Այս ինքնախոստովանական ելույթում ընդդիմադիր դաշնակ Գեղամ Մանուկյանը հպարտությամբ հիշում է ԱՄՆ միլիոնավոր դոլարները, որոնք անցյալում, այսինքն իրենք իշխանության տարիներին, ԶԱՐԳԱՑՆՈՒՄ ԷԻՆ Հայաստանի սահմանապահ զորքերին։

Լավ «զարգացան» և հիանալի կերպով մաս կազմեցին «թավշյա հեղափոխություն» բեմադրությանը՝ կոալիցիա կազմելով «ժող ջանի ծոցից ծնված» առաջնորդի հետ մինչև 2018 աշուն։

#գաղափարական_անապատացում #video

🇦🇲 Հայաստանի խորհրդարանական ընդդիմությունը, իբրև «քաղաքական հանցագործ»

#Հայաստան #Աղետ #video

🇦🇲 Վերհիշում ենք մեր պատմությունը #բնագիծ

Հեքիաթ «Ժողովրդի կողմից իշխանության բերված և ընտրված վարչապետի մասին»


#video

🇺🇲🤜🤛🇬🇧 Գլոբալ առճակատում անգլո-սաքսոնական աշխարհում՝ պայքար ուժի կենտրոնի համար

Դոնալդ Թրամփի իշխանության գալը նոր փուլ նշանավորեց անգլո-սաքսոնական աշխարհի գլոբալ առճակատման մեջ: ԱՄՆ-ում սկսվել է ազդեցության կենտրոնը Լոնդոնից Վաշինգտոն տեղափոխելու վերջին փուլը՝ մի գործընթաց, որն ուղեկցվելու է ամբողջ աշխարհում ճգնաժամերով ու արյունալի հակամարտություններով։

Լոնդոնը, գիտակցելով այս փոփոխությունների պատմական նշանակությունը, պատրաստ է ցանկացած քայլ ձեռնարկել իր ազդեցությունը պահպանելու համար։

☝️Այս առճակատումը կարող է ազդել ոչ միայն Մեծ Բրիտանիայի ավանդական աշխարհաքաղաքական մրցակիցների, առաջին հերթին Ռուսաստանի,այլև նրա դաշնակիցների, այդ թվում՝ Իսրայելի և Միացյալ Նահանգների վրա:

Պատմական փորձը ցույց է տալիս, որ XIX-րդ դարի վերջի և XX-րդ դարի սկզբի բրիտանական քաղաքականությունը մեծապես նպաստել է մերձավորարևելյան հիմնախնդրի սրմանը, ինչը հետագայում հանգեցրել է հրեա ժողովրդի ողբերգությանը, այն է՝ ցեղասպանությանը Եվրոպայում, և Մերձավոր Արևելքում մինչ օրս ձգձգվող արյունալի հակամարտությունների:

Նմանապես, XX-րդ դարի առաջին կեսին եվրոպական քաղաքականության բրիտանական մանիպուլյացիաները հանգեցրին երկու համաշխարհային պատերազմի, որոնք սպանեցին տասնյակ միլիոնավոր գերմանացիների և ռուսների՝ Եվրասիայում բրիտանական հեգեմոնիայի հիմնական մրցակիցներին:

Բրիտանիան կարող է նաև քայլեր ձեռնարկել հենց ԱՄՆ-ի դեմ, ինչպես նա դա արեց XVIII-րդ դարի վերջին և XIX-րդ դարի սկզբին, երբ Լոնդոնի հետ հակամարտությունը հանգեցրեց արյունալի պատերազմների: Չնայած Միացյալ Նահանգների տարածքից բրիտանական ազդեցության վերջնական վտարմանը, նրա հետքերը մնացին Կանադայում, իսկ հենց Միացյալ Նահանգների ներսում, հաղթանակից հետո, գերմանական համայնքները, որոնք նախկինում առանցքային դեր էին խաղում ամերիկյան նոր հասարակության ձևավորման գործում, աստիճանաբար թուլացան և ձուլվեցին:

Այսօր Վաշինգտոնի ակտիվ արտաքին քաղաքական գործունեության ֆոնին Մերձավոր Արևելքում և Կենտրոնական Եվրոպայում, հատկապես ուկրաինական հակամարտության համատեքստում, ինչպես նաև Մոսկվայի հետ երկխոսության ցանկության ֆոնին, Լոնդոնը կարող է արմատական քայլեր ձեռնարկել։ Պոտենցիալ սպառնալիքներ կարող են հայտնվել ինչպես Եվրոպայում, այնպես էլ Ասիայում։

☝️Այս իրավիճակում բոլոր երկրների, հատկապես պոտենցիալ հակամարտությունների գոտիներում գտնվող վերնախավերը, պետք է առավելագույն զգոնություն ցուցաբերեն և չտրվեն սադրանքներին։

👉 Հոդվածի ռուսերեն տարբերակը #SWALLOW

#ԱՄՆ

#կրկես
#цирк_уехал_клоуны_остались

🇧🇾🇦🇲 Օպերացիա. «Փրկել հայուհուն»

«Մինսկում Ադրբեջանի իշխանությունների պահանջով ձերբակալվել է «У Беллы» մականունով հայտնի հայ բլոգերը», - տեղեկացնում է հիստերիկ իսրայելցի թափառական-բլոգեր Ալեքսանդր Լապշինը YouTube-ի ուղիղ եթերում՝ միևնույն ժամանակ նախագահ Լուկաշենկոյին մեղադրելով «հակահայկական քաղաքականության մեջ»։

Հայ հասարակությունը զգացմունքային արձագանքեց այս սադրանքին։

🤔 Հիմա առանց էմոցիաների նայենք իրավիճակին։

Բան այն է, որ «հայուհի Բելլան» Բելառուսի քաղաքացի է, նրա արտահանձնումն Ադրբեջանին անհնար է՝ երկրի Սահմանադրությունը (հոդված 10) արգելում է սեփական քաղաքացիների արտահանձնումը օտար երկրներ։ Սակայն թափառական բլոգեր Լապշինը միտումնավոր է սկանդալը հրահրում` վկայակոչելով սեփական փորձը. 2016-ին նա ձերբակալվել է Մինսկում և արտահանձնվել Ադրբեջան, որտեղ նա 9 ամիս անցկացրել է բանտում։ Այդ ժամանակվանից նա ակտիվորեն քննադատում է Բելառուսի իշխանություններին Բաքվի հետ համագործակցության համար։

Հիմա նա օգտագործում է Բելլայի ձերբակալությունը Հայաստանի և Բելառուսի միջև լրացուցիչ լարվածություն ստեղծելու համար։ Նա սա ներկայացնում է որպես քաղաքական հետապնդում, թեև արտահանձնման համար իրավական հիմքեր չկան:

Թափառականի համար սա հասարակական կարծիքի դասական մանիպուլյացիա է՝ Բելառուսը ներկայացնել որպես հայերին սպառնացող երկիր՝ Ադրբեջանի շահերից ելնելով։

Բացի քաղաքական շահից, թափառական Լապշինը հետապնդում է նաև նյութական մեդիա նպատակներ։ Նա պարբերաբար օգտագործում է հայկական թեմաներ՝ հանդիսատես ներգրավելու և իր հրապարակումները մոնետիզացնելու համար։ Որքան բարձր է սկանդալը, այնքան ավելի շատ դիտումներ, բաժանորդներ ու ֆինանսական աջակցություն։

Այս իրավիճակին մեծ հաճույքով արձագանքեցին նաև հայ քաղաքական գործիչները՝ թե՛ իշխանամետ, թե՛ ֆորմալ ընդդիմադիր:

Նրանց համար սա հարմար առիթ է հակաբելառուսական տրամադրություններ բորբոքելու և Բելառուսին որպես Ադրբեջանի դաշնակից ներկայացնելու համար։ Նման հռետորաբանությունը վաղուց օգտագործվում է մեկուսացման մթնոլորտ ստեղծելու համար, որտեղ Հայաստանը, իբր, շրջապատված է միայն թշնամական երկրներով, այդ թվում՝ նույնիսկ ֆորմալ դաշնակիցներով։

Իշխանամետ ուժերն օգտագործում են այս միջադեպը ներքին խնդիրներից ուշադրությունը շեղելու համար՝ պնդելով, որ սպառնալիքները գալիս են ոչ միայն Ադրբեջանից և Թուրքիայից, այլ նաև ՀԱՊԿ գործընկերներից, այդ թվում՝ Բելառուսից։ Ընդդիմությունը, հատկապես՝ արևմտամետը, սրում է իրավիճակը՝ վերջնականապես վարկաբեկելու Հայաստանի կապերը հետխորհրդային երկրների հետ և արդարացնելու ավանդական գործընկերների հետ հարաբերությունների խզման ընթացքը։

Արդյունքում տեղեկատվական դաշտ են նետվում էմոցիոնալ հայտարարություններ և շտապ միջոցներ ձեռնարկելու կոչեր, թեև խուճապի իրական հիմքեր չկան։ Բելլայի արտահանձնումը չափազանց քիչ հավանական է, և նրա ձերբակալությունը, ամենայն հավանականությամբ, կապված է բելառուսական ներքին օրենքների հետ, այլ ոչ թե Ադրբեջանի ճնշման հետ: Սակայն թեման արդեն սկսել է ինքնուրույն կյանք ստանալ՝ սնուցելով տարբեր խմբերի քաղաքական շահերը։



#բնագիծ

#բելառուս

Իսկ ի՞նչն է խանգարում
այս «мозг»-ին, առանց
«ԵՄ անդամակցության մասին» օրենքի Հայաստանում «ճիշտ Բրենդի» արտադրությունը սահմանող օրենք հաստատել
ՀԵՆՑ ԱՅՍՕՐ։

#կրկես

🇪🇺🇦🇲 «Լոգիստիկայի և տրանսպորտի ոլորտի ընդլայնում և արդիականացում» Հարավային Կովկասում և Հայաստանի հեռանկարները

2025 թվականի փետրվարի 24-ից 28-ը Վրաստանում տեղի կունենան միջոցառումներ՝ նվիրված Հարավային Կովկասում լոգիստիկայի և տրանսպորտի զարգացմանը դեպի Եվրամիություն, մասնավորապես՝ Գերմանիա, որոնց կազմակերպվում է Գերմանիայի տնտեսական հարցերի և կլիմայի պաշտպանության դաշնային նախարարության (BMWK) անունից՝ Գերմանիայի տնտեսական ասոցիացիայի (DWV), Շարժունակության և լոգիստիկայի կլաստերի, Խորհրդատու ինժեներների ասոցիացիայի (VBI) և Գերմանիայի տնտեսության արևելյան կոմիտեի (OA) հետ համագործակցությամբ։

Ծրագիրը ներառում է փորձի ինտենսիվ փոխանակում և ցանցային կապ տեղական ընկերությունների և ոլորտի փորձագետների հետ: Գերմանացի մասնակիցները նաև համակողմանի պատկերացում կունենան վրացական շինարարության ոլորտի մասին:

Բացի այդ, հունվարի 21-ին Մյունխենում կայացել է գերմանա-ադրբեջանական տնտեսական համաժողովը, որին մասնակցել են երկու երկրների գործարար շրջանակները։

Ադրբեջանն ակտիվորեն ներդրումներ է կատարում տրանսպորտում և նավահանգիստներում՝ դառնալով Միջին միջանցքի հարավկովկասյան հատվածում ռազմավարական կարևոր հանգույց։

Չնայած գերմանական բիզնեսի աճող հետաքրքրությանը, գործունեությունը դեռևս հետ է մնում պոտենցիալից, հավանաբար հարկային և իրավական միջավայրի պատճառով, ասում են գերմանացի փորձագետները:

Այնուամենայնիվ, Ադրբեջանը դառնում է վերականգնվող էներգիայի, ենթակառուցվածքների, մեքենաշինության, գյուղատնտեսության և սննդի արդյունաբերության ոլորտներում տեխնոլոգիաների արտահանման հեռանկարային շուկա։

👉 Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ Telegraph-ում (ռուսերեն լեզվով):

#բնագիծ #Հայաստան #ԵՄ

🇦🇲 Հայրենիքի կործանում
(նաև YouTube և TikTok)

Հատվածներ Գեղամ Մանուկյանի («Դաշնակցություն» կուսակցություն) մեկ ելույթից, որի ընթացքում նա հպարտությամբ ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետության երրորդ Նախագահի իշխանավարության տարիներին Հայաստանի կործանարար ճանապարհից մի քանի դրվագ։

Այս Նախագահին նրա քաղաքական ուժը միաձայն, կրկնում եմ՝ ՄԻԱՁԱՅՆ (- Աղվան Վարդանյան) դավաճանեց։

☝️ Ավելին՝ 2018 թվականի մայիսի 8-ին նրա քաղաքական ուժը դավաճանեց նաև պետականությանը՝ «հանձնվելով» Արևմուտքի կողմից կառավարվող հայ (անմեղ) ամբոխին, ինչպես նաև այդ ամբոխին միտումնավոր միացած ՀՀ ԶՈՒ «խաղաղապահ» գումարտակին և Հայ Առաքելական եկեղեցու որոշ սպասավորներին։

2025 թվականի փետրվարին նա ոչ միայն հպարտությամբ է հիշում (նաև իր քաղաքական ուժի կողմից) դավաճանված Սերժ Սարգսյանի արևմտյան (առաջին հերթին Արցախի համար իմ համոզմամբ կործանարար) քաղաքականությունը, ներառյալ ՆԱՏՕ-ի «կարմիր գորգերը», այլ նաև ափսոսանք է հայտնում, որ այդ «փայլուն» ծրագրերը, այդ թվում՝ այսպես կոչված Եվրամիության հետ կնքված CEPA-ի համաձայնագրի կետերը, մինչ օրս կյանքի չեն կոչվել։

#գաղափարական_անապատացում #հայաստան #բնագիծ

🇺🇲🇨🇺 Գուանտանամո

122 տարի առաջ՝ 1903 թվականի փետրվարի 23-ին, Կուբան ԱՄՆ-ին վարձակալեց Գուանտանամոյի երկու կողմերում գտնվող իր տարածքի մի մասը, ներառյալ ջրային տարածքը: Այդ նպատակով կնքվեց անժամկետ պայմանագիր, ըստ որի՝ ԱՄՆ-ն տարեկան վճարում էր 2000 դոլար (1938 թվականից՝ 4085 դոլար)։

Արդյունքում ամերիկացիները ստացել են իրենց տրամադրության տակ 120 քառակուսի կիլոմետր տարածք։

1959 թվականի հեղափոխությունից հետո Կուբայի նոր կառավարությունը դեմ էր ամերիկյան բազայի առկայությանը։ Սակայն դրանից ազատվելու փորձերն անհաջող էին, քանի որ 1903 թվականի համաձայնագիրը նախատեսում էր դրա դադարեցման հնարավորությունը միայն փոխադարձ համաձայնությամբ։ 1961-ին Կուբայի զինվորականները բազայի տարագծի երկայնքով տեղադրեցին կակտուսներից պատրաստված փշոտ պատնեշ, որը, ի նմանություն երկաթե վարագույրի, կոչվում էր «Կակտուսի վարագույր»:

#ԱՄՆ

🇦🇲 Գուցե վերջին հնարավորություն

Գարշելի է հետևել այն իրավիճակին, երբ Նիկոլ Փաշինյանին ընդդիմացող ուժերը քննադատելով
➡️ Եվրամիությանն անդամակցելու հեռանկարին վերաբերող ՀՀ կառավարության օրինագիծը կամ
➡️ ԱՄՆ հետ ստորագրած խարտիան, կամ
➡️ Ռուսաստանից հեռացմանն ուղղված նրա քաղաքականությունը և այլն և այլն

☝️Գովաբանում են ՀՀ-ԵՄ CEPA պայմանագիրը և ՀՀ-ՆԱՏՕ «կառուցողական» համագործակցությունը։

Այդ ամենն է սկիզբ եղել Արցախի կորստին և Հայաստանի քայքայմանը։

Եթե սա չգիտակցի հայ ժողովուրդը և հնարավորինս սեղմ ժամկետներում չձևավորի կառուցողական և հայ ազգային շահը հետապնդող էլիտա, ապա Հայաստանը տեսանելի ապագայում անխուսափելիորեն կկիսի Արցախի ճակատագիրը մեկ տարբերությամբ, այն է՝ ոչ բոլոր հայերին կստիպեն լքել Հայաստանը, ինչպես դա եղավ Արցախի և դրանից առաջ Արևմտյան Հայաստանի տարբերակներում։

#բնագիծ

#վերջին_հնարավորություն

Կարևոր հոդված Ուկրաինական ներկայիս հակամարտության բուն պատճառների մասին

➡️ Հոդվածը, որն ամբողջությամբ կարելի է կարդալ ռուսերեն լեզվով «Дзен» կամ «Telegraph» հարթակներում, ուսումնասիրում է ժամանակակից ուկրաինական հակամարտության պատմական նախադրյալը՝ ընդգծելով հիմնական գործոններն ու արտաքին ազդեցությունները, հատկապես՝ Գերմանիայի դերը:

☝️Այս ամենը շատ կարևոր է նաև հայերի համար, քանզի ուկրաինական հակամարտության արմատներն ուղղակիորեն կապված են նաև 1918-1921 թվականներին Հարավային Կովկասում և Արևմտյան Հայաստանում տեղի ունեցած հայ ազգի համար ողբերգական հետևանքներով լի իրադարձությունների հետ։

Այսպիսով, տարածված այն միտքը, թե ԱՄՆ-ն է Ուկրաինայի և Ռուսաստանի միջև պատերազմի գլխավոր սադրիչը, իրականում կեղծ է։ Հակամարտության սրման մեջ գլխավոր դերը պատկանում է Գերմանիային։ Այս իրականությունն ընկալելու համար անհրաժեշտ է ուշադրություն դարձնել հակամարտության նախապատմությանը։

Մասնավորապես, ուկրաինական այսօրվա հակամարտության արմատները դրվել են XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի Գերմանիայի և Ավստրո-Հունգարիայի քաղաքականությամբ։

Գերմանիան աջակցում էր անջատողական տրամադրություններին ուկրաինացիների շրջանում՝ Ռուսական կայսրության ազդեցությունը թուլացնելու նպատակով։ Այս մոտեցումը շարունակվեց Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, երբ Գերմանիան աջակցում էր հեղափոխական ուժերին Ռուսաստանում և ակտիվորեն միջամտում նրա ներքին քաղաքական գործընթացներին։ Առանցքային կետը Գերմանիայի կողմից ուկրաինական ազգայնականության ռեսուրսի օգտագործումն էր, ներառյալ ուկրաինական (արհեստական) պետության ստեղծումը 1918 թվականին՝ գերմանական զորքերի կողմից Ռուսաստանի արևմտյան տարածքների օկուպացումից հետո։ Այս արարքը Գերմանիայի ռազմավարության մի մասն էր՝ ուղղված Ռուսաստանի տարածքային ամբողջականության խախտմանը, պետության ապակայունացմանն ու ոչնչացմանը։

ԽՍՀՄ փլուզումից հետո՝ 2009 թվականին, Եվրամիությունը սկսեց իրականացնել «Արևելյան գործընկերություն» ծրագիրը, որն ընկալվեց որպես Ռուսաստանից հետխորհրդային երկրներին, առաջին հերթին, Ուկրաինային անջատելու փորձ։ 2013 թվականին, երբ Ուկրաինան հրաժարվեց ստորագրել ԵՄ-ի հետ Ասոցացման համաձայնագիրը, Կիևում զանգվածային բողոքի ցույցեր սկսվեցին, որոնք հրահրեցին երկրում հակասահմանադրական և արյունալի իշխանափոխությանը։ Գերմանիան ակտիվորեն աջակցում էր ցուցարարներին և առանցքային դեր խաղաց իշխանության և ընդդիմության միջև բանակցություններում, ինչը միայն խորացրեց ռուսների և ուկրաինացիների բաժանումը և հանգեցրեց Դոնբասում զինված հակամարտության բռնկմանը։

Վերջին տարիներին Գերմանիան շարունակում էր ակտիվորեն աջակցել Ուկրաինային՝ չնայած Ռուսաստանի հետ ճգնաժամին և աճող լարվածությանը։ Իսկ Գերմանիայի նախկին կանցլեր Անգելա Մերկելի խոստովանությունները նույնպես ծառայում են որպես հաստատում, որ 2014 թվականի Մինսկի համաձայնագրերը, ինչպես մյուս դիվանագիտական ջանքերը, պարզապես հակամարտությունը երկարացնելու ռազմավարություն էին, այլ ոչ թե իրական փոխզիջման որոնում։ Մերկելը խոստովանել է, որ Մինսկի համաձայնագրերը նպատակ ունեն «ժամանակ տալ Ուկրաինային»՝ պատրաստվելու հետագա զինված դիմադրությանը։

Այսպիսով, Վաշինգտոնը ռուս-ուկրաինական հակամարտության հիմնական սադրիչը չէ։ Նա պարզապես իր օգտին է օգտագործել իրավիճակը՝ Գերմանիային ուղղորդելով ակտիվ գործողություններ ձեռնարկել Ռուսաստանի դեմ։
Միացյալ Նահանգները, հիմնվելով պատմական զարգացումների վերլուծության վրա, հավանաբար Գերմանիային կեղծ տեղեկություններ է տրամադրել Ռուսաստանի թուլության մասին, ինչը այն գործոններից մեկը պետք է լիներ, որը «կօգներ» Բեռլինին ավելի ակտիվ միջամտել ուկրաինական հակամարտությանը 2022 թվականին։

Այսպիսով, Գերմանիան շարունակում է հետևել Ռուսաստանի հետ առճակատման պատմական գծին՝ չնայած համաշխարհային քաղաքականության փոփոխություններին։ Ի տարբերություն ԱՄՆ-ի, որը Ռուսաստանին դիտարկում է որպես մրցակից, բայց ոչ թշնամի, Գերմանիան չի փոխում իր դիրքորոշումը և շարունակում է օգտագործել Ուկրաինան որպես գործիք աշխարհաքաղաքական նպատակներին հասնելու համար, այն է՝ վրեժխնդրություն, այսինքն. ռազմավարական հաղթանակ Ռուսաստանի նկատմամբ, որին նա ընկալում է որպես ռազմավարական հակառակորդ։

Իրականում սա է ուկրաինական հակամարտության հիմնական պատճառը, որին «հեռվից» սկսեց անդրադարնալ նաև ԱՄՆ նախագահ Թրամփը, նամանավանդ Ռուսաստանի նախագահի հետ ունեցած հեռախոսազրույցից հետո։

#Ուկրաինա

🇩🇪 Գերմանիայի երիտասարդները շրջվում են հիմնական կուսակցություններից

Ըստ «exit poll»-ի՝ փետրվարի 23-ին Բունդեսթագի ընտրություններում երիտասարդ ընտրողների 27%-ը քվեարկել է Ձախերի (Die Linke) կուսակցության օգտին, իսկ 21%-ը՝ «Այլընտրանք Գերմանիայի համար» (AfD), - հայտնում է Գերմանիայի հանրային մամուլը։

Տվյալ արդյունքը ցույց է տալիս երիտասարդների շրջանում աճող դժգոհությունը ավանդական կուսակցություններից, որն իր հերթին անշուշտ արևմտյան քաղաքական համակարգերի ավելի լայն ճգնաժամի մի մասն է:

Վերջին տարիներին մենք նկատում ենք քաղաքական վերնախավի նկատմամբ վստահության անկում, որն արտահայտվում է արմատական և պոպուլիստական շարժումների աջակցության աճով, ինչպես նաև քաղաքական բևեռացման աճով:

Երիտասարդները գնալով ավելի ու ավելի են ընկալում ավանդական կուսակցությունները լավագույն պարագայում, որպես ստատուս քվոյի պահպանման գործիքներ, այլ ոչ թե որպես ուժեր, որոնք ի վիճակի են իրական խնդիրներին լուծումներ առաջարկել։

«Ձախերը» և «Աջերը» իրենց հերթին ակտիվորեն շահագործում են այս դժգոհությունը՝ առաջարկելով իրենց այլընտրանքները։ Առաջինը շեշտը դնում են սոցիալական արդարության և ռեսուրսների վերաբաշխման վրա, իսկ երկրորդները՝ միգրացիոն քաղաքականության և գլոբալիզացիայի սուր քննադատությամբ, ինչպես նաև ազգային շահերի կարևորությամբ։

Նմանատիպ երևույթը դուրս է գալիս ներքաղաքական պայքարներից և դառնում է համաշխարհային մի միտում, որն ազդում է ոչ միայն Գերմանիայի, այլև եվրոպական այլ երկրների և ԱՄՆ-ի վրա: Ավանդական կուսակցությունների ճգնաժամը հանգեցնում է քաղաքական ինստիտուտների թուլացման, արմատականության աճի և ժողովրդավարական գործընթացների ապակայունացման սպառնալիքի։

Եթե ավանդական կուսակցությունները չկարողանան վերանայել իրենց քաղաքականությունը և տեսանելի ապագայում վերականգնել ընտրողների վստահությունը, արևմտյան քաղաքական լանդշաֆտը կշարունակի արմատականանալ իր բորլոր բացասական հետևանքներով, որոնք մեզ հայտնի են պատմությունից:

#Գերմանիա

🇷🇺🇹🇷 Սերգեյ Լավրովն Անկարայում՝ «3+3» ձևաչափ։ Մարտահրավերներ և հնարավորություններ Երևանի համար

Հատուկ Ռազմական գործողությունների (ուկրաինական պատերազմի) 3-րդ տարեդարձին ՌԴ ԱԳՆ ղեկավար Սերգեյ Լավրովը, գտնվելով Անկարայում, ➡️📽️անդրադարձել է նաև Հարավային Կովկասում համագործակցության հարցերին՝ ընդգծելով տրանսպորտային հաղորդակցությունների բացման և տարածաշրջանի զարգացման անհրաժեշտությունը 3+3 ձևաչափով, որն ընդգրկում է Հարավային Կովկասի երեք երկրները և Ռուսաստանը, Թուրքիան ու Իրանը, և որն առաջարկվել էր 2020 թվականի Երկրորդ Ղարաբաղյան պատերազմից հետո՝ նպատակ ունենալով նպաստել հակամարտությունների կարգավորմանը, զարգացնել տրանսպորտային և տնտեսական կապերը և ամրապնդել տարածաշրջանում անվտանգությունը։

Հայաստանը պաշտոնապես մասնակցում է 3+3 շրջանակներում հանդիպումներին, սակայն դրան մոտենում է զգուշությամբ։

Երևանին չի գոհացնում գործընթացից Արեւմուտքի բացակայությունը։ Հայաստանը ձգտում է ավելի սերտ հարաբերություններ 🇪🇺 ԵՄ-ի և 🇺🇲 ԱՄՆ-ի հետ և մտավախություն ունի, որ 3+3 ձևաչափը կուժեղացնի Ռուսաստանի, Թուրքիայի և Իրանի ազդեցությունը տարածաշրջանում՝ սահմանափակելով այլընտրանքային դիվանագիտական ուղիները։

➡️➡️➡️ Ամբողջական վերլուծական հոդվածը կարելի է կարդալ «Yandex Dzen» կամ «Telegraph» հարթակներում ռուսերեն լեզվով։

#բնագիծ

🇮🇷 Իրանի այլընտրանքը «Միջին միջանցքի» հարավկովկասյան հատվածին և Երևանի անելիքները

Թուրքմենստանը, որն աշխարհում հինգերորդն է բնական գազի ապացուցված պաշարներով, ձգտում է ընդլայնել արտահանման ուղղությունները:
Իսկ ԱՄՆ էներգետիկայի նախարարության տվյալներով, պոտենցիալ Տրանսկասպյան խողովակաշարով երկրի մուտքը եվրոպական շուկա բարդանում է նավթի և գազի հանքավայրերից մեթանի բարձր արտանետումներով։ ԱՄՆ կառավարության զեկույցում նշվում է, որ այդ գործոնը սպառնում է շրջակա միջավայրին։

Իրականում բոլորը հասկանում են,որ Վաշինգտոնն ամեն կերպ խոչընդոտում է Եվրամիության համար այլընտրանքային շուկայի ձևավորման գործընթացը։

Թուրքմենստանը մեծ հաշվով չի տուժում։ Այսօր նրա գազի հիմնական սպառողը Չինաստանն է։ Միաժամանակ Աշխաբադը ակտիվորեն փնտրում է նոր շուկաներ, այդ թվում՝ դեպի հարավ տրանսաֆղանական երթուղու օգտագործման հեռանկարներով։

Իսկ արդեն ընթացիկ տարվա մարտի 1-ից Թուրքիան կսկսի ստանալ թուրքմենական գազ։ Փետրվարի 10-ին երկրի նախագահ Գուրբանգուլի Բերդիմուհամեդովը Իրանի նախագահ Մասուդ Պեզեշկիանի հետ հեռախոսազրույցում հայտարարել էր, որ հաջողվել է պայմանավորվել թուրքական պետական «BOTAŞ» ընկերության մասնակցությամբ թուրքմենական գազի տարանցումը Թուրքիա Իրանի տարածքով (SWAP սխեմայով):

‼️Ռուսաստանի շրջանցման նպատակով Կենտրոնական Ասիայից Թուրքիա և Եվրոպա գազի մատակարարման հիմնական ուղին մինչ օրս անցնում էր Ադրբեջանով (Տրանսկասպյան խողովակաշար + Հարավային գազային միջանցք)։

Իսկ Իրանի տարածքով տարանցման օգտին այս երթուղու շրջանցումը զգալիորեն թուլացնում է Բաքվի դիրքերը՝ ինչպես տարածաշրջանում, այնպես էլ նրանից դուրս, օրինակ՝ Եվրոպական Միության հետ էներգակիրների մատակարարումների վերաբերյալ բանակցություններում։

Միևնույն ժամանակ, այս նախագծի կյանքի կոչմամբ Թուրքիան ստանում է գազի այլընտրանքային աղբյուր՝ նվազեցնելով իր կախվածությունը ադրբեջանական մատակարարումներից։

🇦🇲 Իրավիճակ Հայաստանի համար

Նոր երթուղու ձևավորումը կամրապնդի Թուրքմենստանի, Իրանի և Թուրքիայի միջև կապերը, ինչը անխուսափելիորեն կբերի այդ երկրների միջև տնտեսական և քաղաքական փոխգործակցության սերտացմանը: Հայաստանի համար առաջին հերթին դա նշանակում է Իրանի դերի ուժեղացում՝ որպես տարածաշրջանում առանցքային էներգետիկ խաղացողի։

Հայաստանն այսօր գազ է ներկրում հիմնականում Ռուսաստանից, սակայն որոշ ծավալներ ստանում է նաև Իրանից՝ «գազ էլեկտրաէներգիայի դիմաց» սխեմայով։

Իրանի տարածքով թուրքմենական գազի մատակարարումը կմեծացնի Թեհրանի ազդեցությունը տարածաշրջանային էներգետիկ ուղիների վրա և տեսականորեն կարող է ազդել նաև Հայաստան գազի մատակարարման պայմանների վրա։

Այս համատեքստում Երևանը կարող է խորացնել համագործակցությունը Իրանի հետ, այդ թվում՝ իրանական գազի մատակարարումների ծավալների ավելացման և նոր էներգետիկ նախագծերում հնարավոր մասնակցության, օրինակ՝ Հայաստանի տարածքով իրանական գազի տարանցումը դեպի Վրաստան։ Այստեղ կշահի նաև Ռուսաստանը, քանի որ.

A) Հայաստանի տարածքում գտնվող խողովակները ռուսական «Գազպրոմ» ընկերության են պատկանում, և, որը նույնպես կարևոր է Մոսկվայի համար,

B) կնվազի Վրաստանի կախվածությունը Ադրբեջանից։

Ընդհանուր առմամբ, ստեղծված իրավիճակը հավելյալ աշխարհաքաղաքական մարտահրավերներ է ստեղծում Հայաստանի համար, բայց միաժամանակ բացում է նոր հեռանկարներ՝ առաջին հերթին Իրանի հետ հարաբերություններում։ Սա ձեռնտու է Երևանին, քանի որ եթե զարգանա Անդրկասպյան երթուղին Ադրբեջանով և Թուրքիայով, ապա Բաքվի դիրքերը կամրապնդվեն, ինչը Հայաստանի համար անհամեմատ ավելի վատ է, քան Իրանից էներգետիկ կախվածության աճը։

Այս համատեքստում առավել ակնհայտ է դառնում Սյունիքի մարզի կարևորությունը, որը ռազմավարական կապ է ապահովում Իրանի հետ։ Այս տարածքի նկատմամբ վերահսկողության պահպանումը չափազանց կարևոր է հայկական պետականության գոյության համար փոփոխվող աշխարհաքաղաքական միջավայրում:

#Թուրքմենստան #Իրան #բնագիծ

🇫🇷 Կեղծ հայրենասիրության հերթական օրինակ

Երեք անգամ սեփական երկրի վարչապետ ընտրված (2×2018 և 1×2021) անձին մեծ հաշվով
ՆԵՐՎՈՒՄ Է

➡️ «Ալմաթի հռչակագիր» ասելով երկիրը «շան մսի գնով» վաճառքի հանելը, իսկ նրա Արցախյան հատվածն արդեն վաճառելը,

➡️ 2018 թվականից ի վեր Սահմանադրության ոտնահարումը,

➡️ Պետականության հիմնասյուների քայքայումը,

➡️ Բառիս բուն իմաստով (իր հետ համակեցության հիմունքներով ապրող անձի հետ միասին) պետական բյուջեի թալանունը,

➡️ Առանց որևէ իրավական հիմունքների ՀՀ ակտիվ քաղաքացիների կալանավորումը, դատարանի դահլիճում ուղիղ եթերով սպանությունը,

➡️ Առաջնային մանդատ կրող Ազգային Ժողովի անդամներին հրաժարական տալու պարտադրանքը,

➡️ և այլ և այլ և այլ բազմաթիվ պետական հանցագործությունները։


Սակայն «ՉԻ ՆԵՐՎՈՒՄ», օտար երկրի քաղաքացուն, որը ժամանակավորապես ուղևորվել է Հայաստան, ներկայացնելու ԲԱՑԱՌԱՊԵՍ սեփական երկրի շահերը, չի ներվում «Ալմա-աթայի» հիշատակումը։

Լավ, դուք (ազգային փորձագետ կամ ընդդիմադիր քաղաքական գործիչ կոչեցյալներ) երբ ձեզ հայելու մեջ նայում եք, չե՞ք նկատում, որ ողորմելիներ եք։

Արժեհամակարգային դեգրադացիա

Գաղափարական անապատացում

🇦🇲🤔 Կա՞ փրկություն

Ո՞նց կարող է հայ հասարակությունը փրկվել, եթե «ընդդիմադիր» մամուլը սրա նման քաղաքական անմեղսունակին, որը բացի իր մնացած ստորություններից Հիսուս Քրիստոսի գոյությանը սկսել է հավատալ Նիկոլի հետ ծանոթանալուց հետո, իսկ Արցախը երբեք չի դիտարկել՝ իբրև հայկական, հրավիրում է տաղավար, որին իր հերթին մոտ 19 ժամվա ընթացքում ունենում է ավելի քան 15.000 դիտում։

Պատասխանը միանշանակ է՝ չի կարող փրկվել, եթե իր մեջ արմատական արժեհամակարգային փոփոխություններ չանի։

#գաղափարական_անապատացում

🇷🇺🇺🇲 Մի փոքր «Ուկրաինայի շուրջ» ռուս-ամերիկյան բանակցությունների մասին

🌐 ԱՄՆ ռազմական ներկայությունը Եվրոպայում առանձնահատուկ նշանակություն ունի վերջին դիվանագիտական իրադարձությունների և ամենաբարձր մակարդակով քննարկումների լույսի ներքո։

Այս ինֆոգրաֆիկայում ներկայացված տվյալները վերաբերում են ամերիկյան զորքերի տեղակայմանը այնպիսի ռազմավարական կարևոր երկրներում, ինչպիսիք են՝ Գերմանիան, Իտալիան, Մեծ Բրիտանիան, Լեհաստանը և Ռումինիան։

Տվյալ պետությունները ՆԱՏՕ-ի հիմնական դաշնակիցներն են և կարևոր դեր են խաղում Արևմուտքից Ռուսաստանի դեմ հարվածային ուժ տրամադրելու գործում:

Ներկայումս ակտիվ քննարկումներ են ընթանում «ուկրաինական բանակցությունների» շրջանակներում, որոնք վերաբերում են ոչ միայն Եվրոպայում ամերիկյան զորքերի թվի հնարավոր կրճատումը, այլև եվրասիական բովանդակության շուրջ ԱՄՆ-ի և Ռուսաստանի փոխգործակցության ավելի լայն համատեքստին։

‼️ Փոփոխվող աշխարհաքաղաքական իրավիճակի համատեքստում ռազմական ներկայության վերանայման հետ կապված ցանկացած որոշում ընկալվում է որպես նշանակալի ազդանշան միջազգային ասպարեզում բոլոր մասնակիցների համար։

Եվրոպայում Պենտագոնի ներկայության կրճատումը կարող է դիտվել որպես Վաշինգտոնի զիջումների և լարվածությունը նվազեցնելու ջանքերի մաս, մինչդեռ զորքերի մակարդակի պահպանումը կամ ավելացումը կնշանակի շարունակական ակտիվ աջակցություն ՆԱՏՕ-ի դաշնակիցներին և ԱՄՆ վճռականության ցուցադրում միջնաժամկետ հեռանկարում Ռուսաստանի վրա Արևմուտքի հնարավոր ռազմական հարձակման հարցում:

Իրադարձությունների այս ընթացքը հատկապես կարևոր է ՆԱՏՕ դաշինքի արևելյան թևում գտնվող երկրների համար (գերմաներեն Ostflanke), որտեղ ռազմական ուժերի քանակի և որակի ցանկացած փոփոխություն կարող է էական ազդեցություն ունենալ ուժերի հավասարակշռության և պետությունների միջև վստահության ընդհանուր մթնոլորտի վրա։

☝️ Հետևաբար, այս ինֆոգրաֆիկան ծառայում է ոչ միայն որպես վիճակագրական տվյալների տեսողական ներկայացում, այլև կարող է գործիք դառնալ ժամանակակից միջազգային քաղաքականության մեջ բարդ հարաբերությունների խորը վերլուծության և ըմբռնման համար:

☝️Ի վերջո, Եվրոպայում ԱՄՆ ռազմական ներկայության քննարկումները սերտորեն կապված են Ուկրաինայի վերաբերյալ ռուս-ամերիկյան բանակցությունների հետ՝ արտացոլելով արտաքին քաղաքականության որոշումների կայացման վրա ազդող գործոնների բազմազանությունը և ընդգծելով ժամանակակից աշխարհաքաղաքական մարտահրավերների լուծման համապարփակ մոտեցման անհրաժեշտությունը։

#Ռուսաստան #ԱՄՆ

🇷🇺🇺🇲 🤜🤛 🇺🇦🇬🇧
«Բանակցություններ»

Վաշինգտոն Մոսկվա հրապարակային բանակցություններին գրանցվեց առաջին գնդակը։

Ուկրաինայի հետ «ընկերական» երկու խաղերում Վաշինգտոնի դարպասները գրավեց հարձակվող Վլադիմիր Զելենսկին. և՛ Կիևում՝ հաղթելով ԱՄՆ ֆինանսների նախարարին, և՛ Վաշինգտոնում՝ հաղթելով անձամբ Թրամփին։

Միացյալ Նահանգները խաղն իհարկե շարունակելու են, բայց արդեն այլ մեթոդներով, քանզի Վլադիմիր Զելենսկու մարզիչը Լոնդոնն է։

Մոսկվան դիտորդի կարգավիճակում հայտնվելով գտնվում է համեմատաբար բարենպաստ դիրքերում։

#ԱՄՆ #Բրիտանիա

🇺🇲🇺🇦 ԱՄՆ ողջ պատմության մեջ չէր եղել նման դեպք, երբ մեկ այլ երկրի ղեկավար գար Սպիտակ տուն, և այսպես խոսեր ԱՄՆ նախագահի և փոխնախագահի հետ ու գնար։

Երբեք չէր եղել։

Այն էլ ինչ երկրի ղեկավար՝ տարածքների, մարդկային կյանքերի ահռելի քանակի կորուստներով, պարտքերի մեջ խրված երկրի նախագահ, որի նախագահության ժամկետները սեփական երկրի Սահմանադրության համաձայն սպառվել են 2024 թվականի մայիսին։

Անկախ նրանից թե ինչ կլինի անձամբ Զելենսկու կամ Ուկրաինայի հետ, այս դրվագը մնաց ամերիկյան պատմագրության մեջ։

Հիմա հասկանու՞մ եք, ինչու էի ես գրում, որ Հայաստանի հետ «украинизация» չի կարող լինել։

#Ուկրաինա #ԱՄՆ