@Tabrantoos
من دیده به احسان علی (ع) دارم و بس
سر در خط فرمان نبی(ص)دارم و بس
#پهلوان_رستم

زمانه سراسر فریب است و بس
نباشد به سختیش فریادرَس

جهان را نمایش چو کردار نیست
بدو دل سپردن سزاوار نیست

#فردوسی

۲۵ اردیبهشت ماه بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی
@Tabrantoos

بسی رنج بردم در این سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی
نمیرم ازین پس که من زنده ام
که تخم سخن را پراکنده ام
هر آنکس که دارد هُوش و رای و دین
پس از مرگ بر من کند آفرین
حکیم ابوالقاسم #فردوسی
مرشد علی اکبر قاسمی
#پهلوان_رستم
@Tabrantoos

شاید بتوان به جرئت گفت فردوسی بزرگ‌ترین شاعر پارسی گو در سراسر جهان با شهرت فراگیر است. متاسفانه آن‌چنان که باید از جزئیات زندگی فردوسی اطلاعاتی در دست نیست. در زمان حیات حکیم ابوالقاسم فردوسی، عظمت اثر حماسی او آن‌چنان که باید روشن نشد. یک قرن پس از مرگ فردوسی، حکیم نظامی گنجوی به تحقیق و نوشتن درباره این شاعر حماسی برجسته همت کرد و توانست با مراجعه به محل زندگی و آرامگاه ابوالقاسم فردوسی، از دوران زندگی و شیوه حیات او اطلاعاتی به دست بیاورد.
@Tabrantoos

ابوالقاسم حسن منصور بن محمد بن اسحاق شرفشاه، معروف به ابوالقاسم فردوسی، حماسه‌سرای بزرگ سرزمین ایران است. بخشی از فرهنگ و ادبیات غنی ایران زمین اعتبار خود را از فردوسی می‌گیرد. هر زمان سخنی از ادبیات حماسی ایران بر زبان بیاید، نام فردوسی تداعی می‌شود. فردوسی با عشق به ایران زمین و با الهام از آموزه‌های دینی و اخلاقی‌اش، بلندترین اثر منظوم حماسی تاریخ ایران، شاهنامه را سرود.
@Tabrantoos

فردوسی در سال ۳۱۹ هجری شمسی، مصادف با ۳۲۹ هجری قمری و ۹۴۰ میلادی در روستای پاژ توس به دنیا آمد. پدر فردوسی در طابران توس دارای مال و اموال و جایگاه مناسبی بود. خانواده فردوسی از دهقانان صاحب زمین و ثروت بودند و به همین دلیل، فردوسی در دوران نوجوانی و جوانی‌اش در آسایش و راحتی زندگی کرده است.
تمکن مالی فردوسی باعث شد او بتواند دوران نوجوانی و جوانی را صرف مطالعه تاریخ و به دست آوردن علم کند. فردوسی هرچه بیشتر در تاریخ ایران پیش می‌رفت و مطالعه می‌کرد، به داستان‌ها و افسانه‌های کهن ایرانی بیشتر علاقه‌مند می‌شد؛ تا جایی که تصمیم به نوشتن مجموعه‌ای عظیم از داستان‌های اساطیری ایرانیان گرفت. دوران کودکی فردوسی با دوران پادشاهی سامانیان هم‌زمان بود و پادشاهان سامانی به ادبیات ایران علاقه بسیار داشتند
@Tabrantoos

در طول سال‌های بعد، پس از اتمام ثروت فردوسی، تنی چند از بزرگان خراسان، فردوسی را برای به پایان رساندن کتابش یاری کردند؛ اما پس از دوره سامانیان، غزنویان از فردوسی حمایت نکردند. با استناد به منابع تاریخی، شالوده شاهنامه در ذهن فردوسی با پیروی از شاهنامه ابومنصوری شکل گرفته است. در سال ۴۰۰ هجری قمری، فردوسی در سن ۷۱ سالگی نسخه جدیدی از شاهنامه را ویرایش کرد.
با وجود حمایت علاقه‌مندان تاریخ و ادبیات کهن در خراسان، فردوسی مورد بی‌مهری زیادی قرار گرفت و در سال‌های پایانی عمرش مهجور ماند. دلیل این مسئله یکی کم لطفی سلطان محمود غزنوی بود و دلیل دیگر آن، شیعه بودن فردوسی است. برای مسلمانان خراسان قبول شیعیان در زمان حیات فردوسی دشوار بود و به همین جهت او را از خود می‌راندند.
@Tabrantoos

فردوسی شاهنامه را با الهام از حس ایران‌دوستی و اخلاق گرایی‌اش سرود و هرگز برای به نظم در آوردن آن رو به تملق از پادشاهان نیاورد. در سال‌های پیری، به‌دلیل تنگدستی و با هدف گسترش و حفظ شاهنامه، با ویرایش بخش‌هایی از آن، به دیدار سلطان محمود غزنوی در غزنین رفت؛ اما سلطان محمود غزنوی شایسته فردوسی با او رفتار نکرد و شاهنامه را سبک شمرد. در بعضی روایت‌ها دلیل مخالفت سلطان محمود غزنوی با فردوسی را به‌دلیل گرایش فردوسی به مذهب شیعه عنوان کرده‌اند. بدگویی و حسادت اطرافیان و اهل دربار سلطان محمود نیز، از دیگر دلایل بی توجهی به فردوسی بیان شده است. بنا بر روایت‌های نقل شده، سلطان محمود قهرمان اساطیری شاهنامه، رستم را بی ارزش توصیف کرد و قهرمانان سپاه خود را از رستم بسیار پهلوان‌تر خواند.
@Tabrantoos

فردوسی از بی اعتنایی سلطان محمود بسیار خشمگین شد و در نکوهش او ابیاتی سرود و سپس دیار غزنین را ترک کرد و در شهرهایی مانند هرات، ری و طبرستان فراری شد.
در نهایت سلطان محمود پس از چند سال از رفتار خود با فردوسی پشیمان شد و برای دلجویی از او، قاصدی را با پاداش به توس فرستاد؛ اما دریغ که قاصد سلطان محمود به مراسم خاکسپاری فردوسی رسید. پس از آن دختر فردوسی هدیه سلطان محمود را نپذیرفت و باز پس فرستاد.
@Tabrantoos

شاهنامه بخشی از هویت ملی و فرهنگ ایرانی را تشکیل می‌دهد. قهرمانان و افسانه‌های ملی ایران، در اشعار شاهنامه، دوباره متولد می‌شوند و نبرد با بدخویی و فساد را آغاز می‌کنند. شاهنامه فردوسی در طول سالیان دراز، سنت و فرهنگ ایران زمین را حفظ کرده و به نسل امروز این سرزمین رسانده است.
در اختتامیه شاهنامه فردوسی با زیبایی تمام اثر خود را توصیف می‌کند. بنا بر گفته فردوسی، شاهنامه اثری استوار از فرهنگ پارسی است که هم‌چون کاخی عظیم، پیکر فرهنگ پارسی را تناور نگه خواهد داشت. فردوسی در این دو بیت به‌مدت زمان نگارش اثر خویش نیز اشاره می‌کند.

بسی رنج بردم در این سال سی   
 عجم زنده کردم بدین پارسی

پی افکندم از نظم کاخی بلند     
که از باد و باران نیابد گزند
@Tabrantoos

در شاهنامه، قهرمانان ملی و پهلوانان اساطیری در مقابل ناراستی قد علم می‌کنند و دست مایه این ایستادگی عقل و خرد است. انسان‌های نیک در اثر فردوسی هرگز در برابر ستمگری سر خم نمی‌کنند و از فدا شدن نیز باک ندارند. مقاومت کاوه آهنگر در مقابل ضحاک، ستیز سیاوش در برابر سودابه، نبرد رستم و سهراب، تقابل اسفندیار و سیاوش و داستان زال و رودابه، از برجسته‌ترین نمونه‌ داستان‌های فردوسی در شاهنامه هستند؛ که نویسندگان، شاعران، نمایشنامه نویسان و شاعران زیادی این داستان‌ها را دست مایه خلق آثار خود کرده‌اند. از زمان پا گرفتن هنرتئاتر در ایران، شاهنامه فردوسی منبعی مطلوب برای علاقه‌مندان خلق آثار نمایشی بوده است و هنرمندان بزرگی بهترین آثار خود را با الهام از شاهنامه خلق کرده‌اند.
درون مایه شاهنامه بر اساس آزادخواهی و آزادگی مردم ایران است. پهلوانان شاهنامه مانند فریدون، سیاوش، کیخسرو، رستم، گودرز ، کاوه، سهراب، اسفندیار و افراسیاب نیز، در جنگ دائمی برای مطالبه آزادی و آزادگی هستند.
@Tabrantoos

ورزشخانه و موزه شه لافتی . مشهد - جاده آرامگاه فردوسی - روستای چهاربرج
@phlevanannemimerand

برای ورود به فضای اصلی زورخانه ها باید از دری که به نسبت درهای معمولی کوتاه تر است، وارد شوید، چرا که باید به هنگام ورود به این مکان مقدس خضوع داشته باشید، وقتی از در ورودی کوتاه  وارد می شوید انتظار دارید تا با فضایی کوچک مواجه شوید اما بر خلاف تصورتان وقتی وارد می شوید با سقفی بلند و گنبدی شکل که یادآور گنبد معابد و مساجد است مواجه می شوید.
@Tabrantoos

گود زورخانه که محل اجرای حرکات ورزشى زورخانه اى مى باشد به شکل هشت ضلعى به قطر 10 متر ساخته مى شود که 70 سانتى متر پایین تر از سطح کف سالن زورخانه قرار دارد. به منظور جلوگیرى از صدمات به ورزشکاران، سرتاسر لبه گود از جنس چوب و یا پلاستیک نرم پوشیده شده است. در فضای اطراف گود، سکوهایی برای تماشاچیان و جایگاهى مخصوص برای وسایل و ابزار ورزشی در نظر گرفته شده است. البته در بعضی از زورخانه ها بسته به مساحت کلی آن ممکن است که گود ها به صورت پنج ضلعی و 6 ضلعی نیز ساخته شود، اما اصولا گود مقدس در زورخانه هایی که بر اساس معماری صحیح و با آگاهی از پیشینه ورزش خانه سنتی و باستانی درست شده باشند ،باید هشت ضلعی باشد.
@Tabrantoos

اسباب و آلات ورزش باستانی که اکنون از آنها در زورخانه ها استفاده مى شود عبارتست از سنگ، تخته شنا، میل، کباده. که هر کدام از آن ها نشانگر یکی از ادوات جنگی دوران است.
@Tabrantoos

ساختار کلی ساختمان زورخانه ها

ورزش های زورخانه ای در فضایی سرپوشیده انجام می شوند و ساختمان آن شبیه سرداب ها و عبادتگاه ها است. بیشتر زورخانه هایی که با اصول و قوانین اولیه و بنیادی، طراحی شده اند به معابد مهری شباهت دارند، هر دو با پلکانی طولانی به سطح زیرین زمین می رسند، هر دو این مکان ها اغلب در زیر مکان های دیگری قرار می گرفته اند، هر دو دارای گود در وسط و سکو هایی در اطراف هستند، گرچه که ممکن است که کمی درجزئیات با هم متفاوت باشند، اما در اصول اولیه طراحی با هم یکسان هستند. به طور مثال گود میانی معابد مهری مستطیل شکل و گود میانی زورخانه ها به صورت دایره است. نمای بیرونی زورخانه چهارگوش است با گنبد و یا گنبد گلدسته مانند که محل ورود هوا و نور آفتاب از دریچه ها به درون زورخانه هاست
@Tabrantoos

ورزش کردن از دیرباز با زندگی ما عجین بوده و هست، ایرانیان همیشه سعی می کردند با ورزش کردن ذهن و جسم خود را در بالاترین حد آمادگی نگه دارند از این رو فضاهای ورزشی جز جدایی ناپذیر معماری ایران بوده و هست

زورخانه ها  یکی از کهن ترین باشگاه های ورزشی جهان محسوب می شوند.
@Tabrantoos

زمستان ۱۳۹۵
حضور در نمایشگاهی در مشهد
@Tabrantoos

توریست ها به سرزمین کهن توس می رسند. سرزمین افسانه ها ؛تاریخ و فردوسی بزرگ . . .
و با اشتیاق برای دیدن بخشی از فرهنگ ایران و شنیدن نقل و داستانهای شاهنامه و آگاهی از شخصیت فردوسی به انتظار می نشینند.
@Tabrantoos