long double bbb = 12145.12 ظرفیت 8 بایت

نوع داده ای کارکتر :

char ch = 'a'; ظرفیت 1 بایت

نوع داده ای bool :

bool bl = true; یا bool bl = false; ظرفیت 1 بایت

نوع داده ای رشته ای ( string) : در مورد نوع داده ای string ممکن هست در بعضی از کامپایلر های زبان ++c پشتیبانی نشود برای همین می توانید نوع داده ای رشته ای رو در بالا include کنید و بعد شروع و تعریف نوع داده ای string بکنید.

#include <string> ایمپورت نوع داده ای رشته ای

string str = "welcome to cplus";

فایل آموزشی ضمیمه شد

لینک گروه برنامه نویسی مربوط به کانال برنامه نویسی https://telegram.me/joinchat/Cp3i8QXspcSDBJE-v4wd8g

برخی از ویژگیهای دستورات C++

هر دستور باید به ; ختم شود.
حداکثر طول یک دستور،255 کاراکتر است.
هر دستور می تواند در یک و یا چند سطر نوشته شود.
در هر سطر می توان چندین دستور را نوشت.( این کار توصیه نمی شود. )
توضیحات می توانند بین */ و /* در چندین سطر و یا بعد از // و در فقط یک سطر نوشته شوند.
کلمات کلیدی در C++

auto double int struct
break else long switch
case enum register typedef
char extern return union
const float short unsigned
continue for signed void
default goto sizeof volatile
do if static while
این کلمات، کلمات کلیدی هستند و کامپایلر فقط این کلمات را می شناسد و هرآنچه غیر از کلمات کلیدی در برنامه C++ نوشته شود باید برای کامپایلر درست تعریف شود. در این بین توابعی برای گرفتن اطلاعات و یا چاپ اطلاعات و چیزهای دیگری وجود دارد که برای استفاده از آنها باید از فایل سرآیند مربوطه استفاده نماییم که از قبل نوشته شده اند مثل توابع cin, cout که توابع ورودی خروجی هستند که در فایل سرآیند iostream وجودارند و همچنین تابع getch که برای زدن یک کلید از صفحه کلید است و در فایل سرآیند conio قرار دارد .

نکته : راه دیگر تعریف یک متغیر از نوع رشته ای استفاده از آرایه ای از کاراکتر ها هست

char ch[25];

ثابت ها :

ثابت مشابه متغير محلی برای ذخيره داده ای است که توسط برنامه استفاده می شود. اما برخلاف متغير، مقدار ذخيره شده در يک ثابت در طی اجرای برنامه قابل تغيير نيست.

++C دو نوع ثابت واقعی و سمبليک دارد.

ثابت های واقعی

ثابت واقعی (literal constant) مقداری است که مستقيما در کد برنامه تايپ می شود.

ثابت های سمبليک

ثابت سمبليک (symbolic constant) ثابتی است که توسط يک نام در برنامه مشخص می شود. مقدار حقيقی ثابت سمبليک تنها يکبار هنگام تعريف آن وارد می شود و اين مقدار مشابه ثابت های واقعی در طول اجرای برنامه قابل تغيير نيست. هر زمان که به مقدار ثابت در برنامه نياز باشد نام آن ذکر می شود.

تعريف ثابت سمبليک

دوروش برای تعريف ثابت های سمبليک وجود دارد: راهنمای define# و کلمه کليدی const.

روش اول تعریف ثابت با define# :

برای تعریف این نوع ثابت ها بعد کتابخانه هایی که include کردیم ثابت رو تعریف می کنیم