بزرگ‌ترین درسی که گرفتم اینه که همه‌چی دست من نیست. بعضی آدم‌ها میرن، بعضی اتفاق‌ها میوفته حتی اگه هزار بار تلاش کنی. ولی یاد گرفتم هرجا که کنترلم هست، بهترینم رو بذارم و هرجا نیست، رها کنم.

بس که ما دنبال زندگی دویدیم
بریدیم که.

قسم به خون یاران
ایستاده‌ایم تا پایان

‌‏اونایی که نمی‌دونن چرا هیچ‌وقت اتاق یا خونه‌شون تمیز نمی‌مونه یا مثل من حواس‌پرتن یا ADHD دارن. در خصوص وسایل از قانون one touch استفاده کنین. یعنی به هر وسیله یکبار می‌تونین دست بزنین. یعنی وقتی ‏مثلا سشوار رو برداشتین و موهاتون رو خشک کردین نذاریدش روی میز توالت و بگید بعدا میام می‌ذارمش توی کشو. چون قانون میگه نمی‌تونین ۲ بار دست به اون وسیله بزنین. پس مستقیم بذارید سر جاش.

تو که می‌ترسیدی از تاریکی الان چجوری تنهایی خوابیدی؟

این نسخه از من یک شبِ شکل نگرفته. این منِ جدید از تجربه اومده. از درد اومده. از بی‌اعتمادی اومده. از سوءاستفاده اومده. از افسردگی اومده. من مجبور شدم یه چیزهایی رو پشت سر بذارم که به این مرحله‌ی الانم برسم.

گریه مکن که سرنوشت گر تو را از من جدا کرد. عاقبت دل‌های ما با غمِ هم آشنا کرد.