[بی تو هر چه می بینم
خوابِ توی زندان است
اخم بازجوها و
خنده ی نگهبان است
نیستی و در بغلم
سردی زمستان است]
- فاطمه اختصاری -

[- وقتی تو را رفیق! نخواهم دید]

[- کسی چیزی، از واژه‌ی رفیق نمیفهمد]

[- من به تو، تو به من، که ما در ما]

[- به رگ زدن‌هایم روی خواب خونی تو]

[- به کودکی که به سختی ادامه می‌دهدم]

[- رها کنید در این حسّ لعنتی ما را...]

[- به «هرگز»ت که سؤالی شد و نوشت :«کدام؟»]

[- به بوسه‌های تو در خواب احتمالی من]

[- قسم به من! به همین شاعر تمام شده]

[سقوطِ
تلخِ
زنی که
عذاب وجدان داشت]

[اسمی نداشت، جنس: چه فرقی نمی‌کند
مثل تمام مردم، مشغول کار بود

با خود بلند حرف، غزل، جوک، ترانه، جیغ...
[باور نمی‌کنی چقَدَر خنده‌دار بود!!]

اسمی که نیست بعد شدیداً پیاده شد
انگار به مریضی سختی دچار بود↓

که توی قلب و مغزش و... [او مغز داشت؟!!] خُب...
خب فرض می‌کنیم [که چی؟ که دچار بود؟!]

اسمی که نیست بعدِ پیاده شدن [ببین!
کی گفته که از اوّل قصّه سوار بود؟!]

او ابتدای شعر به این متن آمد و
گرچه بدون اسم، سوار قطار بود]

[رؤیای «من» مقابل «تو» - تو که نیستی! -]

[- که می‌شود به رگ و پوست، از تو تیغ کشید]

[باید ببخشی که بدم، خیلی «غلط» دارم!
با هر که بودی، باش! خیلی دوستت دارم]

[- از گریه‌ی تمام شده بعدِ چند روز]

[کسی که بود و نبودش همیشه یکسان است
کسی که دوست نبوده، کسی که دشمن نیست]

[- من مرد میشوم و تو مانند زن برقص]

[- شاید میتونستیم برای هم کافی باشیم]
- خونه ، واندایرکشن -