#retro

📹 Bahodir Mamajonov - 18 Yoshimda edi

™️ https://t.me/Taskinnn

#______

Eshigi ochildi bebaxt ko'ngilning,
Kim keldi bu g'arib, vayron maskanga,
Mehmon kutmay qo'ygan, o'sha sho'rlikning,
Ilinji porlarmi?, unsiz nayrangga.

Kutilmagan quyosh, to'lmagan yog'du,
O'zi kabi hasta, hamdard, hamsuhbat,
Balki ortda qolgan, bemazmun qayg'u
Umid qila boshlar, tugarmi g'urbat.

So'zida, ko'zida bir quvonchi bor,
Baxt bera olarmish dardmand noqisga.
Ishonch beray dedi, noumid shayton,
O'zi kabi miskin, ko'ngli ojizga.

Vaqt o'tib angladi, hayratda qoldi,
Nahot tanimadi, eski dardini.
Aqldan ozgan shu G'ulomgina eh,
Kecha sindirgandi, shu gul qadrini.

Qaytdi deya hursand, osmonda boshi,
Ikki kunga bormay, yana g'ashlandi,
Yara bitmay turib, oldiku gazak,
Toshni ham, gulni ham ko'zi yoshlandi.

Nifoq urug'ini ekdi u gumon,
Orasini buzdi, chidolmay baxtga.
Yana sevgi sarson, yana qalb sarson,
Vafo qilolmadi, ikkisi ahdga.

Yana ajraldi, mavhum muhlatga,
Yo u kelolmaydi, yoki bu bormas,
Yuz yilki takrordir, shu qismat charhi
Taqdir bitigidan qochib ham bo'lmas.

® Ramziddin Abdikhalil

™️ https://t.me/Taskinnn

#qadr

📌 Eslatma: Salomatlikni qadriga yeting birodar, tekinga berilgan narsani ikkinchi martta millionlarga ham qaytarib ola olmasligingiz mumkin!

® Ramziddin Abdikhalil

™️ https://t.me/Taskinnn

#qiyos

Boshginamga ag’anagan, katta tog’lar, alvido!
Men ketarman hasratlanib, ruhi sog’lar alvido!
Bu dunyoning shoʻr ishiga navnihollar tebraning,
Esliroq bog’boni yoʻq, qoldi bog’lar alvido!

* * *
Beor tashlab ketmoqdaman, orli togʻlar alvido,
Qaddim hasta qilmoqdaman, koʻngli chogʻlar alvido,
Dardli dunyo hazillari, nihollarni quritdi,
Moʻrt dunyoni abgor qilgan, "aqli sog'lar" alvido...

® Ramziddin Abdikhalil

™️ https://t.me/Taskinnn

#qarash

Bugungi kun uchun haqiqatni dadil va yolgʻonsiz ayta oluvchi til va uni eshita oluvchi adolatli quloq lozim.

® Ramziddin Abdikhalil

™️ https://t.me/Taskinnn

#Prinsipial_tarbiya
#drabl

Gʻulom - gʻarib, beva, noshud, qoʻrqoq, ojiz va beburd. Hayotida na mazmun, na ishonch, na maqsad va na ilm bor. Tongdan boshlab tunni, tundan boshlab esa tongni kutish bilan umir oʻtadi. Birgina farzandi bor, hali yosh, unga tarbiya berishi lozim.

Oʻzi qiyin hayotni battar ogʻirlashtirishni hohlamagan Gʻulom uni uydan uzoqqa chiqarishni hohlamadi, ilm oldirmadi, dunyoni koʻrsatmadi, yaxshilarga ergashtirmadi, oʻzida boʻlmagan tarbiyani unga ham bera olmadi va angladiki, oʻz taʼsirini oʻtkaza oladigan yagona inson bor edi. Bu zavq edi, johillik zavqi.

Kunlar kelib oʻgʻil ham ulgʻaydi, qalbida faqatgina otasiga mehr berish, unga eng yaxshi kunlarni koʻrsatish edi va Gʻulomga oʻz rejalarini aytdi. Afsus, Gʻulom uchun bu rejalar safsata, oshib boʻlmas bir togʻdek koʻrindi, balki oʻzi hech narsa qila olmaganligi uchun bir oz hasadi kelgandir. Soʻnggi soʻzi, "agar meni farzandim boʻlsang, aytganimni qilasan" boʻldi. Qatʼiy ohangdagi magʻrur otaning qarori, oʻrnak olsa arziydi...

Vaqtlar oʻtdi, Gʻulom bu yorugʻ olamni tark etdi, oʻsha eski kulbada uning farzandi, noshud, qoʻrqoq, beburd, bir soʻz bilan aytganda haqiqiy otasining oʻgʻli qoldi, qarangki, uni ham bir kichik zurriyodi bor. Endi, bu bolaga ham tarbiya berish kerak....

Hikoyani toʻgʻridan toʻgri qabul qilmang, bir oz tafakkur va mushohada uchun joylandi.

® Ramziddin Abdikhalil

™️ https://t.me/Taskinnn