ایران در تابستان امسال، زمانی که کنترل تنگه هرمز را از دست داد، نتوانست از آسیب‌پذیریِ دوران انتخابات میان‌دوره‌ای برای دستیابی به توافقی مطلوب بهره‌برداری کند. طرح جایگزین همواره این بود که با «درس عبرت» کردنِ ترامپ، هر رئیس‌جمهور آینده‌ی آمریکا را پیش از اقدام به حمله علیه ایران، به تأمل وادارند. انتخابات میان‌دوره‌ای همچنان یک آسیب‌پذیری سیاسی محسوب می‌شود که ایران می‌تواند برای اهداف راهبردی از آن استفاده کند.

اگر این استدلال درست باشد، باید در این مرحله‌ی پایانی، منتظر تشدید تنش از سوی ایران باشیم. چه دلیلی دارد که تا پس از انتخابات میان‌دوره‌ای صبر کنند؟ بی‌تردید ایرانیان می‌دانند که وارد کردنِ میزانی مشخص از فشار در مقطع کنونی، از نظر سیاسی تأثیرگذارتر از وارد کردنِ همان میزان فشار در ماه دسامبر است.

و اگر آمریکایی‌ها واقعاً قصد دارند پس از انتخابات میان‌دوره‌ای تنش نظامی را تشدید کنند، آنگاه استدلالی قوی برای انجام یک اقدام پیش‌دستانه‌ی راهبردی نیز وجود دارد.

اما همان‌طور که در طول این جنگ آموخته‌ایم، صرفِ اینکه یک اقدام از نظر راهبردی بسیار منطقی به نظر می‌رسد، به این معنا نیست که حتماً اجرا خواهد شد. گمان من این است که بن‌بستِ موجود در کشمکش میان دیپلمات‌ها و نظامی‌گرایان ممکن است همچنان ادامه یابد.

ممکن است آن‌ها بار دیگر در به دست گرفتنِ ابتکار عملِ راهبردی ناکام بمانند و در عوض، منتظر تشدید تنش از سوی آمریکا بنشینند. اگر چنین شود، این یک خطای راهبردی دیگر خواهد بود.

با این حال، بعید می‌دانم که آن‌ها مرتکب چنین خطای راهبردیِ آشکاری شوند؛ چرا که حتی منطقِ حاکم بر بن‌بستِ موجود در تهران نیز محدودیت‌هایی دارد.

حدس می‌زنم این یعنی ایالات متحده عجله‌ای برای تغییر نیروها در سنتکام (فعلاً...) ندارد - احتمالاً گروه رزمی روزولت جایگزین یکی از بقیه می‌شود و واحد سیزدهم دریایی (به همراه یو‌اس‌اس ماکین آیلند) جایگزین واحد یازدهم دریایی (به همراه ناو یو‌اس‌اس باکسر) می‌شود.

نمودار روز: صنعت پالایش ایالات متحده در حال حاضر — با در نظر گرفتن این مقطع از سال — با شدیدترین نرخ فعالیت خود در دست‌کم ۲۵ سال اخیر (و شاید هم در کل تاریخش!) کار می‌کند. ماه اکتبر معمولاً زمانی است که بسیاری از پالایشگاه‌ها وارد دوره تعمیر و نگهداری فصلی می‌شوند، اما امسال به دلیل حاشیه سودهای سرسام‌آور و فشارهای ترامپ، این روند به تعویق افتاده است.

در سطح جهانی، میزان پالایش نفت در پالایشگاه‌ها در حال حاضر حدود ۳.۳ میلیون بشکه در روز کمتر از مدت مشابه در سال گذشته است.

عوامل کاهش‌دهنده:

(۲.۵- میلیون بشکه در روز) اختلال در پالایشگاه‌ها و دشواری در صادرات گازوئیل، بنزین و سوخت جت، منجر به کاهش سطح عملیات پالایشگاهی در خاورمیانه شده است.

(۱.۱- میلیون بشکه در روز) اختلال در عملیات پالایشگاهی روسیه در پی حملات اوکراین.

(۱- میلیون بشکه در روز) کاهش سطح عملیات پالایشگاه‌های چین.

در مقابل:

(۰.۳+ میلیون بشکه در روز) افزایش سطح عملیات پالایشگاه‌های ایالات متحده.

(۱+ میلیون بشکه در روز) افزایش سطح عملیات سایر پالایشگاه‌ها در سایر نقاط جهان.

با این حال، در نهایت همچنان با کسری ۳.۳ میلیون بشکه‌ای در روز در زمینه عملیات پالایشگاهی مواجه هستیم.