هوا بوی پاییز می‌ده. من بوی قهوه و ضدآفتاب و بامشل ویکتوریا. آسانسور بوی نون تازه می‌ده. ماشینم بوی وانیل. زندگی بوی امید می‌ده، بوی فصل تازه. بوی تغییر.

یه دمنوش بابونه درست کردم، بدنمو با آب سرد شستم، تیشرت خنک برداشتم
دو تا برادرهای نیم‌وجبی‌مو ببرم مدرسه بیام یه بی‌کلام بارون و پیانو بلند پلی کنم برم توی رختخواب کتابمو بخونم.

می‌ترسم فصل من سر بیاد

خونه‌یِ ما
دورِ دوره

پاییز خیلی خوبه تا اینکه تصمیم می‌گیری یه اهنگ غمگین بذاری. دیگه کسی نمی‌تونه تو رو از این موزیک ویدیویی که نقش اولشی در بیاره.

برمی‌گرده
عقربه برمی‌گرده، ثانیه برمی‌گرده
توهم برمی‌گردی، برمی‌گردی

‏کاش واقعا غم آخرمون بود.

از گلوی مَن، دستاتو بردار.

دیگه توی دنیا به چی اعتباره؟
کسی که براش مردی دوست نداره