مقدار دادن به عناصر آرایه ها :

برای مقدار دادن به آرایه ها هم می توان به تمامی عناصر بصورت یکجا مقدار داد که حالت مجموعه در ریاضی را بخود می گیرد و هم بصورت تک به تک. وقتی طول آرایه را مشخص نمی کنیم با مقدار دادن به عناصر، طول آرایه نیز مشخص خواهد شد .

دوستان دقت داشته باشند هنگام تعریف آرایه باید طول را قید کرد مگر اینکه همانجا بدون ذکر طول، به یکایک عناصر مقدار دهیم. پس یا باید طول آرایه را مشخص کنیم یا با مقدار دادن به عنصرهای آرایه،طول برای کامپایلر مشخص شود و اگر غیر از این باشد کامپایلر از برنامه خطا خواهد گرفت .

int x[5] = { 10, 37, -3, 8023, 0 };

//////////// یا \\\\\\\\\\\\

int x[5];

x[0] = 10;
x[1] = 37;
x[2] = -3;
x[3] = 8023;
x[4] = 0;

//////////// یا \\\\\\\\\\\\

int x[] = { 10, 37, -3, 8023, 0 };

نکته : همیشه آخرین اندیس آرایه، یک واحد از طول آن کمتر است و تنها دلیل آن شروع شدن اولین اندیس از صفر برای آرایه می باشد .

برای دسترسی به عناصر آرایه کافی است اندیس آن عنصر از آرایه را در درون [] قید نماییم :

int x[5] = { 10, 37, -3, 8023, 0 };

x[0] = 10
x[2] = -3

در کد بالا منظور از خط دوم، مقدار اولین عنصر از آرایه و منظور از خط بعدی مقدار سومین عنصر می باشد .

آرایه های دو بعدی : آرایه دوبعدی دارای چند سطر و چند ستون می باشد. اولین بعد آرایه بیانگر سطرها و دومین بعد آن بیانگر ستونهاست. همانطور که از شکل پیداست به ترتیب از اولین سطر شروع کرده و تا انتهای ستونهای آن سطر را اندیس گذاری کرده و سپس به سطر بعد رفته و به اندیس گذاری تا آخرین ستون سطر مربوطه می پردازیم و این عمل را تا انتها برای اندیس گذاری تکرار می کنیم. سمت راست شکل هم کاملا گویاست که عناصر آرایه به چه ترتیبی در حافظه کامپیوتر قرار می گیرند.

مقدار دهی به آرایه های چند بعدی :

char x[3][4] = {{'t', 'b', 'p', 'z'}, // سطر اول
{'m', 'c', 'c', 'q'}, // سطر دوم
{'a', 'z', 'd', 'g'}}; // سطر سوم

x[0][0] = t;
x[1][3] = q;
x[2][1] = z;
x[2][0] = a;
x[2][3] = g;

همانطور که در دستور برنامه نویسی C++ بالا مشخص است به ازای هر سطر (بعد اول) یک مجموعه و در درون آن مجموعه، عناصر ستونها (بعد دوم) را مقدار دهی می کنیم. در دستور تعریف آرایه بالا ما 3 سطر و 4 ستون داریم که به ازای بعد اول یک مجموعه و به ازای بعد دوم 4 عنصر در هر مجموعه را تعریف می کنیم .

فایل آموزشی پروژه

عبارات محاسباتی و تقدم عملگرها در ++c :

عبارات محاسباتی شامل عملیات یک یا چند عملگر بر روی یک یا چند عملوند هستند. لذا به مبحث تقدم عملگرها در برنامه نویسی C++ می پردازیم تا بدانیم که در برخورد با یک عبارت محاسباتی طولانی به چه صورت باید رفتار کنیم.

a = b+10*(9%4);
a = b+10*9%4;

در بالا دو عبارت محاسباتی شبیه به هم اما با ساختاری متفاوت را مشاهده می کنیم. این دو عبارت جوابی متفاوت نسبت به یکدیگر دارند و تنها دلیل این تفاوت وجود یا عدم وجود پرانتز در هر کدام از این دو می باشد.

بطور کلی در عبارات محاسباتی قوانینی وجود دارد که اولویت عملگری را بر سایر عملگرها مشخص می کند. یعنی در برخورد با یک عبارت محاسباتی، عملگرهای با تقدم بالاتر، زودتر محاسبه شده تا به آخرین عملگر در عبارت برسیم.

جدول زیر تقدم عملگرها را با اولویت از بالا به پایین به ما نمایش میدهد.

1 ()
2 ! ~ ++ — sizeof
3 * / %
4 + -
5 « »
6 < <= > >=
7 == !=
8 &
9 ^
10 |
11 &&
12 ||
13 ?
14 = += -= *= /= %=
15 ,

همینطور که در جدول بالا مشخص شد بالاترین تقدم عملگرها را پرانتز و پایین ترین تقدم را کاما دارا می باشند.

در جدول بالا ردیف هایی با چند عملگر وجود دارند. این بدین معنی است که از تقدم یکسانی برابر هستند، بنابر این اگر در عبارات محاسباتی به چند عملگر با تقدم یکسان برخورد کردیم تقدم بالاتر به عملگری میرسد که در سمت چپ دیگر عملگرها قرار دارد.

عبارات محاسباتی و تقدم و اولویت عملگرها در C++

مبحث اشاره گرها در ++c :