cin دستور
برای در یافت ورودی از سوی کابر استفاده میشود. مقدار دریافتی در متغیری که در دستور مشخص شده نگهداری خواهد شد. شکل کلی دستور:
;نام متغیر « نام متغیر « cin
هر تعداد متغیر که بخواهید میتوانید در دستور cin وارد کنید.
برای در یافت ورودی از سوی کابر استفاده میشود. مقدار دریافتی در متغیری که در دستور مشخص شده نگهداری خواهد شد. شکل کلی دستور:
;نام متغیر « نام متغیر « cin
هر تعداد متغیر که بخواهید میتوانید در دستور cin وارد کنید.
\t : مکان نما را به اندازه یک تب جلو میبرد(یعنی مانند آنکه یکبار دکمه تب در کامپیوتر کاربر زده شود).
\r : مکان نما را به ابتدای سطر فعلی میبرد. به این عمل carriage return گویند.
لینک گروه برنامه نویسی این کانال https://telegram.me/joinchat/Cp3i8QXspcSDBJE-v4wd8g
تبدیل (cast) انواع داده ای
در ++C انواع مختلفی برای داده ها وجود دارد، مثل int و float و ... و گاهی پیش می آید که بخواهیم این انواع را تبدیل کنیم. مثلاً دو عدد اعشاری را داریم اما مجموع آنها را فقط بطور صحیح لازم داریم (و میخواهیم به یک متغیر int انتساب دهیم)، پس باید مثلاً نوع float به int تبدیل شود تا حاصل جمع در یک متغیر int ریخته شود. این تبدیل ها میتواند برای انواع داده ای تعریف شده توسط برنامه نویس هم انجام شود که در جای خود توضیح داده میشود. به انواعی که از ابتدا درون زبان وجود دارند (بدون تعریف برنامه نویس) انواع درونی (integral) میگویند. در اینجا بر اساس انواع درونی مثال می آوریم که برای انواع تعریف شده توسط کاربر هم همینگونه است اما به کار اضافی نیاز دارد.
در ++C انواع مختلفی برای داده ها وجود دارد، مثل int و float و ... و گاهی پیش می آید که بخواهیم این انواع را تبدیل کنیم. مثلاً دو عدد اعشاری را داریم اما مجموع آنها را فقط بطور صحیح لازم داریم (و میخواهیم به یک متغیر int انتساب دهیم)، پس باید مثلاً نوع float به int تبدیل شود تا حاصل جمع در یک متغیر int ریخته شود. این تبدیل ها میتواند برای انواع داده ای تعریف شده توسط برنامه نویس هم انجام شود که در جای خود توضیح داده میشود. به انواعی که از ابتدا درون زبان وجود دارند (بدون تعریف برنامه نویس) انواع درونی (integral) میگویند. در اینجا بر اساس انواع درونی مثال می آوریم که برای انواع تعریف شده توسط کاربر هم همینگونه است اما به کار اضافی نیاز دارد.
دو نوع تبدیل وجود دارد: (ضمنی)implicit و (صریح)explicit
اساس عمل تبدیل: هرجا که کامپایلر انتظار استفاده از نوعی را داشته باشد اما نوع دیگری استفاده شود، اگر امکان داشته باشد خودش تبدیل میکند (implicit) وگرنه باید برنامه نویس خودش تبدیل کند (explicit).
اساس عمل تبدیل: هرجا که کامپایلر انتظار استفاده از نوعی را داشته باشد اما نوع دیگری استفاده شود، اگر امکان داشته باشد خودش تبدیل میکند (implicit) وگرنه باید برنامه نویس خودش تبدیل کند (explicit).
نکته: برنامه نویس میتواند هر کجا که مجاز باشد از تبدیل صریح استفاده کند (حتی جایی که نیازی نباشد). مثلاً برای چاپ (با cout) کد اسکی یک متغیر از نوع char میتوان char را بطور صریح به int تبدیل کرد و سپس به خروجی فرستاد.
تبدیل implicit
قسمتی از تبدیل ها را خود کامپایلر برای شما انجام میدهد. مثلاً اگر f از نوع float با مقدار 2.3 باشد و i از نوع int باشد، حالا با انتساب f به i مقدار 2.3 به 2 تبدیل میشود و درون i ریخته میشود (البته مقدار f بدون تغییر خواهد ماند).
قسمتی از تبدیل ها را خود کامپایلر برای شما انجام میدهد. مثلاً اگر f از نوع float با مقدار 2.3 باشد و i از نوع int باشد، حالا با انتساب f به i مقدار 2.3 به 2 تبدیل میشود و درون i ریخته میشود (البته مقدار f بدون تغییر خواهد ماند).
از دست رفتن داده ها (loss of data)
در اینجا کامپایلر یک warning میدهد که تبدیل float به int احتمال از دست رفتن داده ها را در پی دارد. مثلاً در اینجا سه دهم از 2.3 حذف خواهد شد، یعنی از دست میرود، اما اگر f مقدار 2 داشت (قسمت اعشاری نداشت) هیچ داده ای از دست نخواهد رفت و همان 2 در i ریخته میشود. پس باید در تبدیل ها به احتمال از دست رفتن داده ها توجه داشت، حتی ممکن است یک کامپایلر هشدار هم ندهد و ما از دست رفتن داده ها را متوجه نشویم. بهرحال با تبدیل انواعی که میتوانند مقادیری را نگه دارند که نوع تبدیل شده (مقصد) نمیتواند نگه دارد، احتمال از دست رفتن داده ها وجود دارد. مثلاً تبدیل float یا double به int یا تبدیل int به short int یا char (حتی در تبدیل int به float هم هشدار دریافت میکنید، چون int مقادیر صحیح بزرگتری نسبت به float نگه میدارد، در چنین جایی برای نگه داری تمام مقادیر ممکن میتوان از double بجای float استفاده کرد).
در اینجا کامپایلر یک warning میدهد که تبدیل float به int احتمال از دست رفتن داده ها را در پی دارد. مثلاً در اینجا سه دهم از 2.3 حذف خواهد شد، یعنی از دست میرود، اما اگر f مقدار 2 داشت (قسمت اعشاری نداشت) هیچ داده ای از دست نخواهد رفت و همان 2 در i ریخته میشود. پس باید در تبدیل ها به احتمال از دست رفتن داده ها توجه داشت، حتی ممکن است یک کامپایلر هشدار هم ندهد و ما از دست رفتن داده ها را متوجه نشویم. بهرحال با تبدیل انواعی که میتوانند مقادیری را نگه دارند که نوع تبدیل شده (مقصد) نمیتواند نگه دارد، احتمال از دست رفتن داده ها وجود دارد. مثلاً تبدیل float یا double به int یا تبدیل int به short int یا char (حتی در تبدیل int به float هم هشدار دریافت میکنید، چون int مقادیر صحیح بزرگتری نسبت به float نگه میدارد، در چنین جایی برای نگه داری تمام مقادیر ممکن میتوان از double بجای float استفاده کرد).