انچه قسمت تو نيست
هزاران بار نااميدت می‌کند
تا بالاخره بفهمى كه بايد رهايش كنى

اين تيكه از كتاب كيمياگرو برای واقعی بايد صد بار خوند

امشب می‌خوام زود بخوابم

با میکاپ هم می‌خوام بخوابم

چقدر راحت به کار زشتم اعتراف کردم

همین که صدای بارون و سرمای هوا از پنجره میاد داخل اتاقم و من رو تختم در حالی که پتو رو تا زیر چونم بالا کشیدم و دارم هوایی که با بارون زیاد حسابی تمیز شده رو عمیق نفس می‌کشم و نارنگی ترش نوبرانه‌ٔ پاییز رو مزه مزه می‌کنم میشه گفت هنوز امیدی برای بقا هست

ناراحت بودن در کنار منطقی بودن اینطوریه که درک می‌کنی و ساکت میشی

خیلی خوشگلی

انقد بدم میاد واسه یکی چایی بریزم بعد بگه وای مرسی من چایی نمی‌خورم. تو غلط می‌کنی چایی نمی‌خوری. اصلاً تو کی هستی که چایی نمی‌خوری بی‌لیاقت.

میرم خونهٔ خالم و می‌بینم گل‌هایی که براش خریدم همه‌جای خونش هست ذوق می‌کنم