و‌ دیگر هیچ ایرانی شاد نبود؛ اگر بود ایرانی نبود.

نیمی از او می‌خواست تمام زیبایی‌های جهان را تجربه کند و نیمی دیگر می‌خواست همان‌ لحظه بمیرد. در نتیجه نه زندگی می‌کرد و نه می‌مرد؛ در تداومی‌ مضحک به سر می‌برد.

نمی‌دانم
چه
خواهد
شد
و
راستش
را
بخواهی
دیگر
برایم
اهمیتی
ندارد؛
من
برای
تمام
احتمالات
زندگی
خسته‌ام.

و در نهایت
در جست و جوی تکیه گاهی
به خویش می‌رسی.
و زندگی بارها و بارها و بارها،
تو را با " خودت " رو به رو خواهد کرد.

‏عاشق آدمایی ام که وقتی بهشون نگاه می‌کنی و لبخند می‌زنی، اونا هم بهت لبخند مي‌زنن حتی اگه نشناسنت.

هیچکس به اندازه ی کسی که ترکت کرده تورو تماشا نمی‌کنه.
می‌خواد مطمئن شه که اشتباه نکرده.
بهش نشون بده که اشتباه کرده.

ناگهان میل شدیدی به خزیدن توی تخت‌خواب، پنهان شدن از همه‌کس و همه‌چیز، و تا ابد خوابیدن، بر من غلبه کرد.

بذر تمام بدبختی های ما
در سال هایی کاشته می شود که
با آدم هایی سر و کار داریم که معتقدند،
نه تنها دریافته اند چه چیزهایی
برای خودشان درست است،
بلکه صلاح دیگران را نیز می دانند!

- ویلیام‌گلاس

جونگکوک ی بار گفت وقتی ی پسر سوت میزنه برنگرد تو ی زنی نه ی سگ..

کاش در پایان این بغض‌ها، خستگی‌ها، اندوه‌ها، چیزی باشد که ارزش این همه دوام آوردن را داشته باشد.

یک صبر برایم مانده،
و همه‌ی دنیا می‌خواهد من را با آن امتحان کند.

ستایش و سرزنش،
بدست آوردن و از دست دادن،
اندوه و شادی،
همچون باد می‌آیند و می‌روند.
برای خوشبخت بودن
همچون درختی تنومند
در وسط همه آن‌ها آرامش اختیار کن...

-بودا

قبول دارین سختی آدمو قوی‌ تر میکنه؟
به قول نیچه :
هر آنچه مرا نکُشد، قوی ترم میکند...

- دکتر الهی قمشه‌ای

‏اونی
که
برمی‌گرده
عاشق
نیست،
پشیمونه.

هر چقد بیشتر میگذره بیشتر یاد میگیرم که فقط کنار بیام و رد شم، بیشتر یاد میگیرم هر چیزی ارزش اینو نداره که ارامشمو بهم بریزم