پیام را به مبدا ارسال بسته، میفرستد.
پروتکل ICMP (internet control message protocol) برای تشخیص و اطلاعرسانی خطاها در شبکه استفاده میشود. تقریبن تمام دستگاههایی که در شبکه وجود دارند، میتوانند انواعی از پیامهای ICMP را ارسال و دریافت کنند و از پیامهای دریافت شده، اطلاعات لازم را به دست بیاورند.
ساختار IP به گونهای است که خود، رسیدن پیام را تضمین نمیکند. بنابراین، وجود پروتکل ICMP کمک میکند تا دربارهی خطاهای ارسال و دریافت بستههای IP اطلاعرسانی بهتری انجام شود. با این حال، حتا با وجود این پروتکل، هنوز هم تضمینی برای رسیدن بسته به مقصد یا رسیدن خود پیامهای خطا وجود ندارد.
تعدادی از برنامهها مانند traceroute و ping که از ابزارهای خطایابی در شبکه هستند، از این پروتکل استفاده میکنند. برای جلوگیری از به وجود آمدن چرخههای بینهایت در ارسال پیامهای ICMP، پیامهای خطایی که دربارهی خود پیامهای ICMP باشند، ارسال نمیشود.
هر بستهای (packet) که در شبکه ارسال میشود، ممکن است از مسیرهای مختلفی به سمت مقصد برود. گاهی ممکن است مقصد پیام در دسترس نباشد و پیام به مقصد نرسد. همچنین اگر در شبکه ترافیک زیادی در جریان باشد، این احتمال وجود دارد که یک دستگاه در شبکه، برای نمونه یک روتر، قادر به پاسخگویی به حجم زیاد بستههایی که به سمت آن ارسال شدهاند نباشد و بسته را دور بیاندازد. پروتکل ICMP برای هر یک از این شرایط از کدهای مختلفی استفاده میکند که هر کدام از آنها، تا حدودی دلیل اتفاقی که برای بسته افتاده است را توضیح میدهند.
انواع کدهای ICMP
تعدادی از مهمترین پیامهای ICMP عبارتند از:
۱- پیام Echo Request: دستور ping از این نوع پیام برای در دسترس بودن یک دستگاه در ساختار شبکه استفاده میکند.
۲-پیام Echo Reply: این پیام در پاسخ به پیام Echo Request و از سمت دستگاه مورد پرسش در این پیام ارسال میشود. این پیام بیانگر آن است که دستگاه مورد پرسش در Echo Request، در دسترس است.
۳-پیام Destination unreachable: این پیام به این معنی است که دسترسی به مقصد به دلایل مختلفی امکانپذیر نیست. این دلایل میتواند وجود نداشتن دستگاه مورد پرسش در پیام Echo Request در ساختار شبکه، از دسترس خارج شدن دستگاه به دلایل مختلف در زمان انجام پرسش، فعال نبودن port مورد نظر در دستگاه مقصد و ... باشد.
۴- پیام Time Exceeded: این پیام به این معنی است که مدت زمان اعتبار بسته (TTL) در حالی به پایان رسیده که بسته هنوز به مقصد نرسیده است. دستگاهی در فاصلهی میان مبدا و مقصد که بسته را به دلیل به پایان رسیدن TTL آن دور انداخته است، برای اطلاع مبدا از دور انداخته شدن بسته و نرسیدن آن به مقصد، این پیام را به مبدا ارسال بسته، میفرستد.
👍6
📌مانیتور سوییچ های سیسکو با نرم افزار SoftPerfect Switch Port Mapper
🌐 https://techtik.com/2022/09/11/softperfect-switch-port-mapper//
@TechTik
🌐 https://techtik.com/2022/09/11/softperfect-switch-port-mapper//
@TechTik
👍6
پروتکل DHCP چیست؟
DHCP یا Dynamic Host Configuration Protocol برای اختصاص دادن IP در اینترنت استفاده میشود. هر دستگاه برای آنکه بتواند به شبکهی اینترنت متصل شود، به شناسهی IP نیاز دارد و آدرس IP هر دستگاه باید منحصر به فرد باشد. اگر این شناسههای IP را افرادی که با دستگاه کار میکنند انتخاب و تنظیم کنند، یا یک مدیر شبکه بهشکل دستی آنها را تعیین کند، همواره احتمال بروز این خطا وجود دارد که IPهای مشابه به دستگاههای مختلف اختصاص داده شود.
از DHCP بیشتر در یک شبکهی محلی استفاده میشود. در هر یک از این شبکهها، یک روتر یا یک gateway (که میتواند یک فایروال هم باشد)، سرویس DHCP را ارایه میدهد و DHCP server نام دارد. هر DHCP server، تمام اطلاعات مربوط به یک شبکه را در اختیار دارد که برخی از این اطلاعات را پس از درخواست کاربر، برای او ارسال میکند. همچنین DHCP server، محدودهی IP مورد استفادهی شبکه را از قبل دریافت میکند (محدودهی IP مورد استفاده را معمولن مدیر یک شبکه تعیین میکند) و براساس آن، تصمیم میگیرد که به هر دستگاه جدید که به شبکه وصل میشود، باید چه شناسهای را اختصاص دهد.
عملکرد DHCP
فرض کنید که یک دستگاه جدید به شبکه اضافه شده است و میخواهد به شبکهی داخلی یا شبکهی اینترنت وصل شود. همانطور که گفته شد، این دستگاه نیاز به یک شناسهی IP یکتا دارد. از آنجایی که این دستگاه هنوز شناسهی IP ندارد و همچنین آدرس IP مربوط به DHCP server برایش نامعلوم است، درخواست خود را از طریق آدرس 255.255.255.255 برای همهی دستگاههای موجود در ساختار شبکهای که به آن متصل است، ارسال میکند (این آدرس IP در بیشتر شبکهها، آدرس broadcast نام دارد و پیامی که به مقصد این IP ارسال میشود، برای همهی دستگاهها ارسال میشود). DHCP server پس از دریافت این پیام، جوابی برای کاربر ارسال میکند که شامل اطلاعاتی مانند آدرسIP پیشنهادی برای آن کاربر و آدرس DHCP server پاسخدهنده به این پیام است (البته، هم در این مرحله و هم در مرحلههای بعد، سرور بنا به درخواست کاربر میتواند اطلاعات بیشتری مانند subnet mask، مدت زمان اعتبار آدرس IP اختصاص داده شده، آدرس DNS server، آدرس Time server و … را برای کاربر ارسال کند). پس از اینکه کاربر پیام را دریافت کرد، میتواند آدرس IP پیشنهادی سرور را برای خود انتخاب کند. به این ترتیب، یک پیام درخواست برای سرور ارسال میکند و از این طریق اعلام میکند که آدرس IP ارسال شده را پذیرفته است. سرور در جواب درخواست، یک پیام تایید برای کاربر میفرستد و به همراه آن، اطلاعات بیشتری مانند، اطلاعاتی که کاربر درخواست داده را ارسال میکند.
سناریوی بالا، بیشتر برای شبکههای کوچکتری که تنها یک DHCP server در آنها وجود دارد استفاده میشود. در شبکههایی با چند DHCP server، هر server ممکن است درخواستهایی از زیرشبکههای مختلف دریافت کند و در نتیجه باید روندی وجود داشته باشد که مشخص کند هر درخواست مربوط به چه شبکهای است. همچنین، هر کاربر پس از broadcast کردن درخواست خود، ممکن است از چند سرور مختلف پاسخ دریافت کند ولی در نهایت باید به یکی از آنها پاسخ بدهد و یک IP را برای خود انتخاب کند. در این شبکهها، یک DHCP relay agent، به عنوان نمایندهی یک DHCP server وجود دارد. درخواست هر کاربر نخست برای agent ارسال میشود و سپس agent، آن را برای سرور اصلی ارسال میکند و پس از دریافت پاسخ از سرور، آن را برای کاربر میفرستد. سرور با توجه به agentای که درخواست را از آن دریافت کرده است، تشخیص میدهد که کاربر درخواستکننده در کدام زیرشبکه قرار دارد و با توجه به مشخصات همان زیرشبکه، آدرس IP را برای کاربر انتخاب میکند.
DHCP یا Dynamic Host Configuration Protocol برای اختصاص دادن IP در اینترنت استفاده میشود. هر دستگاه برای آنکه بتواند به شبکهی اینترنت متصل شود، به شناسهی IP نیاز دارد و آدرس IP هر دستگاه باید منحصر به فرد باشد. اگر این شناسههای IP را افرادی که با دستگاه کار میکنند انتخاب و تنظیم کنند، یا یک مدیر شبکه بهشکل دستی آنها را تعیین کند، همواره احتمال بروز این خطا وجود دارد که IPهای مشابه به دستگاههای مختلف اختصاص داده شود.
از DHCP بیشتر در یک شبکهی محلی استفاده میشود. در هر یک از این شبکهها، یک روتر یا یک gateway (که میتواند یک فایروال هم باشد)، سرویس DHCP را ارایه میدهد و DHCP server نام دارد. هر DHCP server، تمام اطلاعات مربوط به یک شبکه را در اختیار دارد که برخی از این اطلاعات را پس از درخواست کاربر، برای او ارسال میکند. همچنین DHCP server، محدودهی IP مورد استفادهی شبکه را از قبل دریافت میکند (محدودهی IP مورد استفاده را معمولن مدیر یک شبکه تعیین میکند) و براساس آن، تصمیم میگیرد که به هر دستگاه جدید که به شبکه وصل میشود، باید چه شناسهای را اختصاص دهد.
عملکرد DHCP
فرض کنید که یک دستگاه جدید به شبکه اضافه شده است و میخواهد به شبکهی داخلی یا شبکهی اینترنت وصل شود. همانطور که گفته شد، این دستگاه نیاز به یک شناسهی IP یکتا دارد. از آنجایی که این دستگاه هنوز شناسهی IP ندارد و همچنین آدرس IP مربوط به DHCP server برایش نامعلوم است، درخواست خود را از طریق آدرس 255.255.255.255 برای همهی دستگاههای موجود در ساختار شبکهای که به آن متصل است، ارسال میکند (این آدرس IP در بیشتر شبکهها، آدرس broadcast نام دارد و پیامی که به مقصد این IP ارسال میشود، برای همهی دستگاهها ارسال میشود). DHCP server پس از دریافت این پیام، جوابی برای کاربر ارسال میکند که شامل اطلاعاتی مانند آدرسIP پیشنهادی برای آن کاربر و آدرس DHCP server پاسخدهنده به این پیام است (البته، هم در این مرحله و هم در مرحلههای بعد، سرور بنا به درخواست کاربر میتواند اطلاعات بیشتری مانند subnet mask، مدت زمان اعتبار آدرس IP اختصاص داده شده، آدرس DNS server، آدرس Time server و … را برای کاربر ارسال کند). پس از اینکه کاربر پیام را دریافت کرد، میتواند آدرس IP پیشنهادی سرور را برای خود انتخاب کند. به این ترتیب، یک پیام درخواست برای سرور ارسال میکند و از این طریق اعلام میکند که آدرس IP ارسال شده را پذیرفته است. سرور در جواب درخواست، یک پیام تایید برای کاربر میفرستد و به همراه آن، اطلاعات بیشتری مانند، اطلاعاتی که کاربر درخواست داده را ارسال میکند.
سناریوی بالا، بیشتر برای شبکههای کوچکتری که تنها یک DHCP server در آنها وجود دارد استفاده میشود. در شبکههایی با چند DHCP server، هر server ممکن است درخواستهایی از زیرشبکههای مختلف دریافت کند و در نتیجه باید روندی وجود داشته باشد که مشخص کند هر درخواست مربوط به چه شبکهای است. همچنین، هر کاربر پس از broadcast کردن درخواست خود، ممکن است از چند سرور مختلف پاسخ دریافت کند ولی در نهایت باید به یکی از آنها پاسخ بدهد و یک IP را برای خود انتخاب کند. در این شبکهها، یک DHCP relay agent، به عنوان نمایندهی یک DHCP server وجود دارد. درخواست هر کاربر نخست برای agent ارسال میشود و سپس agent، آن را برای سرور اصلی ارسال میکند و پس از دریافت پاسخ از سرور، آن را برای کاربر میفرستد. سرور با توجه به agentای که درخواست را از آن دریافت کرده است، تشخیص میدهد که کاربر درخواستکننده در کدام زیرشبکه قرار دارد و با توجه به مشخصات همان زیرشبکه، آدرس IP را برای کاربر انتخاب میکند.
👍5
📌نحوه ایجاد کاربر در Kerio Connect
🌐 https://techtik.com/2022/09/19/create-user-in-kerio-connect/
@TechTik
🌐 https://techtik.com/2022/09/19/create-user-in-kerio-connect/
@TechTik
👍3