Muhabbat bu - mehr qo'yilganlar (inson, ish, hodisa, buyum)ni ideallashtirish, ya'ni unda kamchilik va nuqsonlar ko'rmaslikdir!

Ochlik payti tekinga berilgan ovqat, ahmoq odamga bepulga berilgan ilmdan ko'ra yaxshiroq kutib olinadi, ehtiyoj borda):

Ba'zan erkakning birgina xo'rsinishi, ayolning daryo-daryo ko'z yoshidan og'ir kelishi mumkin.

Eng birinchi yolg'on - qolgan barcha yolg'onlar uchun doyalik qiladi!

Jim turgan ahmoq ham aqlli ko‘rinadi.

"It hurar, karvon o'tar" - hikmatidagi karvon emasdirmiz balki, bir oz tafakkur qiling!

Ahmoq inson bilan qancha ko'p tortishganing sari, ilming va axloqing shuncha zaiflashib boraveradi!

“Sabr iymonning yarmi!”

Oshpaz ikkita bo'lsa ovqat yo sho'r bo'ladi, yo bemaza.

Yashash uchun sababi bor inson har qanday qiyinchilikka dosh bera oladi.

Musibat paytida iymon uchun sinov yana ham og'irlashadi, har lahzada yo'ldan adashish mumkin! va yana "To'qlikda ham, ochlikda ham" sinov bor!

Haddan ortiq qaysar kimsaning jasadi o'lik tanlaydigan go'rkovga ro'para keldi, yoqmadi, ko'ngilda, boshqa qabristonga boringlar...):

Aqlidan kibri baland bo'lib ketgan insonlar albatta bir kun, nodon kimsalarning suhbati bilan jazolanadi!

Agar yashagan yillaring miqdori yoshing bilan teng bo'lsa, kam sonli baxtlilardansan!

Xudoyim navbati bilan jazolar,
Hosidni hasrati bilan jazolar.
Zarra havolangan dono mardini
Nodonning suhbati bilan jazolar.