عرضم به حضورتون بنده ‏بعد از یک قرن زندگی هنوز دارم تمرین می‌کنم که وقتی توی یه جمع یا میتینگ همه ساکت میشن وظیفه‌ٔ من نیست که سکوت رو بشکنم. وقتی دو نفر با تنش حرف می‌زنن لازم نیست با شوخی‌ و خنده فضا رو تلطیف کنم. کاملاً نرماله که گاهی فضا اکوارد بشه و گاهی افراد با هم قهر کنن یا همدیگه‌ رو پاره کنن

اولین ماشینمو خریدم

حالم خوبه و هیچی نمی‌تونه ناراحتم کنه امروز

بمونه یادگاری

از جملهٔ این تازه قیمت قدیمشه متنفرم

خرجم داره دخلمو میاره

یا امامزاده فروید خودت به داد من برس

دقیق

دلار و طلاتو نگه میداری. می‌بینی اونا توی کمدن ولی عمر و زندگیت داره میره و هیچ پولی نداری که بخوری و تفریح کنی. می‌فروشی باهاش سرمایه‌گذاری می‌کنی یه بیزنسی رو شروع می‌کنی شکست می‌خوری. می‌ذاری بانک یه سودی بگیری از تورم جا میمونی. من فقط یه چیزی می‌دونم اونم اینکه هیچوقت زندگی نکردیم

زندگی یجوریه مقابل خودتم دیگه شرمنده میشی چه برسه بقیه.

مامانم دیشب بهم گفت واقعاً ادم هیچوقت طعمِ بعضی اشکارو فراموش نمی‌کنه

حتی وقتی با کسی دعوا و بحثی می‌کنی
زخم‌هاش رو فشار نده. زخم‌هایی که بخاطر اعتمادش نشونت داده

ولی جدی همسفر خوب نعمته

دارم سریال لاست رو می‌بینم

می‌دونید فرق دارک با لاست چیه؟
دارک رو خودت می‌فهمی که نفهمیدی ولی لاست رو نمی‌فهمی که نفهمیدی