‏اینکه ادم کم بودنِ یه چیز رو نمی‌تونه تحمل کنه ولی با نبودنِ کاملش راحت‌تر کنار میاد هم به نوبهٔ خودش پدیده‌ٔ جالبیه

‏تو منو ناراحت می‌کنی و فکر می‌کنی چیزی نشده. من استرس می‌گیرم و اسید معدم می‌زنه بالا. ریتم دستشویی رفتنم بهم می‌ریزه و نمی‌تونم غذا بخورم و سه روز با عزرائیل کشتی می‌گیرم

‏خیلی ناراحت میشم وقتی برام اسکرین‌شات می‌فرستید و اون بالا رو کات می‌کنید. منظورت چیه؟ چیو داری ازم پنهون می‌کنی؟ من نیاز دارم بدونم گوشیت چقدر شارژ داره

کاش وقتی کسی رو واگذار می‌کنیم به خدا یه کد رهگیری بهمون میداد که ببینیم به کدوم مرحله رسیده

به قول امیرپارسا و ناگهان نوبتِ فلوکستین خریدنِ تو می‌شود.

رفتار بد پارتنرت باهات بخاطر خودشیفتگی یا بقیه‌ٔ امراض روانی که توی اینستا دربارش حرف می‌زنن نیست. خیلی وقتا طرف سالمه فقط دوستتون نداره. همین

‏عزیزم تو هیچوقت فراموش نمیشی. تو توی پی‌وی منو دوستم گیف شدی. استیکر شدی. باهات میم درست کردیم. هیچوقت قرار نیست فراموش بشی

‏واقعا دوست دارم ١/٢ ماه مثل لاست گم بشم توی يه جنگلى چيزى و اونطورى زندگى كنم

جوگیری از تماشای یه سریال فقط اونجایی که دلت می‌خواد بری توی یه جزیرهٔ عجیب زندگی کنی و اونو کاملاً به زندگی عادی توی شهر ترجیح میدی

بیایید امیدوار باشیم تا ۲ برسم مشهد

برای از بین بردن چربی کف سرم فقط اسید توالت‌شور رو امتحان نکردم

اینکه همه‌چیز حداقل یک میلیونه خیلی ناراحت‌کننده‌ست

‏قبول دارین که یه سیگارو دوتایی کشیدن دیگه اوج لاس زدنه دیگه؟

باورم نمیشه یعنی هیچکس اینجا سریال manifest رو ندیده؟ سریال خیلی خوبیه و فصل دومش هم خیلی خیلی خوب و هیجانیه. راجع به یه هواپیماس که با چند صد تا مسافر ۵ سال توی هوا گم میشه و همه فکر می‌کنن سقوط کرده در صورتیکه بعد ۵ سال برمیگرده و جالب اینجاست برای مسافرا یه پرواز عادی بوده و یکساعت گذشته بدون اینکه هیچکدوم پیر شده باشن. یه جورایی تم اصحاب کهفی و سریال لاست رو داره. به شدت پیشنهادش می‌کنم

فیزیوتراپی هم از تجربه سورئال زندگی انسان معاصره. با اختیار خودت هزینه می‌کنی میری رو تخت دراز میکشی. یه خانم مهربانی دستگاه‌های شکنجه زمان نازی رو بهت وصل می‌کنه و درحالی که داره ولتاژ برقو زیاد می‌کنه با مهربانی می‌پرسه خوبه؟ میگی نه بعد با لبخند زیادترش می‌کنه

-۲۲ شهریور ۱۴۰۱-
ژینا ۴ سال گذشته اما هنوز هم سایه غم از روی کشور ما کنار نرفته. توی این مدت خیلی چیزها تغییر کردن و اتفاقات زیادی افتادن اما همونطور که میگفتن برای ما تو هیچوقت نمردی و نام تو مثل یک رمز جاودانه شد اما آرزو میکردم که کاش نمیشد چون جان تو و جان هایی که در این مسیر از دست رفتن خیلی ارزشمندتر از بهایی بودن که هرکدوم از ما برای این زندگی باید میدادیم.
«ژینا گیان تۆ نامری ناوت ئەبێتە ڕەمز
ژن، ژیان، ئازادی»