✍ محسن نامجو
🎶 ترنج (فایل صوتی mp3)
☕️@Tea_Break

آموختن موسیقی و تحصیلات

محسن نامجو آموزش موسیقی را از نوجوانی با نت‌خوانی و آواز آغاز کرد و سپس ردیف موسیقی ایرانی را ابتدا نزد رضا شاکری و سپس نصرالله ناصح‌پور آموخت. به گفتهٔ خودش، وی در ۱۷ سالگی نواختن سه‌تار را نزد فرامرز شکرخواه فرا گرفته‌است، نامجو در دانشگاه تهران تحصیل کرده‌است.

✍ محسن نامجو
🎶 فایل تصویری mp4
☕️@Tea_Break

موسیقی
محسن نامجو پس از کنسرتی در مؤسسه فناوری ماساچوست، ۱۹ نوامبر ۲۰۱۱.

ویژگی کارهای نامجو «پیوند» است: پیوند سبک‌های گوناگون موسیقی ایرانی و خارجی و تلفیق اشعار کلاسیک پارسی با شعرهایی که خود می‌سراید.

در موسیقی‌های او گوشه‌هایی از سبک‌های راک، سنتی، بلوز، جاز و محلی به گوش می‌رسد. شعرهای مولوی، حافظ، نیما یوشیج، خواجوی کرمانی، و جامی گرفته تا شاملو و براهنی در آثار او جای گرفته‌اند که گاهی عباراتی کوچه‌بازاری در میان ابیات آن‌ها اضافه شده‌است. او در این باره می‌گوید: «تلفیق از نظر من اپیدمی زمانه‌است. تلفیق موسیقایی دو شکل دارد، یکی تلفیق ابزار است، مثلاً قرار دادن گیتار در برابر سه‌تار که چیز جدیدی نیست؛ و دیگری تلفیق گام که تا به حال کمتر در موسیقی ایران به آن پرداخته شده، مثلاً کافیست که دو نت از دستگاه شور حذف شود تا به گام بلوز برسیم.

آنگلا مرکل هر ساله در ابتدای ماه رمضان به دلیل کاهش فروش اغذیه فروشی‌های مسلمان در طول این ماه، آنها را از پرداخت مالیات در این ماه معاف می‌کرد.
☕️@Tea_Break

دلنوشته #علی_معتمدی در پاسخ به دلگیری آقای نامجو:

سلام آقای نامجو

صادقانه بگویم، من هم گاهی حالِ ادامه دادن ندارم. گاهی دوست دارم همه چیز را رها کنم و سر بگذارم به بیابان و بشوم یک کولی خانه به دوش ... ولی خب، هر روز بیدار می‌شوم. هر روز رودررو با چیزی به نام زندگی. با خودم !

گفته بودی هر جای این ماجرا استاپ شود، راضی هستی. من هم راضی هستم آقای نامجو، ولی یک چیز راضی‌ام نمی‌کند. نمی‌فهمم چرا لبخند به یک رهگذر خسته در خیابان کاری عملی نیست؟ این که چرا رد کردن یک نابینا از چهارراه و سیر کردن شکمی گرسنه، کار بزرگی به حساب نمی‌آید؟ من که مثل شما اهل کارهای بزرگ نبودم و نیستم، ولی یک چیز را خوب می‌دانم. می‌دانم که می‌شود کوچک بود و عاشقی کرد. می‌شود بی‌سلاح از سیم‌های خاردار گذشت و جهان را فتح کرد. شما از مرزهای قلب ما را رد شدی آقای نامجو.

تصور کن دنیایی را که همه چیز دارد. زیباست و بی‌نقص. و بعد؟ آن‌وقت لابد دیگر هنر به کارش نمی‌آید! مگر نه این که "هنر یعنی من درد دارم"؟ ... نانوا، نانش را می‌فروشد و گل فروش، گل و هنرمند درد‌هایش را. و ما به آن نیازمندیم. به نقصِ جهان و دردِ زندگی تا شاید تبدیلش کنیم به بوم نقاشی روی دیوار و نوای تنبور و تار.

یادت هست قرار بود به جای مردان سیاست، درخت بنشانیم ...؟‌ شما درخت زیاد کاشته‌ای. در دل‌‌های ما. در ملودی‌هایت. باز هم بساز. باز هم بخوان. باز هم بگو. تو به درد رسیده‌ای آقای نامجو. و درد تازه نقطه شروع است. شروع تو. شروع من ... یک روزنِ دور که گهگاه سوسو می‌زند و می‌درخشد تا شاید راهی باشد. راهی به ما ... رد شو آقای نامجو. رد شو. از درد رد شو. در تلخی‌ و کثافت‌ همین زندگی، گنجی پنهان است. باید پیدایش کرد. باید پیدایش کرد.

فروردین ۱۴۰۰

☕️@Tea_Break

#سرزندگی_و_سن😍
چقدر آموزنده و زیبا.


آموزنده‌تر از مطالبی که رد و بدل میشه، نوع تعاملیست که به نمایش گذاشته میشه و اون روح امید به زندگی که به این کودکان تزریق میشه.

آدم وقتی این کلیپ رو می‌بینه انگیزه پیدا می‌کنه که سال‌های سال زندگی کنه و برای اطرافیانش مفید باشه
☕️@Tea_Break


لطفاً این کلیپ رو با کلیپ پایین مقایسه کنید، سرزندگی و افسردگی در دو جامعه رو به تصویر می‌کشه👇

#افسردگی_و_سن😢
لطفاً به اسم کلیپ گوش فرا دهید. و با کلیپ بالا مقایسه کنید.

این همه افسردگی در این جامعه نشانه چیست؟
☕️@Tea_Break

بزرگترین خیانت امروز جامعه ما کشتن امیده

یک نفر اختلاس می‌کنه، صدها هزار نفر از کار کردن ناامید میشن
یک نفر با رانت در منصبی که دانشش رو نداره نصب میشه صدها هزار نفر از تحصیل دانش ناامید میشن
یک نفر با رانت جنس وارد می‌کنه، هزاران تولید کننده ناامید میشن
و هزاران مورد دیگه


من فکر می‌کنم که کلید قفل بسته‌ی این جامعه یک کلمست: «امید»

اولین قسمت دیرین دیرین بعد از درگذشت تهیه کننده به دلیل ابتلا به کرونا

▪️شبکه نظر: محمد ابوالحسنی را اغلب به عنوان تهیه کننده انیمیشن‌هایی مانند "سیا ساکتی" و "درین درین" می‌شناسند. مردی که تلاش می‌کرد مردم را با خنداندن آگاه کند و باور داشت مسیر آبادانی و آزادی ایران از آگاهی جامعه خواهد گذشت.
ابوالحسنی کارآفرینی خلاق بود و مدام از او می‌شنیدی که عاشق ساختن است. در روزهایی که یاس و ناامیدی نقل هر مجلسی است، او حامی افرادی بود که ایده‌ای برای ساختن داشتند.
هر چند ضایعه درگذشت این مرد پرتلاش و مهربان برای دوستان، آشنایان و همکاران او غیرقابل جبران است اما امید است که با قدم گذاشتن در مسیر ساختن وطن و آگاه کردن ملت که دغدغه همیشگی ابوالحسنی بود موجب شادی روح او و پر کردن جای خالی‌اش برای ایران عزیز باشیم.
آگاهی همیشه خط قرمز است. به قول اون سریال معروف لبه تاریکی (که خود لبه تاریکی چیزی نیست جز لبه دانستن و ندانستن) «دانستن مردن است».
☕️@Tea_Break

📚 کتاب تنها ماسکی است که ما را در برابر ویروس نادانی محافظت می‌کند.
☕️@Tea_Break

چققققدر زیبا تلفیق عشق و زندگی واقعی رو به تصویر کشیده😍
☕️@Tea_Break

♦اعضای شورای شهر و شهرداری آبادان سهمیه واکسن‌ پاکبانان را به سرقت بردند!

🔹رییس دانشکده علوم پزشکی آبادان تزریق سهمیه واکسن کرونا پاکبانان به برخی مدیران شهرداری و اعضای شورای شهر را تایید کرد.
🔹با توجه به اینکه افراد ماسک بر چهره داشتند، شناسایی آنان برای همکاران ما مشخص نشده اما نامشان در فهرست دریافت قرار دارد./ عصرجنوب

اخبار خوزستان در تلگرام👇
@akhbar_Khozestan
پاتوق خوزستانی ها در روبیکا👇
rubika.ir/Akhbar_khozestan



بیگانه دزد را به کمین می‌توان گرفت
نتوان رَهید ز آفت دزدی که آشناست...

✍ پروین اعتصامی
☕️@Tea_Break

#شعر_امروز ۱۴۰۰/۱/۲۸
🌟 دیباچه گلستان (بخش چهارم)

عاکفان کعبه جلالش به تقصیر عبادت معترف که ما عبدناکَ حقّ عبادتِک (آنچنان که شایسته بود بندگیش نکردیم) و واصفان حلیهٔ جمالش به تحیر منسوب که ما عَرَفناکَ حقّ مَعرِفتِک (آنچنان که شایسته بود نشناختیمش)

گر کسی وصف او ز من پرسد
بی‌دل از بی‌نشان چه گوید باز

عاشقان کشتگان معشوقند
بر نیاید ز کشتگان آواز

یکی از صاحبدلان سر به جیب مراقبت فرو برده بود و در بحر مکاشفت مستغرق شده حالی که از این معامله باز آمد یکی از دوستان گفت: ازین بستان که بودی ما را چه تحفه کرامت کردی گفت: به خاطر داشتم، چون به درخت گل رسم دامنی پر کنم هدیه اصحاب را، چون برسیدم بوی گلم چنان مست کرد که دامنم از دست برفت.

ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز
کان سوخته را جان شد و آواز نیامد

این مدعیان در طلبش بی‌خبرانند
کانرا که خبرشد خبری باز نیامد


ای برتر از خیال و قیاس و گمان و وه
وز هر چه گفته‌اند و شنیدیم و خوانده‌ایم

مجلس تمام گشت و به آخر رسید عمر
ما همچنان در اوّل وصف تو مانده‌ایم
☕️@Tea_Break

#شعر_امروز ۱۴۰۰/۱/۲۸
🌟 دیباچه گلستان (بخش چهارم)

عاکفان کعبه جلالش به تقصیر عبادت معترف که ما عبدناکَ حقّ عبادتِک (آنچنان که شایسته بود بندگیش نکردیم) و واصفان حلیهٔ جمالش به تحیر منسوب که ما عَرَفناکَ حقّ مَعرِفتِک (آنچنان که شایسته بود نشناختیمش)

گر کسی وصف او ز من پرسد
بی‌دل از بی‌نشان چه گوید باز

عاشقان کشتگان معشوقند
بر نیاید ز کشتگان آواز

یکی از صاحبدلان سر به جیب مراقبت فرو برده بود و در بحر مکاشفت مستغرق شده حالی که از این معامله باز آمد یکی از دوستان گفت: ازین بستان که بودی ما را چه تحفه کرامت کردی گفت: به خاطر داشتم، چون به درخت گل رسم دامنی پر کنم هدیه اصحاب را، چون برسیدم بوی گلم چنان مست کرد که دامنم از دست برفت.

ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز
کان سوخته را جان شد و آواز نیامد

این مدعیان در طلبش بی‌خبرانند
کانرا که خبرشد خبری باز نیامد


ای برتر از خیال و قیاس و گمان و وهم
وز هر چه گفته‌اند و شنیدیم و خوانده‌ایم

مجلس تمام گشت و به آخر رسید عمر
ما همچنان در اوّل وصف تو مانده‌ایم
☕️@Tea_Break