گرامر انبوه خلق
پائولو ویرنو - ترجمۀ: امین کرمی
📎 «من بر این باورم که مفهوم «انبوه خلق»، در تقابل با مفهوم آشناتر «مردم»، ابزاری است تعیین‏‌کننده برای هرگونه تحلیل دقیق فضای عمومی معاصر. وقتی داریم فرم‏‌های حیات مشترک و روح همگانی را در دولت‏‌های بزرگ تازه تأسیس توصیف می‏‌کنیم، دیگر نه از «انبوه خلق» بلکه از مردم سخن می‏‌رانیم. اما نیاز داریم بپرسیم که آیا امروزه، در پایان چرخ‌ه‏ای طولانی، باری دیگر آن مناقشۀ قدیمی سر باز نکرده است؛ آیا امروزه، حال که نظریۀ سیاسی عصر مدرن دستخوش بحرانی است ریشه‏‌ای، این مفهوم شکست‏‌خوردۀ پیشین سر زندگی فوق‏‌العاده‏‌ای از خود نشان نمی‏‌دهد و بدین‏‌سان انتقام پرشور خویش را نمی‏‌ستاند؟»

@Spaph

منتشرشده در تز یازدهم.

"سرمایەداری کروناویروسی:
چگونە فجایع می‌تواند اندیشیدن و دست زدن بە ناممکن را ممکن کند"
نایومی کلاین
ترجمە از مهرداد شهابی
با همکاری کانال اقتصاد سیاسی بین‌الملل
@MSandUS

#دوشنبه_ها_با_نگری
🎥 نسخه‌ی فشرده‌شده مستند «آنتونیو نگری: شورشی که هرگز پایان نمی‌یابد.»

🔹 این مستند بە کارگردانی الکساندر ولتز و آندرس پیچلر به تهیه‌کنندگی کریستن بیتز در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. در این مستند شاهد چم‌‌وخم‌های زندگی فیلسوفی هستیم که شاید بتوان او را همچون متفکر محبوبش، اسپینوزا، قسمی «نابهنجاری وحشی» دانست. نگری آثار بسیاری نوشتە است که از جملە مهمترین آن‌ها می‌توان بە «دکارت سیاسی»، «نابهنجاری وحشی»، «شورش‌ها: قدرت مٶسس و دولت مدرن»، و آثار مشترکش با مایکل هارت از قبیل «امپراتوری»، «انبوه‌خلق»، «جمهور»، و «مجتمع» اشارە کرد. اما همزمان، او را به نوعی رهبر جنبش «اتونومیا» در ایتالیا نیز می‌دانند، جنبشی که ده سال بعد از می ۶۸ نیز به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه ... .

#ادامه_دارد، #قسمت_چهارم، #آنتونیو_نگری، #مایکل_هارت، #پارسا_حبیبی، #الکساندر_ولتز، #آندرس_پیچلر

🔶 ترجمه‌ی پارسا حبیبی

✔️ لینک آپارات:
Aparat.com/v/6w0lg
✔️ لینک نسخه‌ی فشرده‌شده:
https://t.me/Spaph/236
© اسپینوزا و فلسفه

🖇 @Spaph & @MSandUS

متن پیش‌رو بخشی است از بازجویی آنتونیو نگری در دادگاه، و همچنین نامه‌ای از طرف ژیل دلوز، فیلسوف فرانسوی، به قضات دادگاه نگری. این متن را می‌توان بەمثابە مکمل این بخش از مستند «آنتونیو نگری» خواند.
@Spaph

متن منتخب، از کتاب «انقلاب را به خاطر می‌آورید؟» نقل شده است.

آن‌چه انسان را عقل‌گریز می‌کند، هراس است. ترس آن ریشه‌ای است که خرافات از آن بر می‌رویَد، می‌پاید، و تغذیّه می‌شود.

#M_Rezaeian
📚 @PHILOSOPHI_ZER

▪️آن‌چه انسان را عقل‌گریز می‌کند، هراس است. ترس آن ریشه‌ای است که خرافات از آن بر می‌رویَد، می‌پاید، و تغذیّه می‌شود... مردم تا آن‌جا که مغلوبِ ترس باشند، آماده‌یِ زودباوری‌اند.

▪️توده‌یِ مردم هرآن‌چه زیرِ نفوذِ ادیانِ جعلی می‌پرستند چیزی جز اوهام و خیالاتِ ذهن‌هایِ افسرده و ترسیده نیست؛ هر زمان که مملکتی بیشتر دستخوشِ بزرگترین پریشانی‌ها بوده است، خرافاتی‌ها و رمّالان بیشترین نفوذ را میانِ مردمِ عادی و بیشترین قدرت را در برابرِ حاکمان داشته‌اند... هیچ‌چیز به اندازه‌یِ خرافات برای حکمرانی بر توده سودمند نیست... همواره کوششِ فراوانی صرفِ آراستنِ مذهب، چه راستین باشد چه کاذب، با فرایض و مراسم شده است، تا توده آن را خیره‌کننده‌تر از هر چیزِ دیگری بیابد و از آن به شدید‌ترین درجه‌ای از وفاداری تبعیت کند. #مسلمانان این کار را به موثرترین وجهی سازمان داده‌اند. ایشان با این اعتقاد که مباحثه بر سرِ مذهب کاری است ناصواب، ذهنِ هر فردی را چنان با پیشداوری پُر می‌کنند که جایی برایِ عقلِ دُرُست باقی نمی‌گذارند، چه برسد به جایی برای شک.

▪️بعید نیست که در حقیقت برترین رمزِ حکومت‌هایِ خودکامه، و آن‌چه مطلقاً لازمه‌یِ آن‌هاست، نگه‌داشتنِ مردم در وضعیّتِ فریفتگی، و پنهان کردنِ ترسی باشد که مردم را به این-سو-آن-سو می‌کشانَد، زیرِ عنوانِ فریبایِ مذهب. در نتیجه‌یِ این وضعیّت، مردم چنان برای بردگیِ خود می‌جنگند که گویی برایِ رستگاریِ خود می‌جنگند، و ریخته شدنِ خونِ خود را برای سَروریِ شخصِ واحدی، نه‌تنها خفّت‌بار نمی‌دانند بلکه آن را افتخاری عظیم می‌شمارند.

📕( #باروخ_اسپینوزا ؛ #رساله‌_الهی_سیاسی ؛ ترجمه‌یِ علی فردوسی)

#M_Rezaeian
📚 @PHILOSOPHI_ZER

البته عنوان درست این رساله‌ی اسپینوزا، رساله‌ی الهیاتی-سیاسی (Tractatus Theologico-Politicus) می باشد که مترجم آن را (به اشتباه) الهی ترجمه کرده است.

سپاس از پارسا حبیبی بابت تذکر این نکته.

#M_Rezaeian
📚 @PHILOSOPHI_ZER

«اگر بردگی، بربریت و عزلت را بتوان صلح نامید، آدمیان را هیچ نگون‌بختی بدتر از چنین صلحی نخواهد بود... چون، همان‌گونه که پیشتر آوردیم، نبودِ جنگ، به تنهایی، به برقراری صلح نمی‌انجامد؛ بل‌که بُن‌مایه‌ی صلح، یگانگی و هم‌رأیی اذهان [شهروندان] است.»
@Spaph

#اسپینوزا، #رساله_سیاسی، فصلِ ششم، بندِ چهارم.

#دوشنبه_ها_با_نگری
🎥 نسخه‌ی فشرده‌شده مستند «آنتونیو نگری: شورشی که هرگز پایان نمی‌یابد.»

🔹 این مستند بە کارگردانی الکساندر ولتز و آندرس پیچلر به تهیه‌کنندگی کریستن بیتز در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. در این مستند شاهد چم‌‌وخم‌های زندگی فیلسوفی هستیم که شاید بتوان او را همچون متفکر محبوبش، اسپینوزا، قسمی «نابهنجاری وحشی» دانست. نگری آثار بسیاری نوشتە است که از جملە مهمترین آن‌ها می‌توان بە «دکارت سیاسی»، «نابهنجاری وحشی»، «شورش‌ها: قدرت مٶسس و دولت مدرن»، و آثار مشترکش با مایکل هارت از قبیل «امپراتوری»، «انبوه‌خلق»، «جمهور»، و «مجتمع» اشارە کرد. اما همزمان، او را به نوعی رهبر جنبش «اتونومیا» در ایتالیا نیز می‌دانند، جنبشی که ده سال بعد از می ۶۸ نیز به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه ... .

#ادامه_دارد، #قسمت_پنجم، #آنتونیو_نگری، #مایکل_هارت، #پارسا_حبیبی، #الکساندر_ولتز، #آندرس_پیچلر

🔶 ترجمه‌ی پارسا حبیبی

✔️ لینک آپارات:
Aparat.com/v/OgheM
✔️ لینک نسخه‌ی فشرده‌شده:
https://t.me/Spaph/244
© اسپینوزا و فلسفه

🖇 @Spaph & @MSandUS

«اسپینوزا، با پیش کشیدن این همانی تولید و بر ساختن، در خاستگاه‌های تمدن سرمایه‌داری، امکان دیالکتیک قدرت برساخته را از بین می‌برد و چشم انداز قدرت برسازنده را می‌گشاید. این گسست، به لحاظ علمی، ضرورت قسمی پدیدارشناسی پراکسیس جمعی را تجلی می‌بخشد و فرم آن را نشان می‌دهد.»
@Spaph
از مقاله‌ی «تفاوت و آینده» نوشته‌ی #آنتونیو_نگری، ترجمه‌ی #فواد_حبیبی و #امین_کرمی از مجموعه‌ی #بازیابی_مکرر.

#دوشنبه_ها_با_نگری
🎥 نسخه‌ی فشرده‌شده مستند «آنتونیو نگری: شورشی که هرگز پایان نمی‌یابد.»

🔹 این مستند بە کارگردانی الکساندر ولتز و آندرس پیچلر به تهیه‌کنندگی کریستن بیتز در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. در این مستند شاهد چم‌‌وخم‌های زندگی فیلسوفی هستیم که شاید بتوان او را همچون متفکر محبوبش، اسپینوزا، قسمی «نابهنجاری وحشی» دانست. نگری آثار بسیاری نوشتە است که از جملە مهمترین آن‌ها می‌توان بە «دکارت سیاسی»، «نابهنجاری وحشی»، «شورش‌ها: قدرت مٶسس و دولت مدرن»، و آثار مشترکش با مایکل هارت از قبیل «امپراتوری»، «انبوه‌خلق»، «جمهور»، و «مجتمع» اشارە کرد. اما همزمان، او را به نوعی رهبر جنبش «اتونومیا» در ایتالیا نیز می‌دانند، جنبشی که ده سال بعد از می ۶۸ نیز به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه ... .

#ادامه_دارد، #قسمت_ششم، #آنتونیو_نگری، #مایکل_هارت، #پارسا_حبیبی، #الکساندر_ولتز، #آندرس_پیچلر

🔶 ترجمه‌ی پارسا حبیبی

✔️ لینک آپارات:
Aparat.com/v/kuPzQ
✔️ لینک نسخه‌ی فشرده‌شده:
https://t.me/Spaph/245
© اسپینوزا و فلسفه

🖇 @Spaph & @MSandUS

انفعالات اندوهناک و مسئله‌ی بندگی
«آز و ترسِ از دست دادن، ریشه‌هایی است که درختِ شر از آن می‌روید.»
جنگ‌های ستاره‌ای: جنگ‌های کلون *

اسپینوزا سه بار در آثار مختلفش سوالی را می‌پرسد که به زعم خود وی، پرسش بنیادین فلسفه‌ی سیاسی است: چه می‌شود که انسان‌ها، به عوض آزادی، تن به بندگی می‌دهند؟ یا اگر بخواهیم دقیق‌تر عبارت خود وی را ذکر کنیم: «چرا انسان‌ها با همان تهوری برای بندگی‌شان می‌جنگند که برای رستگاری‌شان؟»
و در بار سوم، سرانجام، خود وی بە این پرسش بنیادی پاسخ می‌دهد، آری، «انفعالات اندوهناک»! چرا کە انفعالات اندوهناک قدرت یک بدن را رو بە زوال می‌برد، میل را به سوی ویرانی رهنمون می‌شود، و، لذا، به عوض رستگاری و آزادی، بندگی را هدف می‌گیرد.
@Spaph

* "Greed and fear of loss are the roots that lead to the tree of evil."
Star wars: The clone wars

«هدف این مبارزه‌ها[ی علیه اقتدار] اثرهای قدرت آن‌گونه که هستند، است. برای مثال، انتقاد از حرفه‌ی پزشکی پیش از همه انتقاد از کسب سود در این حرفه نیست، بلکه انتقاد از اعمال بدون کنترل قدرت بر بدن‌ها، بر سلامت افراد، بر زندگی و بر مرگ‌شان است.»
@Spaph

ص ۴۱۲ کتاب «تئاتر فلسفه»، مقاله‌ی «سوژه و قدرت»، اثر #میشل_فوکو، ترجمه‌ی #نیکو_سرخوش و #افشین_جهاندیده.

#دوشنبه_ها_با_نگری
🎥 نسخه‌ی فشرده‌شده مستند «آنتونیو نگری: شورشی که هرگز پایان نمی‌یابد.»

🔹 این مستند بە کارگردانی الکساندر ولتز و آندرس پیچلر به تهیه‌کنندگی کریستن بیتز در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. در این مستند شاهد چم‌‌وخم‌های زندگی فیلسوفی هستیم که شاید بتوان او را همچون متفکر محبوبش، اسپینوزا، قسمی «نابهنجاری وحشی» دانست. نگری آثار بسیاری نوشتە است که از جملە مهمترین آن‌ها می‌توان بە «دکارت سیاسی»، «نابهنجاری وحشی»، «شورش‌ها: قدرت مٶسس و دولت مدرن»، و آثار مشترکش با مایکل هارت از قبیل «امپراتوری»، «انبوه‌خلق»، «جمهور»، و «مجتمع» اشارە کرد. اما همزمان، او را به نوعی رهبر جنبش «اتونومیا» در ایتالیا نیز می‌دانند، جنبشی که ده سال بعد از می ۶۸ نیز به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه ... .

#پایان، #قسمت_هفتم، #آنتونیو_نگری، #مایکل_هارت، #پارسا_حبیبی، #الکساندر_ولتز، #آندرس_پیچلر

🔶 ترجمه‌ی پارسا حبیبی

✔️ لینک آپارات:
Aparat.com/v/HdY7U
✔️ لینک نسخه‌ی فشرده‌شده:
https://t.me/Spaph/248
© اسپینوزا و فلسفه

🖇 @Spaph & @MSandUS

یادداشتی بر آخرین قسمت مستند «آنتونیو نگری»:
ایده‌ی ترجمه‌ی این مستند از مدت‌ها پیش در ذهن من و دوستم، نازنین اسدزاده، رقم خورده بود. اما بالاخره از اسفند، و در پی فرصت ناشی از تعطیلی نهاد آکادمی، کار ترجمه‌ی این اثر را شروع کردیم و، با توجە بە توان اندکمان، آرام و پیوسته مسیر ترجمه‌ی کار را تا بدین‌جا پیمودیم. البته در نیمه‌ی راه یکی دیگر از دوستان دیگر نیز، آریا فروزان‌فر، در ترجمەی یکی از قسمت‌ها به یاری‌مان آمد.
اینک کە سرانجام، خوشبختانە، به مقصد رسیدەایم، جا دارد از نازنین و آریا برای همراهی در ترجمه‌ی این اثر از طرف خودم تشکر کنم. و از فٶاد حبیبی که زحمت ویراستاری - و گاە ترجمه‌ی مجدد - اثر را بر عهده گرفت تا اثر شستە‌رفتەتر و کم‌اشتباه‌تری را عرضه کرده باشیم. و در آخر از تمامی دوستان عزیزی سپاسگزاریم کە با معرفی و بە اشتراک گذاشتن این مستند، یا حتی با دیدن آن، ما را در طی این مسیر همراهی کردند.
امید داریم که ترجمەی این مستند توانسته باشد بخشی از تجارب، امکانات و گشودگی‌های نظریە و پراتیک آنتونیو نگری، در مقام نامی برای یکی از شورانگیزترین و پایدارترین جدوجهدها برای آزادی، را نشان دادە باشد و بتواند همچون فتح بابی عمل کند برای مواجهەای شادمانە، خردمندانە و خوب با این متفکر بزرگ و ترغیب ذهن و بدن‌های خردورز و توانمند برای ترجمه و تولید آثاری دیگر، و چەبسا بهتر، در این راستا.

«انسانِ نادان، علاوه بر اینکه به طرقِ متعدد دستخوشِ عللِ خارجی است، هرگز از آرامشِ راستینِ نفس برخوردار نیست، به علاوه تقریباً از خود، از خدا [=طبیعت] و از اشیاء ناآگاه است و به محضِ اینکه از انفعال باز می‌ماند، از هستی نیز باز می‌ماند. بر عکس، انسانِ دانا از این حیث که اینچنین اعتبار شده است، تقریباً هیچ‌وقت دچارِ انقلابِ روحی نمی‌شود و با ضرورتِ سَرمَدیِ خاصی از خود، از خدا [=طبیعت] و از اشیاء آگاه است، هرگز از هستی باز نمی‌ماند و همواره از آرامشِ راستینِ نفس برخوردار است. اگر چه راهی که من برای رسیدن به این مقصود نشان دادم سخت است، ولی با وجودِ این، دستیابی بدان ممکن است. البته باید هم سخت باشد؛ زیرا به ندرت می‌توان بدان دست یافت. اگر نجات در دسترسِ همه می‌بود و انسان می‌توانست بدونِ زحمتِ زیاد بدان دست یابد، چگونه امکان می‌داشت که تقریباً موردِ غفلتِ همگان قرار گیرد؟ اما هر چیزِ عالی همان‌قدر که نادر است دشوار هم هست.»

👤 #اسپینوزا
📘 از کتاب #اخلاق ، نوشته‌ی #باروخ_اسپینوزا ، بخشِ پنجم، تبصره‌ی قضیه‌ی آخر (کلماتِ پایانیِ کتاب)، ترجمه‌ی محسن جهانگیری

#M_Rezaeian
📚 @PHILOSOPHI_ZER

#دوشنبه_ها_با_نگری
🎥 نسخه‌ی کامل و باکیفیت «آنتونیو نگری: شورشی که هرگز پایان نمی‌یابد.»

🔹 این مستند بە کارگردانی الکساندر ولتز و آندرس پیچلر به تهیه‌کنندگی کریستن بیتز در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. در این مستند شاهد چم‌‌وخم‌های زندگی فیلسوفی هستیم که شاید بتوان او را همچون متفکر محبوبش، اسپینوزا، قسمی «نابهنجاری وحشی» دانست. نگری آثار بسیاری نوشتە است که از جملە مهمترین آن‌ها می‌توان بە «دکارت سیاسی»، «نابهنجاری وحشی»، «شورش‌ها: قدرت مٶسس و دولت مدرن»، و آثار مشترکش با مایکل هارت از قبیل «امپراتوری»، «انبوه‌خلق»، «جمهور»، و «مجتمع» اشارە کرد. اما همزمان، او را به نوعی رهبر جنبش «اتونومیا» در ایتالیا نیز می‌دانند، جنبشی که ده سال بعد از می ۶۸ نیز به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه ... .

#آنتونیو_نگری، #مایکل_هارت، #پارسا_حبیبی، #الکساندر_ولتز، #آندرس_پیچلر

🔶 ترجمه‌ی پارسا حبیبی

✔️ لینک آپارات (برای دانلود نسخه‌های کم حجم‌تر می‌توانید از گزینه‌ی دانلود آپارات استفاده کنید):
Aparat.com/v/ovOmy
✔️ لینک نسخه‌ی کامل و باکیفیت (حجم تقریبی یک گیگ):
https://t.me/Spaph/252
© اسپینوزا و فلسفه

🖇 @Spaph & @MSandUS

‍ «قضیه ۳۶: کسی که شیئی را که زمانی از آن لذت برده است به یاد می‌آورد می‌خواهد که آن را با همان شرایطی که نخستین بار از آن لذت برده است در تصرف داشته باشد.
برهان: هر چیزی که انسان آن را همراه با شیئی که از آن لذت برده دیده است بالعرض علت لذت وی خواهد بود (قضیه ۱۵ ، همین بخش) و لذا او (قضیه ۲۸ ، همین بخش) می‌خواهد که آن را همراه با همان شیئی که از آن لذت برده است داشته باشد، به عبارت دیگر می خواهد که شیء مذکور را با همان شرایطی که نخستین بار از آن لذت برده است در تصرف داشته باشد. مطلوب ثابت شد.
نتیجه: بنابراین، اگر عاشق دریابد که شرطی از این شرایط مفقود است، متالم خواهد شد.»
بخش سوم کتاب «اخلاق» (Ethics) اثر بندیکت اسپینوزا، ترجمه‌ی محسن جهانگیری.

@Spaph
☢ خطر اسپویل فیلم همشهری کین 🚫
پ.ن تصویر مقابل، تصویری است از رزباد (Rosebud). رزباد آخرین کلمه‌ای که چارلز فاستر کین در فیلم همشهری کین به زبان می‌آورد، فردی که ثروت او شهره‌ی خاص و عام است. اما آخرین کلمات این فرد، نه وصیت و نه حتی اسم یکی از معشوقه‌هایش، بلکه سورتمه‌ای است که در بچگی از وی به علت مهاجرت به شهر، سلب شده است. چه چیز از این تراژدیک‌تر است؟! آن‌چه که به ما لذت می‌بخشد، خود در فقدان و نبودش چه درد‌های عجیبی بر ما وارد می‌کند! این است پارادوکس عشق به ابژه‌ی متناهی، هر آنچه لذت ما را تعمیق می‌بخشد به همان اندازه نیز می‌تواند ضرباتی جانکاه بر ما وارد سازد.

از اینستاگرام:
Instagram.com/parsa_habibi._

«ایدەی پایەای اسپینوزا بسیار سادە است، این‌کە دو آفت در بشر وجود دارد و به همین خاطر است کە اسپینوزا نیچەای‌ست و نیچە اسپینوزایی. اسپینوزا می‌گفت کە دو بلا وجود دارد: نفرت و پشیمانی. نیچە می‌گوید دو بلا وجود دارد: انسان بەمثابە مرض، کینەتوزی، و وجدان معذب. کینەتوزی و وجدان معذب به بیان دقیق کلمە همان چیزی‌هایی است کە اسپینوزا نفرت و پشیمانی نامید. این‌جا می‌توان تابلویی روان‌پزشکانە در خصوص تٲثیرهای نفرت و تٲثیرهای پشیمانی یافت. اما آنچە روش دیدن این همە را از سوی اسپینوزا جالب می‌کند روان‌پزشکی نیست، بلکه قطعاً سیاست است. اسپینوزا از خودش می‌پرسد: چیزهایی کە قدرت‌های موجود (Pouvoir) نامیدە می‌شوند چیستند؟ ... قدرت‌های موجود بنیاداً نهادهایی هستند کە برای متٲثر کردن شما با اندوە ساختە شدەاند، آن‌ها این‌طور کار می‌کنند و فقط می‌توانند همین‌طور کار کنند. چیزهایی مانند امید، پاداش، و امنیت شما را در معرض تٲثیرهای اندوهناک قرار می‌دهند.»
@Spaph

#ژیل_دلوز، نام‌های تاریخ و نە نام پدر، ترجمەی #زهرە_اکسیری، #پیمان_غلامی

‍ واقعاً حیرت کرده‌ام، سرِ شوق آمده‌ام! من یک پیشگام دارم، و البته چه پیشگامی! اسپینوزا را به دشواری می‌شناختم: غریزه‌ام مرا به سمت او کشانده است. نه‌تنها سرتاسرِ گرایشاتِ او در بدل کردنِ شناخت به نیرومندترین عاطفه به من شباهت دارد، بلکه خود را در پنج نکته از آموزه‌هایِ او می‌یابم؛ و این نابه‌هنجارترین و گوشه‌گیرترین متفکر، دقیقاً در بطنِ همین نکات، بیش از همه به من نزدیک است: او اراده‌ی آزاد، غایت‌انگاری، نظمِ اخلاقیِ جهان، طبیعتِ ناخودخواهانه، و شرّ را رد می‌کند. هرچند تفاوت‌های بسیاری بینِ من و او وجود دارد، ولی باید آن‌ها را تفاوت‌های عصر، فرهنگ و [میزان رشدِ] علم دانست. خلاصه اینکه تنهاییِ من که همچون گوشه‌گیری‌هایم در کوهستان‌هایِ بلند، اغلب، به واقع اغلب، سبب می‌شوند در عطشِ کسبِ نیرویی تازه لَه‌لَه بزنم و خون بالا بیاورم، اکنون دستِ‌کم «انزوایی برایِ دو نفر» است. غریب است! ورایِ این گفته‌ها، سلامتی‌ام بر وفقِ مراد نیست. وضعیتِ آب‌وهوایِ اینجا نیز ملتهب است. تغییراتِ پیوسته‌ی شرایطِ جوی مرا مجبور خواهد کرد تا اروپا را ترک کنم. می‌بایست چندین ماهِ متوالی آسمانِ آبی و صاف داشته باشم، یا در غیرِ این صورت هرگز هیچ پیشرفتی نخواهم داشت. هم‌اکنون شش حمله‌ی خطرناک را از سر گذرانده‌ام؛ حمله‌ها دو یا سه روز به طول انجامیده‌اند.

از صمیم قلب. دوستِ تو.

📕 ( #فردریش_نیچه ؛ نامه به «فرانتس اُوِربِک»؛ سیلس ماریا، 30 جولای 1881، نقل از #ژیل_دلوز در #اسپینوزا_فلسفه_عملی )

#M_Rezaeian
join us : | کانال نیچه و فلسفه
💯 @Friedrich_nietzsche