همه چیز بین ما تغییر کرده. من تنها فریاد می‌زنم، آبی.
به خاطر تو، اشک‌های آبی رنگ می‌چکد.
بهار، تابستان، پاییز، زمستان، همیشه همین حس، آبی.
می‌خواهم برگردم به آن زمان که هیچ چیز نمی‌دانستم، آبی.

بازگشت به blue side, blue side

در سرمای هوا، خورشید می‌تابد و ابرها همه را در بر می‌گیرند، آبی.
با باد، در این لحظه، به آنجا می‌روم، آبی.

این احساس آبی درونم، مرا تسلی می‌دهد.
تنها من، زیر نور ماه آبی.

اوو، وقتی درد خودم را در تاریکی فریاد می‌زنم
وقتی نفس‌هایم در هوای سرد گیر می‌کنند.
من احساس کردم که روی پل رنگین‌کمانی
فقط می‌خواهم راهی آبی را طی کنم.

من غم و شادی‌هایم را می‌خوانم، شکوفایی‌ام را می‌خوانم
دوباره در اتاقم
چقدر دلتنگ آن دورانم، آن من آبی و نفس‌های سبک
بین سردی و اشتیاق، وزن این‌ها را می‌سنجم،
اما الان، فقط می‌خواهم به رنگ آبی بسوزم و بمیرم.

بازگشت به blue side, blue side

تو را در رویاهای آبی‌ام جای می‌دهم.
حتی اگر بگوئی نه، در چشمان من
تو را در رویاهای آبی‌ام در آغوش می‌گیرم.
حتی اگر بگوئی نشود، در آغوش من.

بازگشت به blue side, blue side

شاید J-Hope همون آمیگدالیِ که Agust-D دنبالش می‌گرده🐋🩵.

_درسته که بخاطر موقعیت اجتماعی‌مون نمیتونیم راحت به کسی اعتماد کنیم و باهاش وارد رابطه بشیم ولی میتونیم با هم انجامش بدیم، مثلا من و تو...

_انگار فراموش کردی که ما با هم دوستیم یونگی!

_حالا من که به نسبت‌ها اهمیتی نمی‌دم ولی خب دوستا هم باهم نمی‌خوابن هوبا...

_اون یه اتفاق بود یونگی، من مست بودم.

_برای تو یه اتفاق بود هوبا، چون من مست نبودم.

_خب این به این معنی نیست که تو باید اوضاع کنترل می‌کردی و مانعمون می‌شدی؟

_یعنی می‌خوای بگی باید از فرصتی که مدت‌ها منتظرش بودم می‌گذشتم؟

_یونگی!!!

_هوبا.

https://t.me/Seoki_Jung/3304