🔵مگا مالها چه تاثیراتی بر شهر دارند؟
♦️له شدن منفعت عمومی زیر پای "مال"ها
🔸در گفتگوی فرارو با احسان رنجبر
احسان رنجبر کارشناس شهرسازی و استاد دانشگاه که پژوهشهایی در مورد برخی از مالها در تهران انجام داده است به فرارو میگوید: باید اثرات ساخت این مجموعهها (که تحت عنوان پروژههای بزرگ مقیاس یا مگا پروژکتها شناخته میشوند) قبل از احداث بر بافت اطراف بررسی شود و ارزیابی اثرات زیست محیطی و اجتماعی انجام شود. اما در مالهای تهران معمولا این ارزیابیها انجام نمیگیرد. (مانند "کوروش" به عنوان یک نمونه بارز و همچنین پالادیوم.)
این استاد دانشگاه علت افزایش سرعت رشد ساخت این مراکز را سود سرشار آن برای سرمایه گذار میداند: «یک عده سرمایهدار با رانتهایی که در در شهرداری و... در اختیار دارند بدون رعایت قوانین مربوط به تراکمهای شهری اقدام به احداث این مراکز میکنند؛ که سود سرشاری برای آنها به ارمغان میآورد.»
رنجبر تجمع خرده فروشیها و افزایش تنوع و همچنین کمتر بودن کنترل اجتماعی بر این فضاها را از دلایل استقبال مردم از مالها میداند.
به اعتقاد او این مراکز به دلیل پایینتر بودن کنترل نسبت به فضاهای دیگر در کشور یک تیپ از فضاهای عمومی شده است.
به گفته او بخشی از موفقیت مالها مشکلاتی است که در فضاهای عمومی شهری داریم. در فضای عمومی نظارت زیاد است، نگاه پلیسی وجود دارد و مردم خیلی راحت نیستند. اما فضای مالها را به نوعی آزادتر گذاشتهاند. تا جاییکه این مراکز تبدیل به محلهای قرار شده است.
این استاد دانشگاه ادامه داد: چند سال پیش تعداد زیادی از نوجوانان در مجتمع کورش قرار گذاشتند. اما از طیف گسترده فضاهای عمومی تهران (پارکهای بزرگ و...) چرا یک مال را انتخاب کردند؟ این نشان میدهد این فضاها به عنوان بخشی از فضای عمومی و ملاقات تلقی میشودو لزوما همه برای خرید نمیآیند.
رنجبر افزود: امسال در یکی از پایاننامهها مطالعهای روی کوروش و پالادیوم انجام دادیم. نتایجی به صورت آماری به دست آمد که بر مبنای آن بخش قابل توجهی از شهروندان برای خرید به آنجا نمیآیند. بلکه میخواهند بخشی از زندگی اجتماعی و قرارهایشان را در آنجا داشته باشند، زندگی اجتماعی ببینند و زمان بگذارنند.
🔺آسیبها
این کارشناس شهری در مورد مشکلاتی که در احداث این مجموعهها در تهران وجود دارد میگوید: برنامه ریزی مالها در تهران حساب شده نیست. هرشخص، گروه یا نهادی که بتواند از روابط شخصی و رانتهای شهرداری استفاده کند میتواند یک مال احداث کند. خیلی قابل پیش بینی نیست که وضعیت مالها در تهران چه خواهد شد، چرا که توسعه شهری تهران با وضعیت بحرانی مدیریت شهری چندان قابل پیش بینی نیست.
این استاد دانشگاه ادامه داد: هر شهری ظرفیت خاصی برای احداث چنین مجموعههایی دارد. مثلا در همین منطقه ۲۲ تهران تعداد مجتمعهای تجاری آنقدر زیاد است که بعضی از آنها متوقف شده اند. این نشان میدهد حتی ارزیابی اقتصادی هم انجام نشده است، چه برسد به بحثهای ترافیکی. در حالیکه پیش بینی اثرات ترافیکی و شهری ساخت مجتمعها قابل مدلسازی است. در یک سمینار دانشگاهی نرم افزارهایی را معرفی کردیم که با استفاده از آن اثرات هرگونه تصمیم گیری در شهر را میتوان بر وضعیت ترافیکی کل شهر ارزیابی کرد. اما متاسفانه سیستم شهرسازی فعلی- منتج از ساختار مدیریت شهری در عموم شهرهای ایران- بدین گونه است که ابتدا پروژه را انجام میدهیم سپس با مشکل مواجه میشویم وبعد میبینیم میتوانیم مشکل راحل کنیم یا نه. (مانند برخوردی که با آلودگی هوا و سایر مشکلات شهری داریم).
به گفته این کارشناس شهری در شهرهای ما چیزی به نام "منفعت عمومی" برای سرمایه داران مطرح نیست. به عنوان مثال روشن است که در مورد ایرانمال (با این حجمی که در حال ساخت است) برای حمل و نقل عمومی برنامه ریزی نشده است. اینکه یکی از لاینهای دسترسی از بزرگراه همت یک دفعه وارد این مجتمع میشود نشان میدهد چقدر سازندگان این مجموعه دستشان باز بوده است.
به اعتقاد رنجبر شهرداریهای ما (به خصوص شهرداری تهران) در این سالها تنها به کسب درآمد از طریق ساخت و ساز شهری فکر میکند و ساخت و سازهای شهری به نفع منفعت عمومی نیست.
http://fararu.com/fa/print/360779
♦️له شدن منفعت عمومی زیر پای "مال"ها
🔸در گفتگوی فرارو با احسان رنجبر
احسان رنجبر کارشناس شهرسازی و استاد دانشگاه که پژوهشهایی در مورد برخی از مالها در تهران انجام داده است به فرارو میگوید: باید اثرات ساخت این مجموعهها (که تحت عنوان پروژههای بزرگ مقیاس یا مگا پروژکتها شناخته میشوند) قبل از احداث بر بافت اطراف بررسی شود و ارزیابی اثرات زیست محیطی و اجتماعی انجام شود. اما در مالهای تهران معمولا این ارزیابیها انجام نمیگیرد. (مانند "کوروش" به عنوان یک نمونه بارز و همچنین پالادیوم.)
این استاد دانشگاه علت افزایش سرعت رشد ساخت این مراکز را سود سرشار آن برای سرمایه گذار میداند: «یک عده سرمایهدار با رانتهایی که در در شهرداری و... در اختیار دارند بدون رعایت قوانین مربوط به تراکمهای شهری اقدام به احداث این مراکز میکنند؛ که سود سرشاری برای آنها به ارمغان میآورد.»
رنجبر تجمع خرده فروشیها و افزایش تنوع و همچنین کمتر بودن کنترل اجتماعی بر این فضاها را از دلایل استقبال مردم از مالها میداند.
به اعتقاد او این مراکز به دلیل پایینتر بودن کنترل نسبت به فضاهای دیگر در کشور یک تیپ از فضاهای عمومی شده است.
به گفته او بخشی از موفقیت مالها مشکلاتی است که در فضاهای عمومی شهری داریم. در فضای عمومی نظارت زیاد است، نگاه پلیسی وجود دارد و مردم خیلی راحت نیستند. اما فضای مالها را به نوعی آزادتر گذاشتهاند. تا جاییکه این مراکز تبدیل به محلهای قرار شده است.
این استاد دانشگاه ادامه داد: چند سال پیش تعداد زیادی از نوجوانان در مجتمع کورش قرار گذاشتند. اما از طیف گسترده فضاهای عمومی تهران (پارکهای بزرگ و...) چرا یک مال را انتخاب کردند؟ این نشان میدهد این فضاها به عنوان بخشی از فضای عمومی و ملاقات تلقی میشودو لزوما همه برای خرید نمیآیند.
رنجبر افزود: امسال در یکی از پایاننامهها مطالعهای روی کوروش و پالادیوم انجام دادیم. نتایجی به صورت آماری به دست آمد که بر مبنای آن بخش قابل توجهی از شهروندان برای خرید به آنجا نمیآیند. بلکه میخواهند بخشی از زندگی اجتماعی و قرارهایشان را در آنجا داشته باشند، زندگی اجتماعی ببینند و زمان بگذارنند.
🔺آسیبها
این کارشناس شهری در مورد مشکلاتی که در احداث این مجموعهها در تهران وجود دارد میگوید: برنامه ریزی مالها در تهران حساب شده نیست. هرشخص، گروه یا نهادی که بتواند از روابط شخصی و رانتهای شهرداری استفاده کند میتواند یک مال احداث کند. خیلی قابل پیش بینی نیست که وضعیت مالها در تهران چه خواهد شد، چرا که توسعه شهری تهران با وضعیت بحرانی مدیریت شهری چندان قابل پیش بینی نیست.
این استاد دانشگاه ادامه داد: هر شهری ظرفیت خاصی برای احداث چنین مجموعههایی دارد. مثلا در همین منطقه ۲۲ تهران تعداد مجتمعهای تجاری آنقدر زیاد است که بعضی از آنها متوقف شده اند. این نشان میدهد حتی ارزیابی اقتصادی هم انجام نشده است، چه برسد به بحثهای ترافیکی. در حالیکه پیش بینی اثرات ترافیکی و شهری ساخت مجتمعها قابل مدلسازی است. در یک سمینار دانشگاهی نرم افزارهایی را معرفی کردیم که با استفاده از آن اثرات هرگونه تصمیم گیری در شهر را میتوان بر وضعیت ترافیکی کل شهر ارزیابی کرد. اما متاسفانه سیستم شهرسازی فعلی- منتج از ساختار مدیریت شهری در عموم شهرهای ایران- بدین گونه است که ابتدا پروژه را انجام میدهیم سپس با مشکل مواجه میشویم وبعد میبینیم میتوانیم مشکل راحل کنیم یا نه. (مانند برخوردی که با آلودگی هوا و سایر مشکلات شهری داریم).
به گفته این کارشناس شهری در شهرهای ما چیزی به نام "منفعت عمومی" برای سرمایه داران مطرح نیست. به عنوان مثال روشن است که در مورد ایرانمال (با این حجمی که در حال ساخت است) برای حمل و نقل عمومی برنامه ریزی نشده است. اینکه یکی از لاینهای دسترسی از بزرگراه همت یک دفعه وارد این مجتمع میشود نشان میدهد چقدر سازندگان این مجموعه دستشان باز بوده است.
به اعتقاد رنجبر شهرداریهای ما (به خصوص شهرداری تهران) در این سالها تنها به کسب درآمد از طریق ساخت و ساز شهری فکر میکند و ساخت و سازهای شهری به نفع منفعت عمومی نیست.
http://fararu.com/fa/print/360779
Forwarded from ایران فردا
ایران فردا
(شماره 39،اردیبهشت و خرداد1397)
تهران شهر بی دفاع
سعید مدنی
@iranfardamag
🔴 مطابق مطالعهای که سال گذشته درباره استرس و عوامل آن در شهر تهران انجام شده 82 درصد شهروندان تهرانی طی یک سال پیش از اجرای مطالعه حداقل یک استرس روانی – اجتماعی شدید را تجربه کردهاند که بر زندگی، سلامت و امنیت آنها اثرات منفی داشته است.
🔴 درهمین مدت 45.6 درصد تهرانیها حداقل یک استرس شدید اقتصادی، 32.3درصد آنان حداقل یک استرس شدید مرتبط با خانواده، 28.8 درصد حداقل یک استرس شدید مرتبط با سلامت داشتهاند. ویژگیهای فردی – خانوادگی و اقتصادی- مالی پاسخ دهندگان ارتباط معناداری با تجربه استرس افراد داشته است.
🔴 در همین مطالعه 32.3 درصد شهروندان تهرانی یعنی نزدیک به یک سوم آنان گفتهاند فساد نیروی انتظامی، سازمانهای دولتی و دادگاهها ازعوامل مهم استرس آنها بودهاند. بهعلاوه درهمین مطالعه نشان داده شده که از نظر تهرانیها شهرداری یکی از فاسدترین سازمانها و موسساتی بوده که آنها با آن سروکار داشتهاند.
🔴 به نظر میرسد مهمترین و پرچالشترین مسئله شهرداری تهران بازسازی اعتماد از دست رفته شهروندان از طریق مبارزه با فساد ساختاری در این نهاد است. با همه اگر واماها درباره استعفای دکتر نجفی اولین شهردار منتخب شورای شهر فعلی، کمترین تردیدی درباره ایجاد موانع جدی دربرابر او برای مبارزه با فساد نیست .
🔴 فساد عبارت است از، «پاداش نامشروعی که براي وادار کردن فرد به تخلف از وظیفه تخصیص داده میشود». به نظر گونار میردال فساد به تمام شکلهاي گوناگون انحراف یا اعمال قدرت شخصی و استفاده نامشروع از مقام و موقعیت شغلی قابل اطلاق است. فساد موجب استفاده غیرقانونی از اختیارات اداري/دولتی براي نفع شخصی یا گروهی میشود.
🔴 فارغ از عوامل فردی اخلاقی در سازمانها و موسسات عدم تناسب شخصیت با شغل ، عدم شفافیت، ضعف و نبود نظارت رسمی و غیررسمی رسانهها و جامعه مدنی، فقدان انضباط مناسب و مؤثر ، عدم حمایت از افشای رسواییهاي مالی، رشوهخواريها، نبود امنیت شغلی و کاهش ایمنی و بهداشت روانی محیط کار، تنها بخش کوچکی از عواملی هستند که زمینه شیوع فساد مالی و اداری را فراهم میکنند.
🔴 بیتردید شورای شهر تهران در شرایط کنونی در برابر آزمون جدی و سختی قرار دارد. مقاومت در برابر فشارها ، تطمیعها و گرفتار نیامدن در چنبره فساد ساختاری و فراگیر کنونی و انتخاب شهرداری که علاوه بر تواناییهای مدیریتی قادر باشد به طور مستقل و با پشتوانهای از سلامت فردی و اداری و نیکنامی حمایت جامعه مدنی را برای مبارزه همهجانبه با فساد و کاهش هزینههای حاصل از آن فراهم کند، میتواند نقش موثری نهتنها در مدیریت شهر تهران بلکه در تحولات آینده سیاسی کشور داشته باشد.
@iranfardamag
(شماره 39،اردیبهشت و خرداد1397)
تهران شهر بی دفاع
سعید مدنی
@iranfardamag
🔴 مطابق مطالعهای که سال گذشته درباره استرس و عوامل آن در شهر تهران انجام شده 82 درصد شهروندان تهرانی طی یک سال پیش از اجرای مطالعه حداقل یک استرس روانی – اجتماعی شدید را تجربه کردهاند که بر زندگی، سلامت و امنیت آنها اثرات منفی داشته است.
🔴 درهمین مدت 45.6 درصد تهرانیها حداقل یک استرس شدید اقتصادی، 32.3درصد آنان حداقل یک استرس شدید مرتبط با خانواده، 28.8 درصد حداقل یک استرس شدید مرتبط با سلامت داشتهاند. ویژگیهای فردی – خانوادگی و اقتصادی- مالی پاسخ دهندگان ارتباط معناداری با تجربه استرس افراد داشته است.
🔴 در همین مطالعه 32.3 درصد شهروندان تهرانی یعنی نزدیک به یک سوم آنان گفتهاند فساد نیروی انتظامی، سازمانهای دولتی و دادگاهها ازعوامل مهم استرس آنها بودهاند. بهعلاوه درهمین مطالعه نشان داده شده که از نظر تهرانیها شهرداری یکی از فاسدترین سازمانها و موسساتی بوده که آنها با آن سروکار داشتهاند.
🔴 به نظر میرسد مهمترین و پرچالشترین مسئله شهرداری تهران بازسازی اعتماد از دست رفته شهروندان از طریق مبارزه با فساد ساختاری در این نهاد است. با همه اگر واماها درباره استعفای دکتر نجفی اولین شهردار منتخب شورای شهر فعلی، کمترین تردیدی درباره ایجاد موانع جدی دربرابر او برای مبارزه با فساد نیست .
🔴 فساد عبارت است از، «پاداش نامشروعی که براي وادار کردن فرد به تخلف از وظیفه تخصیص داده میشود». به نظر گونار میردال فساد به تمام شکلهاي گوناگون انحراف یا اعمال قدرت شخصی و استفاده نامشروع از مقام و موقعیت شغلی قابل اطلاق است. فساد موجب استفاده غیرقانونی از اختیارات اداري/دولتی براي نفع شخصی یا گروهی میشود.
🔴 فارغ از عوامل فردی اخلاقی در سازمانها و موسسات عدم تناسب شخصیت با شغل ، عدم شفافیت، ضعف و نبود نظارت رسمی و غیررسمی رسانهها و جامعه مدنی، فقدان انضباط مناسب و مؤثر ، عدم حمایت از افشای رسواییهاي مالی، رشوهخواريها، نبود امنیت شغلی و کاهش ایمنی و بهداشت روانی محیط کار، تنها بخش کوچکی از عواملی هستند که زمینه شیوع فساد مالی و اداری را فراهم میکنند.
🔴 بیتردید شورای شهر تهران در شرایط کنونی در برابر آزمون جدی و سختی قرار دارد. مقاومت در برابر فشارها ، تطمیعها و گرفتار نیامدن در چنبره فساد ساختاری و فراگیر کنونی و انتخاب شهرداری که علاوه بر تواناییهای مدیریتی قادر باشد به طور مستقل و با پشتوانهای از سلامت فردی و اداری و نیکنامی حمایت جامعه مدنی را برای مبارزه همهجانبه با فساد و کاهش هزینههای حاصل از آن فراهم کند، میتواند نقش موثری نهتنها در مدیریت شهر تهران بلکه در تحولات آینده سیاسی کشور داشته باشد.
@iranfardamag
Telegram
attach📎
Forwarded from عباس وریج کاظمی
شهر فضای عمومی 14.pdf
15.7 MB
▪️بازگشت به معماری در طراحی فضاهای شهری خلاق قرن بیست و یکم
✍️احسان رنجبر
📕قرن بیست و یکم روح زمانه جدیدی را با خود به همراه آورده است. زمانه ای که شهرها بخش عمده جمعیت جهانی رادر خود جای داده و با گسترش و تحول فناوری ها بیش از هر زمان دیگری در تاریخ به هم پیوسته و وابسته شده اند. گونه ای از شبکه جهانی شهرها شکل گرفته که هر شهر مبتنی بر ایجاد کیفیت زندگی بهتر برای ساکنان خود- که سرمایه های اصلی شهرند- از یک سو در جستجوی جذب سرمایه های بیشتر در این تبادل جهانی اقتصاد، دانش و فناوری بوده و از سوی دیگر مبتنی بر ابزارهای متفاوتی چون هنر و فرهنگ به دنبال نگاهی متفاوت در تولید فضاهای شهر هستند. زمانه جدید چالش های جدید را نیز با خود به همراه آورده و نسبت به گذشته، رویکردهای نوین در حل مساله های شهری در بازه های کوتاه تری ظهور پیدا می کنند. شهرسازی بیوفیلیک (Biophilic)، شهرسازی منظر گرا (Landscape Urbanism)، شهر هوشمند(Smart City) طراحی شهری طبیعت مبنا(Nature-based Urban Design) و … نمونه هایی از این رویکردها در دو دهه اول این قرن شهری هستند. در این میان رویکردی به شهر توسعه یافته که فراتر از دیگر رویکردها به دنبال دریافت ظرفیت هایی از شهر است که در نگاه اول کمتر به چشم می آید و در این راه اقتصاد، کارآفرینی، هنر و فرهنگ را به عنوان ابزارهایی که خود دارای جعبه ابزارهایی (Toolkit) گسترده ای هستند را در ترکیبی متفاوت به کار می گیرد. در این فرایند، متفکر، بازیگر و نیروی محرکه اصلی انسان شهری است. انسانی که مبتنی بر تجربه، ابتکار، باز نویسی قواعد و نامتعارف بودن، نگاهی تازه به مسائل انداخته و تصویرسازی بدیعی از سناریوهای ممکن در اینده و راه حل های محتمل مسائل ارائه می دهد با نگاهی انعطاف پذیر می باشد. مفهوم ” شهر خلاق” با این نگاه جامع به مسائل حال و آینده شهردر ترکیب با شبکه اقتصاد جهانی شهرها را می توان فراتر از رویکردهای دیگر دانست که اساسا به چگونگی نگاه به شهر و فضاهای شهری جهتی متفاوت می دهد. شاید بتوان این جهت متفاوت را در بنیان گذاری دستیابی به این مفهوم بر طبقه های خلاق دانست. بر این مبنا به نظر می رسد هر فضا و مکانی در این شهر جدید می تواند واجد فرم، معنا و فرایند شکل گیری متفاوتی باشد. قدرت او جامعیت این فرارویکرد به گونه است که رویکردهایی همچون ساخت مکان (Placemaking) را نیز در مسیر ارتقا به سوی مکان سازی خلاق (Creative Placemaking) قرار داده است.
🔶شهر خلاق فرصتی بی نظیر برای ایران
نگاه به تجربه ها و بنیان ها در فرارویکرد شهر خلاق و برسی نسبت شهرهای ایران با این موضوع نمایانگر فرصتی بی نظیر برای شهر ایرانی و طبقه های خلاق آن یعنی طراحان، معماران و هنرمندان ایرانی است. این فرصت بر پایه سه عنصر فرهنگ، هنر و معماری و سابقه غنی آن در شهرهای ایران تعریف و توجیه منطقی پیدا می کند. بر همین مبناست که با وجود شکل گیری شبکه شهرهای خلاق یونسکو از سال ۲۰۰۴ دو شهر از شهرهای ایران در سال ۲۰۱۵به این شبکه پیوسته اند: اصفهان شهر خلاق صنایع دستی، رشت شهر خلاق غذا، شیراز هم بر شهر خلاق ادبیات ۲۰۱۷ آماده می شود. این مشارکت نشانه ای از این ظرفیت درشهر ایرانی است و نگاه مبتنی بر خلاقیت و متکی بر ابزارهای قوی فرهنگ، هنر و طراحی می تواند تصویری جدید از شهر ایرانی در قرن بیست و یکم را ارائه دهد. http://urbandesign.ir/%d8%a8%d8%a7%d8%b2%da%af%d8%b4%d8%aa-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d8%b9%d9%85%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%ad%db%8c-%d9%81%d8%b6%d8%a7%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b4%d9%87%d8%b1%db%8c-%d8%ae/
✍️احسان رنجبر
📕قرن بیست و یکم روح زمانه جدیدی را با خود به همراه آورده است. زمانه ای که شهرها بخش عمده جمعیت جهانی رادر خود جای داده و با گسترش و تحول فناوری ها بیش از هر زمان دیگری در تاریخ به هم پیوسته و وابسته شده اند. گونه ای از شبکه جهانی شهرها شکل گرفته که هر شهر مبتنی بر ایجاد کیفیت زندگی بهتر برای ساکنان خود- که سرمایه های اصلی شهرند- از یک سو در جستجوی جذب سرمایه های بیشتر در این تبادل جهانی اقتصاد، دانش و فناوری بوده و از سوی دیگر مبتنی بر ابزارهای متفاوتی چون هنر و فرهنگ به دنبال نگاهی متفاوت در تولید فضاهای شهر هستند. زمانه جدید چالش های جدید را نیز با خود به همراه آورده و نسبت به گذشته، رویکردهای نوین در حل مساله های شهری در بازه های کوتاه تری ظهور پیدا می کنند. شهرسازی بیوفیلیک (Biophilic)، شهرسازی منظر گرا (Landscape Urbanism)، شهر هوشمند(Smart City) طراحی شهری طبیعت مبنا(Nature-based Urban Design) و … نمونه هایی از این رویکردها در دو دهه اول این قرن شهری هستند. در این میان رویکردی به شهر توسعه یافته که فراتر از دیگر رویکردها به دنبال دریافت ظرفیت هایی از شهر است که در نگاه اول کمتر به چشم می آید و در این راه اقتصاد، کارآفرینی، هنر و فرهنگ را به عنوان ابزارهایی که خود دارای جعبه ابزارهایی (Toolkit) گسترده ای هستند را در ترکیبی متفاوت به کار می گیرد. در این فرایند، متفکر، بازیگر و نیروی محرکه اصلی انسان شهری است. انسانی که مبتنی بر تجربه، ابتکار، باز نویسی قواعد و نامتعارف بودن، نگاهی تازه به مسائل انداخته و تصویرسازی بدیعی از سناریوهای ممکن در اینده و راه حل های محتمل مسائل ارائه می دهد با نگاهی انعطاف پذیر می باشد. مفهوم ” شهر خلاق” با این نگاه جامع به مسائل حال و آینده شهردر ترکیب با شبکه اقتصاد جهانی شهرها را می توان فراتر از رویکردهای دیگر دانست که اساسا به چگونگی نگاه به شهر و فضاهای شهری جهتی متفاوت می دهد. شاید بتوان این جهت متفاوت را در بنیان گذاری دستیابی به این مفهوم بر طبقه های خلاق دانست. بر این مبنا به نظر می رسد هر فضا و مکانی در این شهر جدید می تواند واجد فرم، معنا و فرایند شکل گیری متفاوتی باشد. قدرت او جامعیت این فرارویکرد به گونه است که رویکردهایی همچون ساخت مکان (Placemaking) را نیز در مسیر ارتقا به سوی مکان سازی خلاق (Creative Placemaking) قرار داده است.
🔶شهر خلاق فرصتی بی نظیر برای ایران
نگاه به تجربه ها و بنیان ها در فرارویکرد شهر خلاق و برسی نسبت شهرهای ایران با این موضوع نمایانگر فرصتی بی نظیر برای شهر ایرانی و طبقه های خلاق آن یعنی طراحان، معماران و هنرمندان ایرانی است. این فرصت بر پایه سه عنصر فرهنگ، هنر و معماری و سابقه غنی آن در شهرهای ایران تعریف و توجیه منطقی پیدا می کند. بر همین مبناست که با وجود شکل گیری شبکه شهرهای خلاق یونسکو از سال ۲۰۰۴ دو شهر از شهرهای ایران در سال ۲۰۱۵به این شبکه پیوسته اند: اصفهان شهر خلاق صنایع دستی، رشت شهر خلاق غذا، شیراز هم بر شهر خلاق ادبیات ۲۰۱۷ آماده می شود. این مشارکت نشانه ای از این ظرفیت درشهر ایرانی است و نگاه مبتنی بر خلاقیت و متکی بر ابزارهای قوی فرهنگ، هنر و طراحی می تواند تصویری جدید از شهر ایرانی در قرن بیست و یکم را ارائه دهد. http://urbandesign.ir/%d8%a8%d8%a7%d8%b2%da%af%d8%b4%d8%aa-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d8%b9%d9%85%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%ad%db%8c-%d9%81%d8%b6%d8%a7%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b4%d9%87%d8%b1%db%8c-%d8%ae/
urbandesign.ir
طراحی شهری ایرانی
فضاهای عمومی شهری در قرن بیست و یکم متاثر از دگرگونی ها و چالش های جدید شهری، در شکل و…
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Designing cities for sustainability, resilience and happiness | Paulina Lis
#TED #sustainability #design
@tmuudf
#TED #sustainability #design
@tmuudf
🔹بخشی از گفتگوی همایون کاتوزیان با مجله نمایه تهران با عنوان در نسبت فرسودگی و نوسازی و فرسوده سازی
🔍 در تهران عمر مفید ساختمانها کوتاه است. شاید به سبب اینکه بستری که بر آن ساختمان میسازند سست است. زمین زیر پای پایتختنشینان هر لحظه امکان دارد بلرزد. مصالحی که به کار میبرند مرغوب نیست. ساختمانها را بیملاحظه طراحی میکنند و میسازند. حتی محلات و موضعیت اجتماعی و اقتصادیشان هم ثابت و پایدار نیست. به قول یکی از دوستان ساختار شهر سیال است. کسی نمیتواند تضمین کند ۳۰ سال دیگر، محله امروز که فرضا اعیاننشین است، فقیرنشین نباشد، تازه اگر ۳۰ سال دیگر کل شهر سر جایش باشد و… به دلایل مختلف طبیعی، سیاسی، اقتصادی ناپایداری در تهران بسیار بیشتر از دیگر شهرهای بزرگ است، شاید این یکی از دلایل کوتاه بودن عمر مفید ساختمانها و بناها است و… شما در تئوری جامعه کلنگی، آیا همین الگوی ناپایدار را در خصوص جامعه ایرانی ترسیم میکنید؟
🔻من اصطلاح «جامعه کلنگی» را بدل از «جامعه کوتاهمدت» به کار بردم که دو کار کرده باشم؛ یکی اینکه با مأنوس بودن اصطلاح «کلنگی» و «ساختمان کلنگی» توجه خوانندگانم را به کوتاهمدت بودن بسیاری از وجوه جامعه جلب کرده باشم، چنانکه دلایل و شواهد آن را در بسیاری از نوشتههایم آوردهام. دیگر اینکه دقیقا توجه جامعه ایران را به این خرابکاری که ظاهرا هیچکس کوچکترین توجهی به آن نداشت و به راحتی میگفت «این ساختمان کلنگی است» جلب کرده باشم. ممکن است عمر مفید بعضی از ساختمانهای تهران کوتاه باشد ولی پنجاه سال پیش اینطور نبود. ساختمانهای قرص و محکم ـ بهویژه در محلات اعیاننشین ـ کلنگی میشوند تا با تخریب آنها ساختمانهایی مطابق آخرین مد روز ساخته شود.
🔻در سی و چند سال گذشته پدیدهای نمود کرد و آن تخریب ساختمانهای قرص و محکم بود برای اینکه به جای آنها بناهای چندطبقه یا برجهای بلند بسازند. چنین پدیدهای در هر کشور توسعهیافته یا در حال توسعهای ممکن است رخ دهد، اما نه با این شدت، نه با این سرعت، نه با این بیبند و باری و لجامگسیختگی که هر که هر چه میخواهد، میکند. در انگلستان شما اگر بخواهید پنجره رو به خیابان خانهتان را تغییر دهید باید از شهرداری اجازه بگیرید. شهرداری کارشناس میفرستد تا اطمینان حاصل کند که این تغییر لطمهای به همسایهها یا وضع موجود خیابان نمیزند.
🔻چه در مورد ساختمانهای «کلنگی»، چه در وجوه گسترده جامعه کوتاهمدت، اجرای کامل قانون توسط دولت و ملاحظه نظم و حس مسئولیت اجتماعی توسط ملت ضروری است. زندگی همبسته و منسجم اجتماعی در گرو رفتار قانونی دولت است و رعایت حال و منافع همشهری و هموطن از سوی ملت.
🔍 در تهران عمر مفید ساختمانها کوتاه است. شاید به سبب اینکه بستری که بر آن ساختمان میسازند سست است. زمین زیر پای پایتختنشینان هر لحظه امکان دارد بلرزد. مصالحی که به کار میبرند مرغوب نیست. ساختمانها را بیملاحظه طراحی میکنند و میسازند. حتی محلات و موضعیت اجتماعی و اقتصادیشان هم ثابت و پایدار نیست. به قول یکی از دوستان ساختار شهر سیال است. کسی نمیتواند تضمین کند ۳۰ سال دیگر، محله امروز که فرضا اعیاننشین است، فقیرنشین نباشد، تازه اگر ۳۰ سال دیگر کل شهر سر جایش باشد و… به دلایل مختلف طبیعی، سیاسی، اقتصادی ناپایداری در تهران بسیار بیشتر از دیگر شهرهای بزرگ است، شاید این یکی از دلایل کوتاه بودن عمر مفید ساختمانها و بناها است و… شما در تئوری جامعه کلنگی، آیا همین الگوی ناپایدار را در خصوص جامعه ایرانی ترسیم میکنید؟
🔻من اصطلاح «جامعه کلنگی» را بدل از «جامعه کوتاهمدت» به کار بردم که دو کار کرده باشم؛ یکی اینکه با مأنوس بودن اصطلاح «کلنگی» و «ساختمان کلنگی» توجه خوانندگانم را به کوتاهمدت بودن بسیاری از وجوه جامعه جلب کرده باشم، چنانکه دلایل و شواهد آن را در بسیاری از نوشتههایم آوردهام. دیگر اینکه دقیقا توجه جامعه ایران را به این خرابکاری که ظاهرا هیچکس کوچکترین توجهی به آن نداشت و به راحتی میگفت «این ساختمان کلنگی است» جلب کرده باشم. ممکن است عمر مفید بعضی از ساختمانهای تهران کوتاه باشد ولی پنجاه سال پیش اینطور نبود. ساختمانهای قرص و محکم ـ بهویژه در محلات اعیاننشین ـ کلنگی میشوند تا با تخریب آنها ساختمانهایی مطابق آخرین مد روز ساخته شود.
🔻در سی و چند سال گذشته پدیدهای نمود کرد و آن تخریب ساختمانهای قرص و محکم بود برای اینکه به جای آنها بناهای چندطبقه یا برجهای بلند بسازند. چنین پدیدهای در هر کشور توسعهیافته یا در حال توسعهای ممکن است رخ دهد، اما نه با این شدت، نه با این سرعت، نه با این بیبند و باری و لجامگسیختگی که هر که هر چه میخواهد، میکند. در انگلستان شما اگر بخواهید پنجره رو به خیابان خانهتان را تغییر دهید باید از شهرداری اجازه بگیرید. شهرداری کارشناس میفرستد تا اطمینان حاصل کند که این تغییر لطمهای به همسایهها یا وضع موجود خیابان نمیزند.
🔻چه در مورد ساختمانهای «کلنگی»، چه در وجوه گسترده جامعه کوتاهمدت، اجرای کامل قانون توسط دولت و ملاحظه نظم و حس مسئولیت اجتماعی توسط ملت ضروری است. زندگی همبسته و منسجم اجتماعی در گرو رفتار قانونی دولت است و رعایت حال و منافع همشهری و هموطن از سوی ملت.
http://www.thedesigner.media/1397/02/10/paper/
مقالات خود داستانی جذاب هستند: تعدد نویسندگان در یک نوشتهی کوتاه، چهارچوب مقالات علمی که در اکثر مواقع رعایت نشده است، مطالب کپی شده و بیمحتوا، منابع نامعتبر و ارجاعات اشتباه، عناوین تکراری و حاصل از عدم آگاهی دانشجو و استاد راهنما، غلطهای املایی و نگارشی، نتیجهگیریهای عجیبوغریب و درنهایت عدم افزایش چیزی به علم معماری از مشترکات بسیاری از مقالات مورد داوری بوده است. در گزینههای داوری چیزی بهعنوان مردودی وجود ندارد. تنها پرسیده میشود ارائه حضوری یا غیرحضوری؛ یا چاپ در مجموعه مقالات.
مقالات خود داستانی جذاب هستند: تعدد نویسندگان در یک نوشتهی کوتاه، چهارچوب مقالات علمی که در اکثر مواقع رعایت نشده است، مطالب کپی شده و بیمحتوا، منابع نامعتبر و ارجاعات اشتباه، عناوین تکراری و حاصل از عدم آگاهی دانشجو و استاد راهنما، غلطهای املایی و نگارشی، نتیجهگیریهای عجیبوغریب و درنهایت عدم افزایش چیزی به علم معماری از مشترکات بسیاری از مقالات مورد داوری بوده است. در گزینههای داوری چیزی بهعنوان مردودی وجود ندارد. تنها پرسیده میشود ارائه حضوری یا غیرحضوری؛ یا چاپ در مجموعه مقالات.
پایگاه خبری-تحلیلی گروه رسانهای طراح
مقالهبازی
...مطالب کپی شده و بیمحتوا، منابع نامعت
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
انجمن علمی طراحی شهری دانشگاه تربيت مدرس
بابلسر- مرداد ۹۷
دریغ و افسوس!
سهم شهرهای شمالی از توسعه شهری، برج سازی های بدون برنامه ریزی و ناهمگون و جاده سازی های طبیعت زدا است! تکرار تجربه های غم انگیز شهرهای دیگر در شهرهای شمالی هم رقم می خورد! ماحصلش را خواهیم دید تا چند سال آینده! انگار باید حتما کارد به استخوان رسد؛ وزارت راه و شهرسازی لطفا مازندران را دریابید!
سهم شهرهای شمالی از توسعه شهری، برج سازی های بدون برنامه ریزی و ناهمگون و جاده سازی های طبیعت زدا است! تکرار تجربه های غم انگیز شهرهای دیگر در شهرهای شمالی هم رقم می خورد! ماحصلش را خواهیم دید تا چند سال آینده! انگار باید حتما کارد به استخوان رسد؛ وزارت راه و شهرسازی لطفا مازندران را دریابید!
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
Forwarded from FUPS2021 (آينده فضاهاي عمومي شهري) (Niloofar Dehghani)
♦️اندیشه و عمل برنامهریزی شهري در برزیل(با تکیه بر تحلیل برازیلیا)
🔹سخنران:
♦️Dr. Fabio Jose Martins de Lima
(Phd Architecture and Urbanism, Federal University of Juiz de Fora, Brazil)
🔹مکان و زمان:
چهارشنبه ۱۱مهرماه ۹۷، ساعت ۱۰ تا ۱۲
آتلیه طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری ، دانشگاه تربیت مدرس تهران
⚠️حضور برای عموم آزاد است
🔹سخنران:
♦️Dr. Fabio Jose Martins de Lima
(Phd Architecture and Urbanism, Federal University of Juiz de Fora, Brazil)
🔹مکان و زمان:
چهارشنبه ۱۱مهرماه ۹۷، ساعت ۱۰ تا ۱۲
آتلیه طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری ، دانشگاه تربیت مدرس تهران
⚠️حضور برای عموم آزاد است