دیگران می‌توانستند وقایع را به مستی و شوخی بگذرانند؛
اما برای من همه‌چیز بیش‌از حد جدی بود ...
من همیشه رنج‌ها و ترس‌ها را بیش‌از حد حس میکردم؛
و این استعداد، راه را بر هر گونه آسودگی و سبک‌سری می‌بست!

همه‌چیز در آخرین آدمی خلاصه می‌شود که در تنگـنای شب به یاد می‌آورید. قلب شما آنجاست ...

‏-چارلز بوکوفسکی

اسم شب: باید ندونی چی‌و فراموش کردی، وگرنه فراموش نکردی..!

انسان اشرف مخلوقاته؟!
همین انسان که حتی نمیتونه خودشو از دست افکارش نجات بده؟!

زنده نبود. مُـرده هم نبود. هیچ چیز نبود. فقط بود. اما در هیچ کدام از لحظه هایش، حضور نداشت.

برای اینکه هروقت ترکی قشنگ گوش میدادیم میگفت: «چشمات‌و ببند وُ فکرکن رسیدی استانبول،
تو راهِ فرودگاه به شهر؛ یه کوچولو هوا اَبری و خنکه وُ منتظری برسی اولین جایی که دیدی، کوله به دوش،
یه چای کمرباریک بخوری و سربالاییُ بگیری تا برسی به هاستل …
با ترجمه‌ش ممکنه گریه کنم ولی کیف مطلقه :›

به زندگی بزرگسالی نمره ۲ از ۱۰ رو می‌دم، با ارفاق.

هر پنج دقیقه یک‌بار با خودم می‌خونم:
"أهواك
و اتمنى لو انساك،
و انسى روحی ویاك."
…

-آرزوها؟!
+خـود را می‌بازند؛
در همآهنـگیِ بی‌رحـمِ هزاران در …
-بسته؟!
+آری، پیوســـته بسته بسته …

اگه سیگاری بودم، یه شبایی رو تا صبح به آسمون زُل می‌زدم وُ پشت به باد، سیگار می‌کشیدم …

تو بیوش نوشته بود:
«دیگر نه بَرَم دل، نه به کس دل‌ بسپارم؛
من مهرهٔ بازندهٔ این کهنه قمارم …»

وجود یک غمِ ممتد در زندگی، شبیهِ چکه کردن قطراتِ آب میماند.
به نرمی میشکافد و به درونی‌ترین لایه نفوذ میکند، حتی اگر سنگ باشی!
به خودت می‌آیی، به اندوه باخته‌ای …
[ بلانش ]

هممم
کودک درونم که توی نقطه‌ی خوبی از تاریخ رشد نکرد، حداقل امیدوارم فرزندِ آینده‌م تو نقطه‌ی پرشکوه تاریخ داستانِ زیستنش رقم بخوره ...

برای روزهایی که این آهنگُ گوش می‌دادم دلم تنگ شده،
برای برق توی چشمام، قنج رفتنِ دلم، پروانه‌های توی قلبم، جدا شدن پاهام از زمین، دلم تنگ شده ...
برای روزهای نه‌چندان دور
اما؛
دست
نیافتنی ...