🇷🇺🇮🇷 Իրանական «Fath-360» հրթիռներ Ռուսաստանին մատակարարելու մասին լուրերի լույսի ներքո՝ փորձենք ծանոթանալ այդ զինատեսակի հետ
«Fath-360» հրթիռային համակարգը (Ballistic Missile 120) Իրանի պաշտպանական արդյունաբերության վերջին տարիների զարգացման արդյունքն է, որը մեծ ծավալներով մատակարարվում է սեփական երկրի ցամաքային և ռազմածովային ուժերին՝ Իսլամական հեղափոխության պահապաններին և Իրանի բանակի կորպուսին։
Այս համալիրներն իրենք հնարավորություններով գտնվում են օպերատիվ-մարտավարական հրթիռային համակարգերի և խոշոր տրամաչափի բազմակի արձակման հրթիռային համակարգերի «հանգույցում», այսինքն՝ յուրաքանչյուր «Fath-360» ինքնագնաց արձակման կայանն իր վրա կրում է մինչև վեց 368 մմ հրթիռներ:
«Fath-360» (BM-120) հրթիռի քաշը 787 կգ է, մարտագլխիկի քաշը՝ 150 կգ, որոնք մատակարարվում են երեք տարբեր մարտագլխիկներով՝ հզոր պայթուցիկ, բեկորային և թափանցող։
Նշվում է, որ այս հրթիռներով թիրախների ոչնչացման շառավիղը կազմում է մինչև 120 կմ, իսկ թռիչքի ժամանակ հրթիռի արագությունը մինչև M=4, ինչը տեսականորեն այն դարձնում է շատ դժվար թիրախ ՀՕՊ համակարգերի կողմից որսալու համար։
Համեմատության համար նշենք, որ ամերիկյան ATACMS տիպի օպերատիվ-մարտավարական հրթիռներն ունեն մոտավորապես M=3 առավելագույն արագություն։
Հրթիռների շրջանաձև հավանական շեղումը կազմում է 30 մետրից պակաս: Հավանաբար, այս հրթիռները կարող են նաև օպտիկա-էլեկտրոնային տանող գլխով տարբերակ ունենալ ամենակարևոր թիրախների բարձր ճշգրտության ոչնչացման համար, ինչպես իրանական մի շարք այլ հրթիռային համակարգեր:
Ամփոփելով կարելի է նկատել, որ «Fath-360»-ը, հաշվի առնելով հրթիռների հեռահարությունը մինչև 120 կմ, վեց հրթիռների առկայությունը մեկ արձակման վրա և տարբեր մարտագլխիկներով հրթիռներ, թույլ է տալիս արագ հարվածել մի շարք թիրախների, որոնք սովորական հրետանու հասանելիությունից դուրս են, օրինակ, հրամանատարական կետեր, զինամթերքի պահեստներ, հակաօդային պաշտպանության դիրքեր, հրթիռային համակարգեր, հակառակորդի անձնակազմի և սարքավորումների ժամանակավոր հավաքատեղիներ և այլն:
Թեհրանը տեղեկացնում է, որ իր արդյունաբերությունն ունակ է մեծ քանակությամբ արտադրել նման հրթիռներ՝ բավարարելով ինչպես սեփական, այնպես էլ արտահանման կարիքները։
P.S. Հայ ընթերցողների մոտ կարող է հարց առաջանալ. «ինչու՞ նման հարվածային զենքեր Իրանից չի գնում Հայաստանը»... Պատասխանի գուշակումը թողնում ենք հարց տվող ընթերցողին։
#Ռուսաստան #Իրան
«Fath-360» հրթիռային համակարգը (Ballistic Missile 120) Իրանի պաշտպանական արդյունաբերության վերջին տարիների զարգացման արդյունքն է, որը մեծ ծավալներով մատակարարվում է սեփական երկրի ցամաքային և ռազմածովային ուժերին՝ Իսլամական հեղափոխության պահապաններին և Իրանի բանակի կորպուսին։
Այս համալիրներն իրենք հնարավորություններով գտնվում են օպերատիվ-մարտավարական հրթիռային համակարգերի և խոշոր տրամաչափի բազմակի արձակման հրթիռային համակարգերի «հանգույցում», այսինքն՝ յուրաքանչյուր «Fath-360» ինքնագնաց արձակման կայանն իր վրա կրում է մինչև վեց 368 մմ հրթիռներ:
«Fath-360» (BM-120) հրթիռի քաշը 787 կգ է, մարտագլխիկի քաշը՝ 150 կգ, որոնք մատակարարվում են երեք տարբեր մարտագլխիկներով՝ հզոր պայթուցիկ, բեկորային և թափանցող։
Նշվում է, որ այս հրթիռներով թիրախների ոչնչացման շառավիղը կազմում է մինչև 120 կմ, իսկ թռիչքի ժամանակ հրթիռի արագությունը մինչև M=4, ինչը տեսականորեն այն դարձնում է շատ դժվար թիրախ ՀՕՊ համակարգերի կողմից որսալու համար։
Համեմատության համար նշենք, որ ամերիկյան ATACMS տիպի օպերատիվ-մարտավարական հրթիռներն ունեն մոտավորապես M=3 առավելագույն արագություն։
Հրթիռների շրջանաձև հավանական շեղումը կազմում է 30 մետրից պակաս: Հավանաբար, այս հրթիռները կարող են նաև օպտիկա-էլեկտրոնային տանող գլխով տարբերակ ունենալ ամենակարևոր թիրախների բարձր ճշգրտության ոչնչացման համար, ինչպես իրանական մի շարք այլ հրթիռային համակարգեր:
Ամփոփելով կարելի է նկատել, որ «Fath-360»-ը, հաշվի առնելով հրթիռների հեռահարությունը մինչև 120 կմ, վեց հրթիռների առկայությունը մեկ արձակման վրա և տարբեր մարտագլխիկներով հրթիռներ, թույլ է տալիս արագ հարվածել մի շարք թիրախների, որոնք սովորական հրետանու հասանելիությունից դուրս են, օրինակ, հրամանատարական կետեր, զինամթերքի պահեստներ, հակաօդային պաշտպանության դիրքեր, հրթիռային համակարգեր, հակառակորդի անձնակազմի և սարքավորումների ժամանակավոր հավաքատեղիներ և այլն:
Թեհրանը տեղեկացնում է, որ իր արդյունաբերությունն ունակ է մեծ քանակությամբ արտադրել նման հրթիռներ՝ բավարարելով ինչպես սեփական, այնպես էլ արտահանման կարիքները։
P.S. Հայ ընթերցողների մոտ կարող է հարց առաջանալ. «ինչու՞ նման հարվածային զենքեր Իրանից չի գնում Հայաստանը»... Պատասխանի գուշակումը թողնում ենք հարց տվող ընթերցողին։
#Ռուսաստան #Իրան
Մենք նույնիսկ մեզ համար նահատակված հերոսների անունները չգիտենք, իշխանություններ «չկան», մամուլը անունները չգիտի, որ հրապարակի :(
Forwarded from PARA.TV
‼️«Երկու տարի առաջ Ջերմուկում բավականին դաժան մարտեր տեղի ունեցան, տասնյակ զոհերի գնով հաջողվեց կանգնեցնել թշնամուն Ջերմուկի մատույցներում։
☑️Ի շնորհիվ նաև Արցախից արագ ժամանած սպեցնազի տղերքի։
☑️Ի թիվս նաև այլ զորախմբի որոշակի տեղաշարժի։
📌Մի գենշտաբի կլոուն էլ թշնամուն մեկ ժամ թե մեկ օր տվեց որ հեռանան, հետո մեզ ասեցին որ թշնամին սոված կմնա շուտով, դե հետո էլ գիտենք։
‼️Արցախի սպեցնազի գործողությունների, Ջերմուկը պաշտպանների մասին համարյա ոչ մի տող տեղեկատվություն չկա։
❓Մենք նույնիսկ զոհերի անունները չգիտենք։
📌Մոռանալ ամենը, ինչ կարող է մեր մեջ արթնացնել արժանապատվությունը, միշտ ներկայացնել մեզ թշվառ ու անտեր, սա է նիկոլենց քաղաքականության կորիզը։
🇦🇲Փառք ու պատիվ մեր բոլոր տղերքին, ով հերոսաբար ընկան Ջերմուկ մատույցներում, Սոտքում, Իշխանասարում, Ներքին Հանդում։
📌Կգա ժամանակը և մոռացությունից դուք դուրս կգաք և անուն առ անուն ձեր անունները կգրվեն ՀԱՅՈՑ պատմության ոսկե էջերում»։
Տեղեկատվական անվտանգության փորձագետ Տիգրան Քոչարյան
☑️Ի շնորհիվ նաև Արցախից արագ ժամանած սպեցնազի տղերքի։
☑️Ի թիվս նաև այլ զորախմբի որոշակի տեղաշարժի։
📌Մի գենշտաբի կլոուն էլ թշնամուն մեկ ժամ թե մեկ օր տվեց որ հեռանան, հետո մեզ ասեցին որ թշնամին սոված կմնա շուտով, դե հետո էլ գիտենք։
‼️Արցախի սպեցնազի գործողությունների, Ջերմուկը պաշտպանների մասին համարյա ոչ մի տող տեղեկատվություն չկա։
❓Մենք նույնիսկ զոհերի անունները չգիտենք։
📌Մոռանալ ամենը, ինչ կարող է մեր մեջ արթնացնել արժանապատվությունը, միշտ ներկայացնել մեզ թշվառ ու անտեր, սա է նիկոլենց քաղաքականության կորիզը։
🇦🇲Փառք ու պատիվ մեր բոլոր տղերքին, ով հերոսաբար ընկան Ջերմուկ մատույցներում, Սոտքում, Իշխանասարում, Ներքին Հանդում։
📌Կգա ժամանակը և մոռացությունից դուք դուրս կգաք և անուն առ անուն ձեր անունները կգրվեն ՀԱՅՈՑ պատմության ոսկե էջերում»։
Տեղեկատվական անվտանգության փորձագետ Տիգրան Քոչարյան
🇷🇺🇨🇳🇰🇵 Արդյոք պատրաստվում է գլոբալ զինված հակամարտություն
Ռուսաստանը, Չինաստանը և Հյուսիսային Կորեան համատեղ կարգով ռազմավարություն են մշակում՝ խոշոր ռազմական հակամարտության դեպքում միասնական ճակատով գործելու համար։
Ռուսական կողմից այս գործընթացի համակարգումը գլխավորում է Պաշտպանության նախկին նախարար Սերգեյ Շոյգուն։
Այսպիսով Ռուսաստանը, Չինաստանը և Հյուսիսային Կորեան ստեղծում են «հակաարևմտյան» դաշինք՝ նախապատրաստվելով հնարավոր մեծ պատերազմին։
Սեպտեմբերի 10-ից 16-ը Ռուսաստանի Դաշնության Զինված ուժերն իրականացնում են «Օվկիանոս-2024» ռազմավարական հրամանատարաշտաբային վարժանքներ, որի հիմնական նպատակն է ստուգել Ռուսաստանի ռազմածովային և օդատիեզերական ուժերի հրամանատարական և վերահսկիչ ստորաբաժանումների և կազմավորումների մարտական պատրաստվածության հիմնական տարրերը, ինչպես նաև գնահատել նրանց փոխգործակցությունը, միջուկային զենքի օգտագործմամբ պատերազմ վարելու անհրաժեշտության պարագայում։
Զորավարժություններ են իրականացվում Խաղաղ և Հյուսիսային Սառուցյալ օվկիանոսների, Միջերկրական, Կասպից և Բալթիկ ծովերի ջրերում։
Այս համատեքստում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Չինաստանի և Հյուսիսային Կորեայի հետ ռազմական համագործակցության ամրապնդմանը, որոնք նույնպես հրավիրված են զորավարժություններին մասնակցելու։ Չինաստանն ակտիվորեն մասնակցում է ուսումնական զորավարժություններին։
Հյուսիսային Կորեան զուգահեռներ (բավականին դրական արդյունքներ ցուցաբերելով) փորձարկում է իր գերժամանակակից և աշխարհում դեռևս նմանը չունեցող հրթիռա-հրետանային համակարգերը։ Մասնավորապես, խոսքը գնում է 600 մմ տրամաչափի հսկայական հեռահար հրետանային համակարգի մասին, որը փորձարկումների ժամանակ ճշգրիտ խոցել է Ճապոնական ծովում գտնվող պայմանական թիրախները։
♦️Մոսկվայի, Պեկինի և Փհենյանի տեսանկյունից Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները ձգտում են ամեն գնով պահպանել իր համաշխարհային ռազմաքաղաքական գերակայությունը։ Օգտագործելով Ուկրաինան՝ ԱՄՆ-ը փորձում են ռազմավարական պարտություն հասցնել Ռուսաստանին։
Դաշնակիցները վստահ են, որ մտածածին գոյություն ունեցող ռուսական սպառնալիքին դիմակայելու և Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությանը զսպելու պատրվակով ԱՄՆ-ը և նրա դաշնակիցները պլանավորում են ընդլայնել իրենց ռազմական ներկայությունը Ռուսաստանի արևմտյան սահմաններում՝ Արկտիկայի և Ասիա-Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանում, ինչը ծայրահեղ անընդունելի է առաջին հերթին Մոսկվայի և Պեկինի համար։
☝️Հիշեցնենք, որ մամուլում տեղ գտած հրապարակումների համաձայն ամռանը Չինաստանի ռազմական գերատեսչության բարձրաստիճան սպայական պատվիրակությունների մի քանի այցեր են տեղի ունեցել Մոսկվա և Սանկտ-Պետերբուրգ։ Այցերի բուն նպատակների և բովանդակությունների վերաբերյալ մալուլը սահմանափակվել է պետական հաղորդագրություններով։
Իսկ հուլիսին Բելառուսի տարածքում տեղի ունեցան բելառուսա-չինական ցամաքային զորքերի զորավարժություններ։
#Ռուսաստան #Չինաստան #Կորեա
Ռուսաստանը, Չինաստանը և Հյուսիսային Կորեան համատեղ կարգով ռազմավարություն են մշակում՝ խոշոր ռազմական հակամարտության դեպքում միասնական ճակատով գործելու համար։
Ռուսական կողմից այս գործընթացի համակարգումը գլխավորում է Պաշտպանության նախկին նախարար Սերգեյ Շոյգուն։
Այսպիսով Ռուսաստանը, Չինաստանը և Հյուսիսային Կորեան ստեղծում են «հակաարևմտյան» դաշինք՝ նախապատրաստվելով հնարավոր մեծ պատերազմին։
Սեպտեմբերի 10-ից 16-ը Ռուսաստանի Դաշնության Զինված ուժերն իրականացնում են «Օվկիանոս-2024» ռազմավարական հրամանատարաշտաբային վարժանքներ, որի հիմնական նպատակն է ստուգել Ռուսաստանի ռազմածովային և օդատիեզերական ուժերի հրամանատարական և վերահսկիչ ստորաբաժանումների և կազմավորումների մարտական պատրաստվածության հիմնական տարրերը, ինչպես նաև գնահատել նրանց փոխգործակցությունը, միջուկային զենքի օգտագործմամբ պատերազմ վարելու անհրաժեշտության պարագայում։
Զորավարժություններ են իրականացվում Խաղաղ և Հյուսիսային Սառուցյալ օվկիանոսների, Միջերկրական, Կասպից և Բալթիկ ծովերի ջրերում։
Այս համատեքստում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Չինաստանի և Հյուսիսային Կորեայի հետ ռազմական համագործակցության ամրապնդմանը, որոնք նույնպես հրավիրված են զորավարժություններին մասնակցելու։ Չինաստանն ակտիվորեն մասնակցում է ուսումնական զորավարժություններին։
Հյուսիսային Կորեան զուգահեռներ (բավականին դրական արդյունքներ ցուցաբերելով) փորձարկում է իր գերժամանակակից և աշխարհում դեռևս նմանը չունեցող հրթիռա-հրետանային համակարգերը։ Մասնավորապես, խոսքը գնում է 600 մմ տրամաչափի հսկայական հեռահար հրետանային համակարգի մասին, որը փորձարկումների ժամանակ ճշգրիտ խոցել է Ճապոնական ծովում գտնվող պայմանական թիրախները։
♦️Մոսկվայի, Պեկինի և Փհենյանի տեսանկյունից Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները ձգտում են ամեն գնով պահպանել իր համաշխարհային ռազմաքաղաքական գերակայությունը։ Օգտագործելով Ուկրաինան՝ ԱՄՆ-ը փորձում են ռազմավարական պարտություն հասցնել Ռուսաստանին։
Դաշնակիցները վստահ են, որ մտածածին գոյություն ունեցող ռուսական սպառնալիքին դիմակայելու և Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությանը զսպելու պատրվակով ԱՄՆ-ը և նրա դաշնակիցները պլանավորում են ընդլայնել իրենց ռազմական ներկայությունը Ռուսաստանի արևմտյան սահմաններում՝ Արկտիկայի և Ասիա-Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանում, ինչը ծայրահեղ անընդունելի է առաջին հերթին Մոսկվայի և Պեկինի համար։
☝️Հիշեցնենք, որ մամուլում տեղ գտած հրապարակումների համաձայն ամռանը Չինաստանի ռազմական գերատեսչության բարձրաստիճան սպայական պատվիրակությունների մի քանի այցեր են տեղի ունեցել Մոսկվա և Սանկտ-Պետերբուրգ։ Այցերի բուն նպատակների և բովանդակությունների վերաբերյալ մալուլը սահմանափակվել է պետական հաղորդագրություններով։
Իսկ հուլիսին Բելառուսի տարածքում տեղի ունեցան բելառուսա-չինական ցամաքային զորքերի զորավարժություններ։
#Ռուսաստան #Չինաստան #Կորեա
👍2
🇬🇪🇷🇺 Թբիլիսիի հաշտեցումը Ցխինվալի և Սուխումի հետ և հոկտեմբերին նախատեսված Վրաստանի խորհրդարանական ընտրությունները
«Վրացական երազանք» կուսակցության առաջնորդ Բիձինա Իվանիշվիլիի վերջին հայտարարությունները 2008 թվականի պատերազմի համար Հարավային Օսիայից ներողություն խնդրելու անհրաժեշտության մասին առաջացրել են ընդդիմության սուր արձագանքը, որտեղ նրանք Իվանիշվիլիի հայտարարությունը անվանել են «ամոթալի»՝ նրան մեղադրելով Ռուսաստանի շահերի սպասարկման մեջ։
Օսերի և աբխազների հետ բանակցությունների պատրաստակամություն դրսևորելու Իվանիշվիլիի փորձը, ամենայն հավանականությամբ, կբախվի վրաց հասարակության որոշ հատվածների ուժեղ դիմադրությանը:
Վերջին տասնամյակների ընթացքում Վրաստանում հասարակական կարծիքը ձևավորվել է այն գաղափարի շուրջ, որ Աբխազիան և Հարավային Օսիան Ռուսաստանի կողմից օկուպացված տարածքներ են: Առանց քաղաքականության հիմքերը վերանայելու այս պատմությունը փոխելու փորձը կարող է ներքաղաքական մեծ ցնցումներ առաջացնել, ինչպես եղավ Ուկրաինայում 2013 թվականի աշնանը, երբ Վիկտոր Յանուկովիչը կասեցրեց եվրաինտեգրման գործընթացը:
Իրավիճակը հստակություն է պահանջում՝ Վրաստանի իշխանությունները պետք է կողմնորոշվեն և պատասխանատու որոշումներ ընդունեն։
Մի քանի հակաարևմտյան օրենքներ ընդունելով և հակառուսական պատժամիժոցներին չմիանալով ու Կիևի հետ հարաբերությունները սրելով ցանկանալ բարելավել կապերը Մոսկվայի հետ և ակնկալել, որ Ռուսաստանը կհրաժարվի Սուխումի և Ցխինվալիի անկախությունը ճանաչելուց, միամտություն է, եթե ոչ անպատասխանատու վարքագիծ։
Ռուսաստանը դժվար թե գնա նման քայլի, քանի որ տվյալ տարածաշրջանների անկախության ճանաչումը դարձել է հետխորհրդային տարածքում Մոսկվայի արտաքին քաղաքականության ռազմավարության առանցքային տարրերից մեկը։
#Վրաստան #Ռուսաստան
«Վրացական երազանք» կուսակցության առաջնորդ Բիձինա Իվանիշվիլիի վերջին հայտարարությունները 2008 թվականի պատերազմի համար Հարավային Օսիայից ներողություն խնդրելու անհրաժեշտության մասին առաջացրել են ընդդիմության սուր արձագանքը, որտեղ նրանք Իվանիշվիլիի հայտարարությունը անվանել են «ամոթալի»՝ նրան մեղադրելով Ռուսաստանի շահերի սպասարկման մեջ։
Օսերի և աբխազների հետ բանակցությունների պատրաստակամություն դրսևորելու Իվանիշվիլիի փորձը, ամենայն հավանականությամբ, կբախվի վրաց հասարակության որոշ հատվածների ուժեղ դիմադրությանը:
Վերջին տասնամյակների ընթացքում Վրաստանում հասարակական կարծիքը ձևավորվել է այն գաղափարի շուրջ, որ Աբխազիան և Հարավային Օսիան Ռուսաստանի կողմից օկուպացված տարածքներ են: Առանց քաղաքականության հիմքերը վերանայելու այս պատմությունը փոխելու փորձը կարող է ներքաղաքական մեծ ցնցումներ առաջացնել, ինչպես եղավ Ուկրաինայում 2013 թվականի աշնանը, երբ Վիկտոր Յանուկովիչը կասեցրեց եվրաինտեգրման գործընթացը:
Իրավիճակը հստակություն է պահանջում՝ Վրաստանի իշխանությունները պետք է կողմնորոշվեն և պատասխանատու որոշումներ ընդունեն։
Մի քանի հակաարևմտյան օրենքներ ընդունելով և հակառուսական պատժամիժոցներին չմիանալով ու Կիևի հետ հարաբերությունները սրելով ցանկանալ բարելավել կապերը Մոսկվայի հետ և ակնկալել, որ Ռուսաստանը կհրաժարվի Սուխումի և Ցխինվալիի անկախությունը ճանաչելուց, միամտություն է, եթե ոչ անպատասխանատու վարքագիծ։
Ռուսաստանը դժվար թե գնա նման քայլի, քանի որ տվյալ տարածաշրջանների անկախության ճանաչումը դարձել է հետխորհրդային տարածքում Մոսկվայի արտաքին քաղաքականության ռազմավարության առանցքային տարրերից մեկը։
#Վրաստան #Ռուսաստան
🇩🇪🇪🇺🇦🇲 Եվրամիության, այս անգամ ի դեմս Գերմանիայի, ակտիվությունը Կենտրոնական Ասիայում և ռիսկերը Հայաստանի համար
Գերմանիայի կանցլեր Օլաֆ Շոլցը սեպտեմբերի 15-17-ը կայցելի Ուզբեկստան և Ղազախստան և կմասնակցի «C5+1» ձևաչափի գագաթնաժողովին, այսինքն՝ հետխորհրդային հինգ հանրապետությունների և Գերմանիային։ Պետք է նշել, որ «C5+1» ձևաչափը Կենտրոնական Ասիայում առաջինը սկսել են Միացյալ Նահանգները։
Վերադառնալով Գերմանիային, փորձենք հասկանալ, թե ինչ է ցանկանում Բեռլինը։
«Կարծում եմ, որ հիմնական շեշտը դրվելու է տարածաշրջանի հետ տնտեսական հարաբերությունների բարելավման վրա», - ասել է Արտաքին քաղաքականության գերմանական ընկերության փորձագետ Շտեֆան Մայսթերը։ Սպասվում է նաև միգրացիայի ոլորտում համաձայնագրի ստորագրում.
Ուզբեկստանը կարող է օգնել Գերմանիային սահմանափակել անօրինական միգրացիան, այդ թվում՝ Աֆղանստանից, սակայն դրա դիմաց Տաշկենտը ակնկալում է պարզեցնել աշխատանքային միգրացիայի պայմաններն իր քաղաքացիների համար։
Գերմանիան երկար ժամանակ խթանում է համագործակցությունը Կենտրոնական Ասիայի հետ ԵՄ շրջանակներում, գրում են Գիտության և քաղաքականության հիմնադրամի զեկույցի հեղինակները։
Գերմանական «C5+1» ձևաչափը հիմնվեց 2023 թվականի սեպտեմբերին Բեռլինում՝ Գերմանիան ցանկանում է դիվերսիֆիկացնել իր էներգառեսուրսները, իսկ Կենտրոնական Ասիայի երկրները «ռուսական նեոիմպերիալիզմը որպես թաքնված վտանգ» են տեսնում իրենց համար։
«Բեռլինում գագաթնաժողովից հետո մեկ տարում քիչ բան է փոխվել, Գործնական շփումներում բեկում չի եղել։ Սիմվոլիզմը շատ է, և, անկեղծ ասած, ես բավականին հիասթափություն եմ տեսնում Կենտրոնական Ասիայի երկրներում, որոնք մեծ ակնկալիքներ ունեին Գերմանիայի հետ համագործակցությունից», - ասում է Մայսթերը:
Թե ինչ նպատակներ է հետապնդում Գերմանիան (այդ թվում նաև Եվրամիության համատեքստում) Կենտրոնական Ասիայում և, թե ինչ կորուստներ է այդ պատճառով արդեն կրել Հայաստանը և կարող է դեռ շարունակել կրել, անդրադարձ կկատարվի առանձին վերլուծական հոդվածով։
👉 Շարունակելի...
Հետևեք «Բնագծին»
#Germany #CentralAsia #Գերմանիա
P.S. Լուսանկարն արված է Բեռլինում՝ 2023 թվականի սեպտեմբերի գագաթնաժողովին 🇩🇪➕🇰🇿🇹🇯🇰🇬🇹🇲🇺🇿
Գերմանիայի կանցլեր Օլաֆ Շոլցը սեպտեմբերի 15-17-ը կայցելի Ուզբեկստան և Ղազախստան և կմասնակցի «C5+1» ձևաչափի գագաթնաժողովին, այսինքն՝ հետխորհրդային հինգ հանրապետությունների և Գերմանիային։ Պետք է նշել, որ «C5+1» ձևաչափը Կենտրոնական Ասիայում առաջինը սկսել են Միացյալ Նահանգները։
Վերադառնալով Գերմանիային, փորձենք հասկանալ, թե ինչ է ցանկանում Բեռլինը։
«Կարծում եմ, որ հիմնական շեշտը դրվելու է տարածաշրջանի հետ տնտեսական հարաբերությունների բարելավման վրա», - ասել է Արտաքին քաղաքականության գերմանական ընկերության փորձագետ Շտեֆան Մայսթերը։ Սպասվում է նաև միգրացիայի ոլորտում համաձայնագրի ստորագրում.
Ուզբեկստանը կարող է օգնել Գերմանիային սահմանափակել անօրինական միգրացիան, այդ թվում՝ Աֆղանստանից, սակայն դրա դիմաց Տաշկենտը ակնկալում է պարզեցնել աշխատանքային միգրացիայի պայմաններն իր քաղաքացիների համար։
Գերմանիան երկար ժամանակ խթանում է համագործակցությունը Կենտրոնական Ասիայի հետ ԵՄ շրջանակներում, գրում են Գիտության և քաղաքականության հիմնադրամի զեկույցի հեղինակները։
Գերմանական «C5+1» ձևաչափը հիմնվեց 2023 թվականի սեպտեմբերին Բեռլինում՝ Գերմանիան ցանկանում է դիվերսիֆիկացնել իր էներգառեսուրսները, իսկ Կենտրոնական Ասիայի երկրները «ռուսական նեոիմպերիալիզմը որպես թաքնված վտանգ» են տեսնում իրենց համար։
«Բեռլինում գագաթնաժողովից հետո մեկ տարում քիչ բան է փոխվել, Գործնական շփումներում բեկում չի եղել։ Սիմվոլիզմը շատ է, և, անկեղծ ասած, ես բավականին հիասթափություն եմ տեսնում Կենտրոնական Ասիայի երկրներում, որոնք մեծ ակնկալիքներ ունեին Գերմանիայի հետ համագործակցությունից», - ասում է Մայսթերը:
Թե ինչ նպատակներ է հետապնդում Գերմանիան (այդ թվում նաև Եվրամիության համատեքստում) Կենտրոնական Ասիայում և, թե ինչ կորուստներ է այդ պատճառով արդեն կրել Հայաստանը և կարող է դեռ շարունակել կրել, անդրադարձ կկատարվի առանձին վերլուծական հոդվածով։
👉 Շարունակելի...
Հետևեք «Բնագծին»
#Germany #CentralAsia #Գերմանիա
P.S. Լուսանկարն արված է Բեռլինում՝ 2023 թվականի սեպտեմբերի գագաթնաժողովին 🇩🇪➕🇰🇿🇹🇯🇰🇬🇹🇲🇺🇿
👍1
🇺🇲 Եվս մեկ մահափորձ Թրամփի դեմ
Իրավապահ մարմինների տվյալներով՝ Trump International գոլֆի ակումբի տարածքում տեղի ունեցած միջադեպի առնչությամբ կասկածյալ է ձերբակալվել։
Բազմաթիվ աղբյուրները վկայում են, որ ԱՄՆ Գաղտնի ծառայությունը կրակ է բացել զինված անձի վրա, ով ենթադրաբար պատրաստվում էր հարձակում գործել Թրամփի վրա:
Դեպքի պահին Թրամփը գոլֆ էր խաղում Ուեսթ Փալմ Բիչում գտնվող ակումբում, որն անմիջապես փակվել էր։
Պետք է արձանագրել, որ այս միջադեպը ԱՄՆ-ում և ԵՄ-ում իշխանամետ բոլոր լրատվամիջոցները ներկայացնում են, իբրև «այսպես կոչված մահափորձ»՝ դրանով իսկ Թրամփին և նրա թիմակիցներին անուղղակի կերպով մեղադրելով ինքնագովազդի մեջ։
Իրավապահ մարմինների տվյալներով՝ Trump International գոլֆի ակումբի տարածքում տեղի ունեցած միջադեպի առնչությամբ կասկածյալ է ձերբակալվել։
Բազմաթիվ աղբյուրները վկայում են, որ ԱՄՆ Գաղտնի ծառայությունը կրակ է բացել զինված անձի վրա, ով ենթադրաբար պատրաստվում էր հարձակում գործել Թրամփի վրա:
Դեպքի պահին Թրամփը գոլֆ էր խաղում Ուեսթ Փալմ Բիչում գտնվող ակումբում, որն անմիջապես փակվել էր։
Պետք է արձանագրել, որ այս միջադեպը ԱՄՆ-ում և ԵՄ-ում իշխանամետ բոլոր լրատվամիջոցները ներկայացնում են, իբրև «այսպես կոչված մահափորձ»՝ դրանով իսկ Թրամփին և նրա թիմակիցներին անուղղակի կերպով մեղադրելով ինքնագովազդի մեջ։
🇷🇺🇪🇺 «Պատժամիջոցները պատժամիջոցներով, իսկ ռուսական գազը գրաֆիկի համաձայն»
Ռուսաստանը 2024 թվականի երկրորդ եռամսյակում Եվրամիություն գազի մատակարարումների ծավալով առաջ է անցել ԱՄՆ-ից՝ զբաղեցնելով երկրորդ տեղը, հայտնում է գերմանական «Die Welt»։
Երկրորդ եռամսյակում ռուսական գազի մասնաբաժինը ԵՄ ներմուծման մեջ կազմել է մոտ 17%՝ կազմելով մոտ 12,73 մլրդ խմ։ Ընդ որում՝ 4,1 մլրդ խմ գազ առաքվել է ուկրաինական տարածքով։
Ռուսաստանը 2024 թվականի երկրորդ եռամսյակում Եվրամիություն գազի մատակարարումների ծավալով առաջ է անցել ԱՄՆ-ից՝ զբաղեցնելով երկրորդ տեղը, հայտնում է գերմանական «Die Welt»։
Երկրորդ եռամսյակում ռուսական գազի մասնաբաժինը ԵՄ ներմուծման մեջ կազմել է մոտ 17%՝ կազմելով մոտ 12,73 մլրդ խմ։ Ընդ որում՝ 4,1 մլրդ խմ գազ առաքվել է ուկրաինական տարածքով։
⚔️🛡️⚔️ Դասեր և հետևություններ պատմությունից
1826 թվականի սեպտեմբերի 3-ին (15) Ռուսական Բանակը հայազգի գեներալ Վալերիան Մադաթովի հրամանատարությամբ տարավ առաջին խոշոր հաղթանակը 1826-1828 թվականների ռուս-պարսկական պատերազմի ժամանակ՝ հաղթելով պարսկական զորքերին Շամխորի (այսօր՝ Ադրբեջան) ճակատամարտում։
Այս հաղթանակում առանցքային դեր խաղացին վրացիներից, հայերից և կովկասցի թաթարներից (այժմ՝ ադրբեջանցիներից) կազմված տեղի բնակչության ստորաբաժանումները, որոնց հաջողվեց ջախջախել պարսկական շահի գվարդիան։
Շամխորի հաղթանակը կասեցրեց պարսկական բանակի առաջխաղացումը դեպի Թիֆլիս, հանգեցրեց Ելիսավետպոլի (այժմ՝ Գյանջա, Ադրբեջան) քաղաքի գրավմանը և Շուշիի բերդից պաշարման վերացմանը և ուժեղացրեց Ռուսական կայսրության ազդեցությունը տարածաշրջանում, որն առանցքային դեր է խաղացել հետագա աշխարհաքաղաքական գործընթացներում։
☝️Տեղի ժողովուրդների մասնակցությունը մարտերին ռուսական բանակի կողմից ամրապնդեց Ռուսաստանի և Կովկասի ժողովուրդների միջև կապերը, որոնք դեռևս կարող են ընկալվել որպես ժամանակակից մշակութային և քաղաքական հարաբերությունների պատմական հիմք:
Ժամանակակից երկրները, ինչպիսիք են Ադրբեջանը, Հայաստանը և Վրաստանը, կարող են այդ իրադարձությունները դիտարկել որպես իրենց ընդհանուր անցյալի մաս:
1826–1828 թվականների ռուս-պարսկական պատերազմը նշանակալի են նաև աշխարհաքաղաքական ավելի լայն գործընթացների համատեքստում, որոնք հայտնի են որպես «Մեծ խաղ»՝ 19-րդ դարում ռազմավարական մրցակցություն ռուսական և բրիտանական կայսրությունների միջև Կովկասի և Կենտրոնական Ասիայի վերահսկողության համար։
Հարավային Կովկասը, լինելով ռազմավարական տարածաշրջան Ռուսաստանի, Պարսկաստանի և Օսմանյան կայսրության միջև, առանցքային դեր է խաղացել (և շարունակում է խաղալ) այս մրցակցության մեջ։
Ժամանակի ընթացքում Ռուսաստանը ոչ միայն տնտեսապես ու ռազմական առումով ամրապնդեց իր դիրքերը Կովկասում, այլև ամրապնդեց իր դիրքերը Բրիտանական կայսրության դեմ պայքարում։
Ռուսաստանի և Անդրկովկասի ժամանակակից հարաբերությունները, մասնավորապես բանակի և Ադրբեջանի հետ, դեռևս կրում են այդ իրադարձությունների դրոշմը։
🇷🇺🇬🇧 «Մեծ խաղ» և առևտրային ուղիների վերահսկում՝ ժամանակակից զուգահեռներ։
Ռուս-պարսկական պատերազմների ժամանակ Կովկասի հսկողությունը նշանակում էր վերահսկել կարևոր առևտրային ուղիները, որոնք Ռուսաստանը կապում էին Պարսկաստանի, Օսմանյան կայսրության և Մերձավոր Արևելքի հետ: Բրիտանական կայսրությունը ձգտում էր սահմանափակել ռուսական ազդեցությունը՝ վախենալով, որ Կովկասի վրա ռուսական վերահսկողությունը հնարավորություն կտա ընդլայնել իր ներկայությունը Պարսկաստանում և սպառնալ բրիտանական շահերին Հնդկաստանում։
Այսօր Ռուսաստանը շարունակում է դիտարկել Հարավային Կովկասը, որպես կարևոր տրանսպորտային հանգույց, հատկապես հաշվի առնելով համաշխարհային էներգետիկ ռեսուրսներն ու ուղիները, ինչպիսիք են նավթն ու գազը Ադրբեջանի, Վրաստանի և Թուրքիայի տարածքով:
Թեև «Մեծ խաղը» պաշտոնապես ավարտվեց Բրիտանական կայսրության փլուզմամբ և գլոբալ դաշինքների փոփոխությամբ, այս մրցակցության սկզբունքները մնում են արդիական:
«Բրիտանական կայսրությանը» Ռուսաստանին հակադրում է Բրիտանական կայսրության «ժառանգորդ» (այսօր ՆԱՏՕ-ն փաստացի ղեկավարող) երկրի, բուն Մեծ Բրիտանիայի և Եվրամիության կողմից, որը համագործակցում է և որոշ չափով կախված է առաջին երկուսից։
Այսօր այդ դիմակայությունը հստակ արտահայտված է նաև Հարավային Կովկասում։
Եվ վերջում՝ նա, ով չի սովորում իր պատմությունը և չի անում հերևությումներ, զրկվում է ապագա ունենալու հնարավորությունից։
#Ռուսաստան #Եվրասիա #Կովկաս
1826 թվականի սեպտեմբերի 3-ին (15) Ռուսական Բանակը հայազգի գեներալ Վալերիան Մադաթովի հրամանատարությամբ տարավ առաջին խոշոր հաղթանակը 1826-1828 թվականների ռուս-պարսկական պատերազմի ժամանակ՝ հաղթելով պարսկական զորքերին Շամխորի (այսօր՝ Ադրբեջան) ճակատամարտում։
Այս հաղթանակում առանցքային դեր խաղացին վրացիներից, հայերից և կովկասցի թաթարներից (այժմ՝ ադրբեջանցիներից) կազմված տեղի բնակչության ստորաբաժանումները, որոնց հաջողվեց ջախջախել պարսկական շահի գվարդիան։
Շամխորի հաղթանակը կասեցրեց պարսկական բանակի առաջխաղացումը դեպի Թիֆլիս, հանգեցրեց Ելիսավետպոլի (այժմ՝ Գյանջա, Ադրբեջան) քաղաքի գրավմանը և Շուշիի բերդից պաշարման վերացմանը և ուժեղացրեց Ռուսական կայսրության ազդեցությունը տարածաշրջանում, որն առանցքային դեր է խաղացել հետագա աշխարհաքաղաքական գործընթացներում։
☝️Տեղի ժողովուրդների մասնակցությունը մարտերին ռուսական բանակի կողմից ամրապնդեց Ռուսաստանի և Կովկասի ժողովուրդների միջև կապերը, որոնք դեռևս կարող են ընկալվել որպես ժամանակակից մշակութային և քաղաքական հարաբերությունների պատմական հիմք:
Ժամանակակից երկրները, ինչպիսիք են Ադրբեջանը, Հայաստանը և Վրաստանը, կարող են այդ իրադարձությունները դիտարկել որպես իրենց ընդհանուր անցյալի մաս:
1826–1828 թվականների ռուս-պարսկական պատերազմը նշանակալի են նաև աշխարհաքաղաքական ավելի լայն գործընթացների համատեքստում, որոնք հայտնի են որպես «Մեծ խաղ»՝ 19-րդ դարում ռազմավարական մրցակցություն ռուսական և բրիտանական կայսրությունների միջև Կովկասի և Կենտրոնական Ասիայի վերահսկողության համար։
Հարավային Կովկասը, լինելով ռազմավարական տարածաշրջան Ռուսաստանի, Պարսկաստանի և Օսմանյան կայսրության միջև, առանցքային դեր է խաղացել (և շարունակում է խաղալ) այս մրցակցության մեջ։
Ժամանակի ընթացքում Ռուսաստանը ոչ միայն տնտեսապես ու ռազմական առումով ամրապնդեց իր դիրքերը Կովկասում, այլև ամրապնդեց իր դիրքերը Բրիտանական կայսրության դեմ պայքարում։
Ռուսաստանի և Անդրկովկասի ժամանակակից հարաբերությունները, մասնավորապես բանակի և Ադրբեջանի հետ, դեռևս կրում են այդ իրադարձությունների դրոշմը։
🇷🇺🇬🇧 «Մեծ խաղ» և առևտրային ուղիների վերահսկում՝ ժամանակակից զուգահեռներ։
Ռուս-պարսկական պատերազմների ժամանակ Կովկասի հսկողությունը նշանակում էր վերահսկել կարևոր առևտրային ուղիները, որոնք Ռուսաստանը կապում էին Պարսկաստանի, Օսմանյան կայսրության և Մերձավոր Արևելքի հետ: Բրիտանական կայսրությունը ձգտում էր սահմանափակել ռուսական ազդեցությունը՝ վախենալով, որ Կովկասի վրա ռուսական վերահսկողությունը հնարավորություն կտա ընդլայնել իր ներկայությունը Պարսկաստանում և սպառնալ բրիտանական շահերին Հնդկաստանում։
Այսօր Ռուսաստանը շարունակում է դիտարկել Հարավային Կովկասը, որպես կարևոր տրանսպորտային հանգույց, հատկապես հաշվի առնելով համաշխարհային էներգետիկ ռեսուրսներն ու ուղիները, ինչպիսիք են նավթն ու գազը Ադրբեջանի, Վրաստանի և Թուրքիայի տարածքով:
Թեև «Մեծ խաղը» պաշտոնապես ավարտվեց Բրիտանական կայսրության փլուզմամբ և գլոբալ դաշինքների փոփոխությամբ, այս մրցակցության սկզբունքները մնում են արդիական:
«Բրիտանական կայսրությանը» Ռուսաստանին հակադրում է Բրիտանական կայսրության «ժառանգորդ» (այսօր ՆԱՏՕ-ն փաստացի ղեկավարող) երկրի, բուն Մեծ Բրիտանիայի և Եվրամիության կողմից, որը համագործակցում է և որոշ չափով կախված է առաջին երկուսից։
Այսօր այդ դիմակայությունը հստակ արտահայտված է նաև Հարավային Կովկասում։
Եվ վերջում՝ նա, ով չի սովորում իր պատմությունը և չի անում հերևությումներ, զրկվում է ապագա ունենալու հնարավորությունից։
#Ռուսաստան #Եվրասիա #Կովկաս
👍1
🇦🇲🇹🇷 Սևանա լճի կարևորության մասին
Վերջին 60 տարիների ընթացքում Թուրքիայի 240 լճերից 186-ն ամբողջությամբ չորացել են, իսկ մնացած լճերին սպառնում է երաշտ և աղտոտում։
«Թուրքիայի լճերը բախվում են լուրջ խնդիրների, այդ թվում՝ ջրի ցածր մակարդակի, մակերևութային տարածքների սպառման, աղտոտվածության և թթվածնի պակասի... Դրանք գրեթե անհետանում են», - ասում է Թուրքիայի բնության պահպանության ասոցիացիայի (գիտական խորհրդատու Էրոլ Քեսիչին:
Այս տեղեկությունը վկայում է լճերի չորացման պատճառով Թուրքիայի բնապահպանական ճգնաժամային իրավիճակի մասին։
Բնապահպանական խնդիրները, ինչպիսիք են ջրի ցածր մակարդակը, մակերևութային ջրային մարմինների փոքրացումը, աղտոտվածությունը և թթվածնի պակասը, շատ լճեր են մղում անհետացման եզրին:
👉 Հոդվածի աղբյուրը՝ Hurryiet Daily News
#Թուրքիա #Հայաստան #Turkey #Armenia
Վերջին 60 տարիների ընթացքում Թուրքիայի 240 լճերից 186-ն ամբողջությամբ չորացել են, իսկ մնացած լճերին սպառնում է երաշտ և աղտոտում։
«Թուրքիայի լճերը բախվում են լուրջ խնդիրների, այդ թվում՝ ջրի ցածր մակարդակի, մակերևութային տարածքների սպառման, աղտոտվածության և թթվածնի պակասի... Դրանք գրեթե անհետանում են», - ասում է Թուրքիայի բնության պահպանության ասոցիացիայի (գիտական խորհրդատու Էրոլ Քեսիչին:
Այս տեղեկությունը վկայում է լճերի չորացման պատճառով Թուրքիայի բնապահպանական ճգնաժամային իրավիճակի մասին։
Բնապահպանական խնդիրները, ինչպիսիք են ջրի ցածր մակարդակը, մակերևութային ջրային մարմինների փոքրացումը, աղտոտվածությունը և թթվածնի պակասը, շատ լճեր են մղում անհետացման եզրին:
👉 Հոդվածի աղբյուրը՝ Hurryiet Daily News
#Թուրքիա #Հայաստան #Turkey #Armenia
🇺🇲 Մտքեր հանրության կառավարման տակտիկայի վերաբերյալ
Միացյալ Նահանգներում այսօր իշխող Դեմոկրատները նոր ռազմավարություն են մշակել՝ չեզոքացնելու Թրամփի վարկանիշը ամառային մահափորձից հետո, երբ հանցագործը չկարողացավ մահացու հարված հասցնել իր թիրախին՝ հանգամանքների համակցությամբ։
Ծրագիրն այն է, որ հետախուզական ծառայությունները, օրինակ, ԶԼՄ-ների և այլ միջոցներով միտումնավոր հրահրում են Թրամփի ամենաարմատական հակառակորդներին, որպեսզի սպանությունը դարձնեն ամենօրյա տեղեկատվական աղմուկի բաղկացուցիչ մաս:
Հետևաբար, մինչև նախընտրական քարոզարշավի ավարտը կարող են կրկնվել նախկին նախագահի դեմ տարատեսակ ոտնձգությունները, ինչը ընտրողների շրջանում այսպես ասած «հագեցվածության էֆեկտ» կստեղծի։
Եթե Թրամփի թիմը սա չընկալի և շարունակի անընդմեջ խոսել մահափորձերի և նմանատիպ այլ ոտնձգությունների շուրջ, ապա կձանձրացնի հասարակությանը։ Իսկ ժամանակի ընթացքում կարող է նաև ծաղրի և գրգռման պատճառ դառնալ։
Բացի այդ, լրատվամիջոցները պարբերաբար կտարածեն «վերլուծական» նյութեր՝ պնդելով, որ վերը նշված բոլոր ոտնձգությունները կազմակերպվել են Թրամփի վարկանիշը բարձրացնելու համար։
P.S. Զուգահեռներ ստացվե՞ց անցկացնել և նաև Հայաստանում այսօր կիրառվող տակտիկա ճիշտ ընկալել։
Բնագիծ
#ԱՄՆ #Բնագիծ
Միացյալ Նահանգներում այսօր իշխող Դեմոկրատները նոր ռազմավարություն են մշակել՝ չեզոքացնելու Թրամփի վարկանիշը ամառային մահափորձից հետո, երբ հանցագործը չկարողացավ մահացու հարված հասցնել իր թիրախին՝ հանգամանքների համակցությամբ։
Ծրագիրն այն է, որ հետախուզական ծառայությունները, օրինակ, ԶԼՄ-ների և այլ միջոցներով միտումնավոր հրահրում են Թրամփի ամենաարմատական հակառակորդներին, որպեսզի սպանությունը դարձնեն ամենօրյա տեղեկատվական աղմուկի բաղկացուցիչ մաս:
Հետևաբար, մինչև նախընտրական քարոզարշավի ավարտը կարող են կրկնվել նախկին նախագահի դեմ տարատեսակ ոտնձգությունները, ինչը ընտրողների շրջանում այսպես ասած «հագեցվածության էֆեկտ» կստեղծի։
Եթե Թրամփի թիմը սա չընկալի և շարունակի անընդմեջ խոսել մահափորձերի և նմանատիպ այլ ոտնձգությունների շուրջ, ապա կձանձրացնի հասարակությանը։ Իսկ ժամանակի ընթացքում կարող է նաև ծաղրի և գրգռման պատճառ դառնալ։
Բացի այդ, լրատվամիջոցները պարբերաբար կտարածեն «վերլուծական» նյութեր՝ պնդելով, որ վերը նշված բոլոր ոտնձգությունները կազմակերպվել են Թրամփի վարկանիշը բարձրացնելու համար։
P.S. Զուգահեռներ ստացվե՞ց անցկացնել և նաև Հայաստանում այսօր կիրառվող տակտիկա ճիշտ ընկալել։
Բնագիծ
#ԱՄՆ #Բնագիծ
🇦🇲🇦🇿 Հայաստանի և Ադրբեջանի ԱԳ նախարարների վարքագծի մեկ օրինակի հիման վրա փորձենք հասկանալ այսօրվա Ադրբեջանի և «իրական» Հայաստանի դիվանագետների հիմնական տարբերությունը։
2023 թվականի նոյեմբերի առաջին օրերին Գերմանիայի ԱԳ նախարարը Բաքվում, իր ադրբեջանցի գործընկերոջ հետ համատեղ մամլո ասուլիսում «տեստավորում» անցկացրեց՝ իր խոսքում Արցախի բնակավայրերի անվանումների հայկական տարբերակը նշելով, որին անհապաղ և բավականին կտրուկ արձագանքեց Ադրբեջանի ԱԳ նախարարը՝ հորդորելով Բեռլինի հյուրին «այսուհետ չսխալվել»։
2024 թվականի սեպտեմբերին Երևանում, իր հայկական գործընկերոջ հետ համատեղ ասուլիսի ժամանակ, Ֆրանսիայի ԱԳ նախարարը նույնպես (հերթական անգամ) թեստավորում անցկացրեց իր հայ գործընկերոջ վրա՝ վարկաբեկելով նրա (ֆորմալ առումով ՄԻԱԿ) ռազմավարական դաշնակցին և անվանելով նրա «ակնհայտ թշնամի» Հայաստանին։ Սրան ի պատասխան Հայաստանի ԱԳ նախարարը լռեց։
Սա է տարբերությունը «քաղաքական և պետական ինքնասիրություն» ունեցողի և դրանից զուրկի միջև։
P.S. Որևէ հայ դիվանագետ սա կարդալուց եթե վիրավորվեց, ապա տեղեկացնեմ, որ շարադրված գնահատականը անձնական-թիրախային բնույթ չի կրում։ Այն ընդհանուր գնահատական է տեսանելի երևույթների նկատմամբ, որի հետ պարտադիր չէ, որ ընթերցողը համամիտ լինի։
Իսկ լուսանկարում Գերմանիայի ԱԳ նախարար Անալենա Բերբոկն է։ Բաքու, 2023 թվական, նոյեմբեր։
#Հայաստան #Ադրբեջան։
2023 թվականի նոյեմբերի առաջին օրերին Գերմանիայի ԱԳ նախարարը Բաքվում, իր ադրբեջանցի գործընկերոջ հետ համատեղ մամլո ասուլիսում «տեստավորում» անցկացրեց՝ իր խոսքում Արցախի բնակավայրերի անվանումների հայկական տարբերակը նշելով, որին անհապաղ և բավականին կտրուկ արձագանքեց Ադրբեջանի ԱԳ նախարարը՝ հորդորելով Բեռլինի հյուրին «այսուհետ չսխալվել»։
2024 թվականի սեպտեմբերին Երևանում, իր հայկական գործընկերոջ հետ համատեղ ասուլիսի ժամանակ, Ֆրանսիայի ԱԳ նախարարը նույնպես (հերթական անգամ) թեստավորում անցկացրեց իր հայ գործընկերոջ վրա՝ վարկաբեկելով նրա (ֆորմալ առումով ՄԻԱԿ) ռազմավարական դաշնակցին և անվանելով նրա «ակնհայտ թշնամի» Հայաստանին։ Սրան ի պատասխան Հայաստանի ԱԳ նախարարը լռեց։
Սա է տարբերությունը «քաղաքական և պետական ինքնասիրություն» ունեցողի և դրանից զուրկի միջև։
P.S. Որևէ հայ դիվանագետ սա կարդալուց եթե վիրավորվեց, ապա տեղեկացնեմ, որ շարադրված գնահատականը անձնական-թիրախային բնույթ չի կրում։ Այն ընդհանուր գնահատական է տեսանելի երևույթների նկատմամբ, որի հետ պարտադիր չէ, որ ընթերցողը համամիտ լինի։
Իսկ լուսանկարում Գերմանիայի ԱԳ նախարար Անալենա Բերբոկն է։ Բաքու, 2023 թվական, նոյեմբեր։
#Հայաստան #Ադրբեջան։
🇷🇺 Հետադարձ ճանապարհ Հարավային Օսիայի համար չկա
Ռուսաստանի Դաշնության Պետդուման վավերացնում թ Ռուսաստանի Դաշնության և Հարավային Օսիայի Հանրապետության միջև ռազմատեխնիկական համագործակցության զարգացման մասին համաձայնագիրը, որը ստորագրվել է անցյալ տարի Ցխինվալիում։
🇬🇪 Մինչ Վրաստանում բուռն քննարկումներ են ընթանում Սահակաշիստների կողմից սանձազերծած պատերազմի համար Հարավային Օսիայից ներողություն խնդրելու թեմայի շուրջ, Ցխինվալը շարունակում է ամրապնդել հարաբերությունները Մոսկվայի հետ և զարգանալ որպես պետություն։
Միանշանակ կարող ենք ասել, որ հետդարձ ճանապարհ չկա, - լսում ենք Ցխինվալից։ Վաղ թե ուշ Վրաստանը պետք է հաշտվի և ճանաչի Հարավային Օսիայի ներկայիս կարգավիճակը և դրա հիման վրա սկսի վստահելի հարաբերություններ կառուցել՝ հիմնված թե վրացի և թե օս ժողովուրդների ինքնության նկատմամբ փոխադարձ հարգանքի վրա։
#Եվրասիա #Վրաստան
Ռուսաստանի Դաշնության Պետդուման վավերացնում թ Ռուսաստանի Դաշնության և Հարավային Օսիայի Հանրապետության միջև ռազմատեխնիկական համագործակցության զարգացման մասին համաձայնագիրը, որը ստորագրվել է անցյալ տարի Ցխինվալիում։
🇬🇪 Մինչ Վրաստանում բուռն քննարկումներ են ընթանում Սահակաշիստների կողմից սանձազերծած պատերազմի համար Հարավային Օսիայից ներողություն խնդրելու թեմայի շուրջ, Ցխինվալը շարունակում է ամրապնդել հարաբերությունները Մոսկվայի հետ և զարգանալ որպես պետություն։
Միանշանակ կարող ենք ասել, որ հետդարձ ճանապարհ չկա, - լսում ենք Ցխինվալից։ Վաղ թե ուշ Վրաստանը պետք է հաշտվի և ճանաչի Հարավային Օսիայի ներկայիս կարգավիճակը և դրա հիման վրա սկսի վստահելի հարաբերություններ կառուցել՝ հիմնված թե վրացի և թե օս ժողովուրդների ինքնության նկատմամբ փոխադարձ հարգանքի վրա։
#Եվրասիա #Վրաստան
🇦🇲🇷🇺 Պետական հեղաշրջման փորձ Հայաստանում
Չորեքշաբթի օրը Հայաստանի Քննչական կոմիտեի հաղորդագրության մեջ ասվում է, որ յոթ անձի մեղադրանք է առաջադրվել իշխանության յուրացման նախապատրաստման համար՝ օգտագործելով բռնություն և իշխանության լիազորությունները զավթելու սպառնալիքներ։
☝️Փորձենք հասկանալ ինչի մասին է խոսքը... ➡️➡️➡️
#հայաստան #ռուսաստան
Չորեքշաբթի օրը Հայաստանի Քննչական կոմիտեի հաղորդագրության մեջ ասվում է, որ յոթ անձի մեղադրանք է առաջադրվել իշխանության յուրացման նախապատրաստման համար՝ օգտագործելով բռնություն և իշխանության լիազորությունները զավթելու սպառնալիքներ։
☝️Փորձենք հասկանալ ինչի մասին է խոսքը... ➡️➡️➡️
#հայաստան #ռուսաստան
👍1
🇷🇺🇹🇷 Ռուսաստանի և Թուրքիայի նավատորմանին համագործակցության մասին
Ռուսական «Росатомфлот» պետական ընկերության պատվերով Բալթյան նավահանգստի համար թուրքական «Kuzey Star Shipyard» նավաշինական ընկերությունը կառուցել է նավերի լողացող սպասարկման կետ, որը կօգտագործվի ռուսական «Арктика» նախագծի նորագույն միջուկային սառցահատների սպասարկման համար։
Վերը նշված լողացող սպասարկման կետն արդեն լքել է Ստամբուլը և շարժվում է դեպի Ռուսաստան։ Չնայած այն հանգամանքին, որ լողացող կայանը կառուցվել է Բալթյան նավաշինական գործարանի համար, նրա մշտական վայրը կլինի Մուրմանսկը։
♦️ Ռուս-թուրքական այս գործարքը կնքվել էր 2021 թվականի հունիսին, երբ Հայաստանում տեղի էին ունենում արտահերթ ընտրություններ՝ նպատակ ունենալով «լեգիտիմացնել» 2020 թվականի Ղարաբաղյան պատերազմում խայտառակ պարտություն կրած իշխանություններին։
#ռուսաստան #թուրքիա
Ռուսական «Росатомфлот» պետական ընկերության պատվերով Բալթյան նավահանգստի համար թուրքական «Kuzey Star Shipyard» նավաշինական ընկերությունը կառուցել է նավերի լողացող սպասարկման կետ, որը կօգտագործվի ռուսական «Арктика» նախագծի նորագույն միջուկային սառցահատների սպասարկման համար։
Վերը նշված լողացող սպասարկման կետն արդեն լքել է Ստամբուլը և շարժվում է դեպի Ռուսաստան։ Չնայած այն հանգամանքին, որ լողացող կայանը կառուցվել է Բալթյան նավաշինական գործարանի համար, նրա մշտական վայրը կլինի Մուրմանսկը։
♦️ Ռուս-թուրքական այս գործարքը կնքվել էր 2021 թվականի հունիսին, երբ Հայաստանում տեղի էին ունենում արտահերթ ընտրություններ՝ նպատակ ունենալով «լեգիտիմացնել» 2020 թվականի Ղարաբաղյան պատերազմում խայտառակ պարտություն կրած իշխանություններին։
#ռուսաստան #թուրքիա
🇹🇷🇪🇺🇷🇺 Թուրքիան նախատեսում է դառնալ Եվրոպայի հիմնական գազի մատակարարը կամ Եվրոպայի հերթական ինքնախաբեությունը
🇹🇷🇫🇷 Երեկ՝ սեպտեմբերի 19-ին, թուրքական պետական «Botas» գազային ընկերությունը տասնամյա պայմանագիր է կնքել ֆրանսիական «Total» նավթագազային կորպորացիայի հետ՝ 1,2 մլն տոննա հեղուկ բնական գազի (այսուհետ՝ LNG) մատակարարման համար։ Առաջին մատակարարումները նախատեսված են 2027 թվականին։
🇹🇷🇬🇧 Սեպտեմբերի սկզբին այդ նույն «Botas»-ը բրիտանական «Shell»-ի հետ էր կնքել ևս 10 տարվա պայմանագիր՝ 2,9 մլն տոննա LNG մատակարարելու համար, որը նույնպես կսկսվի 2027 թվականից։
🇹🇷🇺🇲 Ամերիկյան «Exxon» ընկերության հետ բանակցություններ են տարվում տարեկան մինչև 2,5 մլն տոննա LNG մատակարարման շուրջ։
♦️Թուրքիայի նպատակն է միավորել գազի մատակարարումները իր տարածքում տարբեր աղբյուրներից, ինչի համար «Botas»-ը դիտարկում է նաև LNG-ի մատակարարման համար լրացուցիչ երկարաժամկետ պայմանագրեր կնքելու հնարավորությունը։
Թուրքիայի էներգետիկայի նախարար Ալփարսլան Բայրաքթարը «Total»-ի հետ գործարքի ֆոնին նշել է, - «այժմ մենք կարող ենք առաջարկել այս գազը եվրոպացի սպառողներին, հատկապես Հարավարևելյան Եվրոպայի երկրներում, որոնք մատակարարումների խիստ կարիք ունեն»:
Նախկինում Թուրքիայի արտահանման հնարավորությունները դեպի արևմտյան շուկաներ սահմանափակվում էին խողովակաշարերի անբավարար հզորությամբ: Այդ պատճառով Անկարան վերջին տարիների ընթացքում շոշափելի ներդրումներ է կատարել LNG-ի փոխադրման և պահեստավորման ենթակառուցվածքների զարգացման մեջ:
☝️Մինչ այժմ Թուրքիան հիմնականում խաղում էր Անդրանատոլիական (TANAP) և Տրանսադրիատիկ (TAP) խողովակաշարերով Եվրոպա գազի մատակարարման տարանցիկ հանգույցի դերը՝ գազ Եվրոպական Միություն տեղափոխելով Ադրբեջանից։ Եվրամիությունն իր հերթին նախատեսում է ամբողջությամբ դադարեցնել Ռուսաստանից նավթի և գազի ներկրումը մինչև 2027 թվականը։
Իբրև տեղեկատվություն՝ «Botas»-ը մինչ այժմ գազ էր ներկրում բացառապես ներքին սպառման համար՝ այն ստանալով Ադրբեջանից, Իրանից և առաջին հերթին Ռուսաստանից՝ 2023 թվականին Թուրքիան իր կարիքների ավելի քան 40%-ը ծածկում էր ռուսական գազով։ Սակայն Մոսկվայի և Թեհրանի հետ պայմանագրերն ավարտվում են 2025 և 2026 թվականներին։
Իսկ հիմա հռետորական հարց՝ եթե Թեհրանի ու Մոսկվայի հետ համաձայնագրերը 2025-2026 թվականներից չեն երկարացվելու, ապա եվրոպական շուկայի համար որտեղի՞ց է Թուրքիան գազ ձեռք բերելու։
#Թուրքիա #Ռուսաստան
🇹🇷🇫🇷 Երեկ՝ սեպտեմբերի 19-ին, թուրքական պետական «Botas» գազային ընկերությունը տասնամյա պայմանագիր է կնքել ֆրանսիական «Total» նավթագազային կորպորացիայի հետ՝ 1,2 մլն տոննա հեղուկ բնական գազի (այսուհետ՝ LNG) մատակարարման համար։ Առաջին մատակարարումները նախատեսված են 2027 թվականին։
🇹🇷🇬🇧 Սեպտեմբերի սկզբին այդ նույն «Botas»-ը բրիտանական «Shell»-ի հետ էր կնքել ևս 10 տարվա պայմանագիր՝ 2,9 մլն տոննա LNG մատակարարելու համար, որը նույնպես կսկսվի 2027 թվականից։
🇹🇷🇺🇲 Ամերիկյան «Exxon» ընկերության հետ բանակցություններ են տարվում տարեկան մինչև 2,5 մլն տոննա LNG մատակարարման շուրջ։
♦️Թուրքիայի նպատակն է միավորել գազի մատակարարումները իր տարածքում տարբեր աղբյուրներից, ինչի համար «Botas»-ը դիտարկում է նաև LNG-ի մատակարարման համար լրացուցիչ երկարաժամկետ պայմանագրեր կնքելու հնարավորությունը։
Թուրքիայի էներգետիկայի նախարար Ալփարսլան Բայրաքթարը «Total»-ի հետ գործարքի ֆոնին նշել է, - «այժմ մենք կարող ենք առաջարկել այս գազը եվրոպացի սպառողներին, հատկապես Հարավարևելյան Եվրոպայի երկրներում, որոնք մատակարարումների խիստ կարիք ունեն»:
Նախկինում Թուրքիայի արտահանման հնարավորությունները դեպի արևմտյան շուկաներ սահմանափակվում էին խողովակաշարերի անբավարար հզորությամբ: Այդ պատճառով Անկարան վերջին տարիների ընթացքում շոշափելի ներդրումներ է կատարել LNG-ի փոխադրման և պահեստավորման ենթակառուցվածքների զարգացման մեջ:
☝️Մինչ այժմ Թուրքիան հիմնականում խաղում էր Անդրանատոլիական (TANAP) և Տրանսադրիատիկ (TAP) խողովակաշարերով Եվրոպա գազի մատակարարման տարանցիկ հանգույցի դերը՝ գազ Եվրոպական Միություն տեղափոխելով Ադրբեջանից։ Եվրամիությունն իր հերթին նախատեսում է ամբողջությամբ դադարեցնել Ռուսաստանից նավթի և գազի ներկրումը մինչև 2027 թվականը։
Իբրև տեղեկատվություն՝ «Botas»-ը մինչ այժմ գազ էր ներկրում բացառապես ներքին սպառման համար՝ այն ստանալով Ադրբեջանից, Իրանից և առաջին հերթին Ռուսաստանից՝ 2023 թվականին Թուրքիան իր կարիքների ավելի քան 40%-ը ծածկում էր ռուսական գազով։ Սակայն Մոսկվայի և Թեհրանի հետ պայմանագրերն ավարտվում են 2025 և 2026 թվականներին։
Իսկ հիմա հռետորական հարց՝ եթե Թեհրանի ու Մոսկվայի հետ համաձայնագրերը 2025-2026 թվականներից չեն երկարացվելու, ապա եվրոպական շուկայի համար որտեղի՞ց է Թուրքիան գազ ձեռք բերելու։
#Թուրքիա #Ռուսաստան
🇷🇺⚔️🇺🇦 Մոսկվայի համար Ուկրաինայում զինադադարի ռազմավարական ռիսկերը
Գիտակցելով, որ Ռուսաստանի և Կիևի միջև ուղիղ բանակցություններն անհնար են, Արևմուտքի գլխավոր ուժային կենտրոնները ժամանակ առ ժամանակ գտնում են «խաղաղարար միջնորդներ»։ Գուցե որոշ առաջնորդներ իրոք անկեղծորեն ցանկանում են հակամարտության դադարեցումը, բայց մեծամասնությունը պարզապես օգտագործում է իրավիճակը՝ մեծացնելու սեփական քաղաքական կապիտալը:
Ցավոք, այս պատերազմը ոմանց համար դարձավ սեփական երկրում բացթողումները կոծկելու և «խաղաղության» մասին խոսելով հայտնի դառնալու հարմար հնարավորություն։
Այս համատեքստում կարելի է նշել Շոլցին, Օրբանին, Էրդողանին և այլն։ Մոսկվային և Կիևին հակամարտությունը վերջ դնելուն «օգնողների» ցանկը ժամանակի ընթացքում կաճի։
Արևմտյան քարոզչության տեսանկյունից հակամարտության խաղաղ ավարտը ձեռնտու է երկու կողմերին։
Սակայն, ռացիոնալ տեսանկյունից, ցանկացած խաղաղ համաձայնագիր, որը չի կնքվել Կրեմլի պայմաններով, ռազմավարական ռիսկեր է պարունակում Ռուսաստանի համար։
Ցանկացած խաղաղ բանակցություն պետք է հաշվի առնի մարտի դաշտում առկա իրավիճակը։ Իսկ հակամարտող կողմերը սովորաբար պատրաստ են լինում հակամարտությունը լուծել խաղաղ ճանապարհով, երբ առկա են կա՛մ չափազանց մեծ կորուստներ, կա՛մ երբ հասարակությունը չի կարող ընդունել այդ կորուստները (ինչպես դա տեղի ունեցավ Հայաստանում և Արցախում 2020 թվականին):
Ուկրաինայի զինված ուժերի կորուստները դեռ կրիտիկական մակարդակի չեն հասել, իսկ հասարակությունում կորուստների նկատմամբ զգայունության շեմը շատ բարձր է՝ այնտեղ գնալով ավելի ու ավելի անտարբեր են դառնում կատարվածի նկատմամբ, ինչը միայն ամրապնդում է Կիևի գործող իշխանությունների դիրքերը։
Խաղաղության բանակցությունների մեկ այլ պատճառ կարող է լինել ռազմական աղետը կողմերից մեկի վրա: Հիշենք նացիստական Գերմանիայի անկումը Բեռլինի գրավումից հետո։ Այս համատեքստում ռուսական բանակը դեռ շատ հեռու է Կիևից։
Այսինքն, մի կողմից Ուկրաինայի զինված ուժերը հեռու են պարտությունից, և, նրանց զգալի մասը կարող է պատրաստ չլինել այսօր Ռուսաստանի հետ զինադադար կնքելու հետ, իսկ մյուս կողմից նաև Մոսկվան կարող է դեմ լինել զինադադարին՝ կարծելով որ Կիևն առավելագույն օգուտ կստանա նույնիսկ ժամանակավոր զինադադարից։
Միջադեպերը, ինչպիսիք են ուկրաինական ուժերի ներխուժումը Կուրսկի շրջան, վկայում են այն մասին, որ Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև ուղիղ բանակցությունները գործնականում անհնար են:
Ռուսաստանի և Ուկրաինայի ռազմավարական դիրքերը զգալիորեն տարբերվում են. Ուկրաինան, չնայած Արևմուտքի օգնությանը, շարունակում է կախված մնալ ռազմական և տնտեսական ոլորտներում։ Նա զուրկ է լիարժեք նավատորմ, խիստ սահմանափակ են օդային ուժերը, իսկ նրա ողջ տարածքը խոցելի է ռուսական հրթիռների և ԱԹՍ-ի համար: Հետևաբար, զինադադարը Կիևին հնարավորություն կտա սեփական ռազմավարական դիրքերը մոտեցնելու Ռուսաստանին, ինչը չափազանց վտանգավոր է Մոսկվայի համար։
Զինադադարը կհանգեցնի նաև ուկրաինացի միգրանտների՝ հատկապես տղամարդկանց վերադարձին Եվրոպայից։ Այդ մարդիկ կարող են նորակոչիկներ դառնալ Ուկրաինայի զինված ուժերի համար՝ ուժեղացնելով ուկրաինական բանակը։
Բացի այդ, խաղաղ բանակցությունների գնալու Ռուսաստանի համաձայնությունը և հակամարտությունը սառեցնելը լրջորեն կխաթարեն նրա միջազգային հեղինակությունը։ Եթե Ռուսաստանը խաղաղություն ընդունի արևմտյան պայմաններով, ապա դա կընկալվի որպես կապիտուլյացիա։
Ըստ Կրեմլի, Ուկրաինայի հետ խաղաղության շուրջ քննարկումները հնարավոր են միայն վերջինիս կողմից տարածքային լուրջ զիջումների դեպքում, մասնավորապես, Խերսոնի, Զապորոժիեի, Դոնեցկի և Լուգանսկի շրջանները պետք է Կիևի կողմից ճանաչվեն՝ իբրև Ռուսաստանի անբաժանելի մաս, իսկ Ուկրաինայի զինված ուժերը պետք է լքեն նշված շրջանները։
Կրեմլում այս պայմանները համարում են «փոխզիջումային», քանի որ դրանք (դեռ) չեն ներառվում Ուկրաինայի այլ շրջանները։
Բայց նույնիսկ այս «փոխզիջումային» պայմանները Կիևի գործող իշխանությունների համար մահացու են և անընդունելի։
Հաշվի առնելով այն, ինչ ասվել է, Կիևը նման քայլի, առնվազն այսօր, չի գնա, քանի որ Ուկրաինայի մոբիլիզացիոն ռեսուրսները դեռ չեն սպառվել, Արևմուտքը շարունակում է ապահովել զենքերի առաքման բարձր տեմպերը և ԱՄՆ դոլարի հաշվարկով հարյուրավոր միլիարդների հասնող ֆինանսական հոսքերը, իսկ ռուսական բանակի հարձակողական տեմպերը թույլ են տալիս ուկրաինական ուժերին պահել ճակատը։
Բայց խաղաղությունը, այնուամենայնիվ, մի օր կգա։
#Ուկրաինա #Ռուսաստան
Գիտակցելով, որ Ռուսաստանի և Կիևի միջև ուղիղ բանակցություններն անհնար են, Արևմուտքի գլխավոր ուժային կենտրոնները ժամանակ առ ժամանակ գտնում են «խաղաղարար միջնորդներ»։ Գուցե որոշ առաջնորդներ իրոք անկեղծորեն ցանկանում են հակամարտության դադարեցումը, բայց մեծամասնությունը պարզապես օգտագործում է իրավիճակը՝ մեծացնելու սեփական քաղաքական կապիտալը:
Ցավոք, այս պատերազմը ոմանց համար դարձավ սեփական երկրում բացթողումները կոծկելու և «խաղաղության» մասին խոսելով հայտնի դառնալու հարմար հնարավորություն։
Այս համատեքստում կարելի է նշել Շոլցին, Օրբանին, Էրդողանին և այլն։ Մոսկվային և Կիևին հակամարտությունը վերջ դնելուն «օգնողների» ցանկը ժամանակի ընթացքում կաճի։
Արևմտյան քարոզչության տեսանկյունից հակամարտության խաղաղ ավարտը ձեռնտու է երկու կողմերին։
Սակայն, ռացիոնալ տեսանկյունից, ցանկացած խաղաղ համաձայնագիր, որը չի կնքվել Կրեմլի պայմաններով, ռազմավարական ռիսկեր է պարունակում Ռուսաստանի համար։
Ցանկացած խաղաղ բանակցություն պետք է հաշվի առնի մարտի դաշտում առկա իրավիճակը։ Իսկ հակամարտող կողմերը սովորաբար պատրաստ են լինում հակամարտությունը լուծել խաղաղ ճանապարհով, երբ առկա են կա՛մ չափազանց մեծ կորուստներ, կա՛մ երբ հասարակությունը չի կարող ընդունել այդ կորուստները (ինչպես դա տեղի ունեցավ Հայաստանում և Արցախում 2020 թվականին):
Ուկրաինայի զինված ուժերի կորուստները դեռ կրիտիկական մակարդակի չեն հասել, իսկ հասարակությունում կորուստների նկատմամբ զգայունության շեմը շատ բարձր է՝ այնտեղ գնալով ավելի ու ավելի անտարբեր են դառնում կատարվածի նկատմամբ, ինչը միայն ամրապնդում է Կիևի գործող իշխանությունների դիրքերը։
Խաղաղության բանակցությունների մեկ այլ պատճառ կարող է լինել ռազմական աղետը կողմերից մեկի վրա: Հիշենք նացիստական Գերմանիայի անկումը Բեռլինի գրավումից հետո։ Այս համատեքստում ռուսական բանակը դեռ շատ հեռու է Կիևից։
Այսինքն, մի կողմից Ուկրաինայի զինված ուժերը հեռու են պարտությունից, և, նրանց զգալի մասը կարող է պատրաստ չլինել այսօր Ռուսաստանի հետ զինադադար կնքելու հետ, իսկ մյուս կողմից նաև Մոսկվան կարող է դեմ լինել զինադադարին՝ կարծելով որ Կիևն առավելագույն օգուտ կստանա նույնիսկ ժամանակավոր զինադադարից։
Միջադեպերը, ինչպիսիք են ուկրաինական ուժերի ներխուժումը Կուրսկի շրջան, վկայում են այն մասին, որ Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև ուղիղ բանակցությունները գործնականում անհնար են:
Ռուսաստանի և Ուկրաինայի ռազմավարական դիրքերը զգալիորեն տարբերվում են. Ուկրաինան, չնայած Արևմուտքի օգնությանը, շարունակում է կախված մնալ ռազմական և տնտեսական ոլորտներում։ Նա զուրկ է լիարժեք նավատորմ, խիստ սահմանափակ են օդային ուժերը, իսկ նրա ողջ տարածքը խոցելի է ռուսական հրթիռների և ԱԹՍ-ի համար: Հետևաբար, զինադադարը Կիևին հնարավորություն կտա սեփական ռազմավարական դիրքերը մոտեցնելու Ռուսաստանին, ինչը չափազանց վտանգավոր է Մոսկվայի համար։
Զինադադարը կհանգեցնի նաև ուկրաինացի միգրանտների՝ հատկապես տղամարդկանց վերադարձին Եվրոպայից։ Այդ մարդիկ կարող են նորակոչիկներ դառնալ Ուկրաինայի զինված ուժերի համար՝ ուժեղացնելով ուկրաինական բանակը։
Բացի այդ, խաղաղ բանակցությունների գնալու Ռուսաստանի համաձայնությունը և հակամարտությունը սառեցնելը լրջորեն կխաթարեն նրա միջազգային հեղինակությունը։ Եթե Ռուսաստանը խաղաղություն ընդունի արևմտյան պայմաններով, ապա դա կընկալվի որպես կապիտուլյացիա։
Ըստ Կրեմլի, Ուկրաինայի հետ խաղաղության շուրջ քննարկումները հնարավոր են միայն վերջինիս կողմից տարածքային լուրջ զիջումների դեպքում, մասնավորապես, Խերսոնի, Զապորոժիեի, Դոնեցկի և Լուգանսկի շրջանները պետք է Կիևի կողմից ճանաչվեն՝ իբրև Ռուսաստանի անբաժանելի մաս, իսկ Ուկրաինայի զինված ուժերը պետք է լքեն նշված շրջանները։
Կրեմլում այս պայմանները համարում են «փոխզիջումային», քանի որ դրանք (դեռ) չեն ներառվում Ուկրաինայի այլ շրջանները։
Բայց նույնիսկ այս «փոխզիջումային» պայմանները Կիևի գործող իշխանությունների համար մահացու են և անընդունելի։
Հաշվի առնելով այն, ինչ ասվել է, Կիևը նման քայլի, առնվազն այսօր, չի գնա, քանի որ Ուկրաինայի մոբիլիզացիոն ռեսուրսները դեռ չեն սպառվել, Արևմուտքը շարունակում է ապահովել զենքերի առաքման բարձր տեմպերը և ԱՄՆ դոլարի հաշվարկով հարյուրավոր միլիարդների հասնող ֆինանսական հոսքերը, իսկ ռուսական բանակի հարձակողական տեմպերը թույլ են տալիս ուկրաինական ուժերին պահել ճակատը։
Բայց խաղաղությունը, այնուամենայնիվ, մի օր կգա։
#Ուկրաինա #Ռուսաստան
👍1
🇮🇷 Իրանը պաշտոնապես հայտարարել է, որ ունի 4.000 (չորս հազար) կիլոմետր հեռավորության վրա թիրախներ խոցելու ունակ հարվածային ԱԹՍ-րեր։
🇮🇳 Հնդկաստանը վաճառքի է հանում 2.500 T-72 տիպի մոդերնիզացված տանկեր, որոնք կրակում են «80-ական թվականների» 125 մմ ականներ, հավանական գնորդը Ռուսաստանն է։ (ՆԱՏՕ բանակների բոլոր տանկերը կրակում են 120 մմ.):
🇺🇲 ԱՄՆ պաշտոնապես սկսել է 5+ (կամ 6-րդ) սերնդի միջուկային ռազմավարական ռմբակիր B-21 փորձարկումները։
🇷🇺 Ռուսաստանը վերասկսում է իր միջուկային զենքերի տեստավորումը։
🇨🇳 Չինաստանը պատժամիջոցներ է կիրառել Ամերիկյան ռազմարդյունաբերության 9 ընկերությունների դեմ (առաջին անգամ պատմության մեջ)։
🇩🇪 Գերմանիան մոտ մեկ շաբաթ առաջ կոպտորեն խախտել է Չինաստանի սուվերեն տարածքը, առ այն, որ իր Baden-Württemberg մեծ ռազմանավը անցել է մայնցամաքային Չինաստանի և չինական կղզի Թայվանի միջև ընկած չինական ջրային տարածքով։ Մնան խախտումներ մինչ օրս իրեն կարողացել էին թույլ տալ միայն Ամերիկյան ռազմանավերը։
🇹🇷 Թուրքիան հայտարարել է, որ իր ռազմավարական ծրագրերի թվում է BRICS+ և SOC միանակը...
#NATO #BRICS #SOC
🇮🇳 Հնդկաստանը վաճառքի է հանում 2.500 T-72 տիպի մոդերնիզացված տանկեր, որոնք կրակում են «80-ական թվականների» 125 մմ ականներ, հավանական գնորդը Ռուսաստանն է։ (ՆԱՏՕ բանակների բոլոր տանկերը կրակում են 120 մմ.):
🇺🇲 ԱՄՆ պաշտոնապես սկսել է 5+ (կամ 6-րդ) սերնդի միջուկային ռազմավարական ռմբակիր B-21 փորձարկումները։
🇷🇺 Ռուսաստանը վերասկսում է իր միջուկային զենքերի տեստավորումը։
🇨🇳 Չինաստանը պատժամիջոցներ է կիրառել Ամերիկյան ռազմարդյունաբերության 9 ընկերությունների դեմ (առաջին անգամ պատմության մեջ)։
🇩🇪 Գերմանիան մոտ մեկ շաբաթ առաջ կոպտորեն խախտել է Չինաստանի սուվերեն տարածքը, առ այն, որ իր Baden-Württemberg մեծ ռազմանավը անցել է մայնցամաքային Չինաստանի և չինական կղզի Թայվանի միջև ընկած չինական ջրային տարածքով։ Մնան խախտումներ մինչ օրս իրեն կարողացել էին թույլ տալ միայն Ամերիկյան ռազմանավերը։
🇹🇷 Թուրքիան հայտարարել է, որ իր ռազմավարական ծրագրերի թվում է BRICS+ և SOC միանակը...
#NATO #BRICS #SOC
🇦🇲🇦🇿 Բաքվի ռազմավարության մասին
«Արևմտյան որոշ պետությունների ծրագրերը Հայաստանին Ադրբեջանի դեմ հանելու վերաբերյալ ակնհայտ են։ Նրանց համար հայ ժողովուրդը պարզապես գործիք է, միջոց՝ Ադրբեջանին մշտական ճնշման տակ պահելու և դրանով իսկ սեփական շահերն ապահովելու համար»,- Ադրբեջանի խորհրդարանում ասել է այսօր Ադրբեջանի ղեկավարը։
Նախագահ Ալիևը Հայաստանին մեղադրել է խաղաղության համաձայնագրի ստորագրումը միտումնավոր ձգձգելու մեջ և հայտարարել է, որ Բաքուն ավելի մեծ ուշադրություն պետք է դարձնի իր բանակի հզորացմանը, քանի որ «ռևանշիստական ուժերը» Հայաստանում գնալով ավելի մեծ թափ են բարձրացնում։
🤔 Փորձենք վերլուծել, թե իրականում ինչի է փորձում հասնել Ադրբեջանի ղեկավարը։
🔻Նախ՝ նա առաջ է մղում իր երկրի ռազմավարական շահերը՝ շարունակելով ամրապնդել Ադրբեջանի դիրքերը տարածաշրջանում, հատկապես Լեռնային Ղարաբաղում ռազմական հաջողություններից հետո՝ ձգտելով գրանցել Երևանի նկատմամբ Բաքվի բացարձակ հաղթանակը։
🔻Շարունակելով անհարկի ճնշում գործադրել Հայաստանի վրա՝ Ալիևը հռետորաբանություն է օգտագործում Հայաստանում իբր գոյություն ունեցող «ռևանշիստական ուժերի» մասին՝ արդարացնելու սեփական ռազմական ակտիվության հնարավոր աճը և խուսափում է խաղաղության համաձայնագրի ստորագրումից այն պայմաններով, որոնք նա համարում է ոչ ձեռնտու Ադրբեջանին։ Հավանաբար, բայց նա նաև «անարդար» է համարում խաղաղության ինչ-որ փաստաթղթի ստորագրումը Հայաստանի ներկայիս ղեկավարի հետ, որին ակնհայտորեն չի հարգում և չի համարում իրեն վայել մակարդակի քաղաքական գործիչ։
🔻 Ի թիվս այլ բաների, Ալիևը շարունակում է սեփական բնակչության գաղափարական մոբիլիզացիան։ Նրա ելույթները հաճախ ուղղված են բնակչությանը համախմբելու, բանակն ուժեղացնելու և ցանկացած սցենարի պատրաստ լինելու գաղափարի շուրջ։ Այն նաև թույլ է տալիս շեղել ուշադրությունը ներքին խնդիրներից։
☝️ Բայց կան նաև նրա վարքագծի այլ պատճառներ, որոնցով նա ամրապնդում է իր կապերը Հայաստանի ֆորմալ ռազմավարական դաշնակցի՝ Ռուսաստանի և, չնայած բոլոր տարաձայնություններին, Թեհրանի հետ, որն ավանդաբար բարիդրացիական է տրամադրված Երևանի նկատմամբ։
Հայտարարելով, որ արևմտյան երկրներն իբր օգտագործում են Հայաստանը որպես Ադրբեջանի վրա ճնշում գործադրելու գործիք, Ալիևը ցույց է տալիս իր վճռականությունը դիմակայելու արևմտյան ազդեցությանը Հարավային Կովկասում, որը մեծ գոհունակությամբ է ընդունվում ոչ միայն 🇷🇺 Մոսկվայի և այլև 🇮🇷 Թեհրանի, «մեծ եղբայր» 🇹🇷 Անկարայի և հեռավոր, բայց հսկայական տնտեսական կշիռ ունեցող 🇨🇳 Պեկինի կողմից։
♦️ Հետևաբար, Ալիևի հիմնական նպատակը տարածաշրջանում գերիշխող դիրքի հասնելն է՝ միաժամանակ խուսափելով խաղաղ համաձայնագրի ստորագրումից, որը կարող է սահմանափակել Հայաստանի դեմ հետագա գործողությունների նրա տարբերակները։
#Հայաստան #Ադրբեջան
«Արևմտյան որոշ պետությունների ծրագրերը Հայաստանին Ադրբեջանի դեմ հանելու վերաբերյալ ակնհայտ են։ Նրանց համար հայ ժողովուրդը պարզապես գործիք է, միջոց՝ Ադրբեջանին մշտական ճնշման տակ պահելու և դրանով իսկ սեփական շահերն ապահովելու համար»,- Ադրբեջանի խորհրդարանում ասել է այսօր Ադրբեջանի ղեկավարը։
Նախագահ Ալիևը Հայաստանին մեղադրել է խաղաղության համաձայնագրի ստորագրումը միտումնավոր ձգձգելու մեջ և հայտարարել է, որ Բաքուն ավելի մեծ ուշադրություն պետք է դարձնի իր բանակի հզորացմանը, քանի որ «ռևանշիստական ուժերը» Հայաստանում գնալով ավելի մեծ թափ են բարձրացնում։
🤔 Փորձենք վերլուծել, թե իրականում ինչի է փորձում հասնել Ադրբեջանի ղեկավարը։
🔻Նախ՝ նա առաջ է մղում իր երկրի ռազմավարական շահերը՝ շարունակելով ամրապնդել Ադրբեջանի դիրքերը տարածաշրջանում, հատկապես Լեռնային Ղարաբաղում ռազմական հաջողություններից հետո՝ ձգտելով գրանցել Երևանի նկատմամբ Բաքվի բացարձակ հաղթանակը։
🔻Շարունակելով անհարկի ճնշում գործադրել Հայաստանի վրա՝ Ալիևը հռետորաբանություն է օգտագործում Հայաստանում իբր գոյություն ունեցող «ռևանշիստական ուժերի» մասին՝ արդարացնելու սեփական ռազմական ակտիվության հնարավոր աճը և խուսափում է խաղաղության համաձայնագրի ստորագրումից այն պայմաններով, որոնք նա համարում է ոչ ձեռնտու Ադրբեջանին։ Հավանաբար, բայց նա նաև «անարդար» է համարում խաղաղության ինչ-որ փաստաթղթի ստորագրումը Հայաստանի ներկայիս ղեկավարի հետ, որին ակնհայտորեն չի հարգում և չի համարում իրեն վայել մակարդակի քաղաքական գործիչ։
🔻 Ի թիվս այլ բաների, Ալիևը շարունակում է սեփական բնակչության գաղափարական մոբիլիզացիան։ Նրա ելույթները հաճախ ուղղված են բնակչությանը համախմբելու, բանակն ուժեղացնելու և ցանկացած սցենարի պատրաստ լինելու գաղափարի շուրջ։ Այն նաև թույլ է տալիս շեղել ուշադրությունը ներքին խնդիրներից։
☝️ Բայց կան նաև նրա վարքագծի այլ պատճառներ, որոնցով նա ամրապնդում է իր կապերը Հայաստանի ֆորմալ ռազմավարական դաշնակցի՝ Ռուսաստանի և, չնայած բոլոր տարաձայնություններին, Թեհրանի հետ, որն ավանդաբար բարիդրացիական է տրամադրված Երևանի նկատմամբ։
Հայտարարելով, որ արևմտյան երկրներն իբր օգտագործում են Հայաստանը որպես Ադրբեջանի վրա ճնշում գործադրելու գործիք, Ալիևը ցույց է տալիս իր վճռականությունը դիմակայելու արևմտյան ազդեցությանը Հարավային Կովկասում, որը մեծ գոհունակությամբ է ընդունվում ոչ միայն 🇷🇺 Մոսկվայի և այլև 🇮🇷 Թեհրանի, «մեծ եղբայր» 🇹🇷 Անկարայի և հեռավոր, բայց հսկայական տնտեսական կշիռ ունեցող 🇨🇳 Պեկինի կողմից։
♦️ Հետևաբար, Ալիևի հիմնական նպատակը տարածաշրջանում գերիշխող դիրքի հասնելն է՝ միաժամանակ խուսափելով խաղաղ համաձայնագրի ստորագրումից, որը կարող է սահմանափակել Հայաստանի դեմ հետագա գործողությունների նրա տարբերակները։
#Հայաստան #Ադրբեջան
👍1
🇩🇪 Բրանդենբուրգի օրինակով Գերմանիայի որոշ զարգացումների մասին
Երեկ Գերմանիայի մայրաքաղաք Բեռլինը չորս կողմից «շրջապատող» Բրանդենբուրգ երկրամասում տեղի ունեցան խորհրդարանական ընտրություններ, որի արդյունքում ինչպես աջակողմյան, այնպես էլ ձախակողմյան ընդդիմադիրները էապես բարելավեցին իրենց դիրքերը։ Ընտրությունների արդյունքներից ելնելով «ավանդական» իշխանական կուսակցությունները կոալիցիա կարող են ստեղծել կա՛մ ձախակողմյան, կա՛մ աջակողմյան ուժերի հետ համագործակցելով, ինչն արդեն իսկ վկայում է գերմանական քաղաքական լանդշաֆտի էական փոփոխությունների մեկնարկի մասին։
Սակայն, այս հոդվածում ընթերցողին առաջարկվում է ուշադրությանը սևեռել երեկ քվեարկած 16-24 տարեկան գերմանացիների քաղաքական տրամադրվածության վրա։
Քվեարկածների ավելի քան երեքից մեկն իր ձայնը տվել է գերմանական «Այլընտրանքին», այն է՝ գերմանական ազգային պետականության սուվերենության ամրապնդումը քարոզող արմատական ընդդիմադիր ուժին (Alternative für Deutschland)։ Իսկ հինգից մեկն իր ձայնը տվել է ըստ էության նախնին Արևելյան Գերմանիայի տարիներին գործող գերմանացի կոմունիստների քաղաքական ժառանգներին, որոնք մեծ հաշվով նաև այսօր կոմունիստական անցյալին բնորոշ գաղափարախոսություն և կառավարման մեթոդներ են քարոզում (Die Linke և BSW)։
Մի շարք հարցերում մեկը մյուսից 180 աստիճանով տարբերվող աջակողմյան «Այլընտրանքն» ու «Ձախերը» սակայն ունեն ընդհանրություններ։ Դրանք են, օրինակ՝
🔻 ՆԱՏՕ-ի և ԱՄՆ քաղաքականության նկատմամբ խիստ բացասական վերաբերմունքը, ընդհուպ մինչև Գերմանիայի տարածքից Ամերիկյան զորքերի ամբողջական դուրսբերումը, որոնց նրանք որակում են՝ իբրև «օկուպացիոն զորքեր»,
🔻Ուկրաինայի պատերազմում Կիևին տրամադրվող ռազմական և ֆինանսական օգնության անհապաղ դադարեցումը, և
🔻Ռուսաստանի Դաշնության հետ բարիդրացիական հարաբերությունների վերականգնումը՝ փոխշահավետության հիման վրա և այլն։
Հատկանշական է նաև այն փաստը, որ ինչպես ազգային պետականության կողմնակից «աջերը», այնպես էլ նրանցից այս հարցում 180 աստիճանով տարբերվող՝ լիբերալ գաղափարներ քարոզող գերմանացի «ձախերը» սեփական կառավարությանն անվանում են «Միացյալ Նահանգների վասալ»։
Գերմանական քաղաքական կյանքի նման զարգացումների շարունակման պարագայում արդեն իսկ մոտակա 10, եթե ոչ ավելի շուտ, տարիների ընթացքում երկրի ղեկին կարող են հայտնվել վերը նշված ուժերի ներկայացուցիչները, ինչը խիստ բացասական կանդրադառնա որոշ մայրաքաղաքների, այն է՝ ուժային կենտրոնների, նպատակների վրա։
Վերլուծելով որոշ իրադարձություններ կարելի է ենթադրել, որ սեփական ազգի տրամադրություններն առանց այս ընտրությունների արդյունքների հայտնի են վերջին տարիներին Գերմանիայում իշխող ուժերի ղեկավարներին։
Հավանաբար այդ իսկ պատճառով հատկապես վերջին տարիներին, «հումանիզմի» շղարշի ներքո իշխանությունները տարբեր ճգնաժամային տարածաշրջաններից և բռնապետական երկրներից ընդունում են միլիոնավոր մարդկանց։ Իսկ բարձրակարգ մասնագետների և սպասարկման ոլորտում «ոչ պատշաճ քանակի» առկայության պատճառաբանությամբ երկիր են հրավիրում հարյուր հազարավոր «կադրեր» այլ մայրցամաքներից։ Դրա վերջին վառ օրինակներից է Կենիայի և Ուզբեկստանի հետ կնքված համապատասխան համաձայնագրերը։
Միլիոնավոր մարդկանց երկրում այս կամ այն կերպ կացության կարգավիճակ տրամադրելուն զուգահեռ Գերմանիայի իշխանությունները պարզեցնում են երկրի քաղաքացիության ձեռքբերման կարգը։
Ամենայն հարգանքով թվարկած մարդկանց նկատմամբ այնուամենայնիվ պետք է արձանագրել, որ նրանք ըստ էության չունեն ո՛չ պատմական, ո՛չ էմոցիոնալ կապ գերմանական պետականության հետ։ Այսինքն, նրանց համար Գերմանիան «սկսվել է» փախստականի կարգավիճակ և սոցիալական օգնություն կամ աշխատանքի դիմաց աշխատավարձ ստանալով։ Այդ իսկ պատճառով վերպետական (գլոբալիստական) ուժերի շահերով առաջնորդվող գերմանական իշխանություններն իրենց վերարտադրվելու հույսերը կապելու են այս «նոր գերմանացիների» հետ, որոնք հավանաբար կքվեարկեն այն ուժերի օգտին, որոնք իրենց Գերմանիայում ապրելու և այստեղ նոր կյանք սկսելու հնարավորություն են տվել։
Արդյունքում երկիրն ազգային պետական տարրեր (դեռևս) ունեցող պետությունից պետք է կվերածվի գերմաներենով խոսող մարդկանցով բնակեցված մի տարածքի, որը քայ ալ քայլ իր սուվերեն իրավունքները պետք է շարունակի տրամադրել Եվրոպական Միության ղեկավարությանը, ինչպես դա անում են այդ կառույցի այլ անդամ երկրները։
☝️ Նա, ով այս ամենի դեմ խոսի, կպիտակվի «ազգայնական» կամ «հետադիմական ագրեսիվ Ռուսաստանի ջատագող»։
#Germany #Գերմանիա
Երեկ Գերմանիայի մայրաքաղաք Բեռլինը չորս կողմից «շրջապատող» Բրանդենբուրգ երկրամասում տեղի ունեցան խորհրդարանական ընտրություններ, որի արդյունքում ինչպես աջակողմյան, այնպես էլ ձախակողմյան ընդդիմադիրները էապես բարելավեցին իրենց դիրքերը։ Ընտրությունների արդյունքներից ելնելով «ավանդական» իշխանական կուսակցությունները կոալիցիա կարող են ստեղծել կա՛մ ձախակողմյան, կա՛մ աջակողմյան ուժերի հետ համագործակցելով, ինչն արդեն իսկ վկայում է գերմանական քաղաքական լանդշաֆտի էական փոփոխությունների մեկնարկի մասին։
Սակայն, այս հոդվածում ընթերցողին առաջարկվում է ուշադրությանը սևեռել երեկ քվեարկած 16-24 տարեկան գերմանացիների քաղաքական տրամադրվածության վրա։
Քվեարկածների ավելի քան երեքից մեկն իր ձայնը տվել է գերմանական «Այլընտրանքին», այն է՝ գերմանական ազգային պետականության սուվերենության ամրապնդումը քարոզող արմատական ընդդիմադիր ուժին (Alternative für Deutschland)։ Իսկ հինգից մեկն իր ձայնը տվել է ըստ էության նախնին Արևելյան Գերմանիայի տարիներին գործող գերմանացի կոմունիստների քաղաքական ժառանգներին, որոնք մեծ հաշվով նաև այսօր կոմունիստական անցյալին բնորոշ գաղափարախոսություն և կառավարման մեթոդներ են քարոզում (Die Linke և BSW)։
Մի շարք հարցերում մեկը մյուսից 180 աստիճանով տարբերվող աջակողմյան «Այլընտրանքն» ու «Ձախերը» սակայն ունեն ընդհանրություններ։ Դրանք են, օրինակ՝
🔻 ՆԱՏՕ-ի և ԱՄՆ քաղաքականության նկատմամբ խիստ բացասական վերաբերմունքը, ընդհուպ մինչև Գերմանիայի տարածքից Ամերիկյան զորքերի ամբողջական դուրսբերումը, որոնց նրանք որակում են՝ իբրև «օկուպացիոն զորքեր»,
🔻Ուկրաինայի պատերազմում Կիևին տրամադրվող ռազմական և ֆինանսական օգնության անհապաղ դադարեցումը, և
🔻Ռուսաստանի Դաշնության հետ բարիդրացիական հարաբերությունների վերականգնումը՝ փոխշահավետության հիման վրա և այլն։
Հատկանշական է նաև այն փաստը, որ ինչպես ազգային պետականության կողմնակից «աջերը», այնպես էլ նրանցից այս հարցում 180 աստիճանով տարբերվող՝ լիբերալ գաղափարներ քարոզող գերմանացի «ձախերը» սեփական կառավարությանն անվանում են «Միացյալ Նահանգների վասալ»։
Գերմանական քաղաքական կյանքի նման զարգացումների շարունակման պարագայում արդեն իսկ մոտակա 10, եթե ոչ ավելի շուտ, տարիների ընթացքում երկրի ղեկին կարող են հայտնվել վերը նշված ուժերի ներկայացուցիչները, ինչը խիստ բացասական կանդրադառնա որոշ մայրաքաղաքների, այն է՝ ուժային կենտրոնների, նպատակների վրա։
Վերլուծելով որոշ իրադարձություններ կարելի է ենթադրել, որ սեփական ազգի տրամադրություններն առանց այս ընտրությունների արդյունքների հայտնի են վերջին տարիներին Գերմանիայում իշխող ուժերի ղեկավարներին։
Հավանաբար այդ իսկ պատճառով հատկապես վերջին տարիներին, «հումանիզմի» շղարշի ներքո իշխանությունները տարբեր ճգնաժամային տարածաշրջաններից և բռնապետական երկրներից ընդունում են միլիոնավոր մարդկանց։ Իսկ բարձրակարգ մասնագետների և սպասարկման ոլորտում «ոչ պատշաճ քանակի» առկայության պատճառաբանությամբ երկիր են հրավիրում հարյուր հազարավոր «կադրեր» այլ մայրցամաքներից։ Դրա վերջին վառ օրինակներից է Կենիայի և Ուզբեկստանի հետ կնքված համապատասխան համաձայնագրերը։
Միլիոնավոր մարդկանց երկրում այս կամ այն կերպ կացության կարգավիճակ տրամադրելուն զուգահեռ Գերմանիայի իշխանությունները պարզեցնում են երկրի քաղաքացիության ձեռքբերման կարգը։
Ամենայն հարգանքով թվարկած մարդկանց նկատմամբ այնուամենայնիվ պետք է արձանագրել, որ նրանք ըստ էության չունեն ո՛չ պատմական, ո՛չ էմոցիոնալ կապ գերմանական պետականության հետ։ Այսինքն, նրանց համար Գերմանիան «սկսվել է» փախստականի կարգավիճակ և սոցիալական օգնություն կամ աշխատանքի դիմաց աշխատավարձ ստանալով։ Այդ իսկ պատճառով վերպետական (գլոբալիստական) ուժերի շահերով առաջնորդվող գերմանական իշխանություններն իրենց վերարտադրվելու հույսերը կապելու են այս «նոր գերմանացիների» հետ, որոնք հավանաբար կքվեարկեն այն ուժերի օգտին, որոնք իրենց Գերմանիայում ապրելու և այստեղ նոր կյանք սկսելու հնարավորություն են տվել։
Արդյունքում երկիրն ազգային պետական տարրեր (դեռևս) ունեցող պետությունից պետք է կվերածվի գերմաներենով խոսող մարդկանցով բնակեցված մի տարածքի, որը քայ ալ քայլ իր սուվերեն իրավունքները պետք է շարունակի տրամադրել Եվրոպական Միության ղեկավարությանը, ինչպես դա անում են այդ կառույցի այլ անդամ երկրները։
☝️ Նա, ով այս ամենի դեմ խոսի, կպիտակվի «ազգայնական» կամ «հետադիմական ագրեսիվ Ռուսաստանի ջատագող»։
#Germany #Գերմանիա
👍1
🇦🇲 🇬🇪 Հատկանշական պարադոքս
Եթե ազգային սուվերենության ամրապնդումը Երևանում տեսնում են անվերապահորեն Արևմուտքին ենթարկվելով, ապա Թբիլիսիում տեսնում են Արևմուտքին «իր տեղը» ցույց տալով։
Իսկ դեռևս 2007-2008 թթ իրավիճակը 180 աստիճանով այլ էր։ Այն ժամանակ Վրաստանը կորցրեց և՛ Աբխազիան, և՛ Հարավային Օսիան, որից հետո սկսեց մեծ արագությամբ կորցնել ազգաբնակչության քանակը՝ միաժամանակ վերածվելով Թուրքիայի և Ադրբեջանի տնտեսությունների «տարանցիկ» պետության։
Վերը նշված դերակատարումը «միլիմետրի» ճշգրտությամբ ստանձնել է Երևանը։
Տխուր է, բայց փաստ։
#հայաստան #վրաստան
Եթե ազգային սուվերենության ամրապնդումը Երևանում տեսնում են անվերապահորեն Արևմուտքին ենթարկվելով, ապա Թբիլիսիում տեսնում են Արևմուտքին «իր տեղը» ցույց տալով։
Իսկ դեռևս 2007-2008 թթ իրավիճակը 180 աստիճանով այլ էր։ Այն ժամանակ Վրաստանը կորցրեց և՛ Աբխազիան, և՛ Հարավային Օսիան, որից հետո սկսեց մեծ արագությամբ կորցնել ազգաբնակչության քանակը՝ միաժամանակ վերածվելով Թուրքիայի և Ադրբեջանի տնտեսությունների «տարանցիկ» պետության։
Վերը նշված դերակատարումը «միլիմետրի» ճշգրտությամբ ստանձնել է Երևանը։
Տխուր է, բայց փաստ։
#հայաստան #վրաստան