🔹نتیجه یا رابطه؟ مسئله این است!

فکر می‌کنم اگر این ماتریس را (که نامش را ماتریس رابطه-نتیجه گذاشته‌ام) مبنای رفتارمان با دیگران قرار دهیم، راحت‌تر با مسائل کنار بیاییم.

هر لحظه به این فکر کنیم که در این مشکل (حالا نه الزاما مشکل، هر مسئله‌ای) بوجود آمده، رابطه برای من اهمیت دارد و یا نتیجه؟ (و یا هر دو و یا هیچ‌کدام).

در بسیاری از موارد روزمره، نه رابطه اهمیت دارد و نه نتیجه، فلذا بهترین استراتژی، «اجتناب» خواهد بود! همچنین واضح است که اگر در مسئله‌ای مثلا با اعضای خانواده -که احتمالا رابطه مهم باشد و نه نتیجه- هدف “حفظ رابطه”‌ست، داشتن استراتژی «رقابت» یا «اجتناب» منطقی نیست.

— اصول و فنون مذاکره، لویکی

@sinusealpha_channel

#هوش_مصنوعی

🔹هوش مصنوعی، رقیب یا رفیق!؟

احتمالاً شما هم شنیده باشید که «ممکن است روزی هوش مصنوعی از انسان قدرتمندتر شود (چه بسا در حال‌حاضر هم شده‌ست) و این اتفاق، برای انسان مشکل‌ساز خواهد شد».
اما این تمام ماجرا نیست…!

قضیه بسیار فراتر از این به اصطلاح ساده‌نگری‌ها است. شاید اگر بگوییم که «مغز انسان، عجیب‌ترین چیز موجود در جهان است»، بزرگ‌نمایی نکرده باشیم. جملات معروفی نیز در تایید این موضوع وجود دارند که یکی از جالب‌ترین (و صدالبته چالشی‌ترین) آن‌ها جمله‌ی زیر است:
“if the human brains were so simple that we could understand it, we would be so simple that we couldn't!”

از این‌رو معتقدم که فهمیدن تمام ماهیت مغز انسان، به همین سادگی‌ها -که برخی فکر می‌کنند- هم نیست! (نمی‌دانم، شاید هم برای ما غیرممکن باشد!) و همین‌جا بود که متخصصان [نیاز را حس کردند و] اصطلاح جدیدی را معرفی کردند:
“Augmented human intelligence (AHI)”

حال دیگر بحث «انسان یا AI» مطرح نیست و بحثی که بوجود می‌آید، انتخاب بین «انسان به‌همراه [و کمک] هوش مصنوعی» و «انسان بدون هوش مصنوعی» است!
(احتمالا انتخاب سختی نباشد، نه؟)

این را هم می‌دانیم که خیلی‌وقت است که دیگر «رقیب» هوش‌مصنوعی نیستیم. پذیرفته‌ایم که او در بسیاری از زمینه‌ها [به مراتب] از ما بهتر است (و بهتر خواهد شد)؛ اما نکته‌ی قابل‌توجه اینجاست که «زمینه‌هایی نیز وجود دارند [و به دلیل ساختار مغز انسان، وجود خواهند داشت] که ما از او بهتر باشیم! (برای مثال می‌توان به علم روان‌شناسی اشاره کرد که در آن، «فردیتِ» انسان محور است و علم، حول وی می‌چرخد و بدون انسان، روان‌شناسی نیز وجود نخواهد داشت)»
پس به یکدیگر نیاز داریم!
(این نتیجه به هیچ‌وجه ساده به‌دست نیامده و تلاشی به درازای عمر هوش‌مصنوعی دارد!)

در اینجا می‌خواهم جمله‌ای را ذکر کنم که نمی‌دانم تابحال گفته شده‌ست یا خیر اما فکر می‌کنم که باید گفته شود:
«من فکر می‌کنم که اگر هوش مصنوعی آنقدر باهوش شود که تصمیم بگیرد انسان را نابود کند، احتمالا هنوز خیلی باهوش نشده باشد!»

درضمن این مورد را هم ذکر کنم که معتقدم پاسخ سوالاتی مانند «آیا هوش‌مصنوعی بسیاری از مشاغل را دگرگون خواهد کرد؟» و «آیا در بسیاری از زمینه‌ها جایگزین انسان خواهد شد؟»، بدیهی هستند و به همین دلیل، ترجیح دادم که به آن‌ها نپردازم.

پ.ن.: من درمورد هوش‌مصنوعی [با اطلاعات امروزم] این‌مدلی فکر می‌کنم و از بحث‌های پیرامون این مسئله به‌شدت استقبال می‌کنم. فلذا اگر نقد، سوال یا هر موردی بود درخدمتم.

✍🏻سینا مرادی، ۲۶آبان ۱۴۰۱
#نوشته

@sinusealpha_channel

#ریاضی

🔹با چه دقتی می‌توانیم مقدار یک تابع را تقریب بزنیم!؟

“بروک تیلور”، ریاضی‌دان قرن۱۸ انگلیسی برای حل این سوال، «بسط یا چندجمله‌ای تیلور» رو معرفی کرد. این چندجمله‌ای بیان می‌کنه که برای پیش‌بینی دقیق‌تر عرض یک نقطه در تابع، می‌تونیم بجای “خطی‌سازی” -که تقریب نادقیقی رو محاسبه می‌کرد- از توابعی با درجه‌ی بالاتر استفاده کنیم [تا دقت بیشتری داشته باشیم].

البته دقت کنید که اگر تابع ما n مرتبه مشتق‌پذیر باشه، نمی‌تونیم براش چند‌جمله‌ای تیلور درجه n+1ام بنویسیم و درجه چند‌جمله‌ای تیلور همواره کوچک‌تر از تعداد دفعات مشتق‌پذیری تابع ما می‌باشد.

بنابراین پاسخ این سوال که چقدر می‌توان به صورت دقیق مقدار یک تابع رو مشخص کرد، به «دفعات مشتق‌پذیری» اون تابع بستگی داره و برای مثال، در تابع f(x)=sin(x) -که بی‌نهایت‌بار مشتق‌پذیر است- می‌توان مقدار تابع [در هر نقطه] رو تا بی‌نهایت رقم پس از اعشار محاسبه کرد.

پ.ن.: برای مطالعه بیشتر این موضوع پیشنهاد می‌کنم که به اسلاید‌های ۱تا۲۲ این فایل مراجعه کنید.

@sinusealpha_channel

🔹”بزرگ‌ترین راز فیزیک” چیست!؟

🔹تلاش‌های دانشمندان برای حل یک مسئله ذهنی، چگونه به کشف رشته‌های «فیزیک اطلاعات» و «نظریه اطلاعات» انجامید!؟

برای یافتن پاسخ سوالات فوق، پیشنهاد می‌کنم این صفحات فوق دل‌انگیز از شاهکار «نظریه پیچیدگی - نوشتهٔ ملانی میچل» رو حتماً بخونید!

@sinusealpha_channel

🔹بکاربستن عقل هنگامی که دیگران به کمک آن دام می‌گسترانند، «عقلانی» نیست.

بواسطه شرایط این روزها، تصمیم گرفتم [بعد از مدت‌ها] کتاب «خشونت - هانا آرنت» رو ورق ‌بزنم که این جمله رو دیدم. اما امروز، «برخلاف گذشته» که کلمات دیگری رو انتخاب می‌کردم، ترجیح می‌دم کلمات «دیگران» رو با «صاحبان شبکه‌های اجتماعی» و «دام» رو با «خبر، نوتیفیکیشن، ساجسشن و…» جایگزین کنم!

پیشنهاد می‌کنم شما هم این کار رو بکنید و مجددا جمله رو بخونید.

@sinusealpha_channel

در مسیر پیاده‌روی امروز، تقریبا ۱۰۰تا از اینا دیدم. فکر کنم لوله‌ی گاز می‌کشیدند. مثلثی‌شکل بودنشون رو نمی‌تونستم هضم کنم! رفته بود رو مخم. :) هر یه دونه‌ای که می‌دیدم، به یاد طراحشون می‌افتادم.

رسیدم خونه و تصمیم گرفتم حساب کنم که اگه بجای مثلث، از ۶ضلعی [که بیشترین نسبت مساحت به محیط رو بین تمام اشکال داره و به همین واسطه برای مساحت برابر، کمترین میزان آهن رو مصرف می‌کنه] استفاده می‌کردند، چقدر آهن صرفه‌جویی می‌شد و اگه توی مقیاس کشوری حساب کنیم، درآمد حاصل از این آهن صرفه‌جویی‌شده چقدر زیاد بود و چه‌کارها که نمی‌شد کرد!

راستش چون بنظرم خنده‌دار بود توی این وضعیت، بیخیال حساب کردنش شدم و امیدوارم مسئول‌اش روزی جواب قانع‌کننده‌ای داشته باشه و بعد از شنیدن جمله زیر [هرچند ایده‌آل‌گراییه]، خجالت‌زده نباشه.

“هر انسان، بخاطر تمام کارهای خوبی که انجام «نداده» مقصر است!”
— ولتر

پ.ن.: باور کنید می‌دونم دغدغه‌های خیلی بزرگ‌تری داریم و این چیزا ممکنه حتی مسخره باشه، ولی هر چی باشه، نمی‌تونم نادیده‌شون بگیرم.

✍🏻سینا مرادی، ۲۹آبان ۱۴۰۱
#نوشته

@sinusealpha_channel

#شعر

به نزدِ من، آن کس نکوخواهِ توست
که گوید فــلان چـــاه در راهِ توست

هر آنکس که عیبش نگویند پیش
هنر دانَد از جاهلی، عیبِ خویش

مَگو شهدِ شیرینشِکَر فائق است
کسی را که سَمقــونیا لایق است

ز دشمن شنو سیرتِ خود که دوست
هرآنچ از تو آیَد به چشمـش، نکوست

وَبال است دادن به رَنجور، قند
که دارویِ تلخـش بُوَد سودمند

چه خوش گفت آن مردِ داروفروش:
«شفــا بایَدَت، دارویِ تلــخ نوش!»

شفا بایدت؟ داروی تلخ نوش
شفا بایدت؟ داروی تلخ نوش
شفا بایدت؟ داروی تلخ نوش…!

—سعدی

@sinusealpha_channel

اگر تحریک عواطف و احساسات از حد معینی تجاوز کرد، آن‌وقت است که دیگر گفتگوهای استدلالی و عقلانی هیچ‌گونه اثری نداشته و امکان هم ندارد. به جای بحث و استدلال، شعارهای پرجاروجنجال، آرزوهای موهوم و مبهم به میدان خودآرایی می‌آیند. به این معنی که عقل و استدلال جای خود را به یک استیلای توده‌ای و دسته‌جمعی می‌دهد که همچون یک بیماری روحی واگیرداری به سرعت دامنگیر همه می‌شود.

—خودِ ناشناخته، کارل گوستاو یونگ

@sinusealpha_channel

این کتاب یونگ (خود ناشناخته یا undiscovered self) از عجیب‌ترین و خفن‌ترین کتاب‌هایی هستش که توی عمرم دیدم.

بار اولی که خوندمش فکر کردم ترجمه خوبی نداره. چون کتابی رو ندیده بودم که تا این حد هیچی ازش نفهمم! رفتم متن انگلیسی‌ش رو دیدم و کلاً ناامید شدم. تصمیم گرفتم متن فارسی‌ش رو دوباره و با سرعت کمتر بخونم [تا شاید چیزی بفهمم]. راستش سرعت کمتر هم جواب نداد (البته از حق نگذریم یه سری کلمه جدید یاد گرفته بودم!) تصمیم گرفتم از روی کتاب رونویسی کنم. شانس آوردم که رونویسی جواب داد (چون اگه جواب نمی‌داد نمی‌دونستم باید چه خاکی بر سرم بریزم). تازه فهمیدم موضوع چیه و داره درمورد چی حرف می‌زنه و اینجا بود که یه جورایی [در واقع امیدوارم] به عمق ماجرا پی بردم. البته [راستش رو بگم] حدود ۳۰ صفحه‌ش مونده و امیدوارم صفحات باقی‌مونده هم مثل صفحات قبل [به معنای واقعی کلمه]، fascinating باشه!

پ.ن.: راستی اینم بگم که منتظرم یه مدت از خوندنش بگذره (مثل بقیه کتاب‌ها) و بعدش تصمیم بگیرم که معرفی‌ش کنم یا نه، فلذا این متن رو [که حق مطلب رو ادا نمی‌کنه] به معنای معرفی‌ش حساب نکنید. 😄

#هوش_مصنوعی

🔹مدل هوش‌مصنوعی جدیدی به نام CICERO معرفی شده‌ست که می‌تواند -در سطح عملکرد انسان- با مردم مذاکره کند، آن‌ها را متقاعد کند و یا حتی با آن‌ها همکاری کند!

به دلیل دسترسی نداشتن به فیلترشکن، نتونستم اطلاعات بیشتری کسب کنم و اگر می‌تونید مطالب لینک زیر رو [که توضیحات بیشتری درمورد این مدل هستش] رو برام بفرستید🙂🙏🏻

لینک توضیحات بیشتر:

https://ai.facebook.com/blog/cicero-ai-negotiates-persuades-and-cooperates-with-people

@sinusealpha_channel

فایل توضیحات همون مدل!😄

با تشکر از طاها عزیز♥️

🔹بعضی از کلمات زبان انگلیسی داستان جالبی دارند. یکی از اونا Gibberish هستش.

داستان این کلمه برمی‌گرده به جابر ابن حیان، شیمی‌دان بزرگ ایرانی قرن دوم هجری. جابر ابن حیان اولین کسی بود که بحث «نمادگذاری» رو وارد علم شیمی کرد و خیلی از کسانی که کتاب‌های ایشون رو می‌خوندن، به دلیل وجود نمادهای بسیار متنوع و متفاوت، متوجه منظور نویسنده نمی‌شدند!

از همین‌جا بود که کلمه‌ی Gibberish (≈نوشته‌شده توسط Jabir) به معنای غیرقابل فهم و بی‌معنی وارد زبان انگلیسی شد و امروزه به هرکسی که این‌مدلی صحبت می‌کنه میگن:
He/she talks gibberish! :)

@sinusealpha_channel

🔹مجیزگویی عناوین...

داستان دقیقا از جایی شروع می‌شود که کسی به من می‌گوید «خودت را معرفی کن». نمی‌دانم مشکل از من است یا چه اما من ترجیح می‌دهم هیچ پاسخی ندهم (هرچند معمولا جرئت این کار را ندارم). دوست ندارم خودم را در قید و بند معرفی‌نامه (یا همان حرف‌هایی که برای معرفی خود می‌زنیم) قرار دهم. مثلا قرار است چه بگویم؟ دانشجوی پزشکی؟ اگر حرفی زدم و گفتی که این حرف از دانشجوی پزشکی بعید است چه؟ برنامه‌نویس؟ اگر کاری کردم و گفتی این کار از برنامه‌نویس بعید است چه؟ و...

اصلا بعید نیست که بعداً نظرم عوض شود (چنانچه قبلاً هم این نظر را نداشتم) اما درحال‌حاضر، ترجیح می‌دهم تا خودم را معرفی نکنم. نه از برای کمبود توجه، contrastی ایجاد کرده باشم تا به من توجه شود. بلکه به این جهت که نمی‌خواهم "آن چیزی که می‌گویم" باشم! من ترجیح می‌دهم سینا مرادی باشم. این سینا مرادی دانشجوی پزشکی نیست. صرفا این‌روزها در این عنوان محدود شده‌ست. علاقه‌مند به هوش‌مصنوعی نیست. صرفا این‌روزها با این موضوع "حال می‌کند". مدرس ریاضی نیست. صرفا این‌روزها گاهی این کار را انجام می‌دهد. شعر هم در این باره زیاد گفته‌اند اما بشخصه نه «هر چیز که در جستن آنی، آنی» را قبول دارم و نه «آنچه در فهم تو آید، آن بود مفهوم تو» را. بگذریم.

با همین مقدمه، می‌خواهم بگویم که اگر روزی سینا مرادی حرفی زد که برای یک دانشجوی پزشکی، یک برنامه‌نویس و... بعید بود، تعجب نکنید. اگر روزی کاری کرد که در شان پزشک نبود، تعجب نکنید. این فقط سینا مرادی است و نمی‌خواهد خودش را با رشته، شغل یا شخص و گروه دیگری تعریف کند. گاهی حرف اشتباهی می‌زند و گاهی کار غلطی انجام می‌دهد و...

پس خواهش می‌کنم که مرا با حرف‌هایم، کارهایم یا... تعریف نکنید. آن حرفی که از من می‌شنوید، حرف من است اما من نیست. آن کاری که از من می‌بینید، کار من است اما من نیست. من همین آدم 181سانتی‌متری 20ساله‌ی 67کیلویی هستم و حتی این اعداد هم ممکن است در آینده تغییر کنند! من نوار ضبط‌شده نیستم و گاهی حرف‌های متفاوتی با قبل می‌زنم. ماشین هم نیستم و گاهی کارهای متفاوتی با قبل انجام می‌دهم (هرچند این‌روزها ماشین‌ها هم یک کار یکسان را بصورت دائمی انجام نمی‌دهند!). جنس مغازه هم نیستم که با عدد و رقم تعریف شوم.

فکر می‌کنم اگر برای کسی اهمیت داشته باشد، با کمی جستجو همان «حرف‌های روتینِ مانند دیگران» را در ارتباط با من نیز پیدا می‌کند (دانشجوی پزشکی و... را می‌گویم که مردم خودشان را با این کلمات تعریف می‌کنند). اما اگر اهمیتی نداشته باشد که من چه کسی هستم و قرار بر این باشد که من بگویم فلانی هستم تا به حرفم گوش کنید یا...، این کار - به خودی خود - اوج ذلت نیست؟ بشخصه "خود را به بند کلمات کشیدن برای کسب مقبولیت" را بهتر از "مجیزگویی" نمی‌دانم!

حالا بنظرم بهتر است که "خود را معرفی‌کردن" را «مجیزگویی عناوین» بنامیم.

✍🏻سینا مرادی، ۶آذر ۱۴۰۱
#نوشته

@sinusealpha_channel

#هوش_مصنوعی

دیروز می‌خواستم وارد یه سایت بشم و با این پیام باحال مواجه شدم. :)

@sinusealpha_channel

دست‌گیری از دیگران باید بدون چشم‌داشت و یا اندکی توقع باشد. به یاری افرادی بشتابید که تحت هیچ شرایطی «نمی‌توانند» کمک‌تان را جبران کنند. تردیدی نیست که مهربانی و بخشندگی نسبت به فردی که می‌دانید قادر است در آینده باری از روی دوش‌تان بردارد دشوار نیست!

— گای کاوازاکی

@sinusealpha_channel

اگه شما هم از کسانی هستید که تازه برنامه‌نویسی رو شروع کردید و از کم بودن تعداد پروژه‌ها و تمرین‌های کورس‌ها گلایه می‌کنید، پیشنهاد می‌کنم یه سر به سایت projecteuler.net بزنید.

کلی تمرین حل‌مسئله (از آسون تا خیلی‌سخت) که با هر زبون برنامه‌نویسی می‌تونید - به رایگان - انجام بدید و علاوه بر اینکه مهارت حل‌مسئله‌تون رو خیلی بهتر می‌کنه، سرگرمی خوبی هم محسوب میشه! خلاصه که از دستش ندید😄

@sinusealpha_channel