یه فال گرفتم
حافظ با عمامه زرد قناری چشمک‌زنان اومد برام خوندش و رفت …
این پیرمرد از ۷۰۰ سال پیش با دو پهلو حرف زدن بلد بوده خودشو بیمه کنه
بنّـازم …

درباره‌ٔ مودَم باید بگم یه داستان خوندم که مردی بود که دو روز زایمان زنش طول کشید، تمام مدت منتظرش نشست و به‌محضِ به‌دنیا اومدنِ بچه، خودشُ کشت، الان خیلی حس می‌کنم اونم.

تحمل کردم تحمل کردم تحمل کردم تحمل کردم
تحمل کردم تحمل کردم تحمل کردم تحمل کردم
تحمل کردم تحمل کردم تحمل کردم تحمل کردم
اومدم خونه بلند بلند گریه کردم
آخیش.

امروز با خودم سر جنگ دارم.
تهِ هرکاری و هر فکری که می‌کنم یه «خب که چی؟! گند زدی.» هست.

یه آیس‌کارامل سفارش دادم و منتظر بودم آماده‌ش کنن
جلوی آینه عینکمو روی موهام فیکس می‌کردم و روی سیروپ توت‌فرنگیش تأکید کردم.
این آهنگ پلی شد وُ باهاش می‌خوندم؛
یه آقای نسبتاً محترم که اونجا بود از پشت‌سرم گفت چه از تهِ دل می‌خونی،
انگار مخاطب داره نه؟!
آره نه هی آقا بیخیال …

امشبم آهنگ جدید آقای قربانی رو مداوم گوش میدیم …

اون شبی که با ذوق چشمْ بستی وُ به فکرِ فردا لبخند زدی وُ فرداش ذوقِت کور شد، یادته؟!
من فردای همون شبم.
شب بخیر ⁦;⁠)⁩

لازمه بدونی که حتی روزها و ماه‌ها و سال‌ها بگذره؛ بازم هیچ‌کس داستانِ عجیب و غریبِ تورو باور نمی‌کنه وَ نخواهد کرد.
پس داستانت رو پیشِ خودت نگه‌دار و ازش مثلِ یه‌رازِ بزرگ، حفاظت کن.
سکوت؛ همیشه پاسداشت بهتریه.

دلم میخواد قبل از مرگم، کسی "قیاس مع الفارق"
"شطح خوان" یا "مشاطه کلام" صدام کنه.
افسوس.

•O ŀa ŀa

دلم می‌خواست تعریف‌هایی که از آدم‌ها می‌شنوم درباره‌ٔ قوی بودنم نباشه. تو قوی و شجاعی. تو طاقت میاری هميشه. تو می‌تونی. تو از پسش برمیای. نه ...
بهم بگو بغلم گرمه. فلان‌کلمه رو بامزه می‌گم. ترکیب رنگ لباس‌هام خوبه. آهنگ‌هام قشنگن. موهام خوش‌حالت شدن. از ساده و معمولی بودنم بگو، نه از قوی بودن هرروزه‌‌ای که تنها چاره‌مه و انتخابم نیست.

غمت نباشه، تو منو داری.

چقدر دلم میخواست یکی بهم بگه اینو.
ای دریغا …

بی‌تو باخت و بردنم هیچ
بی‌تو تنها ماندنم هیچ
گریه و خندیدنم هیچ...

باورتون نمی‌شه چقدر برای خودم متأسفم که تا حالا اوین آغاسی رو نمی‌شناختم و موزیکی ازش نشنیده بودم! هیچی نمی‌گم، فقط دعوتتون می‌کنم به شنیدن این قطعه‌ی شاهکار.