Trap n' roll

Moe Htet B+

ချစ်ဖွယ်ထိုနှမကို မြတ်နိုးပိုင်ဆိုင်စေလိုကာမူငြား လှမ်းကာခူးချင်သော်လည်း စိတ်ဝယ်ကြောင့်ကြ လူငယ်ဘဝရောက်စမို့ နှမပျို၏မေတ္တာကိုတောင်းတမိသော်လည်း ညိုးငယ်စိတ်အား ‌ရှိလေကားမို့ ပိုင်ချင်သော်လည်း မခူးနိုင်... ။

Karan

"အမည်မသိခံစားချက်များသို့မဟုတ်အဆိုးမြင်ဝါဒ''

တကယ်ကို တစ်ခဏအေးအေးဆေးဆေးထိုင်ပြီး စဥ်းစားကြည့်လိုက်ရင် လူသားဆိုတာ တကယ်မလွယ်တဲ့ အသက်တာတစ်ခုပါ။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးဖြစ်ဖြစ်၊ လူတိုင်းမှာ သူ့ရဲ့အတွေးအမြင်၊ စိတ်ထဲက သံသယ၊ မကျေနပ်မှုတွေနဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ တည်ရှိနေတတ်တယ်။ ဒီအရာတွေထဲမှာ အရမ်းလွယ်လွယ်နဲ့ လူတွေအကြား ကျယ်ပြန့်လာတာကတော့ “အဆိုးမြင်ဝါဒ” တော့ ဖြစ်လာပါတယ်။
အဆိုးမြင်ဝါဒက တကယ်ကို ရှုပ်တယ်။ စတဲ့အချိန်မှာ မကြာသေးခင်ကတည်းက တစ်ချို့အရာတွေ မအဆင်မပြေဖြစ်လာတာမျိုး၊ မျှော်လင့်ထားတာတွေ မဖြစ်ဖြစ်တာမျိုးကနေ စတင်တာဖြစ်တတ်တယ်။ တကယ်လည်း မပြောမဖြစ်တဲ့အချက်တစ်ခုက လူတိုင်းမှာ အတိတ်က အနာဂတ်ကိုအခြေခံပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်းတစ်မျိုးမျိုးရှိနေတတ်တာပဲ။ ဒီလိုစဉ်းစားနေရင်းနဲ့ “တကယ်လား၊ တာတာပဲဖြစ်မယ်၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဆိုတဲ့အတွေးတွေက အမြဲတမ်းထပ်ခါတလဲလဲ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
အဆိုးမြင်ဝါဒနဲ့အတူ နေထိုင်မနေထိုင်ကောင်းတဲ့နေ့တွေတောင် ရှိလာတတ်တယ်။ အလုပ်ရတယ် ဆိုတာနဲ့ “တစ်လပဲခံနိုင်မလား” ဆိုတဲ့အတွေး။ သူငယ်ချင်းအသစ်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီးရင် “မကြာခင်မှာ သူကကျိမ့်ကျိမ့်ချွန်မှာပါ” ဆိုတဲ့သံသယ။ ဘဝကိုအမြဲကြည့်မယ်ဆိုတာမဟုတ်ဘဲ အမြဲလိုလို ဆိုးဆိုးမြင်မြင်နဲ့ ကြည့်မယ်ဆိုတာက တကယ်ကို စိတ်ဖိစီးမှုကိုဖန်တီးပါတယ်။
ဒီလိုတွေအကုန်ကြောင့်လည်း အဆိုးမြင်ဝါဒက များများကြီး လူသားတစ်ဦးရဲ့ စိတ်ဓာတ်၊ စွမ်းရည်နဲ့ အသက်မွေးမှုအထိ ဝင်ရောက်လာနိုင်တယ်။ ပျော်စရာအခွင့်အလမ်းတစ်ခုတောင် ရှေးစဉ်ပြီး “ဟုတ်လား၊ မဖြစ်နိုင်ဘူးထင်တယ်” လို့ဆိုးမြင်နေတာကြောင့် မဖြစ်မနေဆုံးရှုံးတာမျိုးတွေပေါ်လာတတ်တယ်။

ငါ့ကိုယ်ငါအမှောင်ထဲကိုရောက်နေတယ်လို့ထင်ခဲ့ပေမယ့် ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့နေရာကိုငါမြင်ခဲ့ရတယ်။

Karan X dubble j song

ငါဘာဖြစ်သွားတာလဲ

အိပ်ချိန်တွေမှာ မျက်ခွံတွေကပေါ့ပါးလွန်းနေတယ် ငါ့ရဲ့စိတ်က တခုခုကိုအပြေးအလွှားတိုးဝင်နေသလိုခံစားချက်မျိုးနဲ့ ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အထိအတွေ့အာရုံက နာမ်နဲ့ကွဲထွက်နေတယ် အိပ်ဖို့ကြိုးစားလိုက်တိုင်းအတိတ်ရဲ့အမှတ်တရတွေက ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလိုအမြင်အာရုံမှာထပ်ဟပ်နေတယ် အဲ့ပုံရိပ်တွေကိုဖျောက်ပစ်တော့လဲ အရောင်ကာလာစုံလင်တဲ့စာလုံးတွေက ငါ့ဦးနှောက်မှာ lyrics တစ်ခုလို အတွေးတိုင်းကို စာတန်းထိုးပြသလို ပေါ်လာတယ် အော်... လူတွေ အတော်ရက်စက်ပါလား ရခိုင်တွေနဲ့ပြည်ပလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းပြသနာကလဲရှိနေသေးသလို မြန်မာပြည်တွင်းကလဲမအေးချမ်း ပြည်ပထွက်ဖို့အားခဲနေတဲ့ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေက online school တွေအရဆိုခန့်မှန်း‌ခြေ ၈ထောင်ကျော် စီးပွားရေးရောလူမှုရေးပါကျဆင်းလို့ဒီနိုင်ငံမှာကြီးပွားဖို့ကဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင် ပြည်ပကိုသာလူငယ်တွေအကုန်ထွက်ခဲ့ရင်မြန်မာပြည်လစ်ဟင်းသွားမလား နောက်တစ်လဆိုအယောင်ပြရွေးကောက်ပွဲကိုမဲပေးဖို့တိုက်တွန်းကြတော့မယ် အရည်အချင်းတွေတိမ်မြှုပ်နေတဲ့ငါတို့ဘဝတွေကိုအခွင့်အလမ်းသစ်တွေကရှိလာပါအုံးမလား နိမ့်ကျတဲ့သူတွေကရောခေတ်ဆိုးမှာ အနင်းချေခံဘဝနဲ့ပဲလုံးပါးပါးကုန်မလား ငါတို့ကရောပြည်ပမှာဒီနိုင်ငံရဲ့ပျက်စီးကိန်းကိုရပ်ကြည့်နေရုံကလွဲပြီးဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘူးလား ဟူး... ငါတကယ်အိပ်ဖို့ကြိုးစားပြီ...

Karan

"Existentialism''

Existentialism ဆိုတာက လူတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ဘဝအဓိပ္ပါယ်ကို ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေရမယ့်အကြောင်းကို အခြေခံထားတဲ့ စိတ်ပညာနဲ့အတွေးအခေါ် school တစ်ခုပါ။ တကယ်လို့ မင်းတစ်ယောက်ထဲရှိပြီး ဘာကြောင့်မွေးဖွားလာရတာလဲ၊ ဘာအတွက်ကြောင့်နေထိုင်နေရတာလဲ၊ ဘာတွေအတွက် မင်းရဲ့ရွေးချယ်မှုတွေကအရေးကြီးတာလဲဆိုတာတွေနဲ့ အမြဲတွေးနေရင်၊ မင်းဟာ Existentialist တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီအယူအဆမှာ အဓိကကတော့ မင်းဘဝကို ဘယ်သူမှ သတ်မှတ်ပေးမယ်မဟုတ်ဘူး။ ဘာသာရေးကဖြစ်ဖြစ်၊ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့နေသင့်တယ်ဆိုတာ မင်းအစားဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ အခွင့်မရှိဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ မင်းဘဝကို ဖန်တီးရတာပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒီလိုဆိုတဲ့အခါမှာ မင်းမှာ တကယ်လွတ်လပ်မှုရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ထိုလွတ်လပ်မှုနဲ့အတူ တာဝန်ယူမှုလည်းတစ်ပြိုင်နက်လာတယ်။ မင်းလုပ်တဲ့ရွေးချယ်မှုတိုင်းက မင်းဘဝကိုပုံဖော်နေတယ်ဆိုတာကို နားလည်ဖို့လိုတယ်။
Existentialist တွေက ဘဝမှာသဘာဝအဓိပ္ပါယ်တစ်ခုတည်းရှိတယ်ဆိုတာကို မယုံကြည်ကြဘူး။ Camus ဆိုတဲ့legend တစ်ယောက်ကတော့ ဒါကို "Absurdity" လို့ခေါ်တယ်။ သူ့အယူအဆအရကမ္ဘာကြီးဟာ တကယ်တော့ အဓိပ္ပါယ်မဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းလိုလူတွေကတော့ အဓိပ္ပါယ်ရှာဖွေနေတာပဲ ဖြစ်နေကြတယ်။ ဒီထဲမှာပဲ ဝိညာဉ်အမြင်နဲ့တိုက်ခိုက်တဲ့ အတွေးတွေကြားထဲကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရှာဖွေတယ်။ Jean-Paul Sartre က “Existence precedes essence” ဆိုပြီး ပြောခဲ့တာမျိုးကလည်း ဒီအယူအဆနဲ့တစ်ပြိုင်နက်ပါပဲ။ သူ့အယူအဆအရ လူတစ်ယောက်ဟာ ပထမဆုံး ရှိတယ်။ ရှိပြီးမှ ဘယ်လိုလူမျိုးဖြစ်မလဲဆိုတာကို သူကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ရတယ်။ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပြီး ဖန်တီးရတဲ့အရာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ သူက လူတစ်ယောက်တစ်ယောက်မှာ ဘဝကိုဖန်တီးတဲ့အခွင့်အရေးနဲ့ တာဝန်တွေကို အပြည့်အဝနားလည်ဖို့လိုတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။
ဘဝရဲ့အဓိပ္ပါယ်မဲ့မှုတွေကို ခံယူနိုင်ဖို့အတွက် ကြံ့ခိုင်မှုလိုတယ်။ Kierkegaard လိုပညာရှင်တွေကတော့ သခင်ဘုရားအပေါ်ယုံကြည်မှုနဲ့ ဒီအရာကိုဖြေရှင်းနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ Nietzsche ကတော့ ဘုရားသခင်ကိုပဲ “သေပြီ” လို့ ပြောတယ်။ သူ့အတွက် ဘုရားမရှိတော့ဘူးဆိုတာက လူ့ဘဝဟာ တကယ်လွတ်လပ်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီလွတ်လပ်မှုဟာ တခြားတစ်ဖက်မှာ လွယ်ကူတဲ့အရာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူကလည်း သတိပေးခဲ့တယ်။ Sartre, Beauvoir တို့လို လူတွေကလည်း လူသားတစ်ယောက်ဟာ တာဝန်ယူမှုမရှိဘဲ နေနိုင်မယ်ဆိုတာကို ငြင်းဆန်ကြတယ်။ သူတို့အမြင်နဲ့ဆိုရင် မင်းဟာ မင်းရဲ့ရွေးချယ်မှုတွေနဲ့ပဲ မင်းဘဝရဲ့တန်ဖိုးကိုဖန်တီးနေတာဖြစ်တယ်။
တစ်ကမ္ဘာလုံးထဲမှာ ကိုယ်တိုင်မှန်မှန်ထင်မှတ်ပြီး ရွေးချယ်နိုင်ဖို့၊ တာဝန်ယူနိုင်ဖို့၊ မရှိတဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးနိုင်ဖို့ဆိုတာကတော့ လွယ်တာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် Existentialism ကတော့ ဒီအခက်အခဲထဲမှာပဲ လူ့ဘဝရဲ့ တန်ဖိုးကိုတွေ့နိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ မင်းဘဝရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က မသတ်မှတ်ပေးနိုင်ဘူး၊ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ အဲဒီအဓိပ္ပါယ်ကို ဖန်တီးရတာဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခုဟာ ဒီအယူအဆရဲ့ နှလုံးသားဖြစ်တယ်။

၄။ ယဉ်ကျေးမှု တော်လှန်ရေး(သို့မဟုတ်) လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ဖျက်ဆီးခြင်း (၁၉၆၆–၁၉၇၆)
မဟာခုန်ပျံကျော်လွှားရေးကြောင့် မှေးမှိန်သွားသည့် အာဏာကို ပြန်လည်ရယူရန် မော်စီတုန်းသည် တရုတ်လူမှုအဖွဲ့အစည်းကို လုံးဝပြိုလဲသွားစေမည့် ယဉ်ကျေးမှု တော်လှန်ရေးကို စတင်ခဲ့သည်။
အနီရောင်ကိုယ်ရံတော်တပ်သားများ (Red Guards) ဟုခေါ်သော ဆယ်ကျော်သက် ကျောင်းသားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အဖွဲ့များကို "တော်လှန်ရေး ရန်သူများ" ကို နှိမ်နင်းရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကျောင်းဆရာများ၊ ပညာတတ်များ၊ အနုပညာရှင်များနှင့် ပါတီဝင်‌ေဟာင်းများ ကို ဖမ်းဆီးပြီး လူထုရှေ့တွင် ရိုက်နှက်၊ ညှဉ်းပန်း၊ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
တရုတ်ပြည်၏ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော သမိုင်း၀င်ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းများ၊ စာပေများနှင့် ပန်းချီကားပေါင်းများစွာ ကို "အဟောင်းလေးခု" ဟု စွပ်စွဲကာ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
ကွန်မြူနစ်ပါတီအတွင်းမှ မော်စီတုန်း၏ အတိုက်အခံမှန်သမျှကို ရှင်းလင်းခဲ့ရာ တရုတ်၏ နိုင်ငံရေး ခေါင်းဆောင်မှုသည် ကမောက်ကမ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် လူမှုရေးပဋိပက္ခနှင့် အကြမ်းဖက်မှုများအသွင်ဖြင့် ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး လူသန်းပေါင်းများစွာ သည် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှု သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်မှုများကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

မော်စီတုန်း၏ ရက်စက်မှုမှတ်တမ်းများသည်
စစ်မှန်သောကွန်မြူနစ်ဝါဒဟူသည့် စကားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် လူသားတို့ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် သွေးချောင်းစီးမှုများ မြောက်များစွာရှိခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြသလျှက်ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ အာဏာတည်ဆောက်မှုအကြွင်းမဲ့ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် မျက်မှောက်ခေတ် တရုတ်ပြည်သူများ၏ လေးစားမှုနှင့်ယုံကြည်မှုကို ရရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။
(အရှေ့တောင်အာရှတွင် တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ကူညီပံ့ပိုးမှုကိုရယူပြီး အင်အားကြီးထွားခဲ့သည့် ကွန်မြူနစ်ပါတီကြီး ငါးခုအနက် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ(ဗကပ) သည်လည်း တစ်ခုအပါအ၀င်ဖြစ်ပါသည်။
သို့သော်လည်း ပါတီတွင်းအကွဲအပြဲများ၊ ‌လက်အောက်ငယ်သားများမှတော်လှန်ပုန်ကန်မှုများနှင့် အစိုးရတပ်များ၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန်တိုက်ခိုက်ခံရမှုများကြောင့် တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် အာဏာတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိခဲ့ပဲ 1989 ခုနှစ်အရောက်တွင် အပြီးတိုင် ပြိုကွဲခဲ့ရပါသည်)


Disclaimer: I do not own the rights to these images. All images were found on Google Search.

https://www.facebook.com/share/p/1DDz2qXETF/

Crd

4 Step Of Relationship

ကျွန်တော်ဖြတ်သန်းဖူးရသလောက် Relationship တွေမှာအဆင့်၄ဆင့်ရှိတယ် အဲ့အဆင့်တွေကိုကျော်လွှားနိုင်မှတကယ်ကိုလက်ထပ်ယူလို့ရတဲ့ perfect ဖြစ်တဲ့ relationship ဖြစ်မာပေါ့နော် ကဲ

အဆင့်တစ် သိရှိခြင်း

ပြောရရင်ကျွန်တော့်အကြောင်းတွေကျွန်တော်ထုတ်မပြသေးတာတွေကို သူမ သိလာတယ် သူမ ပြောနေကြမဟုတ်တဲ့သူမရဲ့အတိတ်ဘဝကအကြောင်းတွေ လက်ရှိအကြောင်းတွေပေးသိမယ် ဘာတွေဝါသနာပါလဲ အကြိုက်တူလားမတူလား စိတ်နေစိတ်ထား ယူဆတဲ့ ideology တွေကိုသိလာရမယ်ပေါ့ relationship တော်တော်များများက ဒီနေရာမှာ အများစုကျရှုံးတတ်ကြတယ် ကိုယ်တွဲခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့အကြောင်းကိုသိလာပြီးမှ တွဲမိတာနောင်တရတာမျိုးဖြစ်တတ်တယ် ဒါမျိုးက ရည်းစားထားဖူးတဲ့သူတိုင်းသိမှာပါ။

အဆင့်နှစ် ဖြေရှင်းခြင်း

အဆင့်တစ်လိုမျိုးအဆင့်ကိုကျော်ဖျက်လာနိုင်ကြတဲ့အတွဲတွေဟာ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူကိုလက်မလွတ်ပဲအရာရာကိုသည်းခံဖြေရှင်းမယ်ဆိုတဲ့အရာတွေပါ ဥပမာ အမ် ကောင်မလေးကကောင်လေးကို နင်ဆေးလိပ်မသောက်နဲ့ လို့တားလိုက်သလိုပေါ့ ဆေးလိပ်သောက်လို့ထားသွားခြင်းမဟုတ်ပဲ ဆေးလိပ်ဆိူတဲ့ပြသနာကိုဖြေရှင်းလိုက်တာမျိုး၊ ဒါအဆင့်မှာလဲအတွဲအများစုကျရှုံးကြပါတယ် ဘာလို့ဆို ပြုပြင်ခိုင်းတာတွေများလာတဲ့အခါ တဖက်သားကရုန်းထွက်ချင်လာကြတယ် ချုပ်ကိုင်သူကလဲ ပင်ပန်းလာတယ်၊ ဒါကဘဝနှစ်ခုကိုပေါင်းစပ်တာဖြစ်တဲ့အတွက် အဆင့်တစ်နဲ့အဆင့်နှစ်က အတိတ်ကအရာတွေကို လက်ရှိထိ နှစ်ဦးသဘောတူညှိလိုက်တာပါ

အဆင့်သုံး နားလည်ခြင်း

ဒါကတော့ အပေါ်ကအဆင့်တွေနဲ့ကွဲပြားသွားပြီ ပြောရရင်နားလည်ခြင်းက လက်ရှိပစ္စုပ္ပန်နဲ့ အနာဂတ်ကိုအခြေခံခြင်းပါ၊ ကောင်လေးက ကောင်မလေးကို တစ်ညလောက် ကျောင်းစာတွေရှိလို့ ကောင်မလေးဘက်ကို ခနအချိန်မပေးတဲ့အခါကောင်မလေးက မျှတွေးပြီးနားလည်‌ပေးတာမျိုးပေါ့ အပြန်အလှန်စိတ်မဆိုးပဲ နားလည်နေခြင်းက ပြသနာတွေကိုမတိုးစေပဲ ပိုနွေးထွေးလာစေတယ် အဲ.. ဒီအဆင့်မှာလဲလူတွေကျရှူံးကြပါသေးတယ် အများစုကနားလည်မပေးနိုင်တာ သဝန်အရမ်းတိုတာ မေတ္တာတောင်းတတာ ပြသနာကိုဆက်စပ်ထိမခံတာမျိုးပေါ့။

အဆင့်လေး အေးစက်ခြင်း

ဒီအပိုင်းကတော့ ကျွန်တော်အမြဲကျရှုံးတတ်တဲ့နေရာပေါ့.. ‌အေးစက်ခြင်းက တကယ်တော့ relationship တစ်ခုရဲ့အဆုံးသတ်ပါ တစ်ယောက်အကြောင်းတစ်ယောက်သိတော့ စကားတွေနည်းလာတယ် အကြောင်းအရာတွေရှားလာမယ် အရာရာကိုနားလည်ပေးထားတော့ တချို့ကိစ္စတွေကိုလဲစကားသိပ်ပြောစရာမလိုနေဘူး ‌မကြိုက်မနှစ်သက်တာတွေကိုညှိယူပြီးသားမို့ ဖြေရှင်းစရာလဲမရှိတော့ဘူး လုံးဝ‌တည်ငြိမ်သွားကြတယ် အဲ ဒီနေရာကတော့ long distance relationship တွေအမြဲကျရှုံးကြတဲ့နေရာပါပဲ ကျွန်တော်အပါအဝင်ပေါ့။


#Karan

In Myanmar they say
"ကိုယ်မင်းကိုသစ္စာရှိပါ့မယ်"
but
in poetry we say
"နေ၀င်သွား၍လ၀န်းထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်
နေကြာပန်းတို့သည် ဦးခေါင်းကိုငုံ့၍ခဏတာ သေဆုံးကြသည်။"

Nobody care my raps but I proud of making that

-Karan

ရောမရဲ့နေထွက်ချိန်အစ ပုံဂံပြည်ရဲ့နေဝင်ချိန်အထိ မင်းနဲ့အတူကြည့်ချင်တယ် မပတ်သတ်မိအောင်နေရင်းနဲ့ပဲသဘောကျရတဲ့ ပင်မြင့်ထက်ကသဇင်ပန်းလေးလို့တင်စားရတဲ့ မင်းလေးကို မပိုင်ဆိုင်ရရင်တောင် ချစ်တာလေးတော့သိစေချင်ပါတယ်။

တစ်ခုပြောမယ်နော်၊ငါ့ညီငါ့ညီမဖြစ်ရလို့ နှိမ်လို့ရမယ်မထင်နဲ့၊ မျက်နှာငယ်စရာလဲမရှိဘူး ခါရန့်ညီ၊ခါရန့်ညီမဆိုပြီးစနေလဲနာစရာအကြောင်းမရှိဘူး၊ငါ့ညီဖြစ်နေရလို့နိမ့်ကျသွားတာမျိုးလဲမရှိဘူး။

Erostratus

သမိုင်းထဲမှာ လူအများစုက ထူးခြားတဲ့စွမ်းဆောင်‌ရည်တွေ၊ကောင်းမွန်တဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့စိတ်နှလုံးကြီးမြတ်မှုကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားလာကြတယ်။ ဒါပေမယ့် တချို့လူတွေကတော့ ဖျက်ဆီးခြင်း၊ အကြမ်းဖက်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် သမိုင်းမှာ ကျန်ရစ်သွားကြတယ်။ အဲဒီလို နာမည်ဆိုးနဲ့ အမြဲမှတ်မိခံရသူတွေထဲမှာ Erostratus ဟာ အထူးထင်ရှားတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်။

Erostratus က ရှေးဟောင်းဂရိခေတ်မှာ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး “အောင်မြင်မှု” ကတော့ Temple of Artemis ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒီဘုရားကျောင်းဟာ ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်ခုနစ်ခုထဲက တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ အထင်ကရ အဆောက်အဦးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ လူအများအတွက် ဒီလိုအံ့ဖွယ်ရာကို ဖျက်ဆီးခြင်းဟာ ရူးသွပ်မှုတစ်ခုလို ထင်ရပေမယ့် Erostratus အတွက်တော့ အဲဒါဟာ သူ့နာမည်ကို သမိုင်းထဲမှာ ကျန်စေဖို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်တယ်။

သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေအရ Erostratus ကို ဖမ်းဆီးပြီး ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာလဲလို့ မေးမြန်းတဲ့အခါ သူက “လူတွေ ငါ့နာမည်ကို မှတ်မိစေချင်လို့” လို့ ဖြေခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ဒီစကားဟာ လူသားစိတ်အတွင်းက “အသိအမှတ်ပြုခံချင်မှု” ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထင်ဟပ်စေတယ်။ လူတစ်ယောက်ဟာ အကျိုးရှိတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ မကျော်ကြားနိုင်တဲ့အခါ ဖျက်ဆီးခြင်းကိုတောင် ရွေးချယ်တတ်တယ်ဆိုတဲ့ အမှန်တရားကို Erostratus ရဲ့ လုပ်ရပ်က ဖော်ပြနေတယ်။

အာဏာပိုင်တွေကတော့ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်မသွားစေဖို့ သူ့နာမည်ကို မည်သူမျှ မဖော်ပြရဆိုပြီး တားမြစ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သမိုင်းရေးသူတွေက ဒီဖြစ်ရပ်ကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့တဲ့အတွက် “Erostratus” ဆိုတဲ့ နာမည်က ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီကနေ “Erostratic fame” ဆိုတဲ့ စကားလုံးတောင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး “နာမည်ကြီးဖို့ မကောင်းတဲ့လုပ်ရပ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခြင်း” ကို ဆိုလိုလာတယ်။ အလားတူပုံစံမျိုးပဲ အမေ့‌အလျော့ခံရခြင်းကိုကြောက်ရွံ့တဲ့လူတွေက Erostratus ဝါဒကိုစွဲကိုင်လာကြတယ်။

ယနေ့ခေတ် လူမှုကွန်ရက်တွေမှာလည်း Erostratus နဲ့ ဆင်တူတဲ့ အပြုအမူတွေကို တွေ့နိုင်တယ်။ တချို့လူတွေက လူသိများဖို့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ challenge တွေ လုပ်ကြတယ်၊ တချို့က အငြင်းပွားဖွယ်ရာတွေ ဖန်တီးကြတယ်။ ဒီအရာတွေက Erostratus ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ဟာ ရှေးခေတ်မှာပဲ မဟုတ်ဘဲ ယနေ့ခေတ်အထိ ဆက်လက်ရှိနေသေးကြောင်း ပြသနေပါတယ်။

Erostratus ရဲ့ ဇာတ်လမ်းက လူသားတွေရဲ့ အတွင်းစိတ်ကို မေးခွန်းထုတ်မိစေတယ်။ အဲ့အရာကတော့ “လူတစ်ယောက်ဟာ မေ့ပျောက်ခံရခြင်းထက် နာမည်ဆိုးနဲ့တောင် မှတ်မိခံရတာကို ပိုလိုချင်နိုင်သလား” ဆိုတဲ့ မေးခွန်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

-Kristof

သီချင်းတွေနဲ့ကျွန်တော်

ကျွန်တော်ဟာအထီးကျန်နေသူတစ်ယောက်ပါ။ ကျွန်တော်အထီးကျန်ရတဲ့ခံစားချက်ကိုမုန်းတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့လိုအခြေအနေဖြစ်အောင် ကိုယ်တိုင်ပဲဖန်တီးယူထားမိတယ်။ လူအများစုက ကိုယ်ချစ်ရတဲ့သူတွေနဲ့ပဲ အချိန်ကုန်ဆုံးတတ်ကြတယ်။ ကိုယ်စီချစ်ရတဲ့သူတွေ မြတ်နိုးရတဲ့သူတွေနဲ့ တန်ဖိုးထားရတဲ့သူတွေနဲ့အတူပေါ့။ ကျွန်တော်လဲတချိန်ကချစ်ရသူတွေနဲ့အတူ ရှင်သန်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့်ဆုံစည်းခြင်းရှိရင်ခွဲခွာခြင်းရှိသလို ချစ်ရသူတွေကိုယ့်အနားက ထွက်သွားတဲ့ခံစားချက်ကိုမုန်းတယ်။ အဲ့ဒီနောက်တော့ ကျွန်တော်အားလပ်ချိန်တွေမှာ သီချင်းနဲ့ပဲကုန်ဆုံးလေ့ရှိတော့တယ်။ ရူးသွပ်နေချိန်မှာ trap beat တွေကတတ်ကြွစေတယ်။ စိတ်ဓာတ်ကျနေချိန် ဂီတသံစဉ်တွေက မြူးကြွမှုကိုပေးစွမ်းတယ်။ စိတ်ပျက်အားငယ်နေချိန် သီချင်းသံအေးအေးလေးတွေကနှစ်သိမ့်တယ်။ သီချင်းတွေက လူသားတွေထက်ပိုပြီးကျွန်တော့်ကိုနားလည်မှုပေးနိုင်ပါတယ်။ သီချင်းတွေသာမရှိရင်ကျွန်တော်အသက်ရှင်သန်နိုင်မယ်မထင်မိတော့ပါဘူး။ Music ဆိုတဲ့အရာကိုဖန်တီးပေးခဲ့တဲ့ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်။

-Kristof

Absurdism


အဓိပ္ပါယ်မရှိသောကမ္ဘာထဲမှ
လူသား၏ ရှင်သန်မှု။

Absurdism သည် လူသား၏ “ဘဝအဓိပ္ပါယ်ကို ရှာဖွေလိုသည့် စိတ်” နှင့် အဓိပ္ပါယ်မပေးသော universe တို့ကြားက ပဋိပက္ခကို အခြေခံထားသည့် အတွေးအခေါ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ လူသားများသည် ကိုယ်ပိုင်ဘဝအတွက် အကြောင်းပြချက်၊ ရည်ရွယ်ချက်၊ အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုခုကို အမြဲရှာဖွေချင်သော်လည်း universe ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုကို absurd ဟု ခေါ်ကြသည်။

Absurdism ကို ပြောလျှင် Albert Camus ကို မဖြစ်မနေ ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ Camus သည် absurdism ကို system တစ်ခုအဖြစ် မတည်ဆောက်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ စာပေများနှင့် essays များမှတစ်ဆင့် absurd world အကြောင်းကို အလွန်သက်ရောက်မှုရှိစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် The Myth of Sisyphus တွင် လူသားဘဝ၏ အဓိပ္ပါယ်မဲ့မှုကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ရှင်းပြထားသည်။

Greek mythology ထဲတွင် Sisyphus ဆိုသော လူတစ်ဦးကို ဘုရားများက ဒဏ်ပေးခဲ့ကြသည်။ သူ၏အလုပ်မှာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်လုံးကို တောင်ပေါ်သို့ အမြဲတွန်းတင်ရပြီး တောင်ထိပ်နီးရောက်တိုင်း ကျောက်တုံးသည် ပြန်လှိမ့်ကျသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ထပ်မံတွန်းတင်ရပြန်သည်။ အဆုံးမရှိ၊ ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော အလုပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ Camus က လူသားဘဝကို ထိုအခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းများ၊ ရှင်သန်မှုများ၊ မျှော်လင့်ချက်များသည် တခါတရံ အဓိပ္ပါယ်မဲ့သလို ခံစားရနိုင်သည်။

သို့သော် Absurdism သည် hopeless philosophy မဟုတ်ပေ။ Camus ၏အမြင်အရ လူသားသည် meaning မရှိကြောင်း သိသော်လည်း ဆက်လက်ရှင်သန်ရမည်။ Suicide သည် အဖြေမဟုတ်ကြောင်း သူက ပြောခဲ့သည်။ အဓိပ္ပါယ်မရှိသည့်ကမ္ဘာထဲတွင်ပင် လူသားသည် ကိုယ်တိုင် meaning ဖန်တီးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် Absurdism သည် despair ထက် rebellion ကို ပိုမိုအလေးပေးသည်။ Universe က အဖြေမပေးသော်လည်း လူသားက ဆက်လက်မေးခွန်းထုတ်မည်၊ ဆက်လက်ရှင်သန်မည်၊ ဆက်လက်ဖန်တီးမည်ဟူသော စိတ်ဓာတ်ဖြစ်သည်။

Absurdism ကို Existentialism နှင့် မကြာခဏ နှိုင်းယှဉ်လေ့ရှိသည်။ Existentialism က လူသားသည် ကိုယ်ပိုင် meaning ကို ဖန်တီးနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း Absurdism က universe နှင့် meaning တို့အကြား အခြေခံ conflict ကို အလေးထားသည်။ ထို့အပြင် Nihilism ကဲ့သို့ “ဘာမှအဓိပ္ပါယ်မရှိ” ဟုသာ မရပ်တန့်ဘဲ meaning မရှိသော်လည်း ရှင်သန်ရန်၊ ခံစားရန်၊ ဖန်တီးရန် တိုက်တွန်းသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် လူငယ်များစွာသည် loneliness၊ uncertainty နှင့် existential crisis များကြားတွင် absurdism ကို စိတ်ဝင်စားလာကြသည်။ အနာဂတ်မသေချာမှု၊ relationship များ၏ပျက်စီးမှု၊ social pressure နှင့် modern life ၏ emptiness များကြားတွင် absurdism သည် လူသား၏ အတွင်းစိတ်ကို ထင်ဟပ်စေသော philosophy တစ်ခုဖြစ်လာသည်။ Meaning ကို မတွေ့ရသေးသော်လည်း ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ခြင်းသည်ပင် rebellion တစ်မျိုးဖြစ်သည်ဟု absurdism က ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

နိဂုံးချုပ်အားဖြင့် Absurdism သည် “ဘဝမှာ meaning မရှိနိုင်ဘူး” ဟုသာ ပြောသော philosophy မဟုတ်ပေ။ ထို meaning မရှိမှုကို လက်ခံပြီး၊ အဖြေမရှိသော universe ထဲတွင်တောင် လူသားသည် ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို သတ္တိရှိစွာ ဆက်လက်နေထိုင်နိုင်ကြောင်း ပြောသော philosophy ဖြစ်သည်။ အမှောင်ထဲတွင် အလင်းကို မတွေ့သေးသော်လည်း ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနေခြင်းကပင် လူသား၏ dignity ဖြစ်နိုင်သည်။

-Kristof

ဘယ်သူနဲ့မှမတူတဲ့
ကျွန်တော့်ရဲ့ music type ပါ။

Song name - ကြိုးမဲ့စွန်

အချစ်ရဲ့အတ္တ


အချစ်ကိုစာရေးဆရာတွေ၊တေးရေးဆရာတွေနဲ့ကဗျာဆရာအများစုက မီးလို့တင်စားတတ်ကြတယ်။ "အချစ်ဟာပူလောင်တဲ့မီးတောက်ငယ်တစ်ခု"လို့ မြန်မာစာသျှင်ထွန်းက အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ခဲ့သလို ဦးကျော်ဟိန်းရဲ့"ဒိုးရတော့မယ်အချစ်ရယ်" ဆိုတဲ့သီချင်းမှာလဲ အမုန်းနဲ့အချစ်ဟာအပူပြင်းဆုံးဆိုတဲ့မီးလို့တင်စားခဲ့တယ်။ လူတိုင်းတစ်ယောက်ချင်းဆီ‌တိုင်းကတော့အချစ်ကိုအဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုပုံ ကွဲပြားကောင်းကွဲပြားနိုင်ပေမယ့် အချစ်ရဲ့ဟာအေးချမ်းမှုကိုပဲ 100%ပေးတာမဟုတ်တာကိုတော့လက်ခံရမှာပါ။

အချစ်ရဲ့အတ္တဆိုတာကတော့ ချစ်ရသူရဲ့အရာရာကို ရယူလိုခြင်းပါ။ ဥပမာ တခြားလူထက်ပိုပြီးချစ်ရသူဆီက အခွင့်အရေးတွေ ပိုလိုချင်တယ်၊ပိုရချင်တယ်ဆိုတဲ့စိတ်ပါ။ ကိုယ်က တခြားလူနဲ့ယှဉ်လာရတဲ့အခါ ဦးစားပေးတာခံချင်တယ်။ အရာရာကို ကိုယ့်အပေါ်ပဲစိတ်ကိုရှိနေစေချင်တယ်။ အဲ့အရာကို psychology အရ Possessiveness လို့ခေါ်တယ်။ အဲ့အရာက အချစ်ကြီးလို့အတ္တကြီးတာမျိုးဖြစ်ပြီး " ငါ့ကိုပဲအာရုံစိုက်ရမယ်"၊ "ငါ့ခံစားချက်ကိုပဲကြည့်ရမယ်" ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ ဘယ်သူနဲ့မှရောနှောမခံတဲ့အတ္တကြီးစိတ်ကိုခေါ်တာပါ။ အဲ့အရာလူအများစုက ကိုယ့်အပေါ်အဲ့လိုမျိုး ချုပ်ကိုင်တာခံရတဲ့အခါ စိတ်ပင်ပန်းတာမျိူးဖြစ်ပြီး ရုန်းထွက်တတ်ကြပါတယ်။ အဲ့အခါ ချုပ်ကိုင်တဲ့သူကနေ နောက်ထပ် attachment anxiety လို့ခေါ်တဲ့ ဆုံးရှုံးရမှာကြောက်ပြီး clingy ဖြစ်လာတဲ့ ခံစားချက်တွေထပ်ဖြစ်လာပါတယ်။ အဲ့လိုနဲ့ပဲ relationship တော်တော်များများက ပျက်ဆီးတတ်ကြပါတယ်။

Relationship တွေမှာ ချုပ်ကိုင်ခံရတဲ့သူက မွန်းကြပ်တဲ့စိတ်နဲ့ စိတ်ပင်ပန်းနေသလို ချုပ်ကိုင်တဲ့သူကလဲစိတ်ပင်ပန်းပါတယ်။ ချုပ်ကိုင်တဲ့သူရဲ့ ရင်ထဲမှာ အပူလှိုင်းတွေတောက်လောင်နေတတ်ပြီး obsessive love လို့ခေါ်တဲ့ အလွန်အကျွံစွဲလမ်းတဲ့စိတ်ကိုဖြစ်နေစေပါတယ်။ ဒီလိုအရာတွေကို ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အခါ စိတ်ပင်ပန်းရတဲ့အခြေအနေတွေ ဖိအားတွေကိုရင်ဆိုင်ရတတ်ပြီး သာမန်ကိစ္စတွေမှာတောင်စိတ်တိုပြီးမဖြေရှင်းတတ်တော့ပါဘူး။ ဒါက psychology အရ Obsessive possessioness ဖြစ်နေလို့ပါ။ တကယ်လို့သာ လမ်းခွဲပြတ်စဲသွားရင် အဲ့လိုဖြစ်တဲ့လူ ၁၀ဝမှာ ၇၀လောက်က ပုံမှန်ဖြစ်သွားတာများပါတယ်။ ဒါကအလွန်အမင်းစွဲလမ်းနေရုံသက်သက်သာဖြစ်ပြီး လွတ်ချလိုက်တဲ့အခါ ရရှိခဲ့တဲ့ဖိအားတွေ ထိန်းချုပ်ချင်တဲ့စိတ်တွေ ပျောက်ပျက်သွားပြီး ကိုယ်ချစ်ခဲ့တဲ့ထိန်းချုပ်ခဲ့တဲ့လူအပေါ် သာမာန်စိတ်နဲ့ပြန်လည် ဆက်ဆံနိုင်သွားတာများပါတယ်။

ဒါကြောင့် မသာယာနိုင်တဲ့အချစ်ရေးသာရှိလာခဲ့ရင် လွတ်ချလိုက်ကြပါ subscribers တို့။

-Kristof

ကျွန်တော့်ရဲ့ပထမဆုံး Voice Actor ခြေလှမ်းပါ။ အခုလိုကူညီပေးတဲ့ Crystal Tone Team ကိုလဲကျေးဇူးပါ။

"What if I fall?"
"Bro.... What if you fly?"

ဘဝမှာ လူတော်တော်များများက မအောင်မြင်သေးခင်တည်းက ရှူံးနိမ့်သွားတတ်ကြတယ်။ အကြောင်းအရင်းကတော့ သူတို့အရည်အချင်းမရှိလို့ မဟုတ်ပဲ အခွင့်အရေးတွေကိုရပ်တန့်စေတဲ့ကြောက်စိတ်ကြောင့်ပဲ။ "ငါသာမလုပ်နိုင်ရင်"၊"လူတွေသာ ငါ့ကိုလှောင်နေရင်"၊ ကျရှုံးသွားရင်"ဆိုတဲ့မေးခွန်းတွေက အိမ်မက်တွေကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်။

သေချာတွေးကြည့်ရင် အခုလိုကြောက်နေတဲ့‌အရာက ဘဝကိုပြောင်းလဲပေးနိုင်မဲ့အခွင့်အရေးဖြစ်နေနိုင်တယ်။ ငှက်တစ်ကောင်ဆိုရင် ပျံသန်းလာနိုင်ဖို့ အမြင့်ကနေခုန်ချရသလို တောင်တက်သမားတွေကလဲ အမြင့်ကိုရောက်ဖို့ ခရီးကြမ်းတွေကို ရင်ဆိုင်ရတယ်။ အောင်မြင်သူတိုင်းက ကျရှုံးမှု၊နာကျင်မှုနဲ့အထီးကျန်မှုတွေရှိခဲ့ဖူးတယ်။

တစ်ခါတလေ Risk ယူတာကလည်း အန္တရာယ်မဟုတ်ဘူး။ မစမ်းကြည့်ပဲနေသွားတာကပဲ အကြီးမားဆုံး regret ဖြစ်တတ်တယ်။ "ငါသာအဲ့ဟာကိုလုပ်ခဲ့ရင်" ဆိုတဲ့စိတ်က အမြဲနှိပ်စက်နေနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့်စတင်ပါ။ နှေးနေလဲရတယ်။ ကြောက်နေလဲရတယ်။ perfect မဖြစ်လဲရတယ်။ အဓိကက ရပ်တန့်မနေဖို့ပဲ။

တစ်နေ့မှာ မင်းပြန်တွေးမိတဲ့အခါ မင်းကြောက်ရွံမိခဲ့တဲ့ ခုန်ချခြင်းက မင်းဘဝရဲ့ပထမဆုံး ပျံသန်းခြင်းဖြစ်နေမှာမို့လို့ပါပဲ။

-Kristof