"What is atheist''
Atheism ဆိုတာကို မယုံမှုဆိုပြီးသာလျှင်ထင်မိတတ်ပေမဲ့ အမှန်တကယ်တော့ အဲ့ဒါဟာ စိတ်အတွင်းမှာအနက်ရှိတဲ့သဘောတရားတစ်ခုပဲ။ အချို့လူတွေက ဘုရားရှိတယ်လို့ ယုံကြည်ကြသလို Atheist တို့ကတော့ “ဘုရားရှိတယ်ဆိုတာ သက်သေအထောက်အထားမရှိတဲ့အကြောင်းအရာ” လို့ထင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဟာ ဘုရားကိုမုန်းတာမဟုတ်ဘဲ “အကြောင်းအရင်းမရှိတာနဲ့အတူ မယုံနိုင်ဘူး” လို့ပဲယူဆကြတယ်။ ဘုရားမရှိဘူးဆိုတာက ဗျာမဲ့မဟုတ်ဘဲ သဘောတရားနဲ့အခြေခံထားတာတောင်ရှိတယ်။
သူတို့တွေးပုံကိုပြောရရင် ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ “သံသရာ” “ကမ္မ” “အကြောင်းအရာရှိခြင်း” ဆိုတဲ့သဘောရှိသလိုပဲ Atheist တို့မှာလည်း “အရာရှိတယ်ဆိုရင် သက်သေအထောက်အထားရှိဖို့လိုတယ်” ဆိုတဲ့သဘောရှိတယ်။ သူတို့အတွက် စကြဝဠာက ဘုရားတစ်ပါးဖန်တီးတာမဟုတ်ဘဲ သဘာဝတရားအတိုင်းဖြစ်လာတာ။ အဲ့တာကို Big Bang လို့ခေါ်ကြတယ်။ သက်တမ်းအရာတွေအားလုံးဟာ သဘာဝတရားအတိုင်း ပေါ်ပေါက်ပြီး ပျက်သွားတာ။ မည်သူမှ မထိန်းနိုင်၊ မစီမံနိုင်။ ဘုရားမရှိဘဲ သဘာဝပဲအင်အားရှိတယ်လို့ယူဆကြတယ်။ ဒါကြောင့်သူတို့အတွက် “ဘဝ” ဆိုတာဟာ သဘာဝအတွင်းက တစ်ခဏတန်ခိုးတစ်ခု။ မသေမီအထိသာရှိတာ။ သေပြီဆိုတာနဲ့ ပြီးသွားတာ။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိဘူး။ ဒါကြောင့်သူတို့က ယနေ့ဘဝတစ်ခုပဲ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ဒါကိုတန်ဖိုးထားဖို့ပဲလိုတယ်။
ဘုရားမယုံတဲ့သူဆိုတာ အကြမ်းဖက်တဲ့သူ မဟုတ်။ အမှန်တကယ်တော့ တချို့ Atheist တွေက နတ်ဘာသာဝင်တွေထက်တောင် စည်းကမ်းပိုကောင်းတယ်။ သူတို့က “ကောင်းမှု” ကို ဘုရားကြည့်နေတာကြောင့်မလုပ်ဘဲ “ကောင်းတာကောင်းမို့လုပ်တယ်” ဆိုတဲ့သဘောနဲ့နေကြတယ်။ ဘုရားမရှိဘဲလည်း လူ့အဖော်အဖော်အတွက် မှန်ဖို့၊ တာဝန်ရှိဖို့၊ မနာကျင်ဖို့၊ ကူညီဖို့၊ တန်ဖိုးရှိတဲ့ဘဝဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။ သူတို့အတွက် ကျင့်ဝတ်ဆိုတာ ဘုရားမကောက်ထားတဲ့သက်တမ်းတရားတစ်ခုပဲ။ လူ့ဘဝအတွက်တန်ဖိုးရှိအောင်နေဖို့နဲ့ပဲ။
Atheist တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘဝကိုကြည့်တဲ့အမြင်က “ဘုရားပေးတာ” မဟုတ်ဘဲ “ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးတာ” ဖြစ်တယ်။ ဘဝအဓိပ္ပာယ်ဆိုတာ ကိုယ်နဲ့ပတ်သက်သူတွေအတွက်တန်ဖိုးရှိအောင်လုပ်ဖို့။ ကိုယ်နေရာမှာအဓိပ္ပာယ်ရှိအောင်နေဖို့။ သူတို့အတွက် ဘဝအဆုံးမှာ ဘုရားဆီသွားမယ်ဆိုတဲ့စိတ်မျှမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သေမီအထိ သက်တမ်းအနေနဲ့ ရှင်သန်နေတတ်ဖို့၊ တန်ဖိုးရှိအောင် အသုံးချဖို့။ သူတို့အတွက် “နတ်မရှိတာ” ဆိုတာ စိုးရိမ်ဖွယ်မဟုတ်ဘဲ လွတ်လပ်ခြင်းဖြစ်တယ်။ သူတို့က မသိတာကို မသိတာအဖြစ်လက်ခံတယ်။ မသိတာကို ဘုရားနဲ့ဖြည့်ဖို့မလိုဘူး။ အဲ့တာကို သိသိချင်ချင်နဲ့ရှာဖွေမယ်။ မသိတာကိုလက်ခံတာပဲသူတို့အတွက် ဉာဏ်ရှိခြင်း။
Atheism က ထုံးစံ၊ အထွေထွေယုံကြည်မှုတွေနဲ့တောင်မဆန်ခိုက်ဘူး။ အဲ့တာအကြောင်းကြောင့် သက်တမ်းအရာတွေအပေါ် ပိုသိလိုတယ်။ သိပ္ပံနဲ့ပေါင်းတယ်။ Stephen Hawking, Carl Sagan, Richard Dawkins တို့လိုပညာရှင်တွေက Atheist ဖြစ်ကြပြီး စကြဝဠာနဲ့သက်တမ်းကို သဘာဝအတိုင်းရှင်းပြကြတယ်။ သူတို့ပြောတာက “သက်တမ်းရှိတာဆိုရင် သက်သေအထောက်အထားရှိဖို့လိုတယ်။ မရှိရင် မယုံကြည်ပါ။ ဒါပေမဲ့ မနာတော၊ မစိုးရိမ်ပါ။ မသိတာကိုလက်ခံပြီး သဘာဝအတိုင်းနေလို့ရတယ်” ဆိုတာ။ ဒီလိုပဲ သူတို့အတွက် နတ်မရှိခြင်းဟာ အေးချမ်းမှုဖြစ်တယ်။
Atheist တို့အနေနဲ့ ဘုရားမရှိခြင်းနဲ့စတယ်။ ဒါပေမဲ့ သဘာဝနဲ့အညီ နေနိုင်တဲ့သဘောတရားနဲ့ဆုံးတယ်။ သူတို့အတွက် ဘုရားမရှိတာနဲ့အတူ တန်ဖိုးမရှိတာမဟုတ်ဘဲ “ကိုယ်သက်တမ်းကိုတန်ဖိုးထားခြင်း” ဖြစ်တယ်။ သူတို့ပြောတာက “ငါဘုရားမယုံဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါလူ့သဘောနဲ့ကောင်းမှုကိုယုံတယ်။ ဘဝကိုအဓိပ္ပာယ်ဖြစ်အောင်လုပ်မယ်။ နတ်မရှိလည်း ငါ့စိတ်အေးချမ်းနိုင်တယ်” လို့ပဲ။ ဒါပဲ Atheism ရဲ့အနစ်သာရ။ မယုံခြင်းနဲ့စတယ်၊ သဘောတရားနဲ့ဆုံးတယ်။
Atheism ဆိုတာကို မယုံမှုဆိုပြီးသာလျှင်ထင်မိတတ်ပေမဲ့ အမှန်တကယ်တော့ အဲ့ဒါဟာ စိတ်အတွင်းမှာအနက်ရှိတဲ့သဘောတရားတစ်ခုပဲ။ အချို့လူတွေက ဘုရားရှိတယ်လို့ ယုံကြည်ကြသလို Atheist တို့ကတော့ “ဘုရားရှိတယ်ဆိုတာ သက်သေအထောက်အထားမရှိတဲ့အကြောင်းအရာ” လို့ထင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဟာ ဘုရားကိုမုန်းတာမဟုတ်ဘဲ “အကြောင်းအရင်းမရှိတာနဲ့အတူ မယုံနိုင်ဘူး” လို့ပဲယူဆကြတယ်။ ဘုရားမရှိဘူးဆိုတာက ဗျာမဲ့မဟုတ်ဘဲ သဘောတရားနဲ့အခြေခံထားတာတောင်ရှိတယ်။
သူတို့တွေးပုံကိုပြောရရင် ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ “သံသရာ” “ကမ္မ” “အကြောင်းအရာရှိခြင်း” ဆိုတဲ့သဘောရှိသလိုပဲ Atheist တို့မှာလည်း “အရာရှိတယ်ဆိုရင် သက်သေအထောက်အထားရှိဖို့လိုတယ်” ဆိုတဲ့သဘောရှိတယ်။ သူတို့အတွက် စကြဝဠာက ဘုရားတစ်ပါးဖန်တီးတာမဟုတ်ဘဲ သဘာဝတရားအတိုင်းဖြစ်လာတာ။ အဲ့တာကို Big Bang လို့ခေါ်ကြတယ်။ သက်တမ်းအရာတွေအားလုံးဟာ သဘာဝတရားအတိုင်း ပေါ်ပေါက်ပြီး ပျက်သွားတာ။ မည်သူမှ မထိန်းနိုင်၊ မစီမံနိုင်။ ဘုရားမရှိဘဲ သဘာဝပဲအင်အားရှိတယ်လို့ယူဆကြတယ်။ ဒါကြောင့်သူတို့အတွက် “ဘဝ” ဆိုတာဟာ သဘာဝအတွင်းက တစ်ခဏတန်ခိုးတစ်ခု။ မသေမီအထိသာရှိတာ။ သေပြီဆိုတာနဲ့ ပြီးသွားတာ။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိဘူး။ ဒါကြောင့်သူတို့က ယနေ့ဘဝတစ်ခုပဲ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ဒါကိုတန်ဖိုးထားဖို့ပဲလိုတယ်။
ဘုရားမယုံတဲ့သူဆိုတာ အကြမ်းဖက်တဲ့သူ မဟုတ်။ အမှန်တကယ်တော့ တချို့ Atheist တွေက နတ်ဘာသာဝင်တွေထက်တောင် စည်းကမ်းပိုကောင်းတယ်။ သူတို့က “ကောင်းမှု” ကို ဘုရားကြည့်နေတာကြောင့်မလုပ်ဘဲ “ကောင်းတာကောင်းမို့လုပ်တယ်” ဆိုတဲ့သဘောနဲ့နေကြတယ်။ ဘုရားမရှိဘဲလည်း လူ့အဖော်အဖော်အတွက် မှန်ဖို့၊ တာဝန်ရှိဖို့၊ မနာကျင်ဖို့၊ ကူညီဖို့၊ တန်ဖိုးရှိတဲ့ဘဝဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။ သူတို့အတွက် ကျင့်ဝတ်ဆိုတာ ဘုရားမကောက်ထားတဲ့သက်တမ်းတရားတစ်ခုပဲ။ လူ့ဘဝအတွက်တန်ဖိုးရှိအောင်နေဖို့နဲ့ပဲ။
Atheist တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘဝကိုကြည့်တဲ့အမြင်က “ဘုရားပေးတာ” မဟုတ်ဘဲ “ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးတာ” ဖြစ်တယ်။ ဘဝအဓိပ္ပာယ်ဆိုတာ ကိုယ်နဲ့ပတ်သက်သူတွေအတွက်တန်ဖိုးရှိအောင်လုပ်ဖို့။ ကိုယ်နေရာမှာအဓိပ္ပာယ်ရှိအောင်နေဖို့။ သူတို့အတွက် ဘဝအဆုံးမှာ ဘုရားဆီသွားမယ်ဆိုတဲ့စိတ်မျှမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သေမီအထိ သက်တမ်းအနေနဲ့ ရှင်သန်နေတတ်ဖို့၊ တန်ဖိုးရှိအောင် အသုံးချဖို့။ သူတို့အတွက် “နတ်မရှိတာ” ဆိုတာ စိုးရိမ်ဖွယ်မဟုတ်ဘဲ လွတ်လပ်ခြင်းဖြစ်တယ်။ သူတို့က မသိတာကို မသိတာအဖြစ်လက်ခံတယ်။ မသိတာကို ဘုရားနဲ့ဖြည့်ဖို့မလိုဘူး။ အဲ့တာကို သိသိချင်ချင်နဲ့ရှာဖွေမယ်။ မသိတာကိုလက်ခံတာပဲသူတို့အတွက် ဉာဏ်ရှိခြင်း။
Atheism က ထုံးစံ၊ အထွေထွေယုံကြည်မှုတွေနဲ့တောင်မဆန်ခိုက်ဘူး။ အဲ့တာအကြောင်းကြောင့် သက်တမ်းအရာတွေအပေါ် ပိုသိလိုတယ်။ သိပ္ပံနဲ့ပေါင်းတယ်။ Stephen Hawking, Carl Sagan, Richard Dawkins တို့လိုပညာရှင်တွေက Atheist ဖြစ်ကြပြီး စကြဝဠာနဲ့သက်တမ်းကို သဘာဝအတိုင်းရှင်းပြကြတယ်။ သူတို့ပြောတာက “သက်တမ်းရှိတာဆိုရင် သက်သေအထောက်အထားရှိဖို့လိုတယ်။ မရှိရင် မယုံကြည်ပါ။ ဒါပေမဲ့ မနာတော၊ မစိုးရိမ်ပါ။ မသိတာကိုလက်ခံပြီး သဘာဝအတိုင်းနေလို့ရတယ်” ဆိုတာ။ ဒီလိုပဲ သူတို့အတွက် နတ်မရှိခြင်းဟာ အေးချမ်းမှုဖြစ်တယ်။
Atheist တို့အနေနဲ့ ဘုရားမရှိခြင်းနဲ့စတယ်။ ဒါပေမဲ့ သဘာဝနဲ့အညီ နေနိုင်တဲ့သဘောတရားနဲ့ဆုံးတယ်။ သူတို့အတွက် ဘုရားမရှိတာနဲ့အတူ တန်ဖိုးမရှိတာမဟုတ်ဘဲ “ကိုယ်သက်တမ်းကိုတန်ဖိုးထားခြင်း” ဖြစ်တယ်။ သူတို့ပြောတာက “ငါဘုရားမယုံဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါလူ့သဘောနဲ့ကောင်းမှုကိုယုံတယ်။ ဘဝကိုအဓိပ္ပာယ်ဖြစ်အောင်လုပ်မယ်။ နတ်မရှိလည်း ငါ့စိတ်အေးချမ်းနိုင်တယ်” လို့ပဲ။ ဒါပဲ Atheism ရဲ့အနစ်သာရ။ မယုံခြင်းနဲ့စတယ်၊ သဘောတရားနဲ့ဆုံးတယ်။
1❤10🏆5❤🔥3👍2🎉1
မမရဲ့ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့မျက်လုံးနဲ့အပြုံးတွေက ကျွန်တော့်ကိုတစ်သက်လုံးချုပ်ကိုင်လွှမ်းမိုးနိုင်သလို နွားလိုကျွဲလိုစေခိုင်းစေနိုင်တဲ့အစွမ်းလဲရှိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့်ကျွန်တော်က မမခိုင်းတဲ့အတိုင်းလုပ်မဲ့ယောင်္ကျားမျိုးမဟုတ်ပဲ မမ မခိုင်းခင်ကတည်းကကြိုတင်လုပ်ကိုင်ထားနိုင်တဲ့ယောင်္ကျားမျိုးဖြစ်ပါတယ်။
မင်းလူ။
Audio by Karan
မင်းလူ။
Audio by Karan
❤21❤🔥10🎉7👏2🍓2💘2👌1🗿1
ချစ်ဖွယ်ထိုနှမကို မြတ်နိုးပိုင်ဆိုင်စေလိုကာမူငြား လှမ်းကာခူးချင်သော်လည်း စိတ်ဝယ်ကြောင့်ကြ လူငယ်ဘဝရောက်စမို့ နှမပျို၏မေတ္တာကိုတောင်းတမိသော်လည်း ညိုးငယ်စိတ်အား ရှိလေကားမို့ ပိုင်ချင်သော်လည်း မခူးနိုင်... ။
Karan
Karan
❤🔥9🥰4😁4❤1🎉1🏆1💔1😎1
"အမည်မသိခံစားချက်များသို့မဟုတ်အဆိုးမြင်ဝါဒ''
တကယ်ကို တစ်ခဏအေးအေးဆေးဆေးထိုင်ပြီး စဥ်းစားကြည့်လိုက်ရင် လူသားဆိုတာ တကယ်မလွယ်တဲ့ အသက်တာတစ်ခုပါ။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးဖြစ်ဖြစ်၊ လူတိုင်းမှာ သူ့ရဲ့အတွေးအမြင်၊ စိတ်ထဲက သံသယ၊ မကျေနပ်မှုတွေနဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ တည်ရှိနေတတ်တယ်။ ဒီအရာတွေထဲမှာ အရမ်းလွယ်လွယ်နဲ့ လူတွေအကြား ကျယ်ပြန့်လာတာကတော့ “အဆိုးမြင်ဝါဒ” တော့ ဖြစ်လာပါတယ်။
အဆိုးမြင်ဝါဒက တကယ်ကို ရှုပ်တယ်။ စတဲ့အချိန်မှာ မကြာသေးခင်ကတည်းက တစ်ချို့အရာတွေ မအဆင်မပြေဖြစ်လာတာမျိုး၊ မျှော်လင့်ထားတာတွေ မဖြစ်ဖြစ်တာမျိုးကနေ စတင်တာဖြစ်တတ်တယ်။ တကယ်လည်း မပြောမဖြစ်တဲ့အချက်တစ်ခုက လူတိုင်းမှာ အတိတ်က အနာဂတ်ကိုအခြေခံပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်းတစ်မျိုးမျိုးရှိနေတတ်တာပဲ။ ဒီလိုစဉ်းစားနေရင်းနဲ့ “တကယ်လား၊ တာတာပဲဖြစ်မယ်၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဆိုတဲ့အတွေးတွေက အမြဲတမ်းထပ်ခါတလဲလဲ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
အဆိုးမြင်ဝါဒနဲ့အတူ နေထိုင်မနေထိုင်ကောင်းတဲ့နေ့တွေတောင် ရှိလာတတ်တယ်။ အလုပ်ရတယ် ဆိုတာနဲ့ “တစ်လပဲခံနိုင်မလား” ဆိုတဲ့အတွေး။ သူငယ်ချင်းအသစ်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီးရင် “မကြာခင်မှာ သူကကျိမ့်ကျိမ့်ချွန်မှာပါ” ဆိုတဲ့သံသယ။ ဘဝကိုအမြဲကြည့်မယ်ဆိုတာမဟုတ်ဘဲ အမြဲလိုလို ဆိုးဆိုးမြင်မြင်နဲ့ ကြည့်မယ်ဆိုတာက တကယ်ကို စိတ်ဖိစီးမှုကိုဖန်တီးပါတယ်။
ဒီလိုတွေအကုန်ကြောင့်လည်း အဆိုးမြင်ဝါဒက များများကြီး လူသားတစ်ဦးရဲ့ စိတ်ဓာတ်၊ စွမ်းရည်နဲ့ အသက်မွေးမှုအထိ ဝင်ရောက်လာနိုင်တယ်။ ပျော်စရာအခွင့်အလမ်းတစ်ခုတောင် ရှေးစဉ်ပြီး “ဟုတ်လား၊ မဖြစ်နိုင်ဘူးထင်တယ်” လို့ဆိုးမြင်နေတာကြောင့် မဖြစ်မနေဆုံးရှုံးတာမျိုးတွေပေါ်လာတတ်တယ်။
တကယ်ကို တစ်ခဏအေးအေးဆေးဆေးထိုင်ပြီး စဥ်းစားကြည့်လိုက်ရင် လူသားဆိုတာ တကယ်မလွယ်တဲ့ အသက်တာတစ်ခုပါ။ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးဖြစ်ဖြစ်၊ လူတိုင်းမှာ သူ့ရဲ့အတွေးအမြင်၊ စိတ်ထဲက သံသယ၊ မကျေနပ်မှုတွေနဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ တည်ရှိနေတတ်တယ်။ ဒီအရာတွေထဲမှာ အရမ်းလွယ်လွယ်နဲ့ လူတွေအကြား ကျယ်ပြန့်လာတာကတော့ “အဆိုးမြင်ဝါဒ” တော့ ဖြစ်လာပါတယ်။
အဆိုးမြင်ဝါဒက တကယ်ကို ရှုပ်တယ်။ စတဲ့အချိန်မှာ မကြာသေးခင်ကတည်းက တစ်ချို့အရာတွေ မအဆင်မပြေဖြစ်လာတာမျိုး၊ မျှော်လင့်ထားတာတွေ မဖြစ်ဖြစ်တာမျိုးကနေ စတင်တာဖြစ်တတ်တယ်။ တကယ်လည်း မပြောမဖြစ်တဲ့အချက်တစ်ခုက လူတိုင်းမှာ အတိတ်က အနာဂတ်ကိုအခြေခံပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်းတစ်မျိုးမျိုးရှိနေတတ်တာပဲ။ ဒီလိုစဉ်းစားနေရင်းနဲ့ “တကယ်လား၊ တာတာပဲဖြစ်မယ်၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဆိုတဲ့အတွေးတွေက အမြဲတမ်းထပ်ခါတလဲလဲ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
အဆိုးမြင်ဝါဒနဲ့အတူ နေထိုင်မနေထိုင်ကောင်းတဲ့နေ့တွေတောင် ရှိလာတတ်တယ်။ အလုပ်ရတယ် ဆိုတာနဲ့ “တစ်လပဲခံနိုင်မလား” ဆိုတဲ့အတွေး။ သူငယ်ချင်းအသစ်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီးရင် “မကြာခင်မှာ သူကကျိမ့်ကျိမ့်ချွန်မှာပါ” ဆိုတဲ့သံသယ။ ဘဝကိုအမြဲကြည့်မယ်ဆိုတာမဟုတ်ဘဲ အမြဲလိုလို ဆိုးဆိုးမြင်မြင်နဲ့ ကြည့်မယ်ဆိုတာက တကယ်ကို စိတ်ဖိစီးမှုကိုဖန်တီးပါတယ်။
ဒီလိုတွေအကုန်ကြောင့်လည်း အဆိုးမြင်ဝါဒက များများကြီး လူသားတစ်ဦးရဲ့ စိတ်ဓာတ်၊ စွမ်းရည်နဲ့ အသက်မွေးမှုအထိ ဝင်ရောက်လာနိုင်တယ်။ ပျော်စရာအခွင့်အလမ်းတစ်ခုတောင် ရှေးစဉ်ပြီး “ဟုတ်လား၊ မဖြစ်နိုင်ဘူးထင်တယ်” လို့ဆိုးမြင်နေတာကြောင့် မဖြစ်မနေဆုံးရှုံးတာမျိုးတွေပေါ်လာတတ်တယ်။
❤8⚡6🔥3👍1🗿1
ငါဘာဖြစ်သွားတာလဲ
အိပ်ချိန်တွေမှာ မျက်ခွံတွေကပေါ့ပါးလွန်းနေတယ် ငါ့ရဲ့စိတ်က တခုခုကိုအပြေးအလွှားတိုးဝင်နေသလိုခံစားချက်မျိုးနဲ့ ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အထိအတွေ့အာရုံက နာမ်နဲ့ကွဲထွက်နေတယ် အိပ်ဖို့ကြိုးစားလိုက်တိုင်းအတိတ်ရဲ့အမှတ်တရတွေက ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလိုအမြင်အာရုံမှာထပ်ဟပ်နေတယ် အဲ့ပုံရိပ်တွေကိုဖျောက်ပစ်တော့လဲ အရောင်ကာလာစုံလင်တဲ့စာလုံးတွေက ငါ့ဦးနှောက်မှာ lyrics တစ်ခုလို အတွေးတိုင်းကို စာတန်းထိုးပြသလို ပေါ်လာတယ် အော်... လူတွေ အတော်ရက်စက်ပါလား ရခိုင်တွေနဲ့ပြည်ပလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းပြသနာကလဲရှိနေသေးသလို မြန်မာပြည်တွင်းကလဲမအေးချမ်း ပြည်ပထွက်ဖို့အားခဲနေတဲ့ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေက online school တွေအရဆိုခန့်မှန်းခြေ ၈ထောင်ကျော် စီးပွားရေးရောလူမှုရေးပါကျဆင်းလို့ဒီနိုင်ငံမှာကြီးပွားဖို့ကဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင် ပြည်ပကိုသာလူငယ်တွေအကုန်ထွက်ခဲ့ရင်မြန်မာပြည်လစ်ဟင်းသွားမလား နောက်တစ်လဆိုအယောင်ပြရွေးကောက်ပွဲကိုမဲပေးဖို့တိုက်တွန်းကြတော့မယ် အရည်အချင်းတွေတိမ်မြှုပ်နေတဲ့ငါတို့ဘဝတွေကိုအခွင့်အလမ်းသစ်တွေကရှိလာပါအုံးမလား နိမ့်ကျတဲ့သူတွေကရောခေတ်ဆိုးမှာ အနင်းချေခံဘဝနဲ့ပဲလုံးပါးပါးကုန်မလား ငါတို့ကရောပြည်ပမှာဒီနိုင်ငံရဲ့ပျက်စီးကိန်းကိုရပ်ကြည့်နေရုံကလွဲပြီးဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘူးလား ဟူး... ငါတကယ်အိပ်ဖို့ကြိုးစားပြီ...
Karan
အိပ်ချိန်တွေမှာ မျက်ခွံတွေကပေါ့ပါးလွန်းနေတယ် ငါ့ရဲ့စိတ်က တခုခုကိုအပြေးအလွှားတိုးဝင်နေသလိုခံစားချက်မျိုးနဲ့ ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အထိအတွေ့အာရုံက နာမ်နဲ့ကွဲထွက်နေတယ် အိပ်ဖို့ကြိုးစားလိုက်တိုင်းအတိတ်ရဲ့အမှတ်တရတွေက ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလိုအမြင်အာရုံမှာထပ်ဟပ်နေတယ် အဲ့ပုံရိပ်တွေကိုဖျောက်ပစ်တော့လဲ အရောင်ကာလာစုံလင်တဲ့စာလုံးတွေက ငါ့ဦးနှောက်မှာ lyrics တစ်ခုလို အတွေးတိုင်းကို စာတန်းထိုးပြသလို ပေါ်လာတယ် အော်... လူတွေ အတော်ရက်စက်ပါလား ရခိုင်တွေနဲ့ပြည်ပလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းပြသနာကလဲရှိနေသေးသလို မြန်မာပြည်တွင်းကလဲမအေးချမ်း ပြည်ပထွက်ဖို့အားခဲနေတဲ့ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေက online school တွေအရဆိုခန့်မှန်းခြေ ၈ထောင်ကျော် စီးပွားရေးရောလူမှုရေးပါကျဆင်းလို့ဒီနိုင်ငံမှာကြီးပွားဖို့ကဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင် ပြည်ပကိုသာလူငယ်တွေအကုန်ထွက်ခဲ့ရင်မြန်မာပြည်လစ်ဟင်းသွားမလား နောက်တစ်လဆိုအယောင်ပြရွေးကောက်ပွဲကိုမဲပေးဖို့တိုက်တွန်းကြတော့မယ် အရည်အချင်းတွေတိမ်မြှုပ်နေတဲ့ငါတို့ဘဝတွေကိုအခွင့်အလမ်းသစ်တွေကရှိလာပါအုံးမလား နိမ့်ကျတဲ့သူတွေကရောခေတ်ဆိုးမှာ အနင်းချေခံဘဝနဲ့ပဲလုံးပါးပါးကုန်မလား ငါတို့ကရောပြည်ပမှာဒီနိုင်ငံရဲ့ပျက်စီးကိန်းကိုရပ်ကြည့်နေရုံကလွဲပြီးဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘူးလား ဟူး... ငါတကယ်အိပ်ဖို့ကြိုးစားပြီ...
Karan
❤8❤🔥6⚡1👏1😁1
"Existentialism''
Existentialism ဆိုတာက လူတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ဘဝအဓိပ္ပါယ်ကို ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေရမယ့်အကြောင်းကို အခြေခံထားတဲ့ စိတ်ပညာနဲ့အတွေးအခေါ် school တစ်ခုပါ။ တကယ်လို့ မင်းတစ်ယောက်ထဲရှိပြီး ဘာကြောင့်မွေးဖွားလာရတာလဲ၊ ဘာအတွက်ကြောင့်နေထိုင်နေရတာလဲ၊ ဘာတွေအတွက် မင်းရဲ့ရွေးချယ်မှုတွေကအရေးကြီးတာလဲဆိုတာတွေနဲ့ အမြဲတွေးနေရင်၊ မင်းဟာ Existentialist တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီအယူအဆမှာ အဓိကကတော့ မင်းဘဝကို ဘယ်သူမှ သတ်မှတ်ပေးမယ်မဟုတ်ဘူး။ ဘာသာရေးကဖြစ်ဖြစ်၊ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့နေသင့်တယ်ဆိုတာ မင်းအစားဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ အခွင့်မရှိဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ မင်းဘဝကို ဖန်တီးရတာပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒီလိုဆိုတဲ့အခါမှာ မင်းမှာ တကယ်လွတ်လပ်မှုရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ထိုလွတ်လပ်မှုနဲ့အတူ တာဝန်ယူမှုလည်းတစ်ပြိုင်နက်လာတယ်။ မင်းလုပ်တဲ့ရွေးချယ်မှုတိုင်းက မင်းဘဝကိုပုံဖော်နေတယ်ဆိုတာကို နားလည်ဖို့လိုတယ်။
Existentialist တွေက ဘဝမှာသဘာဝအဓိပ္ပါယ်တစ်ခုတည်းရှိတယ်ဆိုတာကို မယုံကြည်ကြဘူး။ Camus ဆိုတဲ့legend တစ်ယောက်ကတော့ ဒါကို "Absurdity" လို့ခေါ်တယ်။ သူ့အယူအဆအရကမ္ဘာကြီးဟာ တကယ်တော့ အဓိပ္ပါယ်မဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းလိုလူတွေကတော့ အဓိပ္ပါယ်ရှာဖွေနေတာပဲ ဖြစ်နေကြတယ်။ ဒီထဲမှာပဲ ဝိညာဉ်အမြင်နဲ့တိုက်ခိုက်တဲ့ အတွေးတွေကြားထဲကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရှာဖွေတယ်။ Jean-Paul Sartre က “Existence precedes essence” ဆိုပြီး ပြောခဲ့တာမျိုးကလည်း ဒီအယူအဆနဲ့တစ်ပြိုင်နက်ပါပဲ။ သူ့အယူအဆအရ လူတစ်ယောက်ဟာ ပထမဆုံး ရှိတယ်။ ရှိပြီးမှ ဘယ်လိုလူမျိုးဖြစ်မလဲဆိုတာကို သူကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ရတယ်။ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပြီး ဖန်တီးရတဲ့အရာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ သူက လူတစ်ယောက်တစ်ယောက်မှာ ဘဝကိုဖန်တီးတဲ့အခွင့်အရေးနဲ့ တာဝန်တွေကို အပြည့်အဝနားလည်ဖို့လိုတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။
ဘဝရဲ့အဓိပ္ပါယ်မဲ့မှုတွေကို ခံယူနိုင်ဖို့အတွက် ကြံ့ခိုင်မှုလိုတယ်။ Kierkegaard လိုပညာရှင်တွေကတော့ သခင်ဘုရားအပေါ်ယုံကြည်မှုနဲ့ ဒီအရာကိုဖြေရှင်းနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ Nietzsche ကတော့ ဘုရားသခင်ကိုပဲ “သေပြီ” လို့ ပြောတယ်။ သူ့အတွက် ဘုရားမရှိတော့ဘူးဆိုတာက လူ့ဘဝဟာ တကယ်လွတ်လပ်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီလွတ်လပ်မှုဟာ တခြားတစ်ဖက်မှာ လွယ်ကူတဲ့အရာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူကလည်း သတိပေးခဲ့တယ်။ Sartre, Beauvoir တို့လို လူတွေကလည်း လူသားတစ်ယောက်ဟာ တာဝန်ယူမှုမရှိဘဲ နေနိုင်မယ်ဆိုတာကို ငြင်းဆန်ကြတယ်။ သူတို့အမြင်နဲ့ဆိုရင် မင်းဟာ မင်းရဲ့ရွေးချယ်မှုတွေနဲ့ပဲ မင်းဘဝရဲ့တန်ဖိုးကိုဖန်တီးနေတာဖြစ်တယ်။
တစ်ကမ္ဘာလုံးထဲမှာ ကိုယ်တိုင်မှန်မှန်ထင်မှတ်ပြီး ရွေးချယ်နိုင်ဖို့၊ တာဝန်ယူနိုင်ဖို့၊ မရှိတဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးနိုင်ဖို့ဆိုတာကတော့ လွယ်တာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် Existentialism ကတော့ ဒီအခက်အခဲထဲမှာပဲ လူ့ဘဝရဲ့ တန်ဖိုးကိုတွေ့နိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ မင်းဘဝရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က မသတ်မှတ်ပေးနိုင်ဘူး၊ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ အဲဒီအဓိပ္ပါယ်ကို ဖန်တီးရတာဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခုဟာ ဒီအယူအဆရဲ့ နှလုံးသားဖြစ်တယ်။
Existentialism ဆိုတာက လူတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ဘဝအဓိပ္ပါယ်ကို ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေရမယ့်အကြောင်းကို အခြေခံထားတဲ့ စိတ်ပညာနဲ့အတွေးအခေါ် school တစ်ခုပါ။ တကယ်လို့ မင်းတစ်ယောက်ထဲရှိပြီး ဘာကြောင့်မွေးဖွားလာရတာလဲ၊ ဘာအတွက်ကြောင့်နေထိုင်နေရတာလဲ၊ ဘာတွေအတွက် မင်းရဲ့ရွေးချယ်မှုတွေကအရေးကြီးတာလဲဆိုတာတွေနဲ့ အမြဲတွေးနေရင်၊ မင်းဟာ Existentialist တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီအယူအဆမှာ အဓိကကတော့ မင်းဘဝကို ဘယ်သူမှ သတ်မှတ်ပေးမယ်မဟုတ်ဘူး။ ဘာသာရေးကဖြစ်ဖြစ်၊ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့နေသင့်တယ်ဆိုတာ မင်းအစားဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ အခွင့်မရှိဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ မင်းဘဝကို ဖန်တီးရတာပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒီလိုဆိုတဲ့အခါမှာ မင်းမှာ တကယ်လွတ်လပ်မှုရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ထိုလွတ်လပ်မှုနဲ့အတူ တာဝန်ယူမှုလည်းတစ်ပြိုင်နက်လာတယ်။ မင်းလုပ်တဲ့ရွေးချယ်မှုတိုင်းက မင်းဘဝကိုပုံဖော်နေတယ်ဆိုတာကို နားလည်ဖို့လိုတယ်။
Existentialist တွေက ဘဝမှာသဘာဝအဓိပ္ပါယ်တစ်ခုတည်းရှိတယ်ဆိုတာကို မယုံကြည်ကြဘူး။ Camus ဆိုတဲ့legend တစ်ယောက်ကတော့ ဒါကို "Absurdity" လို့ခေါ်တယ်။ သူ့အယူအဆအရကမ္ဘာကြီးဟာ တကယ်တော့ အဓိပ္ပါယ်မဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းလိုလူတွေကတော့ အဓိပ္ပါယ်ရှာဖွေနေတာပဲ ဖြစ်နေကြတယ်။ ဒီထဲမှာပဲ ဝိညာဉ်အမြင်နဲ့တိုက်ခိုက်တဲ့ အတွေးတွေကြားထဲကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရှာဖွေတယ်။ Jean-Paul Sartre က “Existence precedes essence” ဆိုပြီး ပြောခဲ့တာမျိုးကလည်း ဒီအယူအဆနဲ့တစ်ပြိုင်နက်ပါပဲ။ သူ့အယူအဆအရ လူတစ်ယောက်ဟာ ပထမဆုံး ရှိတယ်။ ရှိပြီးမှ ဘယ်လိုလူမျိုးဖြစ်မလဲဆိုတာကို သူကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ရတယ်။ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပြီး ဖန်တီးရတဲ့အရာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ သူက လူတစ်ယောက်တစ်ယောက်မှာ ဘဝကိုဖန်တီးတဲ့အခွင့်အရေးနဲ့ တာဝန်တွေကို အပြည့်အဝနားလည်ဖို့လိုတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။
ဘဝရဲ့အဓိပ္ပါယ်မဲ့မှုတွေကို ခံယူနိုင်ဖို့အတွက် ကြံ့ခိုင်မှုလိုတယ်။ Kierkegaard လိုပညာရှင်တွေကတော့ သခင်ဘုရားအပေါ်ယုံကြည်မှုနဲ့ ဒီအရာကိုဖြေရှင်းနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ Nietzsche ကတော့ ဘုရားသခင်ကိုပဲ “သေပြီ” လို့ ပြောတယ်။ သူ့အတွက် ဘုရားမရှိတော့ဘူးဆိုတာက လူ့ဘဝဟာ တကယ်လွတ်လပ်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီလွတ်လပ်မှုဟာ တခြားတစ်ဖက်မှာ လွယ်ကူတဲ့အရာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူကလည်း သတိပေးခဲ့တယ်။ Sartre, Beauvoir တို့လို လူတွေကလည်း လူသားတစ်ယောက်ဟာ တာဝန်ယူမှုမရှိဘဲ နေနိုင်မယ်ဆိုတာကို ငြင်းဆန်ကြတယ်။ သူတို့အမြင်နဲ့ဆိုရင် မင်းဟာ မင်းရဲ့ရွေးချယ်မှုတွေနဲ့ပဲ မင်းဘဝရဲ့တန်ဖိုးကိုဖန်တီးနေတာဖြစ်တယ်။
တစ်ကမ္ဘာလုံးထဲမှာ ကိုယ်တိုင်မှန်မှန်ထင်မှတ်ပြီး ရွေးချယ်နိုင်ဖို့၊ တာဝန်ယူနိုင်ဖို့၊ မရှိတဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးနိုင်ဖို့ဆိုတာကတော့ လွယ်တာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် Existentialism ကတော့ ဒီအခက်အခဲထဲမှာပဲ လူ့ဘဝရဲ့ တန်ဖိုးကိုတွေ့နိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ မင်းဘဝရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က မသတ်မှတ်ပေးနိုင်ဘူး၊ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ အဲဒီအဓိပ္ပါယ်ကို ဖန်တီးရတာဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခုဟာ ဒီအယူအဆရဲ့ နှလုံးသားဖြစ်တယ်။
❤5🔥3👏3😘3😁1🗿1😎1