▪️بازگشت به معماری در طراحی فضاهای شهری خلاق قرن بیست و یکم
✍️احسان رنجبر

📕قرن بیست و یکم روح زمانه جدیدی را با خود به همراه آورده است. زمانه ای که شهرها بخش عمده جمعیت جهانی رادر خود جای داده و با گسترش و تحول فناوری ها بیش از هر زمان دیگری در تاریخ به هم پیوسته و وابسته شده اند. گونه ای از شبکه جهانی شهرها شکل گرفته که هر شهر مبتنی بر ایجاد کیفیت زندگی بهتر برای ساکنان خود- که سرمایه های اصلی شهرند- از یک سو در جستجوی جذب سرمایه های بیشتر در این تبادل جهانی اقتصاد، دانش و فناوری بوده و از سوی دیگر مبتنی بر ابزارهای متفاوتی چون هنر و فرهنگ به دنبال نگاهی متفاوت در تولید فضاهای شهر هستند. زمانه جدید چالش های جدید را نیز با خود به همراه آورده و نسبت به گذشته، رویکردهای نوین در حل مساله های شهری در بازه های کوتاه تری ظهور پیدا می کنند. شهرسازی بیوفیلیک (Biophilic)، شهرسازی منظر گرا (Landscape Urbanism)، شهر هوشمند(Smart City) طراحی شهری طبیعت مبنا(Nature-based Urban Design) و … نمونه هایی از این رویکردها در دو دهه اول این قرن شهری هستند. در این میان رویکردی به شهر توسعه یافته که فراتر از دیگر رویکردها به دنبال دریافت ظرفیت هایی از شهر است که در نگاه اول کمتر به چشم می آید و در این راه اقتصاد، کارآفرینی، هنر و فرهنگ را به عنوان ابزارهایی که خود دارای جعبه ابزارهایی (Toolkit) گسترده ای هستند را در ترکیبی متفاوت به کار می گیرد. در این فرایند، متفکر، بازیگر و نیروی محرکه اصلی انسان شهری است. انسانی که مبتنی بر تجربه، ابتکار، باز نویسی قواعد و نامتعارف بودن، نگاهی تازه به مسائل انداخته و تصویرسازی بدیعی از سناریوهای ممکن در اینده و راه حل های محتمل مسائل ارائه می دهد با نگاهی انعطاف پذیر می باشد. مفهوم ” شهر خلاق” با این نگاه جامع به مسائل حال و آینده شهردر ترکیب با شبکه اقتصاد جهانی شهرها را می توان فراتر از رویکردهای دیگر دانست که اساسا به چگونگی نگاه به شهر و فضاهای شهری جهتی متفاوت می دهد. شاید بتوان این جهت متفاوت را در بنیان گذاری دستیابی به این مفهوم بر طبقه های خلاق دانست. بر این مبنا به نظر می رسد هر فضا و مکانی در این شهر جدید می تواند واجد فرم، معنا و فرایند شکل گیری متفاوتی باشد. قدرت او جامعیت این فرارویکرد به گونه است که رویکردهایی همچون ساخت مکان (Placemaking) را نیز در مسیر ارتقا به سوی مکان سازی خلاق (Creative Placemaking) قرار داده است.

🔶شهر خلاق فرصتی بی نظیر برای ایران
نگاه به تجربه ها و بنیان ها در فرارویکرد شهر خلاق و برسی نسبت شهرهای ایران با این موضوع نمایانگر فرصتی بی نظیر برای شهر ایرانی و طبقه های خلاق آن یعنی طراحان، معماران و هنرمندان ایرانی است. این فرصت بر پایه سه عنصر فرهنگ، هنر و معماری و سابقه غنی آن در شهرهای ایران تعریف و توجیه منطقی پیدا می کند. بر همین مبناست که با وجود شکل گیری شبکه شهرهای خلاق یونسکو از سال ۲۰۰۴ دو شهر از شهرهای ایران در سال ۲۰۱۵به این شبکه پیوسته اند: اصفهان شهر خلاق صنایع دستی، رشت شهر خلاق غذا، شیراز هم بر شهر خلاق ادبیات ۲۰۱۷ آماده می شود. این مشارکت نشانه ای از این ظرفیت درشهر ایرانی است و نگاه مبتنی بر خلاقیت و متکی بر ابزارهای قوی فرهنگ، هنر و طراحی می تواند تصویری جدید از شهر ایرانی در قرن بیست و یکم را ارائه دهد. http://urbandesign.ir/%d8%a8%d8%a7%d8%b2%da%af%d8%b4%d8%aa-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d8%b9%d9%85%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%ad%db%8c-%d9%81%d8%b6%d8%a7%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b4%d9%87%d8%b1%db%8c-%d8%ae/

Designing cities for sustainability, resilience and happiness | Paulina Lis
#TED #sustainability #design
@tmuudf

#حقوق_شهروندی
تهیه کننده:میلاد شریفی
کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه تربیت مدرس

🔹بخشی از گفتگوی همایون کاتوزیان با مجله نمایه تهران با عنوان در نسبت فرسودگی و نوسازی و فرسوده سازی
🔍 در تهران عمر مفید ساختمان‌ها کوتاه است. شاید به سبب اینکه بستری که بر آن ساختمان می‌سازند سست است. زمین زیر پای پایتخت‌نشینان هر لحظه امکان دارد بلرزد. مصالحی که به کار می‌برند مرغوب نیست. ساختمان‌ها را بی‌ملاحظه طراحی می‌کنند و می‌سازند. حتی محلات و موضعیت اجتماعی و اقتصادی‌شان هم ثابت و پایدار نیست. به قول یکی از دوستان ساختار شهر سیال است. کسی نمی‌‌تواند تضمین کند ۳۰ سال دیگر، محله امروز که فرضا اعیان‌نشین است، فقیرنشین نباشد، تازه اگر ۳۰ سال دیگر کل شهر سر جایش باشد و… به دلایل مختلف طبیعی، سیاسی، اقتصادی ناپایداری در تهران بسیار بیشتر از دیگر شهرهای بزرگ است، شاید این یکی از دلایل کوتاه بودن عمر مفید ساختمان‌ها و بناها است و… شما در تئوری جامعه کلنگی، آیا همین‌ الگوی ناپایدار را در خصوص جامعه ایرانی ترسیم می‌کنید؟

🔻من اصطلاح «جامعه کلنگی» را بدل از «جامعه کوتاه‌مدت» به کار بردم که دو کار کرده باشم؛ یکی اینکه با مأنوس بودن اصطلاح «کلنگی» و «ساختمان کلنگی» توجه خوانندگانم را به کوتاه‌مدت بودن بسیاری از وجوه جامعه جلب کرده باشم، چنانکه دلایل و شواهد آن را در بسیاری از نوشته‌هایم آورده‌ام. دیگر اینکه دقیقا توجه جامعه ایران را به این خرابکاری که ظاهرا هیچ‌کس کوچک‌ترین توجهی به آن نداشت و به راحتی می‌گفت «این ساختمان کلنگی است» جلب کرده باشم. ممکن است عمر مفید بعضی از ساختمان‌های تهران کوتاه باشد ولی پنجاه سال پیش این‌طور نبود. ساختمان‌های قرص و محکم ـ به‌ویژه در محلات اعیان‌نشین ـ کلنگی می‌شوند تا با تخریب آنها ساختمان‌هایی مطابق آخرین مد روز ساخته شود.

🔻در سی و چند سال گذشته پدیده‌ای نمود کرد و آن تخریب ساختمان‌های قرص و محکم بود برای اینکه به جای آنها بناهای چندطبقه یا برج‌های بلند بسازند. چنین پدیده‌ای در هر کشور توسعه‌یافته یا در حال توسعه‌ای ممکن است رخ دهد، اما نه با این شدت، نه با این سرعت، نه با این بی‌بند و باری و لجام‌گسیختگی که هر که هر چه می‌خواهد، می‌کند. در انگلستان شما اگر بخواهید پنجره رو به خیابان خانه‌تان را تغییر دهید باید از شهرداری اجازه بگیرید. شهرداری کارشناس می‌فرستد تا اطمینان حاصل کند که این تغییر لطمه‌ای به همسایه‌ها یا وضع موجود خیابان نمی‌زند.

🔻چه در مورد ساختمان‌های «کلنگی»، چه در وجوه گسترده جامعه کوتاه‌مدت، اجرای کامل قانون توسط دولت و ملاحظه نظم و حس مسئولیت اجتماعی توسط ملت ضروری است. زندگی هم‌بسته و منسجم اجتماعی در گرو رفتار قانونی دولت است و رعایت حال و منافع همشهری و هم‌وطن از سوی ملت.

http://www.thedesigner.media/1397/02/10/paper/
مقالات خود داستانی جذاب هستند: تعدد نویسندگان در یک نوشته‌ی کوتاه، چهارچوب مقالات علمی که در اکثر مواقع رعایت نشده است، مطالب کپی شده و بی‌محتوا، منابع نامعتبر و ارجاعات اشتباه، عناوین تکراری و حاصل از عدم آگاهی دانشجو و استاد راهنما، غلط‌های املایی و نگارشی، نتیجه‌گیری‌های عجیب‌وغریب و درنهایت عدم افزایش چیزی به علم معماری از مشترکات بسیاری از مقالات مورد داوری بوده است. در گزینه‌های داوری چیزی به‌عنوان مردودی وجود ندارد. تنها پرسیده می‌شود ارائه حضوری یا غیرحضوری؛ یا چاپ در مجموعه مقالات.

بازیگران آلودگی هوای تهران و جزئیات نقش آنها

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir

بابلسر- مرداد ۹۷

دریغ و افسوس!
سهم شهرهای شمالی از توسعه شهری، برج سازی های بدون برنامه ریزی و ناهمگون و جاده سازی های طبیعت زدا است! تکرار تجربه های غم انگیز شهرهای دیگر در شهرهای شمالی هم رقم می خورد! ماحصلش را خواهیم دید تا چند سال آینده! انگار باید حتما کارد به استخوان رسد؛ وزارت راه و شهرسازی لطفا مازندران را دریابید!

بهترین و بدترین شهرها در فهرست «شاخص قابلیت زندگی 2018»

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir

♦️اندیشه و عمل برنامه‌ریزی شهري در برزیل(با تکیه بر تحلیل برازیلیا)

🔹سخنران:
♦️Dr. Fabio Jose Martins de Lima
(Phd Architecture and Urbanism, Federal University of Juiz de Fora, Brazil)

🔹مکان و زمان:
چهارشنبه ۱۱مهرماه ۹۷، ساعت ۱۰ تا ۱۲
آتلیه طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری ، دانشگاه تربیت مدرس تهران

⚠️حضور برای عموم آزاد است

#BinJiang #fractalgeometry #bigdata #ChristopherAlexander

🔴ورزش شبانه در یکی از پارک های پایتخت🔴
🔻برگزاری رویداد ورزشی خودجوش با مشارکت اهالی محله که هیچ عامل بیرونی نمی تواند جلوی آن ها را بگیرد حتی باران شدید،برگزاری این رویدادها در فضای شهری نه تنها موجب سلامت جسم می شود بلکه در سلامت روح و روان نیز تاثیر می گذارد و ارتباطات و تعاملات اجتماعی را بین اهالی محله و شهر افزایش می دهد. به امید آنکه معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری اینگونه فضاها را در سطح شهر گسترش دهند و ملزومات چنین فضاهایی را برای استفاده کنندگان طراحی کنند و در این اوضاع نا به سامان کشور کمی به فکر شادی ،سرزندگی و سلامت مردم جامعه باشند.

درس عبرت از میدان ولی‌عصر

💢 دو سال بعد از اکران وارونه پلازای شهری در میدان مرکزی تهران، کاربرد این مجموعه در عمل، به «استفاده شهروندان در قالب محل گذر برای رسیدن به ایستگاه مترو» محدود شده است.

💢 زیرزمین میدان ولی‌عصر از دو طبقه فضای بدون سقف تشکیل شده که قرار بود در چارچوب پلازای شهری، نقش «پاتوق اجتماعی» و «محل توقف شهروندان» برای هم‌صحبتی و تغییر حال و هوای روحی را ایفا کند.

💢 نوع بهره‌برداری از این فضا طی کمتر از دو سال سپری شده از زمان گشایش آن، حاوی درس عبرتی است که به نظر می‌رسد تا حدی مورد توجه مدیریت شهری و به‌ویژه نهاد شورای شهر تهران، قرار گرفته است.

💢 به این ترتیب مدیریت شهری به دنبال ایجاد شکل ایده‌آل پلازا با پایبندی به تمام الزامات و ویژگی‌های آن به نحوی که بتواند به محل «پاتوق» شهروندان تبدیل شود، در تمام مناطق ۲۲ گانه پایتخت است.

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir

https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3456044