တွယ်တာမိသွားမှာကို ကျွန်တော် ကြောက်တယ် ။
သံယောဇဉ်ဆိုတာကို သိလားတဲ့ ….သိပ်သိတာပေါ့ဗျာ ။ ပြီး
တော့ တွယ်ငြိမိသွားရင် ဘယ်လောက်ထိ ဖြတ်ရခက်လဲဆို
တာကိုလဲ ကျွန်တော် သိတယ် ။ ပြီးတော့လေ …. အဲ့ဒီ သံ
ယောဇဉ်တွေကို ကြောက်လို့ တစ်ယောက်တည်း ရှောင်
ပုန်းနေမိတဲ့ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ တွယ်တာမိသွားမှာ
ကျွန်တော် ကြောက်နေတာ ။
ကျွန်တော်က ချန်ထားခံရမှာကို အရမ်းကြောက်တာ ဖြစ်
သလို ကိုယ်ဂရုစိုက်သလို ဂရုမစိုက်မှာကိုလဲ ကြောက်နေမိ
တာ ။ အတွေးများတတ်တယ် ပြီးတော့ တစ်ခုခုဆို စိတ်နှစ်
ထားတတ်တယ် ။ ဒါကြောင့်ပဲ ဘယ်အရာကိုမှ မတွယ်တာ
မိအောင် နှစ်တွေ အကြာကြီးနေတာပေါ့။ ဘယ်သူမှ
ရှိလဲ ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ဘယ်သံယောဇဉ်မျိုးကမ
ဆို ကျွန်တော် ရှောင်ပုန်းနေခဲ့တာ ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကမ္ဘာ
မှာ စာအုပ်လေးတစ်အုပ်ရှိမယ် ပြီးတော့ ဘောပင်လေးတစ်
ချောင်းရှိမယ် အခါအခွင့်သင့်လို့ ကော်ဖီလေးတစ်ခွက်ရှိမယ်
ဆိုရင် ပြည့်စုံပြီဆိုပြီးပဲ နေခဲ့တာ ။

တစ်ချိန်တုန်းက သိပ်ကို တွယ်တာခဲ့ဖူးတာပေါ့ … ပြီးတော့
သိပ်လဲ နာကျင်ခဲ့ရဖူးတယ်လေ ။ ဒါကြောင့်ပဲ ဆင်ခြင်နေ
တာပါ … ကျွန်တော့်ကြောင့် နောက်ထပ် ဘယ်သူ့ကိုမှ မ
နာကျင်စေချင်တော့သလို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ကလဲ မ
နာကျင်ချင်တော့ဘူး ။ မျက်တောင်ခတ်တာလေးအစ ငေး
မယ် … နှုတ်ခမ်းလေး ညွှတ်ပြီး သွားတက်လေးပေါ်လာ
တာလေးကို ခိုးကြည့်မယ် ။ ပြီးတော့ စကားပြောခွင့်ရှိတဲ့
အခါ စကားပြောကြတာပေါ့ ။ ဆံပင်တွေ မျက်နှာပေါ်ကျနေ
တဲ့ သပ်တင်ပေးချင်တဲ့ စိတ်ပဲရှိတာပါ တကယ်တမ်းကျ
ကျွန်တော် အဲ့လောက် မနီးရဲသေးဘူး ။
ခင်ဗျားအနားရှိနေရရင် ပျော်နေတတ်သလို ခင်ဗျားချော့
သိပ်ရင် အိပ်ချင်ချင် မအိပ်ချင်ချင် ဇွတ်အိပ်တတ်တဲ့ ကလေး
လေ .. မတော်တဆ တွေ အများကြီး မတွေးချင်တော့
တာရယ် ပြီးတော့ အများကြီး တောင့်တလိုက်ရင် ခင်ဗျား
ပင်ပန်းမှာစိုးတာရယ်ကြောင့်သာ ပျော်ပါတယ်ဆိုတဲ့စကားနဲ့
မျှော်နေတာတွေကို မပြောဖြစ်ခဲ့တာပါ ။
ကျွန်တော်လေ … ပျော်ရွှင်ခြင်းတွေကို မသိတာကြာ
ပြုံးရယ်ခြင်းတွေ မရှိတာလဲကြာပြီ ။ ပြီးတော့ .
တစ်စုံတစ်ယောက်ကြောင့် ပျော်ရခြင်းတွေ မရှိတာ ပို့လို့
တောင် ကြာပြီ ။ ဒါပေမယ့်ဗျာ … တချို့ စကားလုံးတွေက
ပြောပြီးသွားမှ စတာပါဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ပြန်ပြီးထိန်းသိမ်း
လိုက်တာပဲ ကောင်းပါတယ် ။ မင်းပြောခဲ့ဖူးတဲ့ စကားလိုပဲ
သံယောဇဉ်ဆိုတာ ရစ်နှောင်မိပြီးသွားရင် ဖြတ်ရခက်သလို
ကျွန်တော် တွယ်တာမိသွားရင်လဲ မင်း ဒီထက် ပိုပင်ပန်းရ
မယ် ။
မင်းအနားမှာရှိရင် ပျော်ပါတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးကိုပဲ သိမ်းထား
မယ် … သွားတက်လေးကို ခိုးပြီးငေးမယ် ကိုယ်လှုပ်လို့ ပြုံးရီ
သွားတာလေးနဲ့ ပျော်အောင်နေမယ် ။ တစ်ခါတစ်လေ .. ကို
ယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ် ငေးပြီး တိတ်သွားတဲ့မင်းကို မနှောင့်ယှက်
ပဲနေမယ်လေ …
ကျွန်တော့်ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်နာကျင်သွားရမှာ သိပ်
ကြောက်သလို တွယ်တာမိသွားမှာကိုလဲ ကျွန်တော် ကြောက်
တယ် ။ မင်းကို မယုံကြည်တာတော့ ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ ကံ
တရားကို အလုံးစုံ မယုံကြည်ရဲတော့တာပါ ။ အမြဲတမ်းရှိနေ
ချင်တယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကူး အများကြီးကိုမှ ချိုးနှိမ်ပြီး … မင်း
ပေးသလောက်ပေါ့ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ပဲ ရပ်နေခဲ့မိတော့တာ
လေ ။
ဒါပေမယ့် … ကျွန်တော် တွယ်တာမိသွားမှာကြောက်တယ်
ဆိုတဲ့စကားဟာ အရာရာ လွန်သွားပြီးမှ ထွက်လာတဲ့ စကား
မှန်း မင်းကို မသိစေချင်ခဲ့ပါဘူး ။ မင်းပင်ပန်းမှာစိုးတယ် ပြီး
တော့ ရနေတဲ့အရာလေးတွေ ဆုံးရှုံးသွားမှာစိုးတယ် ။ ပြီး
တော့လေ မတော်တဆများဆိုပြီး … မင်းမရှိတော့ရင်လို့များ
တွေးမိရင် သက်ပြင်းတွေ အကြိမ်ကြိမ် သက်ပြင်းတွေချပြီး
အရာရာက ဝေဝါးသွားရတာမျိုးပေါ့ ။
မင်းသိရဲ့လားလို့ … မေးချင်သလို မင်းမသိအောင်လဲ ထား
ချင်တယ် ။ ဘာလို့လဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းတွေ များရင် တဖြေးဖြေး
ဖြေရတာ ပင်ပန်းလာတတ်တာပဲ မဟုတ်လား ။ လူတစ်
ယောက်က အရမ်းတွယ်ကပ်နေမိရင် တဖြေးဖြေး မွန်းကျပ်
တတ်တာပဲ မဟုတ်လား ပြီးတော့လေ အလိုက်မသိပါများရင်
တစ်ခါတစ်လေကျ စိတ်ကုန်သွားတတ်တာပဲ မဟုတ်လား ။
ကျွန်တော်ကလေ တွယ်တာမိသွားရင် … တစ်ခါတစ်လေကျ
တော့ တဇွတ်ထိုးဆန်တတ်တာ ကျွန်တော့်အကြောင်း
ကျွန်တော်သိတယ် ။
နည်းနည်းလေး မျက်စိအောက်က ပျောက်သွားရင် ဘာလို့
လဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းတွေနဲ့
အတွေးတွေများနေတတ်တာ ။ ။ ပြီး
တော့လေ ခင်ဗျား နားငြီးသွားအထိ စကားတွေ ပြောနေမိ
တာ ။ ကျွန်တော်ကလေ ဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးတော့ ပျောက်ရှသွားမှာ
စိတ်နဲ့ ကျွန်တော် နေရာတကာကို အရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့
စိုးရိမ်ကြောင့်ကျနေမိမှာစိုးတယ် ။ မင်း မွန်းကျပ်မှာပေါ့ ပြီး
တော့ ပင်ပန်းမှာပေါ့ ။
ဒါကြောင့်ပဲ တွယ်တာမိမှာကြောက်တယ်ဆိုတဲ့ စကားကို
သုံးပြီး တွယ်တာမိသွားတဲ့စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး မင်းမသိ
အောင် သိမ်းထားနေမိတာပါ ။ မင်းကိုတော့ ယုံပါတယ် ကံ
တရားကို အလုံးစုံ မယုံကြည်ရဲတော့တာ ။ ပြီးတော့ .. ကိုယ့်
စိတ်ကိုယ်ကိုယ် အသိဆုံးမို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အပင်ပန်းခံ
နေမိတော့တာ ။
။