خب اگه بخوام توضیح بدم فیلم درباره هوارد بیل یه گوینده قدیمی اخبار تلویزیونه که وقتی می‌فهمه به خاطر افت بیننده قراره اخراجش کنن توی یه برنامه زنده اعلام می‌کنه دفعه بعد جلوی دوربین خودش رو می‌کشه. همه فکر می‌کنن دیوونه شده اما ماجرا برعکس میشه و مدیران شبکه به جای کنار گذاشتنش از این فروپاشی روانی یه نمایش پر بیننده می‌سازن. کم‌کم هوارد تبدیل میشه به یه چهره عجیب و عصبی که جلوی دوربین داد می‌زنه و از فساد و دروغ‌های جامعه حرف می‌زنه و مردم هم عاشق این نمایش میشن. این فیلم در واقع یه نقد تند و تیز به رسانه‌هاست. درواقع فیلم نشون می‌ده رسانه چطور می‌تونه حتی بحران روحی یه انسان رو به کالا تبدیل کنه. جایی که مرز بین خبر و سرگرمی و سوءاستفاده کاملاً از بین میره. یه نقد تند و بی‌رحم به دنیای تلویزیون و عطش بی‌پایانش برای جلب مخاطب. به نظرم از دستش ندید.

اگر به توییتر دسترسی دارید، نیاز به لینک نیست و توی توییتر پر از توییته اگر خودتون هم فیلم/عکس‌ می‌ذارید حواستون باشه چهره‌ها حتی اگر ماسک دارن هاید بشن چون توی فضای کوچیک دانشگاه بین دانشجو‌ها قابل شناسایی هستند و خطرناکه.

دانشجو‌ها حتما ماسک و... سعی کنید به خشونت نرسونید (تو محیط دانشگاه منطقی نیست) همچنین از چهره‌ کسی ویدیو نگیرید، باهم و کنار هم باشید. گوشی‌هاتون رو قبل از ورود به دانشگاه پاکسازی کنید. همراه با دوستتون باشید و درنهایت مراقب خودتون باشید و حواستون به دوستاتون باشه.

نیاز نیست داخل دانشگاه‌ها برید، اما اگر نزدیک هستید با ماشین و یا پیاده اطراف دانشگاه برید، حضور ماشین هاتون باعث می‌شه نتونن نیروی سرکوب رو به دانشگاه بیارن یا نتونن بچهارو دستگیر کنن و اگر یک درصد شرایط بحرانی پیش بیاد نزدیک هستید و می‌تونید وارد دانشگاه بشید.