بازدید استاد حبیبی از موزه آئینهای پهلوانی @shahelafata
استاد مسعود حبیبی در سال 1340 در كرمانشاه دیده به جهان گشود. در سن 12 سالگی به فراگیری پیانو و سپس دف پرداخت . در سال 1357 به رادیو كرمانشاه دعوت شد و در اركستر رادیو به نواختن پیانو پرداخت و در سال1367همكاری های خود را با رادیو تلویزیون تهران آغاز نمود . او از جمله هنرمندانی است كه در عین حال كه هرگز عقاید و آرمان های اصیل خود را رها نكرده است ، ایده های نوینی را نیز در ذهن پرورده است . او با اركسترها و آنسامبل های مختلفی از جمله اركستر صدا و سیما همكاری دارد و آهنگسازان در اجرای كنسرت های خود از نوازندگی او بهره گرفته اند.از جمله فعالیتهای ایشان همكاری با گروههایی چون صبا ، نوا، عارف، بیدل،میتوان نام برد . همچنین دف نوازی مجموعه سی دی ها وكاست هایی شامل : ولایت عشق ، تنهاترین سردار،امام علی، زورق مهتاب، بوی بهشت، نوبهار، رقص گلها، دشت شقایقها و ... بعهده ایشان می باشد .در سال 1377 با تلاش فراوان از جمع هنرجویان خود گروه دالاهو را تشكیل داده كه حماسه ایران زمین باز تاب زحمات و تجربیات ایشان به همراهی گروه نوازی دالاهو می باشد.استاد مسعود حبیبی شیوه نوین دف نوازی را در 4 جلد جهت اجرای روشهای نوین دف تألیف و تدوین نموده است . میتوان كتابهای شیوه نوین دف نوازی مسعود حبیبی را جامع ترین و كاملترین كتاب دف دانست . در كتب منتشر شده شیوه نوین دف نوازی مسعود حبیبی علایم نوانس به كار برده شده كه نشان دهنده قوت و ضعف هر نت است . استفاده از این علایم نوانس در نواختن سازهای كوبه ای امری حیاتی و غیر اجتناب است . زیرا این سازها فاقد ملودی هستند و جای خالی ملودی باید با برجسته نشان دادن و اجرای صحیح نوانس پر شود كه یكی از اصول اولیه موسیقی می باشد .
@shahelafata
@shahelafata
Forwarded from درج زیرنویس
تصویر مربوط به بازدید استاد حبیبی آقای بامداد فلاحتی(خواننده) به همراه آقای امید حاتمی و آقای امیر بصیری (نوازنده دف)و؟
از موزۀ آئین های پهلوانی
@shahelafata
از موزۀ آئین های پهلوانی
@shahelafata
Forwarded from محله وکيل آباد
جلسه شورای اجتماعی محله وکیل آباد در زورخانه مولای متقیان محله وکیل آباد
با موضوع نمایشگاه دهه فجرو معرفی دستاورد های شورا و ظرفیت های محله
با موضوع نمایشگاه دهه فجرو معرفی دستاورد های شورا و ظرفیت های محله
@shahelafata
اول بهمن زاد روز
حکیم ابوالقاسم فردوسی
شاعر
به نام خداوند جان و خرد
کزین برتر اندیشه بر نگذرد
حکیم ابوالقاسم فردوسی در روستای یاز از توابع شهر توس در سال 319 هجری شمسی دیده به جهان گشود. پدرانش دهقان بودند و خودش دهقان زاده، که منظور از دهقان در آن زمان کسانی است که ایرانی تبار بودند و با آداب و رسوم ایرانی بزرگ می شدند و اینان نگهبانان سنت های پیشن بودند.
می دانیم ابوالقاسم کنیه و فردوسی تخلص او بوده است هنوز فردوسی پژوهان بر سر اینکه نام کوچک او و پدرش چه بوده به توافق نرسیده اند.
از نحوه آموزش او و اینکه در چه زمینه های دانش آموخته اطلاع چندانی در دست نیست. اما از درون شاهنامه می توان فهمید که او به ادب و فلسفه فارسی کاملا تسلط داشته و با توجه به شیوه داستان سرایی شاهنامه به احتمال زیاد با کتب و متون یونانی نیز آشنایی داشته است.
در زمان جوانی فردوسی سامانیان حاکمان خراسان بزرگ بودند، آنها به ادب و فرهنگ فارسی عشق می ورزیدند و در گسترش آن کوشا بودند و همچنین یک جنبش میهن پرستی در بین ایرانیان در حال رشد و جوانه زدن بود.
در چنین شرایطی فردوسی تصمیم به نگارش شاهنامه گرفت که براساس داستان های کهن فارسی است، که آن زمان در بین مردم به صورت شفاهی سینه به سینه نقل می شد. البته پیش از فردوسی شاعر دیگر ایرانی دقیقی، شروع به نگارش کتابی به مانند شاهنامه کرده بود که نام آن کتاب "شاهنامه ابو منصوری "است. اما اجل به دقیقی مهلت نداد.در نتیجه فردوسی دست به نگارش این کتاب سترگ زد.
در آغاز نگارش اثر فردوسی سی سال داشت البته پیش از آن هم به گفتن شعر می پرداخت و شاید با توجه به نحوه نگارش شاهنامه، بخش های از آن را پیش از سی سالگی نیز سروده باشد .داستان های شاهنامه به صورت جداگانه نگاشته شده اند،بعد نوشته ها به صورت یک کتاب در آمدهاند.
مدت زمان نگارش اثر هم مشخص نیست. نظامی عروضی و عطار مدت نگارش آن را بیست و پنج سال می دادند، حال آنکه جلال خالقی مطلق مدت زمان آن را سی و پنج سال می داند.
درهر صورت آغاز نگارش شاهنامه در دوران حکومت سامانیان بوده است و پایان اولین ویرایش اثر درست سه سال پس از بر تخت نشستن محمود غزنوی بوده و بعد از آن فردوسی بیست سال دیگرنیز به ویرایش داستان ها و افزودن بخش های مربوط به ساسانیان در شاهنامه مشغول بود و سرانجام در سال 400 هجری قمری کتاب را به صورت شش یا هفت دفتر به دربار سلطان محمود غزنوی می فرستد ، که از طرف سلطان مورد بی مهری قرار می گیرد حتی آنرا باز نمی کند.
براساس چیزی که خود فردوسی گفته است "نکرد اندر این داستان ها نگاه. "
فردوسی این اثر را تنها برای توجه سلطان محمود ننوشته است، اما یکی از اهداف نگارش اثر مورد توجه قرار گرفتن از طرف حاکمان وقت بوده است.
چنانکه نصر بن احمد سامانی یکی از اولین پشتیبانان مالی نگارش شاهنامه بوده و حتی دست نوشته های دقیقی را به فردوسی داده تا به کتاب خود بیفزاید در نتیجه در دیباچه اثر از نصر بن احمد به نیکی سخن رانده شده است.
اما با شکست سامانیان از غزنویان و آمدن حاکمان جدید اندکی فردوسی در دیباچه تغییر داده و مدح سلطان محمود را گفته که با بی توجهی سلطان این بخش را فردوسی حذف کرده است.
فردوسی تمام عمر خود را در همان شهر زادگاهش توس گذراند و جز یکی دو سفر کوتاه به جای دوری مسافرت نکرد.
او شیعه مذهب بود و در ابتدای شاهنامه پس از مدح خداوند و پیامبر، مدح حضرت علی را گفته است.هر چند مدح سایر خلفای راشدین نیز در شاهنامه هست.
سرانجام فردوسی در سال 397 هجری شمسی دیده از جهان فرو بست و اودر باغ خانه اش دفن کردند.
از آن زمان تا حال مقبره او به صورت زیارتگاهی برای اهل ادب و دانش در آمده است و این بنا بار ها بازسازی شده است.
فردوسی نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشورهای جهان شناخته شده است تا حدی که تندیس او در شهر رم ایتالیا نیز ساخته شده است.
روز بیست و پنج اردیبهشت ماه روز بزرگداشت فردوسی در کشور ماست.
لیلا دلارستاقی
@shahelafata
اول بهمن زاد روز
حکیم ابوالقاسم فردوسی
شاعر
به نام خداوند جان و خرد
کزین برتر اندیشه بر نگذرد
حکیم ابوالقاسم فردوسی در روستای یاز از توابع شهر توس در سال 319 هجری شمسی دیده به جهان گشود. پدرانش دهقان بودند و خودش دهقان زاده، که منظور از دهقان در آن زمان کسانی است که ایرانی تبار بودند و با آداب و رسوم ایرانی بزرگ می شدند و اینان نگهبانان سنت های پیشن بودند.
می دانیم ابوالقاسم کنیه و فردوسی تخلص او بوده است هنوز فردوسی پژوهان بر سر اینکه نام کوچک او و پدرش چه بوده به توافق نرسیده اند.
از نحوه آموزش او و اینکه در چه زمینه های دانش آموخته اطلاع چندانی در دست نیست. اما از درون شاهنامه می توان فهمید که او به ادب و فلسفه فارسی کاملا تسلط داشته و با توجه به شیوه داستان سرایی شاهنامه به احتمال زیاد با کتب و متون یونانی نیز آشنایی داشته است.
در زمان جوانی فردوسی سامانیان حاکمان خراسان بزرگ بودند، آنها به ادب و فرهنگ فارسی عشق می ورزیدند و در گسترش آن کوشا بودند و همچنین یک جنبش میهن پرستی در بین ایرانیان در حال رشد و جوانه زدن بود.
در چنین شرایطی فردوسی تصمیم به نگارش شاهنامه گرفت که براساس داستان های کهن فارسی است، که آن زمان در بین مردم به صورت شفاهی سینه به سینه نقل می شد. البته پیش از فردوسی شاعر دیگر ایرانی دقیقی، شروع به نگارش کتابی به مانند شاهنامه کرده بود که نام آن کتاب "شاهنامه ابو منصوری "است. اما اجل به دقیقی مهلت نداد.در نتیجه فردوسی دست به نگارش این کتاب سترگ زد.
در آغاز نگارش اثر فردوسی سی سال داشت البته پیش از آن هم به گفتن شعر می پرداخت و شاید با توجه به نحوه نگارش شاهنامه، بخش های از آن را پیش از سی سالگی نیز سروده باشد .داستان های شاهنامه به صورت جداگانه نگاشته شده اند،بعد نوشته ها به صورت یک کتاب در آمدهاند.
مدت زمان نگارش اثر هم مشخص نیست. نظامی عروضی و عطار مدت نگارش آن را بیست و پنج سال می دادند، حال آنکه جلال خالقی مطلق مدت زمان آن را سی و پنج سال می داند.
درهر صورت آغاز نگارش شاهنامه در دوران حکومت سامانیان بوده است و پایان اولین ویرایش اثر درست سه سال پس از بر تخت نشستن محمود غزنوی بوده و بعد از آن فردوسی بیست سال دیگرنیز به ویرایش داستان ها و افزودن بخش های مربوط به ساسانیان در شاهنامه مشغول بود و سرانجام در سال 400 هجری قمری کتاب را به صورت شش یا هفت دفتر به دربار سلطان محمود غزنوی می فرستد ، که از طرف سلطان مورد بی مهری قرار می گیرد حتی آنرا باز نمی کند.
براساس چیزی که خود فردوسی گفته است "نکرد اندر این داستان ها نگاه. "
فردوسی این اثر را تنها برای توجه سلطان محمود ننوشته است، اما یکی از اهداف نگارش اثر مورد توجه قرار گرفتن از طرف حاکمان وقت بوده است.
چنانکه نصر بن احمد سامانی یکی از اولین پشتیبانان مالی نگارش شاهنامه بوده و حتی دست نوشته های دقیقی را به فردوسی داده تا به کتاب خود بیفزاید در نتیجه در دیباچه اثر از نصر بن احمد به نیکی سخن رانده شده است.
اما با شکست سامانیان از غزنویان و آمدن حاکمان جدید اندکی فردوسی در دیباچه تغییر داده و مدح سلطان محمود را گفته که با بی توجهی سلطان این بخش را فردوسی حذف کرده است.
فردوسی تمام عمر خود را در همان شهر زادگاهش توس گذراند و جز یکی دو سفر کوتاه به جای دوری مسافرت نکرد.
او شیعه مذهب بود و در ابتدای شاهنامه پس از مدح خداوند و پیامبر، مدح حضرت علی را گفته است.هر چند مدح سایر خلفای راشدین نیز در شاهنامه هست.
سرانجام فردوسی در سال 397 هجری شمسی دیده از جهان فرو بست و اودر باغ خانه اش دفن کردند.
از آن زمان تا حال مقبره او به صورت زیارتگاهی برای اهل ادب و دانش در آمده است و این بنا بار ها بازسازی شده است.
فردوسی نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشورهای جهان شناخته شده است تا حدی که تندیس او در شهر رم ایتالیا نیز ساخته شده است.
روز بیست و پنج اردیبهشت ماه روز بزرگداشت فردوسی در کشور ماست.
لیلا دلارستاقی
@shahelafata
Forwarded from درج زیرنویس
در این خاک زرخیز ایران زمین
نبودند جز مردمی پاک دین
همه دینشان مردی و داد بود
وز آن کشور آزاد و آباد بود
💖زاد روز حکیم ملت دوست فردوسی بزرگ بر همه ایرانیان تهنیت باد💖
@shahelafata
نبودند جز مردمی پاک دین
همه دینشان مردی و داد بود
وز آن کشور آزاد و آباد بود
💖زاد روز حکیم ملت دوست فردوسی بزرگ بر همه ایرانیان تهنیت باد💖
@shahelafata
👏👌ایرانی حواست باشد که چه اصالتی داری‼️
اول بهمن ماه روزی بود که فرزندی از ایران زمین در دیار خراسان و در روستای پاژ قدم به عرصه گیتی نهاد تا کاری کند کارستان ؛ داستان او از زمانی آغاز شد که پاژ لبخند زد و ایران شکفت.
او افق نگاهش را به دوردست کشاند و شکوفایی فرهنگ و زبان پارسی را نشانه گرفت.
روز تولد فردوسی ؛ سوت و کور می گذرد !
هر ساله در کشورهای مختلف ؛ همزمان با سالروز تولد شخصیت های ادبی ؛ برنامه های ویژه ای برگزار می شود. مثلا در یکصد و پنجاهمین سال تولد " آنتوان چخوف " ؛ داستان نویس و نمایش نویس روسی ؛ رئیس جمهور این کشور با سفر به زادگاه چخوف ؛ بر مزار این نویسنده حضور یافت. نمایشی از " باغ آلبالو " و چند نمایش نامه دیگر او روی صحنه رفت. علاوه بر جشن های متعدد در روسیه در برخی کشورهای اروپایی نیز جشن های سالروز تولد چخوف برگزار شد.
" فردوسی همه ایران است و شاهنامه همه زبان پارسی "
افسوس که هم ایران و هم زبان شکرین پارسی به دست فراموشی سپرده شده و کمتر جوانی را سراغ داریم که با فردوسی و شاهنامه آشنایی داشته باشد و در آموزشگاه ها نیز به این هردو پرداخته نمی شود.
@shahelafata
اول بهمن ماه روزی بود که فرزندی از ایران زمین در دیار خراسان و در روستای پاژ قدم به عرصه گیتی نهاد تا کاری کند کارستان ؛ داستان او از زمانی آغاز شد که پاژ لبخند زد و ایران شکفت.
او افق نگاهش را به دوردست کشاند و شکوفایی فرهنگ و زبان پارسی را نشانه گرفت.
روز تولد فردوسی ؛ سوت و کور می گذرد !
هر ساله در کشورهای مختلف ؛ همزمان با سالروز تولد شخصیت های ادبی ؛ برنامه های ویژه ای برگزار می شود. مثلا در یکصد و پنجاهمین سال تولد " آنتوان چخوف " ؛ داستان نویس و نمایش نویس روسی ؛ رئیس جمهور این کشور با سفر به زادگاه چخوف ؛ بر مزار این نویسنده حضور یافت. نمایشی از " باغ آلبالو " و چند نمایش نامه دیگر او روی صحنه رفت. علاوه بر جشن های متعدد در روسیه در برخی کشورهای اروپایی نیز جشن های سالروز تولد چخوف برگزار شد.
" فردوسی همه ایران است و شاهنامه همه زبان پارسی "
افسوس که هم ایران و هم زبان شکرین پارسی به دست فراموشی سپرده شده و کمتر جوانی را سراغ داریم که با فردوسی و شاهنامه آشنایی داشته باشد و در آموزشگاه ها نیز به این هردو پرداخته نمی شود.
@shahelafata
Forwarded from درج زیرنویس
درود همراهان گرامی
لطفا جهت حمایت از کارفرهنگی این موزه در راستای ترویج فرهنگ پهلوانی و زورخانه ای با هزینه شخصی
با فوروارد تصویر بالا
ما رو به دیگر علاقمندان معرفی کنید
🙏😊🍃
سپاس از همراهی مهربانانه تون
🌺🌺🌺🌺🌺
لطفا جهت حمایت از کارفرهنگی این موزه در راستای ترویج فرهنگ پهلوانی و زورخانه ای با هزینه شخصی
با فوروارد تصویر بالا
ما رو به دیگر علاقمندان معرفی کنید
🙏😊🍃
سپاس از همراهی مهربانانه تون
🌺🌺🌺🌺🌺
اهای تاجران چینی عزیز،
ما ایرانیان دیگر پولمان را حرام ترقه ها و جنس های گوناگون شما نمی کنیم
چهارشنبه سوری جشن ماست.
از امسال آتش درست می کنیم و از روی آن می پریم و شادی می کنیم. از امسال قاشق زنی می کنیم و به هم شیرینی می دهیم .
از امسال جشنی واقعی می گیریم. از امسال در آستانه سال نو خیابان ها را رنگارنگ می کنیم . به هم عشق می ورزیم.
از امسال چهارشنبه سوری را ایرانی برگزار می کنیم.
از امسال به کودکانمان خواهیم آموخت که چهارشنبه سوری جشن شادیست، جشن سپاس و شکرگزاری از خدای یگانه است نه ترس و وحشت.
چهارشنبه سوری جشن ماست.
تک تک ما حتی در برابر جشن های سرزمینمان مسؤلیم چون بخشی از تاریخ و فرهنگ ماست. آنقدر به اشتراک بگذارید تا سراسر ایرانمان را پوشش دهد.
ما ایرانیان دیگر پولمان را حرام ترقه ها و جنس های گوناگون شما نمی کنیم
چهارشنبه سوری جشن ماست.
از امسال آتش درست می کنیم و از روی آن می پریم و شادی می کنیم. از امسال قاشق زنی می کنیم و به هم شیرینی می دهیم .
از امسال جشنی واقعی می گیریم. از امسال در آستانه سال نو خیابان ها را رنگارنگ می کنیم . به هم عشق می ورزیم.
از امسال چهارشنبه سوری را ایرانی برگزار می کنیم.
از امسال به کودکانمان خواهیم آموخت که چهارشنبه سوری جشن شادیست، جشن سپاس و شکرگزاری از خدای یگانه است نه ترس و وحشت.
چهارشنبه سوری جشن ماست.
تک تک ما حتی در برابر جشن های سرزمینمان مسؤلیم چون بخشی از تاریخ و فرهنگ ماست. آنقدر به اشتراک بگذارید تا سراسر ایرانمان را پوشش دهد.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تصاویر مربوط ب نمایشگاه دهه فجر ک هم اکنون در نمایشگاه بین المللی مشهد برگزار است🌸
@shahelafata
@shahelafata