میدونی چرا انقدر تلاش میکنم؟
چون نمیخوام تبدیل به ادمایی بشم که باعث شدن اینجوری بشم..
هر دفعه که حس میکنم دارم شبیشون میشم هر موقع که تیکه ایی ازونا یاداوری میشه با رفتار خودم به شدت خودمو میبازم بهم میریزم بیزار میشم

شاید گاهی بگم از خودم راضی نیستم ولی دلیل نمیشه خودم دوست نداشته باشم یا به خودم اهمیت ندم
ولی وقتی اون یاداوریه رو میبینم واقعا از خودم متنفر میشم

فکر نکنم چیز درستی باشه باید یکم اروم کنم خودمو

اگه کسی مثله من درگیره برگردوندن فکر و خیال ها یا رویا پردازی و سناریو ها تو ذهنشه-

When you feel like you've lost your imagination: consume something you genuinely enjoy without demanding that it inspire you. You don't have to create every time.

این بنظر خوبه

And about being afraid you'll hurt the person you love because you've been hurt: being angry doesn't automatically make you the person who hurt you. What matters is what you choose to do with that anger. The fact that you're worried about repeating the pattern is already a reason to slow down and choose differently.

I want to take care of my light...
I wanna be the best person that I can be..
An honorable knight, a strong warrior, a good hearted poet and good lover

This what I like to be

البته اول میخوام برای خودم کسی باشم که از خودش رضایت داره و راضیه ...
بتونم تو آینه راحت به خودم نگاه کنم

دیلیم خیلی فاز منفیه؟

نامه‌ای می‌نویسم، برای بانویی به کوچکی موش خرمایی و به بزرگمنشیِ نهنگ.

سلام میکی، حال و احوال چگونه‌ است؟ کار هایت همانگونه که انتظار داری پیش می‌روند، یا که سنگ و کلوخ های بزرگی بر سر راهت ریخته شده و مسیر را ناهموار نموده؟ هنوز هم وقتی خسته‌ای همه چیز را فراموش کرده و خودت را آنقدر متهم کرده و سرزنی می‌کنی که قاضیِ غیب تورا تبرئه کند،یا که سعی می‌کنی کمتر به خودت سخت بگیری؟

در حوالی این مدت چه می‌کردی؟ سخّت پرمشغله بودی و با اضافه کاری سعی کردی مغزت را خسته و از افکار دور کنی، یا که دنیا تصمیم گرفت که به اندازه‌ی کافی مشقت نداشتی و مصیبت های بیشتری بر سرت ریخت؟ آیا به دوستانت اجازه دادی که تورا در این مصائب همراهی کنند یا که دوباره سر خود تصمیم گرفته تنهایی به جلو پیشروی کنی؟

میکیِ نازم، نامه‌ی کوتاهی که هم‌اکنون در دستانت جا خوش کرده و کلمه کلمه‌اش درون چشمان زیبایت منعکس می‌شود، بماند برای هشدار. هشداری که خود را فراموش مکن، منزوی مکن، و درون‌ریزی را کمتر انجام بده.

اگر خسته‌ای، استراحت کن. اگر جایی برای ماندن نداری، به من سر بزن. اگر تنهایی، آغوش بازم را پذیرا باش. اگر حس جدایی از این دنیارا کردی،سفینه را روشن می‌کنم تا تورا به گوشه‌ای دیگر از این جهان وسیع و پهناور ببرم.

پس یادت باشد که دوست داشتنی هستی، تنها نیستی، دوستانت حوسشان به توست و تورا تنها نخواهند گذاشت، و همیشهی همیشه جایی برای تو هست. همیشه. شاید گوشه‌ی قلب دوستت، شاید روی مبل راحتی کلبه‌ی کوچک من، شاید هم درون کتاب‌خانه‌ای که در آن احساس امنیت می‌کنی. پس خودت را دوست داشته باش، و افکارت را ببین و با لبخنوی از کنارشان بگذر که جز آزار و اذیت تو هدفی دگر ندارند.

دوست دارت،
ماتیلدا

برای بانویی که مانند میکی موس مهربان و مانند رولت‌ دارچینی‌، شیرین است.

مرسییی

گیگیلی اسمت خیلی دوست دارم خسته نباشی حسابیی

اگه بدونی چقدر منتظرش بودم

گیگیگیلی:>>