سَر و سامان دلم رفته به باد
همچو گیسوی پریشان توأم
به کویر دل من آب بده...
جگرم لَک زده عطشان توأم!

یک صمیمانه پیامی بفرست
نیمهْ جانْ را نَفَس تازه بده
حُکم کُن هر چه دلت می طلبد
خط به خط بنده ی فرمان توأم

یاد کُن از دل درمانده ی من
شاد کُن عاشق دلباخته را
گذری کُن سَر کُویم وَ ببین
کُشته و مُرده و قربان توأم

ای نیازِ دلِ سودایی من
به قد و قامت سَرو تو قسم
خوش ندارم که شَوَم عاشق غیر
من اَبد خورده ی زندان توأم

چهره بگشا بنشینم به نگاه
جلوه بنمای که سرمَست شَوَم
شب تاریک مرا روشن کُن...
مُستحقِّ رُخِ تابان توأم...

دو سه پیمانه به من کام بده
تا که از شَهد لَبت سیر شَوَم
زنده کُن باز منِ سوخته را
جگرم لَک زده عطشان توأم!

#هادی_همتی
@TabeHejran

لینک گروه شاعرانه...
واتسآپ.

گزیده ی اشعار بزرگان...
سعدی، حافظ، مولانا، شهریار...

https://chat.whatsapp.com/FqIFGXmCsaGLHhTkr9l8ce

آیینه ای طلب کُن...
تا روی خود ببینی...

وَز حُسن خود بماند...
انگشت در دهانت!!

*سعدی*

https://chat.whatsapp.com/FqIFGXmCsaGLHhTkr9l8ce

ای بانی و ای باعثِ شیدایی من
تنها خروش سینه ی دریایی من

هرگز ندارم باور این دل کندنت را
ای خاطراتت هَمدم تنهایی من

#هادی_همتی
@TabeHejran

عقب ماندم...
از قافله عقب ماندم...
آهسته تر ای ساربان...
ای ساربان آهسته تر...

زمین خوردم...
قدم قدم زمین خوردم...
جا مانده ام از این و آن...
ای ساربان آهسته تر...

لگد خوردم...
از زندگی لگد خوردم...
رحمی به حالِ نیمه جان...
ای ساربان آهسته تر...

شدم خسته...
از عاشقی شدم خسته...
تُندی مُکن با عاشقان...
ای ساربان آهسته تر...

#هادی_همتی
#هادی_همتی
#هادی_همتی

#نوشدارو

پسر رُستم دستان بودم
پَنجه در پَنجه همه زور شدم

هفت اِقلیم جهان شُهره بُدَم
به سِپه سالار مشهور شدم

آه از دشمن و از فتنهٔ او
به نبرد دوست مجبور شدم

چه بگوییم؟ بَد تقدیرم بود
که ز آشنای خود دور شدم

ز نوک خنجر اَجداد خودم
به نبرد تَن به تَن کور شدم

نوشدارو به لبان نرسید
که به دستان پدر گور شدم

#هادی_همتی



@TabeHejran

در چشم سبز آسمان ها، باران شدن را دوست دارم
در قلب دریاهای آبی، مهمان شدن را دوست دارم

مانند یک پروانه ای که، اطراف شعله رقص دارد
در ماجرای دل سپردن، بی جان شدن را دوست دارم

ای دختر تنهای عاشق، وقتی به درد و غم دچاری
در قلب تو تنها دوای، درمان شدن را دوست دارم

عشق تو یعنی پا نهادن، در یک جهان تازه و من
در لحظه های این تولد، گریان شدن را دوست دارم

باشم چو سَر خطِّ خبرها، شهر دل من را بلرزان
وقتی بلای من تو باشی،ویران شدن را دوست دارم

یک دل اسیر قد و بالات، یک دل گرفتار دو چشمت
بین دو راهی که تو باشی، حیران شدن را دوست دارم

میل دلم تنها همین است، که ساکن این خِطّه باشم
در قلب تو یک عمر با خاک،یکسان شدن را دوست دارم

#هادی_همتی
@TabeHejran

#حقیقت

اوّل نشان یک رُخ زیبا...
چشم است، خطّاطی اَبرو نیست

با آن همه هیبت که دارد شیر
هرگز به دلخواهی آهو نیست

اندازه ی حجم دلت مَردی
مَردی به حجم دور بازو نیست

صحرای عشق و خیمه ی عاشق
در سینه جا دارد به پهلو نیست

انگشت بانوهای مصری را
یوسف بُریده کار چاقو نیست

اَصل حقیقت زنده می ماند
راهی به جز مُردن به جادو نیست

#هادی_همتی
@TabeHejran

#دل

ناخدایش می شَوی؟ دل اگر دریا شود!
ساربانش می شوی؟ دل اگر صحرا شود!

ذَرّه ذرّه مال تو، مثل خاک مادری
یار خوبش می شوی؟ دل اگر تنها شود!

روزی از این روزگار، در مسیر عاشقی
آبرویش می شوی؟ دل اگر رُسوا شود!

فرض کُن اَندر مثل، عشق یک کودک بُوَد
مادر او می شوی؟ دل اگر بابا شود!

فکر کُن در شهر تو، چون یتیمی گُم شده
سَرپرستش می شوی؟ دل اگر پیدا شود!

طبق حُکم مِیکده، پیک سنگین می دهد
اَهل مجلس می شوی؟ دل اگر سَقّا شود!

#هادی_همتی


@TabeHejran

دوش خیال روی تو...
شعله به جانِ من کشید...
رنج فراق وانگهی...
بَر دل خسته ام رسید...

آهِ جگر سوزِ مرا...
یاد تو بیدار نِمُود...
شکست بُغض و ترکِشی
حنجره یِ مرا دَرید...

هر شب و روز در نَظر....
خیالِ تو کُشته مرا...
دست بِکش زِ جان من...
ای که نمی شوی پَدید...

سیاهی چشم تو را...
مثل به فال بَد زدم...
نمی شود نگاه تو...
روی مرا کُنَد سفید!

به تیر مُژگان زده ای
صید جگر سوخته را
به مَقتلی که ساختی
در یَمِ خون شدم شهید

#هادی_همتی
@TabeHejran

.

چه سودی هست در اَبری که می آید نمی بارد
چه خیر از باغبانی که درخت گُل نمی کارد

چه شوقی دارد آن عشقی که اُمّید وصلاش نیست
و خیر از او نمی بینی فقط خون جگر دارد!

#هادی_همتی

@TabeHejran

چه سودی هست در اَبری که می آید نمی بارد
چه خیر از باغبانی که درخت گُل نمی کارد

چه شوقی دارد آن عشقی که اُمّید وصلاش نیست
و خیر از او نمی بینی فقط خون جگر دارد!

میان زندگی و مرگ چندین ضربه تقدیر است
چه دردی می کشد جنگل ز دستی که تَبر دارد

پلنگی در دهان خود گرفته بَرّه آهویی...
در آن دَم از دل مادر کسی آیا خبر دارد؟!

اگر طوفان شود دریا اگر کِشتی به موج اُفتد
برای ناخدا از آن گذشتن دردسر دارد...

دل عاشق شبیه شیشه نازک می شود یعنی:
رفاقت کردنِ با سنگ برای او خطر دارد!

#هادی_همتی
@TabeHejean

با دردهای سینه ام در شعله ها اَفروختم
مثل نِیّستان در دلِ آتش سراپا سوختم...

زخم عمیقی خورده ام از تیغ تیز اعتماد...
با روزهای عمر خود چاکِ دلم را دوختم

این مَردمان لعنتی شَرم و حیا را خورده اند
عمری ضرر کردم اگر این پَند را آموختم

چوب حراجی می زنند بر عَهد و بر پیمان ولی
هرگز در این بازار بَد من خویش را نَفروختم

هرگز نباید خام شد با صحبت و حرف زبان
از وعده های بی عمل این تجربه اَندوختم

#هادی_همتی
@TabeHejran

زخم خوردم زنده ام یک مَرد میدان دیده ام
سخت را آسان گرفتم گرگ بالان دیده ام

راه را میدانم و گمگشته ی شب نیستم
ساربانِ کهنه کارم که بیابان دیده ام

وارث یک نسل دنیا دیده و دریا دلم
ناخدای کشتی اَمواج و طوفان دیده ام

خانه ای با سقف چوبی در دل یک جنگلم
سرگذشت جاده ی خاکیِ باران دیده ام

پست و بالا، تلخ و شیرین، خوب و بد
رنگ ها در روزگار خود فراوان دیده ام

من گناه مُجرمان را سخت باور می کُنم
کافری را بیشتر در اهل ایمان دیده ام

خودفروشی کردن یک پاک دامن را فقط
در پیِ آوردنِ یک لقمه ی نان دیده ام

قاضی این شهر حق را کُشته از روی طمع
دست دزدی را در اموال یتیمان دیده ام

باوری دشوار می خواهد ولی از پول خون
من رِبا خواری ز اَقوام شهیدان دیده ام

از تمام آرمان ها نااُمیدم کرده است
آنچه را در انقلاب سُرخ ایران دیده ام

از طلوع، خورشید حتما می رَوَد سمت غروب
عمر خود را پای کوه در خطِّ پایان دیده ام

مرگ می آید به بالینم ز دنیا می پَرم...
زندگی را مثل یک خواب پریشان دیده ام

#هادی_همتی
@TabeHejran

#عشق

عشق گاهی مهربان مانند مادر می شود
در بغل می گیرد و آرام خوابت می کُنَد

عشق گاهی همچو آتش می نشیند در تَنت
می شوی شمع و شبی تا صبح آبت می کُنَد

عشق گاهی مثل یک معمار می سازد تو را
یک زمانی هم تو را از پِی خرابت می کُنَد

مُرده باشی زنده می سازد تو را با معجزه
روزگار دیگری از جان جوابت می کُنَد

عشق یک مدت شدیدا می کِشد ناز تو را
در زمان دیگری کُلاً عذابت می کُنَد...

هر چه باشی هر که هستی می شوی تسلیم او
عشق می سوزاند و از دل کبابت می کُنَد

#هادی_همتی
@TabeHejran

تا این جهان بر پایه و بنیاد بوده
هر پادشاهی ابتدا نوزاد بوده

تنها سیاست های او با گریه زاری
قدرت نمایی های او فریاد بوده

تا بوده و تا هست هر اَبر پریشان
وابسته ی بیدار باشِ باد بوده

تابندگی ماه ثابت شد به عالَم...
از نور خورشیدی که وامَش داد بوده

حتی در اوج دلنوازی های شیرین
ضرب المثل از تیشه ی فرهاد بوده

همواره از کُشتار سربازان یک جنگ
فرمانده ی دستور داده شاد بوده

هر چند حُکم از جانب قاضی رسیده
اجرای حَد بَر عُهده ی جَلاد بوده...

تنها در این دنیایی از وابستگی ها
عشق از کمان اختیار آزاد بوده

#هادی_همتی
@TabeHejran

هی کُشتم و سوزاندم، پیوسته زمانم را
یک عمر ندانستم، اوضاع جهانم را...

چون کوچ بهار آید، یارای تحمل نیست
طاقت نَبُوَد بَر تَن، آغاز ‌خزانم را

گردون به جوانی دید، آن قامت تیرم را
شد پیری و می بیند، این قدِّ کمانم را

درد است که می ماند،زخم است که می سوزد
روی جگرم بستم، اَسرار نهانم را...

گر زخم بپوشانم، گر درد کُنَم حاشا
پنهان نَتَوانم کرد، این رنگ عیانم را

من تشنه لب دریا، با آب نمک خوردن
هرگز نکُنم شیرین، تلخی دهانم را

من لب نزدم هرگز، از میوه ی ممنوعه
بی جُرم شدم بیرون، آن جای و مکانم را

تا دل ندهد بَر باد، آخر سَر سبزم را
ای عقل بگیر از من، سُرخی زبانم را

#هادی_همتی
@TabeHejran

این زندگی این زندگانی را، یک حاصل و یک اعتباری هست
حتما زمستان می رود بعدش، فصل دل انگیز بهاری هست

حتما زمین یک دور می چرخد،از روی میل و بَر مُراد تو
از عمر باقی مانده ات حتما،باب دلت یک روزگاری هست

وقتی گرفتار گرفتاری
حتی اگر بُن بَست شد راهت
تا آسمان باز است آغوشش
اُمّید یک راه فراری هست

گاهی زمانه سخت می گیرد، آن روز که تنهای تنهایی
حتما خدا را یاد کُن وقتی، وضعیت تو اضطراری هست

خوب و بد دنیا کنار هم، تقدیر می سازد برای ما
گر خوب دیدن را بیاموزیم،یک گُل همیشه پیش خاری هست

وقتی خدا با عشق دلها را، با مهربانی می زند پیوند
پیوسته بین عاشق و معشوق، یک وعده و قول و قراری هست

ما واجب الاجبار این جاییم، ما آخر شاهنامه می میریم
زیبا کُنیم بَخت مبارک را،که روی شانه کوله باری هست

تو یک مسافر در زمین هستی، پا پس نِکش این راه را طی کُن
حتما به مقصد می رسی وقتی،این زندگی تا مرگ جاری هست

#هادی_همتی
@TabeHejran

ای قطره ی کثیف که جاری شدی به تَن
ای خون مَکیده قبل تولّد ز جسم زن

آخر بگو که روی چه مغرور می شوی
ای فاسد الجسد که بگندد ز تو بدن!

هستی ز خاک و عاقبتت خاک می شَوَی
از این همه مَنیَّتِ بی مایه دل بِکن

#هادی_همتی
@TabeHejran

قابیل که راضی نشد از حقِّ برابر
چشمان طمع دوخت به اَلقاب پیمبر

وقتی که هَوَس حُکم کُنَد هست گناهی
از خوردن یک میوه ی ممنوعه فراتر

سَدِّ رَه قاتل نتوانست بگردد...
جوشیدنِ خون پدر و حُرمت مادر

شد لکّه ی نَنگی روی پیشانی تاریخ
آن دست که آلوده شد از خون برادر

ابلیس کمین کرده به سَرکوبی آدم
باید که رها گشت از این دام مُکرَّر...

هر آینه یک فرصت ویران شدنی هست
ای وای به هر شاخه گُلِ چیده و پَرپَر

باید بکُشی هر سگ ولگرد درون را
حرص و هوس و بُخل و دو صد زشتی دیگر

#هادی_همتی
@TabeHejran

تمام عمر هرگز، بخت بلند و یار نیست
برای باغ هر روز، فصل خوش بهار نیست

برای شاخه ای گُل، دست اگر دراز است...
ولی برای چیدن، دستی به سمت خار نیست

فاتح اُوج بودن، عقاب را شَرف داد
ولی برای کرکس، عزّت و اعتبار نیست

سیر شود شغال از، خوردن لاشه ی شیر
ولی چنین شکاری، باعث افتخار نیست

اسیر کرده در خود، بلبل خوش صدا را
قفس که جای زاغ و، صدای قارقار نیست

اگر برای مُرده، خانه ی تنگ او را
خشت طلا بگیری، باز بجز مزار نیست

#هادی_همتی
@TabeHejran