داشتم گوشش می‌دادم و این توی ذهنم مرور شد؛
«می‌دانم آینده خالی از لحظات و روزهای خوشایند نخواهد بود و این دوره از زندگی نیز خواهد گذشت؛ اما واقعیت این است که دانستن، الزاما باعث آرامش آدمی نمی‌شود!» ...

این شکل و شمایلی که الان ازم می‌بینی، حاصلِ یه عالمه «باشه، از اینم رد می‌شم»ـه.

•خط فاج

What could I have said to raise,
you from the dead?! Oh, could I ;
be the sky ,
on the Fourth of July?!
.
.
.
We’re all gonna die …

من از آن روز
که
در
بندِ
خود
اَم؛
ناشادم …

«اگر روزى مرا در آغوش مرگ يافتيد، بدانيد كه تمام وجودم به اين پايان راضى بود …
نه از آن رو كه زندگی را دوست نداشتم، بلكه از آن رو كه هر انسان، روزى به آخرين ايستگاهِ خويش مى‌رسد .
اگر نامى از من ماند، اميدوارم در خاطر كسانى باشد كه روزى با تمامِ قلب
دوستشان داشتم .
و اگر چیزی از من به جا نماند،
باد، قصه ام را با خود خواهد برد !
همان گونه كه رد پاى هزاران رهگذر را از خاک برده است …»

و گمونم بزرگسالی همون‌جاست که بغض داری اما فرصتِ گریه‌ت رو به بعداً موکول می‌کنی چون وقت نداری …

بعداً یعنی الان و امروز

- So many
books to read,
movies to watch,
series to consume,
places to visit,
songs to listen,
hobbies to try,
journals to fill,
lives to live !

+ But I don't have the passion for that ...

Sen benim ilk kederimdin . İnsan ilk kederini unutur mu?!

آدمی تا زمانیکه خیال بورزد؛ می‌خزد، می‌لولد، خونی و مالی می‌شود؛
اما از تپش نمی‌افتد.

از فرداشب نیستم تا 12 تیر.
آدم ِ یهویی رفتن و دیلیت‌اکانت کردن و غیب شدنم؛ اما چون قول داده بودم، اینجا هم گفتم.
منتظرم بمونید و از خاطر نبرینم؛)🩶

آدمی زمانی که خیال می‌وَرزه؛ نمی‌دونه قراره چقدر بخَزه، بِلوله، خونی و مالی هم بشه، وَ دست بر قضا از تپش هم می‌اُفته ...

سالِ پیش این‌موقع توی چنل قبلیم نوشتم«شما که غریبه نیستید، خسته شدم انقدر گریه کردم.»
الان، امروزم همین؛ خسته شدم...

و این داستان ادامه دارد …

آه خدای من چه‌قدر یک عمر کمه، و یک روز هم زیاده.

دقیقه با جگرِ سال می‌تپه، و سال‌ها؟! به چشم‌بهم‌زدنی …

‏ديگه مثل قبل غمگين نيستم ولى سخت رنجورم، رنجور وُ غريب . حالا غريبانه خوشحالم، چرخ‌زنان مى‌رقصم و در حالى که گلوم از رنج اماسيده و متورم‌ـه و چشمام بدون هیچ برقی سُرخ شده از چاله به چاه میفتم ...