تو چیتی ار که رَی مایی خوم ایره
ستینم بیت رِکه پایی خوم ایره

مو دی وَر زنده بیدن خوم ایترسم
مو زهلم وَر همی سایی خوم ایره
#سجاد_کیانی
https://t.me/skeyani

سه کردَنه لر وه یه کلام نیواوه
دوناد هَمِچین دونه وُ خام نیواوه

معنی‌نه بگه بنه چه گودن زیتر:
دریا وه دهون سگ حرام نیواوه
#سجاد_کیانی ‌
https://t.me/skeyani

کوگ
کوگم ای ! مخون مخون هیشکی دل نداره

مُلک نا آبادمون پُر ، خین و خارُه

کوگم اَی ! مخون مخون دل دی نمنده

مُلک ِ نا آبادمون خیلی زمنده

کوگم اَی ! وه عشق کی تیل کُنی چال

بُنگ شوپَر هی اِیا پُر تا پُرِ مال

کوگُم اَی ! وه یاد کِی غازه کشی سَرد

ایل احساسته ِکی هی ایزنه بَرد

کَوگُم اَی ! کم بال بزن ئی کُه وَر او کُه

کم بریز ز داغ دل خاک وُر سَر ِ خُه

کوگم اَی ! وه عشق کی بُنگ ایواری

بُنگ بزن بلکم خدا بی وا دیاری
تاته رهدار

برگردان👇
ای کبک من! دیگر آواز سر نده که دلِ شنیدنی نیست(شور و شوق شنیدن نیست)

زیرا که سرزمین ویرا ن ما مملو از خار و توامان خون است . ای کبک من دیگرنخوان

که برای کسی دلی باقی نمانده است زیراکه این سرزمین چه بسیار خسته است.

ای کبک من ! به کدامین عشق جوجه پرورش می دهی در حالی که آواز خفاش
سرتاسر آبادی را پُر کرده است. ای کبک من ! به یاد کی قهقه سردی را سرکشیده

ای؟ ایل احساس تورا چه کسی آماج سنگ پَرانی قرار داده است. ای کبک من کمتر

بال پروازت را بر این دامنه و آن دامنه ی کو به پرواز درآر و کمتر از داغ دلت بر سر

خودت خاک این سرزمین را بریز. ای کبک من به عشق چه کسی بانگ سر می دهی؟

(مین پنگ دالِ دلم)

تو که رهدی ز وَرم ای گل رشتال دلم
بعد تو کس نگرهدک خور از حال دلم

بعد تو کس یه گِلُپ او سَرِ تش دل مو نرهد
شیمِ لیم کردنه تَش نادنه کر بال دلم

بعدِ تو بَزگم و بی او وُ کسی او وم ندا
پرِ کورو جیرِ مَل تا مَلِ خالِ دلم

بعد تو دنیا پِلِفسک سرم وا دسِ خوم
حالِ بعد از مرگِ سهراوه کُره زال دلم

دی خوته صحرا بکو که هی زنه نُک وم غمت
شرِدال کرده کلاشنه( مینه پنگ دالِ دلم)

مو خو دی تیشنی برشتم نَم‌ِته کی ایزنی؟
بی اَوی سودِمه دی گندمِ پس کالِ دلم

مو دیه دوسن و دشمن یه تیه سیل ایکنم
تو که رهدی ز وَرم ای گل رشتال دلم
#سجاد_کیانی
https://t.me/skeyani

شعر ایگمت بسیار عمیق و پراحساس است.
۱. تحلیل مضمون و درونمایه

مضمون اصلی این شعر، عشق ناب و فراتر از مادیات است. اما با نگاهی دقیق‌تر، می‌توان آن را در دو سطح بررسی کرد:                        💢 مضمون عاشقانه (غزلی): در سطح اول، شعر گفت‌وگوی عاشقی است با معشوق. تمامی افکار، احساسات و وجود شاعر در گرداگرد معشوق می‌چرخد. عاشق آنقدر به معشوق وابسته و عجین شده که وجودش را در همه چیز می‌بیند و اگر برای لحظه‌ای چشمش او را نبیند، با قلبش به جستجویش می‌پردازد.
و درون قلبش وجود دارد  دست می
گذارد و لمسش می کند


💢  مضمون عرفانی: این شعر قابلیت تفسیر عرفانی بسیار بالایی دارد. می‌توان معشوق زمینی را به عنوان نمادی از "معشوق حقیقی" خداوند یا وجود مطلق در نظر گرفت. در این تفسیر: "تو"ی شعر، وجود الهی است. "بوئیدن در هر گل" و "کاشتن در هر بیت" به معنای مشاهده و جستجوی خداوند در تمام مظاهر طبیعت و کلمات است. "خاک گلدون شدن" نماد فنا شدن "من"ی عاشق و خدمتگذاری بی‌چشمداشت به معشوق است. "اشک و خون ریختن" نشان از ریاضت و تلاش عارف برای وصال است. "دور بودن جسم و نزدیک بودن دل" دقیقاً همان مفهوم عرفانی "غربت جسم" و "انسیت جان" است.

⚡️ در نتیجه: این شعر بیشتر از آنکه مضمون اجتماعی داشته باشد، دارای مضامین عاشقانه و به ویژه عرفانی عمیقی است. شاعر با زبان عشق بشری، از عشق الهی سخن می‌گوید.

۲. تحلیل ساختار و عناصر ادبی

⚡️ قافیه و ردیف: شعر از نظم و قافیه‌ای یکدست برخوردار است. ⚡️ ردیف «ایگمت»  که در پایان هر بیت تکرار می‌شود، موسیقی درونی خاصی ایجاد کرده و بر وسواس فکری شاعر در یافتن و حفظ معشوق تأکید دارد.
⚡️تصویرسازی (ایماژ): شاعر از تصاویر زیبا و ملموسی استفاده کرده که ریشه در طبیعت و فرهنگ منطقه دارد.
  ⚡️گل و گلدان: نماد زیبایی، لطافت و زندگی. شاعر خود را خاک گلدان معشوق می‌داند؛ یعنی پایه و اساس زندگی و زیبایی او.
  ⚡️بوئیدن گل: نماد جستجو و کردن وجود معشوق.
  ⚡️ اشک و خون: نماد فداکاری، درد عشق  که برای نگهداری از این عشق انجام می‌شود.
⚡️ تکرار: تکرار کلمه «مینه» "من" و «تو» در سراسر شعر، بر رابطه دوسویه اما محوریت "تو" تأکید دارد. همچنین تکرار «دَس وِرارم سَره قلبم» در اول و آخر شعر، باعث ایجاد ساختاری حلقوی و تأکید بر این حرکت نمادین می‌شود.
· واج‌آرایی: موسیقی کلمات لری به خودی خود به شعر لطافت بخشیده است. استفاده از حروف ملایم و آهنگین مانند "ل"، "م"، "و" و "ی" در ترکیب‌هایی مانند "مینه هر گل بوهمت" موسیقی شعر را دوچندان کرده است.

💢 این شعر لری بختیاری، اثری عارفانه-عاشقانه با ساختاری مستحکم و تصویرسازی‌های بدیع است. شاعر با مهارت از واژگان و ظرفیت‌های زبان لری استفاده کرده تا عمق عشق و دلبستگی خود را به معشوق (اعم از زمینی یا الهی) نشان دهد. تکرار مصرع اول در پایان شعر، حس کامل بودن و چرخش عاشقانه را به اثر می‌دهد. این شعر گواهی بر غنای ادبیات شفاهی و منظوم عشقی در فرهنگ لری بختیاری است

این نقدنه تنها یک بررسی توصیفی، بلکه یک تفسیر عمیق و تحلیلی است که توانسته است لایه‌های پنهان معنایی و زیبایی‌شناسی شعر را به خوبی آشکار کند. این تحلیل نشان می‌دهد که شعر محلی و بومی می‌تواند به همان اندازه اشعار کلاسیک فارسی عمیق، پیچیده و قابل تأمل باشد.


✍ساعدی سید محمد
دکتری زبان ادبیات فارسی_فرهنگیPh.D
https://t.me/skeyani

ترسم بیا بادی...
بازخونی بخشی از تصنیف مفتلا
توسط بانو پریماه.
شعر شاعر نام آشنای لری بختیاری
#ربیع_فرهمند
https://t.me/skeyani

کۉگ پرنده‌ای‌ست که می‌توان آن را پرنده سرزمین لُرستانات دانست. در فرهنگ مردمان لُر کۉگ تنها یک پرنده نیست، بلکه نمادی از زیبایی، عشق و آواز است لُرها دختران خود را «کۉگی» می‌نامند، ناز و راه‌ رفتن معشوق را به قدم‌زدن کۉگ تشبیه می‌کنند، و خوانندگان خوش‌صدا را «کۉگ خوشخون» می‌خوانند.
از پاهای خونین تا نوک سرخ و طوق سیاه گردنش، همه و همه در اشعار و ترانه‌های بومی همچون یاریارها، بلال‌ها و علیسونه‌ها، ابزار تشبیه و توصیف‌های عاشقانه‌اند.
شاید بتوان گفت کۉگ در جهان لُری، همان جایگاهی را دارد که هما در غزلیات و... فارسی دارد. با این تفاوت که هما پرنده‌ای افسانه‌ایست اما کۉگ پرنده‌ای زنده در جبال لُر و فرهنگ مردم این سرزمین
در یکی از تک‌بیت‌های سجاد کیانی این جایگاه  به‌زیبایی بازتاب داده شده است. او تُرنه‌ی معشوق را به طوق سیاه گردن کۉگ تشبیه می‌کند و این را بهانه‌ای می‌بیند برای آن‌که دل شاعر، برای شکار کۉگ‌ش، کِله بسازد و با امید به دام افتادنش، مدام میان آفتاب و سایه در رفت‌وآمد باشد. صفا و مروه‌ای از جنس زیست لُری:
تورنه‌ته اْز گردن کۉگی وه اْرث وردی‌یه تا
سی شکالت ئی دلوم هی سا ۉ ٱفتۉ بکونه
•دیار ادمین دنگ لری

گل یاد
غزلی از وانومنؽگار
#سارا_نادری

چی  یِه باوینه بُوهاروم که دِرا مِن دِلِ بَرد
جوره اَنگِشتِ وِ جامَندِه زِدل چاله ی سرد

یه گُلِ سُوهده ی هاشق که ز بس تینا مند
سُهریه ریسه گِرِهده یه غُوارِ کِر و زرد

اَفتَو بختومه خَو بُردِه وُ نیبوهه بیار
چی مَکینه غَمِ دیری همه ایوارُمه اَرد

تک و تینا و غریوی بی تو رُهمِسته دِلوُم
هُمدرونگوم یه بلیط سَرِ ره یِ پُرِدرد

چی تریده اِنشینوم و رَهِت صُحو و پسین
تونیوهی وُخوره دَورِسَروم دِر شَوگَرد

کاشتوم مِن دِلِ باغوم یه گلی وایادت
تو نویدی و گل باغ دلوم کَهره بِچَرد

فِر ادادوم همه رو قافله ای تا که بیوی
کُلُهی کِرد کمین قافله هانِه همه خَرد

اِنِشینه و تیام اورِ سیوهی همه رو
لُف گِره هی اِغُرومنِه که بوهاروم ورگرد

https://t.me/skeyani

یه غم تهلی همیشه بی تو داڌَی
دلی که پهسه کفتی اِشگِناڌَی

تو خوت چی شو وِ رو وم دیری اما
سرت سر شونه هر بیتم نهاڌَی
#سجاد_کیانی
معنی مصرع سه:
تو خوت چی شو وِ رو وم دیری اما
منظور شب و روز که وقتی شب باشه روز نیست وقتی روز باشه دیگه شب نیست همیشه از هم دور هستند و هیچ وقت هم زمان نیستند
https://t.me/skeyani

🌸❇️اَر نبیڌَک: اگر نمی‌بود

اَر  زمستۊنؽ  نبیڌَک  کی  بهار  ایواوی؟
اَر زمین دۉر نزنه په شَۉءِ تار ایواوی؟

اگر فصل زمستان وجود نداشت آیا بهار فرامی‌رسید
اگر زمین نمی‌چرخید آیا شب تاریک فرامی‌رسید

ئی همه مردِم‌‌ ناشورگ پَر اناران رؽتِنن
پَر ۉ لشکن ار نبیڌَک مَر  انار  ایواوی

این همه مردم ناسپاس که برگ انارها را فرو می‌ریزند
اگر برگ و‌شاخه نبود آیا انار عمل می‌آمد
.
اصفهۊنن که همه‌ش هی گپ و نشمین ایکنن
آو وِلات  اؽما  نبیڌَک  لاله‌زار ایواوی؟

اصفهان را که مدام بزرگ و زیبا می‌سازند
آب ولایت ما اگر نبود آیا لاله‌‌زاری حاصل می‌شد

بی‌شماره مؽنِ دنیا هر دقیقه هِی ایا
حضرت آڌم ار نبی ئی همه مار ایواوی؟

اینکه بی‌شمار انسان در این جهان زاده می‌شود
حضرت آدم اگر نبود این همه ولادت ممکن بود ؟

کوه و دشت سر و صحران کی آویاری کنه
اَر زمستۊنؽ   نبیڌَک   مَر بهار ایواوی؟

نبیڌَک: نبود
ایواوی: می‌شد
دۉر :تاب
نزنه: نمی زد
ناشورگ: ناسپاس
ریتنن: لخت می کنند ( از مصدر ریتنیڌن: لخت کردن)
پر ۉ‌ لشکن :برگ و  شاخه را
گپ: بزرگ
نشمین :زبیا
ایکنن :می کنند
ولات :سرزمین، دیار( در اینجا جهت تأثیرگذاری شعری ولایت ترجمه شده است)
ایا :می‌آید
نبی :نبود
مار:‌ اشاره به «ز مار ویڌَن»( تولد)



این شعر لری شاعر بختیاری سجاد کیانی با بهره‌گیری از زبان لری و ساختاری استعاری، به پرسش‌های فلسفی عمیقی دربارهٔ رابطهٔ تضادها و وابستگی‌های جهان می‌پردازد.

⚡️ قالب شعری: شعر در قالب غزل سروده شده است
⚡️ زبان: استفاده لری بختیاری با حفظ اصالت و وزن موسیقایی.
⚡️ سبک: ترکیبی از شعر تغزلی و فلسفی با رویکردی استعاری.

درونمایه و مفاهیم کلیدی؛
شاعر با طرح پرسش‌های متوالی، به ارتباط متقابل پدیده‌های جهان می‌پردازد و بر این نکته تأکید دارد که وجود هر چیز، وابسته به وجود چیز دیگر است. مفاهیم اصلی عبارت‌اند از:

1. تضادها و تعادل طبیعی (زمستان و بهار، شب و روز).
2. ناسپاسی انسان در برابر نعمت‌های طبیعی.
3. وابستگی وجودی (برگ و شاخه به میوه، آب به لاله‌زار).
4. تقدم و تأخر وجود (حضرت آدم به عنوان نماد آغازِ هستیِ انسان).

تحلیل شعر؛
1. ابتدای شعر (ابیات اول و دوم):
· پرسش از ضرورت وجود زمستان آبیاری کردن زمین برای رسیدن بهار و سرسبزی و چرخش
زمین برای فرارسیدن شب.

· اشاره به قانون علّیت در طبیعت.
2.در میانهٔ شعر (ابیات سوم و چهارم):
· انتقاد از ناسپاسی انسان‌ها که از نقش برگ‌ها در به ثمر رسیدن میوه غافل‌اند.
· کنایه به وابستگی محصولات طبیعی به عوامل پایه‌ای (مانند آب برای لاله‌زار). آب ما و لاله‌زاری برای دیگران
3. فراز پایانی (ابیات پنجم):
· طرح پرسشی دربارهٔ منشأ هستی انسان و نقش حضرت آدم به عنوان نماد آغاز آفرینش.

🔹 صنایع ادبی به کار رفته؛
· استفهام انکاری: پرسش‌های شعر برای تأکید بر ضرورت وجود یک پدیده است.
· مثال: «اَر زمستۊنؽ نبیڌَک کی بهار ایواوی؟»
· تشبیه و استعاره:
· «برگ انار» → نماد عوامل پشتیبان و نادیده گرفته‌شده.
· «لاله‌زار» → نماد زیبایی و حاصلخیزی که وابسته به آب است.
· کنایه:
· «مردِم ناشورگ» → کنایه از انسان‌های ناسپاس.
· تقابل:
· زمستان ↔ بهار
· شب ↔ روز
· برگ و شاخه ↔ میوه

بررسی موسیقی شعر سجاد کیانی؛

· وزن عروضی: وزن( فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن)
رمل مثمن محذوف
شعر منظم و مطابق با هجاهای زبان لری است.
· تکرار آوایی: تکرار صدای «ر» و «ن» (مثال: نبیڌَک، ایواوی، انار) که به شعر هماهنگی آوایی بخشیده است.

💢 این شعر با زبانی ساده ولی عمیق، وابستگی متقابل پدیده‌های جهان را به تصویر می‌کشد و انسان را به تأمل در مورد نعمت‌های به ظاهر کوچک فرا می‌خواند. شاعر با بهره‌گیری از مفاهیم فلسفی و طبیعت‌گرایی، اثری خلق کرده که هم نمایانگر فرهنگ غنی لری بختیاری است و هم پیامی جهانی دارد.
💢 هستی، شبکه‌ای درهم‌تنیده از وابستگی‌هاست و ارزش‌گذاری بر اساس ظاهر، ما را از درک حقایق عمیق هستی دور می‌کند.
#ساعدی_سیدمحمد
دکتری عرفانی زبان و ادبیات فارسی
https://t.me/skeyani

🏆 اهدای جام قهرمانی مسابقات کشتی فرنگی قهرمانی جهان به ایران رسید

امار تیم ملی کشتی فرنگی
42 کشتی
35 برد
4 مدال طلا
2 مدال نقره
2 مدال برنز
بیش از دو برابر تیم دوم امتیاز گرفتیم!!

توجه داشته باشید
دو مدال طلا
دو مدال نفره
یک مدال برنز
به لرهای خوزستان رسیده
لرهای خوزستان الان قهرمان کشتی فرنگی جهان هستند
https://t.me/skeyani

(جور برزیر پیری)

شاعران( بقول خودشان و کسانی که اصلا نمی دانند شعر و ادبیات چسیت ) معروف زیادی وجود دارد
که از عاشقانه به سیاسی می رسند

اما جناب( #دیار)

یک بار گفت دلکزوم (غمگینم)
و مثال های مختلفی که همه به همین غمگینم یا دل تنگم مربوط می شوند

دلِکزوم
جۊر دالۊئؽ که دۊش
داؤت دوؤر کوچیرس وی ۉ تِئنا مَنده
جۊر برزیر پیرؽ
که مؽن گندوم بَچ
داس کول گِنه‌ئؽ گپؽ زه مؽن دَئسس کنده
چی پیا نومی اؽلؽ
که برنۉسه فِروئڌ
تا سر سورفه نوۊ مؽن ری عیال شرمنده
چی داؤارؽ
که مؽن سرحڌه ۉ
برف پۉئیز وه شونس ونده
چی کورؽ
که مؽن داؤت گولس...
سرچۊپی اؽیِره و هه زه دورو اؽخنده.
https://t.me/skeyani

دل تِلیشس، بس دِرُگنیم، جورِ آبهمن" اما"
مَر اَناری که ترک خَرده شِرین تر نیدک؟
#سجاد_کیانی

دلم ترکید، بسان آ بهمن این‌قدر ناله کردم، اما
مگر  اناری که ترک خورده است شیرین‌تر نیست؟

#آبهمن: زنده‌یاد استاد بهمن علاءالدین متخلص به «مسعود بختیاری» ترانه‌سرا و خواننده نامدار لر بختیاری
https://t.me/skeyani

به  قربونه  عسل و  بلگِ بیدت
به قربون هرکه مین کمر بریدت

به قربونه همۊ دایی گَپت کِرد
به قربونه همو که  پروَریدت

به قربونه همو که وه گمونم
قرونا قَه  تو بی  تا آفریدت

مو نونم کی وه جاش دنیان دُر ایدا
که همقو وا خیالِ تخت کشیدت

#خدا مر شاعری بیده که چینو
حساس اوویدِه ادبی تنیدت
#سجاد_کیانی

خدا مَر شاعری بیده که چینو
حساس اوویدِه ادبی تنیدت
(مگر خدا شاعر بوده است که اینقدر نسبت به تنیدن تو حساس شده است)

بیت اول مصرع اول
منظور از (عسل و بلگِ بیدت) لب است
لب در فارسی بیشتر  به عسل
و در لری به برگ بید تشبیه شده

بیت اول مصرع دو
هر که مین کمر بریدت
آن کسی که تو را از کوه پایین آورد
منظور همان عسل مصرع اول
لری به در آوردن عسل می گویند عسل برید

ترنه‌تو هیما بلیطینه هَمن تَش اینه گل
هرکه دیدت وا بره فنگسه بِدینه وا نهات
#سجاد_کیانی
ترنه‌تو= موی تاب خوردی صورتت
هیما =هیزم ها
هَمن =همه رو
فنگسه =اسپند
بدینه =دود کند
نهات =جلوت

۱. ترجمهٔ روان دو مصرع :

· مصرع اول: تَرْنِتو هیما بلیطینه هَمن تَش اینه گُل
  · ترجمه تحت‌اللفظی: "موی تاب‌خورده‌ات هیزم‌های بلوط را به همه‌ی این آتش می‌زند، گل (ای معشوق)".
  · ترجمهٔ روان: "ای گل (ای معشوق)، موی تاب‌دار تو همه‌ی هیزم‌های بلوط را به آتش می‌کشد."

· مصرع دوم: هَرکه دیدت وا بَرَه فَنگسِه بِدینه وا نِهات
  · ترجمه تحت‌اللفظی: "هرکس تو را دید، باید برود اسپند دود کند در جلویت."
  · ترجمهٔ روان: "هرکه تو را ببیند، مجبور است برود و در حضورت اسپند دود کند."

۲. تحلیل ادبی و بررسی تصاویر شعری:

این شعر با ایجاز و زیبایی فوق‌العاده‌ای از دو تشبیه و یک سببیت (علت و معلولی) شگفت‌انگیز استفاده می‌کند.

الف) تصویر اول: موی معشوق به عنوان آتش‌زنه

· مفهوم: شاعر موی معشوق را به قدری جذاب و اثرگذار می‌داند که گویی یک آتش‌زنهٔ قدرتمند است. این آتش، هیزم‌های سخت و بادوام بلوط را شعله‌ور می‌کند.

· نمادشناسی:
  · هیزم بلوط: بلوط نماد استحکام، قدرت و مقاومت است. هیزم آن نیز بسیار بادوام و پرحرارت است. شاعر با این انتخاب می‌خواهد بگوید که جذابیت معشوق حتی سخت‌ترین و مقاوم‌ترین دلها (مانند دلهای محکم مانند چوب بلوط) را به آتش میکشد و آنها را تسخیر می‌کند.
  · همه‌ی این آتش: تاکید بر "همه" و "این" نشان‌دهنده‌ی عظمت و شدت این آتش‌افروزی است. این یک آتش معمولی نیست، یک آتش سوزان فراگیر است.

ب) تصویر دوم: نیاز به اسپند دود کردن

· مفهوم: در فرهنگ لرها و عامیانه همه ایرانی ها، اسپند دود کردن برای دفع چشم‌زخم و پاکسازی انرژی‌های منفی انجام می‌شود. معمولاً برای محافظت از چیزی یا کسی که بسیار زیبا، ارزشمند و خوش‌یمن است، این کار را انجام می‌دهند تا از گزند حاسدان در امان بماند.
· تفسیر شاعرانه: شاعر با نگاهی کاملاً خلاقانه و وارونه، این منطق فرهنگی را به کار می‌گیرد. او نمی‌گوید مردم برای محافظت از معشوق اسپند دود می‌کنند، بلکه می‌گوید زیبایی معشوق آن‌قَدَر خیره‌کننده، حیرت‌آور و تقریباً ترسناک است که هر بیننده‌ای به طور عادی  احساس می‌کند باید برای محافظت از خودش در برابر این ابراز زیبایی اسپند دود کند! گویی دیدار معشوق، بیننده را دچار شور و هیبتی می‌کند که نیاز به پالایش دارد.

ج) ارتباط منطقی و علّی بین دو تصویر و چند معنای بودن این تک بیت( نکته‌ی بسیار مهم):

· همان‌طور که شما به درستی مشاهده می کنید، پیوند بین دو مصرع بسیار هوشمندانه است. شاعر می‌گوید:
  1. موی تو آن‌قدر حرارت دارد که حتی هیزم‌های بلوط را می‌سوزاند (ایجاد آتش).
  2. برای اسپند دود کردن (که یک عمل نمادین است) به آتش نیاز دارد.
  3. بنابراین، موی تو با آتشی که ایجاد می‌کند، پیش‌نیاز لازم برای انجام آن عمل نمادین (اسپند دود کردن بینندگان) را نیز فراهم می‌کند.
· این ایجاد یک سببیت شاعرانه است: "زیبایی تو هم باعث حیرت می‌شود، هم زمینه‌سازِ  مراسم پاکسازی از این حیرت می‌گردد."

4. و معنای مهم دیگر بخاطر این که هرکس تو را دید اسپند دود می کند
همه ی هیزم ها را آتیش می زند موی تو
چون اسپند دود کردن نیاز به آتیش دارد
قوی بودن ارتباط دو مصرع
و نیاز داشتن هیزم برای آتیش
و تشبیه غیر مستقیم سوختن همه ی هیزم ها را حتی در #فرانسوی نمی توان دید.

۳. فضای کلی شعر:
فضای حاکم بر شعر،فضایی است:

· غنایی و عاشقانه: با محوریت ستایش معشوق.
· اسطوره‌ای و آیینی: با استفاده از نمادهای کهن (آتش، اسپند).
· مبالغه‌آمیز (اغراق): که بر شدت اثرگذاری معشوق تاکید دارد. این اغراق، زیبا و پذیرفتنی است.

۴. زیبایی‌شناسی:
زیبایی این شعر دربکر بودن تصویر و استفادهٔ خلاقانه از عناصر فرهنگ عامه است. شاعر به جای استفاده از تشبیهات تکراری، عنصری روزمره (اسپند دود کردن) را در بافتی کاملاً جدید و شگفت‌انگیز قرار داده و آن را به خدمت ستایش از معشوق گرفته است.


این شعر کوتاه، نمونه‌ای درخشان از شعر بومی لری است که در عین سادگی، از عمق نمادین و قدرت تصویرسازی بالایی برخوردار است. سجاد کیانی با مهارت تمام، زیبایی معشوق را نه به صورت مستقیم، بلکه از طریق تأثیر شگفت‌انگیز آن بر جهان اطراف (سوزاندن بلوط) و واکنش غریزی انسان‌ها (اسپند دود کردن) به تصویر می‌کشد. این رویکرد، معشوق را در جایگاهی فرابشری و اسطوره‌ای قرار می‌دهد.

#سید_محمد_ساعدی
دکتری زبان و ادبیات فارسی

https://t.me/skeyani

درود بر شما جناب کیانی

اگر در بیت اول عسل را استعاره از لب گرفتید
مصرع دوم همون بیت (هر که مین کمر بریدت ) یک عبارت کنایی حساب می شود به معنی :کار سخت و طاقت فرسا انجام دادن
همانگونه که بریدن عسل از کمر بسیار سخت است رسیدن به معشوق (یا بوسیدن لب معشوق یا در نگاهی کلی تر وصال با معشوق) هم کار بسیار سخت و پر از درد سر خواهد

توضیح آنکه: بریدن عسل از کمر نیاز به مهارتی خاص چون طناب بستن و جای پا با تیشه درست کردن و کنترل ظرف عسل و طناب و... دارد
دکتر محمد پیری
دکترای زبان و ادبیات فارسی (دبیر و مدرس دانشگاه)
آزاد آبدانان در مقطع کارشناسی
آزاد دره شهر در مقطع ارشد

چند دوبیتی از وانومنؽگار گپ شعر جنوب:
#فریبا_جلالیات

کنـارم رقـص پـیراهـن گـرفتـه

چه سوز وسازها در من گرفته

تکـانـده دامـنـش را در خیـالـم

اتـاقــم بــوی اویـشـن گـرفـتـه



خیالی رو به رویم می کند گل

سـپـیـد آرزویـم مـی کنـد گــل

به گل چیدن اگر امشب بیـایی

دوبیتی در گـلویم می کنـد گـل



به قدر چشمهایت حرف دارم

به گوش آشنایت حرف دارم

شبی بگذار سربرشانه ی من

که یک دنیا برایت حرف دارم
https://t.me/skeyani

یه دسته گل کمه اِز میت بچینم
یه شو دو شو کمه وا تو نِشینم

بغیرا زیره گِل راحت" بخوسم"
نِواوه صو هزار سال خَوته بینم
#سجاد_کیانی

یه دَسته گول کَمه اْز می‌ت بچینوم
یه شۉ دو شۉ کمه وا تو‌ نشینوم
بغِیرا زیر گِل راحت بخۉسوم
نِواوه صو هزار سال خۉته بینوم

از گلستان موهایت چیدن یک دسته گل مرا راضی نمی‌کند. و یک یا دو شب همنشینی با تو کام دل بر نمی‌آید.
مگر این که هزار سال آسوده زیر خاک بخوابم و بدون آن که نگران بیدار شدن باشم خواب تو را ببینم

برگردان به فارسی
#دیار
https://t.me/skeyani

برگت، برمت( ابروت)

کمون دار و اصیلن هر دو برگت
ز جنسه مریم ایلن هر دو برگت

خل اووین ری وه هرجا قتل‌ِعامه:
ترامپ و اسرَائیلن هر دو برگت
#سجاد_کیانی
https://t.me/skeyani

تو که رهدی ز ورم
#سجاد_کیانی
#دکمه_لرپیا
https://t.me/skeyani