[اتوبوسی آمده از تهران، یکی از صندلی‌هایش خالیست]

[اتوبوسی آمده از تهران، یکی از صندلی‌هایش خالیست
قطاری میرود از تبریز، یکی از کوپه‌هایش خالیست
سینماهای شیراز پُر از تماشاچیست، که حتما ردیفی از آن خالیست
انگار یک نفر هست که اصلا نیست
انگار عده‌ای هستند که نمی‌آیند
شاید کسی در چشم من است
که رفته از چشمم، نمی دانم!]
- بیژن نجدی -

[ #پروف_ممبر ]

[تمام رؤیایت بمب منفجر شده ای ست...]

[دو چشم ِ باز که هر صبح توی آینه است
چروک خورده تر از روز ِ قبل و قبل ترش

نگاه کردن ِ به پنبه ای مچاله شده
به خود، به دنیا، لبخندهای بی اثرش]

[خنده‌ی تلخ من از گریه غم‌انگیزتر است]

[بچه بودم... و غیر عیدی و عشق
بچه ها از جهان چه داشته اند؟!]

[در گوشم فرشته ها گفتند
لای قرآن «تو» را گذاشته اند!]

[باختم مثل بچه ای مغرور
توی جدی ترین بازی ها!]

[مثل من ذره ذره می میرند
همه ی سال های بی تحویل!]

[ای دیدنت آسایش و خندیدنت آفت]

[ترس از خدا]

[معبدی باش آنور ِ تبّت تا در این شعر، زائرت باشم]

[می توانم به خاطرت «بروم»، می توانم به خاطرت «باشم»]

[تا که دیوی به منزلت آمد، تا که دشمن مقابلت آمد
هرکجا ترس در دلت آمد، با تو در حال مشورت باشم]

[هدف چند اتّهام شوی، لذّتی تا ابد حرام شوی
یک خیابان ناتمام شوی... همه ی عمر، عابرت باشم]