_میشه یهویی، دیگه آدمارو دوست نداشت؟

_آره.

_چطوری؟ یهو یه روز صبح از خواب بیدار میشیمُ و تصمیم می‌گیریم که دیگه اون شخص خاصو دوست نداشته باشیم!

_نه، یهو یه روز صبح از خواب بیدار میشیمُ و میبینیم اون شخص خاص دیگه فرقی برامون با بقیه نداره.

_چرا؟ چرا فرق نداره آگوست!

_چون دلیلی که اون آدمو برامون خاص می‌کرد دیگه وجود نداره. چون ما پر شدیم، پر شدیم از دلایلی که بهمون ثابت می‌کنه اونم درست شبیه بقیست، حداقلش برای ما.

_پس اینجوری میشه که میفهمیم اون، آدمِ اشتباهیه؟

_آره سان، دقیقا اینجوری میشه که آدما، آدمِ اشتباهی میشن.