این تصور که اگر یک شخصیت شرور اهل یک کشور باشد، پس نویسنده از آن کشور متنفر است…
واقعاً این طرز فکر از کجا آمده؟
پس آیا تمام نویسندگانی که در داستان‌هایشان شخصیت‌های نازی حضور دارند، از آلمان متنفر هستند؟
اصلاً هدف از برچسب زدن «ضدژاپنی» به این رمان چیست؟ حتی مواردی مثل تعظیم امپراتور ژاپن برای عذرخواهی که من هرگز چنین چیزی را ننوشته‌ام.
درست است که برخی از شخصیت‌های ژاپنی در رمان من شرور بودند، اما در کنار آن‌ها شخصیت‌های مهربانی هم وجود داشتند؛
مانند اعضای نیروهای دفاع شخصی که جان خود را برای محافظت از مردم به خطر انداختند،
و همچنین شهروندان زیادی که از شکارچی‌ای که از کشوری دور برای کمک آمده بود، قدردانی کردند.
از آنجایی که تمام این رویدادها و شخصیت‌ها کاملاً تخیلی هستند، هرگز انتظار نداشتم که این اثر حتی در کره — چه برسد به ژاپن — «ضدژاپنی» خطاب شود.
در ابتدا، فکر می‌کردم ممکن است کشور مبدأ شخصیت‌های منفی احساس ناخوشایندی نسبت به این موضوع داشته باشد،
به همین دلیل ژاپن را انتخاب کردم؛ چون تصور می‌کردم سطح آگاهی اجتماعی بالایی دارد و تحمل بیشتری نسبت به آثار خلاقانه نشان می‌دهد.
من از هیچ کشور خاصی متنفر نیستم و به هیچ کشوری بی‌احترامی نمی‌کنم.
این موضوع درباره شخصیت اصلی داستان من نیز صدق می‌کند.
تنها چیزی که بابتش کمی حسرت می‌خورم این است که اگر می‌دانستم رمان من تا این حد در ژاپن محبوب می‌شود،
حتی اگر نمی‌توانستم گوتو ریو‌جی (قوی‌ترین شکارچی ژاپن) را به شخصیت اصلی تبدیل کنم،
دست‌کم او را قوی‌تر و خفن‌تر می‌نوشتم.
شخصاً دوست داشتم او شخصیتی باابهت باشد، اما برای نشان دادن قدرت دشمنانی که با آن‌ها روبه‌رو شد، داستان به این شکل پیش رفت…
به هر حال، این اثری است که در آن کاستی‌ها و اشتباهات زیادی وجود دارد،
اما امیدوارم مردم با ساختن چیزهایی که اصلاً وجود ندارند، به من حمله نکنند.
ما همه طرفدار ساب‌کالچر هستیم.
دلیلی ندارد با یکدیگر بجنگیم، درست است؟