#دوشنبه_ها_با_نگری
🎥 نسخه‌ی کم حجم مستند «آنتونیو نگری: شورشی که هرگز پایان نمی‌یابد.»

🔹 این مستند بە کارگردانی الکساندر ولتز و آندرس پیچلر به تهیه‌کنندگی کریستن بیتز در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. در این مستند شاهد چم‌‌وخم‌های زندگی فیلسوفی هستیم که شاید بتوان او را همچون متفکر محبوبش، اسپینوزا، قسمی «نابهنجاری وحشی» دانست. نگری آثار بسیاری نوشتە است که از جملە مهمترین آن‌ها می‌توان بە «دکارت سیاسی»، «نابهنجاری وحشی»، «شورش‌ها: قدرت مٶسس و دولت مدرن»، و آثار مشترکش با مایکل هارت از قبیل «امپراتوری»، «انبوه‌خلق»، «جمهور»، و «مجتمع» اشارە کرد. اما همزمان، او را به نوعی رهبر جنبش «اتونومیا» در ایتالیا نیز می‌دانند، جنبشی که ده سال بعد از می ۶۸ نیز به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه ... .

#ادامه_دارد، #قسمت_دوم، #آنتونیو_نگری، #مایکل_هارت، #پارسا_حبیبی، #نازنین_اسدزاده، #الکساندر_ولتز، #آندرس_پیچلر

🔶 ترجمه‌ی نازنین اسدزاده و پارسا حبیبی

✔️ لینک آپارات:
Aparat.com/v/71eS0
✔️ لینک نسخه‌ی کم حجم:
https://t.me/Spaph/216
✔️ لینک نسخه‌ی باکیفیت:
https://t.me/Spaph/217
© اسپینوزا و فلسفه

🖇 @Spaph & @MSandUS

#دوشنبه_ها_با_نگری
🎥 نسخه‌ی باکیفیت مستند «آنتونیو نگری: شورشی که هرگز پایان نمی‌یابد.»

🔹 این مستند بە کارگردانی الکساندر ولتز و آندرس پیچلر به تهیه‌کنندگی کریستن بیتز در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. در این مستند شاهد چم‌‌وخم‌های زندگی فیلسوفی هستیم که شاید بتوان او را همچون متفکر محبوبش، اسپینوزا، قسمی «نابهنجاری وحشی» دانست. نگری آثار بسیاری نوشتە است که از جملە مهمترین آن‌ها می‌توان بە «دکارت سیاسی»، «نابهنجاری وحشی»، «شورش‌ها: قدرت مٶسس و دولت مدرن»، و آثار مشترکش با مایکل هارت از قبیل «امپراتوری»، «انبوه‌خلق»، «جمهور»، و «مجتمع» اشارە کرد. اما همزمان، او را به نوعی رهبر جنبش «اتونومیا» در ایتالیا نیز می‌دانند، جنبشی که ده سال بعد از می ۶۸ نیز به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه ... .

#ادامه_دارد، #قسمت_دوم، #آنتونیو_نگری، #مایکل_هارت، #پارسا_حبیبی، #نازنین_اسدزاده، #الکساندر_ولتز، #آندرس_پیچلر

🔶 ترجمه‌ی نازنین اسدزاده و پارسا حبیبی

✔️ لینک آپارات:
Aparat.com/v/71eS0
✔️ لینک نسخه‌ی کم حجم:
https://t.me/Spaph/216
✔️ لینک نسخه‌ی باکیفیت:
https://t.me/Spaph/217
© اسپینوزا و فلسفه

🖇 @Spaph & @MSandUS

<۱۲۲۷: رساله درباب کوچ‌گرشناسی: ماشینِ جنگ - فصل ۱۲ از کتاب #هزار_فلات / #ژیل_دلوز و #فلیکس_گتاری> - بخش اول - اصل موضوعه‌ی ۱: #ماشین_جنگ نسبت به دستگاه دولت بیرونی است.
@Spaph

منتشرشده در عصب‌سنج

از مصاحبه با آنتونیو نگری، در خصوص شیوع کووید - 19 و پیامدهای آن: آنچه اکنون کاملاً ضروری است، گفتمانی جمعی است، یک گفتمان گسترده که به هیچ وجه اشکال احمقانه این افراط‌گرایی مصیبت‌بار را تکرار نکند که می‌گوید همه ما در آستانه فاجعه هستیم و ببینید سرمایه داری ما را به کجا رسانده است و …. برعکس، باید درک کنیم که بحران برای سرمایه ضروری است و درست در جریان بحران است که باید مداخله کنیم. ما باید بازتولید اجتماعی و مشترک را پس بگیریم. من می‌گویم این رمز عبور خروج از این بحران است: بازپس گیری بازتولید.
پس از تخریب و انسداد، باید میل جمعی را بازیابی کرد. خواهیم دید این میلِ تولیدی دیگر روند کاهشی ندارد، ازحرکت باز نمی ایستد، بلکه رشد متفاوتی خواهند داشت، رشد دیگری، در این صورت است که ما به عقب برنمی‌گردیم ــ مانند آنچه بر سر محیط زیست آمده ــ ما به زندگی در جنگل برنمی‌گردیم، بلکه موفق می‌‌شویم به همراه جنگل زندگی کنیم.
@MSandUS

سه تز در باب سینمای فلسفی

🖊 فواد حبیبی

سه تز در باب سینمای فلسفی:
1) حق با هگل بود. سینما به هیچ وجه نمی‌تواند مدیوم بیان مفاهیم باشد. اگر به دنبال یک نمونۀ خوب برای نشان دادن «عقب‌ماندگی» هنر در امر تولید مفاهیم بدیع و نوین هستیم، مفاهیمی که هستی را بگشاید و زمان را دگرگون کند، کافی است به «سینمای فلسفی» نگاه کنیم. هنر نه‌فقط در ساحت تولید (production) بلکه در عرصۀ قدیمی «تأمل» (reflection) نیز، در برابر فلسفه، هیچ شانسی ندارد.
2) حق با ژیژک بود. سینمای هالیوود، برخلاف همۀ نقدها و حملات رایج بدان، برتری بی‌چون‌چرایی بر سینمای هنری ـ روشنفکری اروپا دارد. مسئله فقط برتری‌های واضح و مبرهن روایت، تکنیک و اکت در هالیوود نیست، بل حتی وقتی پای فلسفیدن وسط می‌آید، آن‌چه سینمای هنری اروپایی از فلسفه عرضه می‌کند، تصور (idea) و تصویری (image) است ضد ـ تاریخی، منفی، و سرتاسر اخلاقیاتی.
3) حق با دلوز بود. آنچه سینما، به عوض، می‌تواند انجام دهد، آفرینش «تأثیرها» (affects) و «حس‌یافت‌ها» (perceptions) به نحوی است که علاوه بر ایجاد گسست، انقطاع و آشوب در هستی، خود شیوۀ فلسفیدن را، بی‌آن‌که بخواهد، دگرگون کند. بازاندیشی در هستی و زمان‌مندی، در دیرش و صیرورت، از رهگذر «تصویر ـ حرکت» و «تصویر ـ زمان»، نه با بیان دیالوگ‌های بی‌رمق مشتی جسد متحرک، بلکه حاصل کلیتی است که یک فیلم برمی‌سازد.
پ.ن: نظر به پست قبلی، و آموزه‌های آن، باید اذعان کنم این تزها برداشت‌های به‌شدت شخصی و خاص من پس از یک تلاش نافرجام دیگر برای «مواجهه‌ای خوب» با یک فیلم تحسین‌شدۀ منتقدان، کشتن آهوی مقدس (The Killing of a Sacred Deer)، در این ژانر است. به عنوان یک علاقه‌مند سینما و فلسفه، دیدن فیلم مذکور هیچ دستاوردی برای من نداشت جز ناامیدی و افسوس برای زمان از دست رفته‌ای که صرف دیدن آن شد. با پوزش از همۀ دوستداران سینمای فلسفی، سینمای هنری و به‌ویژۀ آن‌ها که با این فیلم حال کرده‌اند :)
@Spaph

از اینستاگرام فواد حبیبی:
Instagram.com/Foad.habibi

پیشنهاد می‌کنم برای فهم بیشتر تز سوم، سخنرانی «کنش آفرینشگر چیست؟» ژیل دلوز را ببینید:
https://m.youtube.com/watch?v=obL9CdarTpA

«عمل خلاق چیست؟»
ژیل دلوز

@Spaph
ترجمه: جواد گنجی و صالح نجفی

✅ منتشرشده در تز یازدهم

#دوشنبه_ها_با_نگری
🎥 نسخه‌ی باکیفیت مستند «آنتونیو نگری: شورشی که هرگز پایان نمی‌یابد.»

🔹 این مستند بە کارگردانی الکساندر ولتز و آندرس پیچلر به تهیه‌کنندگی کریستن بیتز در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. در این مستند شاهد چم‌‌وخم‌های زندگی فیلسوفی هستیم که شاید بتوان او را همچون متفکر محبوبش، اسپینوزا، قسمی «نابهنجاری وحشی» دانست. نگری آثار بسیاری نوشتە است که از جملە مهمترین آن‌ها می‌توان بە «دکارت سیاسی»، «نابهنجاری وحشی»، «شورش‌ها: قدرت مٶسس و دولت مدرن»، و آثار مشترکش با مایکل هارت از قبیل «امپراتوری»، «انبوه‌خلق»، «جمهور»، و «مجتمع» اشارە کرد. اما همزمان، او را به نوعی رهبر جنبش «اتونومیا» در ایتالیا نیز می‌دانند، جنبشی که ده سال بعد از می ۶۸ نیز به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه ... .

#ادامه_دارد، #قسمت_سوم، #آنتونیو_نگری، #مایکل_هارت، #پارسا_حبیبی، #آریا_فروزان‌فر، #الکساندر_ولتز، #آندرس_پیچلر

🔶 ترجمه‌ی آریا فروزان‌فر و پارسا حبیبی

✔️ لینک آپارات:
Aparat.com/v/ZYU0t
✔️ لینک نسخه‌ی کم حجم:
https://t.me/Spaph/228
✔️ لینک نسخه‌ی باکیفیت:
https://t.me/Spaph/227
© اسپینوزا و فلسفه

🖇 @Spaph & @MSandUS

#دوشنبه_ها_با_نگری
🎥 نسخه‌ی کم حجم مستند «آنتونیو نگری: شورشی که هرگز پایان نمی‌یابد.»

🔹 این مستند بە کارگردانی الکساندر ولتز و آندرس پیچلر به تهیه‌کنندگی کریستن بیتز در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. در این مستند شاهد چم‌‌وخم‌های زندگی فیلسوفی هستیم که شاید بتوان او را همچون متفکر محبوبش، اسپینوزا، قسمی «نابهنجاری وحشی» دانست. نگری آثار بسیاری نوشتە است که از جملە مهمترین آن‌ها می‌توان بە «دکارت سیاسی»، «نابهنجاری وحشی»، «شورش‌ها: قدرت مٶسس و دولت مدرن»، و آثار مشترکش با مایکل هارت از قبیل «امپراتوری»، «انبوه‌خلق»، «جمهور»، و «مجتمع» اشارە کرد. اما همزمان، او را به نوعی رهبر جنبش «اتونومیا» در ایتالیا نیز می‌دانند، جنبشی که ده سال بعد از می ۶۸ نیز به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه ... .

#ادامه_دارد، #قسمت_سوم، #آنتونیو_نگری، #مایکل_هارت، #پارسا_حبیبی، #آریا_فروزان‌فر، #الکساندر_ولتز، #آندرس_پیچلر

🔶 ترجمه‌ی آریا فروزان‌فر و پارسا حبیبی

✔️ لینک آپارات:
Aparat.com/v/ZYU0t
✔️ لینک نسخه‌ی کم حجم:
https://t.me/Spaph/228
✔️ لینک نسخه‌ی باکیفیت:
https://t.me/Spaph/227
© اسپینوزا و فلسفه

🖇 @Spaph & @MSandUS

گرامر انبوه خلق
پائولو ویرنو - ترجمۀ: امین کرمی
📎 «من بر این باورم که مفهوم «انبوه خلق»، در تقابل با مفهوم آشناتر «مردم»، ابزاری است تعیین‏‌کننده برای هرگونه تحلیل دقیق فضای عمومی معاصر. وقتی داریم فرم‏‌های حیات مشترک و روح همگانی را در دولت‏‌های بزرگ تازه تأسیس توصیف می‏‌کنیم، دیگر نه از «انبوه خلق» بلکه از مردم سخن می‏‌رانیم. اما نیاز داریم بپرسیم که آیا امروزه، در پایان چرخ‌ه‏ای طولانی، باری دیگر آن مناقشۀ قدیمی سر باز نکرده است؛ آیا امروزه، حال که نظریۀ سیاسی عصر مدرن دستخوش بحرانی است ریشه‏‌ای، این مفهوم شکست‏‌خوردۀ پیشین سر زندگی فوق‏‌العاده‏‌ای از خود نشان نمی‏‌دهد و بدین‏‌سان انتقام پرشور خویش را نمی‏‌ستاند؟»

@Spaph

منتشرشده در تز یازدهم.

"سرمایەداری کروناویروسی:
چگونە فجایع می‌تواند اندیشیدن و دست زدن بە ناممکن را ممکن کند"
نایومی کلاین
ترجمە از مهرداد شهابی
با همکاری کانال اقتصاد سیاسی بین‌الملل
@MSandUS

#دوشنبه_ها_با_نگری
🎥 نسخه‌ی فشرده‌شده مستند «آنتونیو نگری: شورشی که هرگز پایان نمی‌یابد.»

🔹 این مستند بە کارگردانی الکساندر ولتز و آندرس پیچلر به تهیه‌کنندگی کریستن بیتز در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. در این مستند شاهد چم‌‌وخم‌های زندگی فیلسوفی هستیم که شاید بتوان او را همچون متفکر محبوبش، اسپینوزا، قسمی «نابهنجاری وحشی» دانست. نگری آثار بسیاری نوشتە است که از جملە مهمترین آن‌ها می‌توان بە «دکارت سیاسی»، «نابهنجاری وحشی»، «شورش‌ها: قدرت مٶسس و دولت مدرن»، و آثار مشترکش با مایکل هارت از قبیل «امپراتوری»، «انبوه‌خلق»، «جمهور»، و «مجتمع» اشارە کرد. اما همزمان، او را به نوعی رهبر جنبش «اتونومیا» در ایتالیا نیز می‌دانند، جنبشی که ده سال بعد از می ۶۸ نیز به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه ... .

#ادامه_دارد، #قسمت_چهارم، #آنتونیو_نگری، #مایکل_هارت، #پارسا_حبیبی، #الکساندر_ولتز، #آندرس_پیچلر

🔶 ترجمه‌ی پارسا حبیبی

✔️ لینک آپارات:
Aparat.com/v/6w0lg
✔️ لینک نسخه‌ی فشرده‌شده:
https://t.me/Spaph/236
© اسپینوزا و فلسفه

🖇 @Spaph & @MSandUS

متن پیش‌رو بخشی است از بازجویی آنتونیو نگری در دادگاه، و همچنین نامه‌ای از طرف ژیل دلوز، فیلسوف فرانسوی، به قضات دادگاه نگری. این متن را می‌توان بەمثابە مکمل این بخش از مستند «آنتونیو نگری» خواند.
@Spaph

متن منتخب، از کتاب «انقلاب را به خاطر می‌آورید؟» نقل شده است.

آن‌چه انسان را عقل‌گریز می‌کند، هراس است. ترس آن ریشه‌ای است که خرافات از آن بر می‌رویَد، می‌پاید، و تغذیّه می‌شود.

#M_Rezaeian
📚 @PHILOSOPHI_ZER

▪️آن‌چه انسان را عقل‌گریز می‌کند، هراس است. ترس آن ریشه‌ای است که خرافات از آن بر می‌رویَد، می‌پاید، و تغذیّه می‌شود... مردم تا آن‌جا که مغلوبِ ترس باشند، آماده‌یِ زودباوری‌اند.

▪️توده‌یِ مردم هرآن‌چه زیرِ نفوذِ ادیانِ جعلی می‌پرستند چیزی جز اوهام و خیالاتِ ذهن‌هایِ افسرده و ترسیده نیست؛ هر زمان که مملکتی بیشتر دستخوشِ بزرگترین پریشانی‌ها بوده است، خرافاتی‌ها و رمّالان بیشترین نفوذ را میانِ مردمِ عادی و بیشترین قدرت را در برابرِ حاکمان داشته‌اند... هیچ‌چیز به اندازه‌یِ خرافات برای حکمرانی بر توده سودمند نیست... همواره کوششِ فراوانی صرفِ آراستنِ مذهب، چه راستین باشد چه کاذب، با فرایض و مراسم شده است، تا توده آن را خیره‌کننده‌تر از هر چیزِ دیگری بیابد و از آن به شدید‌ترین درجه‌ای از وفاداری تبعیت کند. #مسلمانان این کار را به موثرترین وجهی سازمان داده‌اند. ایشان با این اعتقاد که مباحثه بر سرِ مذهب کاری است ناصواب، ذهنِ هر فردی را چنان با پیشداوری پُر می‌کنند که جایی برایِ عقلِ دُرُست باقی نمی‌گذارند، چه برسد به جایی برای شک.

▪️بعید نیست که در حقیقت برترین رمزِ حکومت‌هایِ خودکامه، و آن‌چه مطلقاً لازمه‌یِ آن‌هاست، نگه‌داشتنِ مردم در وضعیّتِ فریفتگی، و پنهان کردنِ ترسی باشد که مردم را به این-سو-آن-سو می‌کشانَد، زیرِ عنوانِ فریبایِ مذهب. در نتیجه‌یِ این وضعیّت، مردم چنان برای بردگیِ خود می‌جنگند که گویی برایِ رستگاریِ خود می‌جنگند، و ریخته شدنِ خونِ خود را برای سَروریِ شخصِ واحدی، نه‌تنها خفّت‌بار نمی‌دانند بلکه آن را افتخاری عظیم می‌شمارند.

📕( #باروخ_اسپینوزا ؛ #رساله‌_الهی_سیاسی ؛ ترجمه‌یِ علی فردوسی)

#M_Rezaeian
📚 @PHILOSOPHI_ZER

البته عنوان درست این رساله‌ی اسپینوزا، رساله‌ی الهیاتی-سیاسی (Tractatus Theologico-Politicus) می باشد که مترجم آن را (به اشتباه) الهی ترجمه کرده است.

سپاس از پارسا حبیبی بابت تذکر این نکته.

#M_Rezaeian
📚 @PHILOSOPHI_ZER

«اگر بردگی، بربریت و عزلت را بتوان صلح نامید، آدمیان را هیچ نگون‌بختی بدتر از چنین صلحی نخواهد بود... چون، همان‌گونه که پیشتر آوردیم، نبودِ جنگ، به تنهایی، به برقراری صلح نمی‌انجامد؛ بل‌که بُن‌مایه‌ی صلح، یگانگی و هم‌رأیی اذهان [شهروندان] است.»
@Spaph

#اسپینوزا، #رساله_سیاسی، فصلِ ششم، بندِ چهارم.

#دوشنبه_ها_با_نگری
🎥 نسخه‌ی فشرده‌شده مستند «آنتونیو نگری: شورشی که هرگز پایان نمی‌یابد.»

🔹 این مستند بە کارگردانی الکساندر ولتز و آندرس پیچلر به تهیه‌کنندگی کریستن بیتز در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. در این مستند شاهد چم‌‌وخم‌های زندگی فیلسوفی هستیم که شاید بتوان او را همچون متفکر محبوبش، اسپینوزا، قسمی «نابهنجاری وحشی» دانست. نگری آثار بسیاری نوشتە است که از جملە مهمترین آن‌ها می‌توان بە «دکارت سیاسی»، «نابهنجاری وحشی»، «شورش‌ها: قدرت مٶسس و دولت مدرن»، و آثار مشترکش با مایکل هارت از قبیل «امپراتوری»، «انبوه‌خلق»، «جمهور»، و «مجتمع» اشارە کرد. اما همزمان، او را به نوعی رهبر جنبش «اتونومیا» در ایتالیا نیز می‌دانند، جنبشی که ده سال بعد از می ۶۸ نیز به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه ... .

#ادامه_دارد، #قسمت_پنجم، #آنتونیو_نگری، #مایکل_هارت، #پارسا_حبیبی، #الکساندر_ولتز، #آندرس_پیچلر

🔶 ترجمه‌ی پارسا حبیبی

✔️ لینک آپارات:
Aparat.com/v/OgheM
✔️ لینک نسخه‌ی فشرده‌شده:
https://t.me/Spaph/244
© اسپینوزا و فلسفه

🖇 @Spaph & @MSandUS